II SA/Ke 153/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. W. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą T. H. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 grudnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopaliny bez wymaganej koncesji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. H. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 grudnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopaliny bez wymaganej koncesji. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku H. W. podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji oznaczać będzie niewypłacalność jego firmy. W chwili obecnej skarżący nie posiada bowiem środków na uiszczenie naliczonej opłaty w kwocie 575.860 zł. Wykonanie decyzji odbędzie się więc poprzez egzekucję, co spowoduje zablokowanie rachunków bankowych oraz zajęcie nieruchomości, a w konsekwencji skarżący utraci płynność finansową, nie będzie miał środków na wynagrodzenia pracowników, ubezpieczenie społeczne, zakup paliwa i spłatę kredytów. Konieczność uiszczenia kwoty 575.860 zł oznaczać będzie więc zakończenie działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3). Rozpatrując wniosek skarżącego w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd związany jest zamkniętym katalogiem dwóch alternatywnych przesłanek pozytywnych, którymi są: 1) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz 2) niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. W orzecznictwie przyjmuje się, że przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech (por. postanowienie NSA z dnia 4 grudnia 2012 r. sygn. II OZ 1054/12). Dokonując oceny wniosku skarżącego w świetle przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., stwierdzić należy, że uprawdopodobnił on możliwość zajścia niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w tym przepisie skutków w następstwie wykonania decyzji. W rozpoznawanej sprawie zaskarżoną decyzją organ II instancji utrzymał w mocy decyzję o nałożeniu na skarżącego opłaty eksploatacyjnej w wysokości 575.860 zł. W świetle możliwości finansowych skarżącego, tj. rocznego przychodu w kwocie 591.078,73 zł, przy kosztach w wysokości 561.215,28 zł (bilans firmy za rok 2013, k. 40), Sąd uznał, że wykonanie decyzji w niniejszej sprawie stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody poprzez długotrwałe i istotne pogorszenie sytuacji finansowej skarżącego lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci zaprzestania działalności gospodarczej. Nieuiszczenie w terminie naliczonej opłaty, w ocenie Sądu oczywiste z uwagi na możliwości finansowe skarżącego, spowoduje wszczęcie postępowania egzekucyjnego, co niewątpliwie wiązać się będzie z koniecznością poniesienia przez skarżącego dalszych kosztów. Mając zatem na względzie zarówno wysokość nałożonej opłaty jak i ewentualną egzekucję administracyjną ze stosowaniem środków przymuszających, należało przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia niepowetowanej szkody, a powstałych kosztów nie wynagrodziłby późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia. Sąd miał także na uwadze realną możliwość zaistnienia negatywnych konsekwencji społecznych w przypadku likwidacji stanowisk pracy i utraty zatrudnienia przez pracowników skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. II GSK 815/10). Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.