II SA/Ke 173/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.) po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym sprawy ze skarg: G. K. oraz T. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2022 r. [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz G. K. kwotę 583 (pięćset osiemdziesiąt trzy) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz T. K. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Sygn. akt II SA/Ke [...] UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...] lutego 2022 r. [...], po zapoznaniu się z treścią odwołania T. Sp. z o.o. z siedzibą w K., od decyzji Prezydenta Miasta K. z [...] lipca 2021 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami (w tym handel o łącznej powierzchni sprzedaży do 1800m2), z garażami podziemnymi na działkach nr ewid. [...], [...] obręb 0011 w rejonie ul. [...], ul. [...] i ul. [...] w K., na podstawie art. 134 kpa, stwierdziło niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że powyższa decyzja Prezydenta Miasta K., została doręczona wszystkim stronom postępowania i w ustawowym terminie, żadna ze stron nie złożyła od niej odwołania. Natomiast 11 sierpnia 2021 r. do Urzędu Miasta K. wpłynęło pismo, w którym [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K., zgłosiła się w charakterze strony do postępowania w sprawie wydania omawianej decyzji. Prezydent Miasta K. przesłał pełnomocnikowi Spółki skan decyzji z [...] lipca 2021 r. (6 września 2021 r. – data odebrania skanu), a 20 września 2021 r. wpłynęło od niej odwołanie. Następnie Kolegium podało, że organ I instancji wydając decyzję o warunkach zabudowy nie miał wiedzy o tym, że 27 lipca 2021 r. [...] Sp. z o.o. wstąpiła w prawa strony dotyczące wydania tej decyzji. Jak wynika z załączonych do akt zwrotnych potwierdzeń odbioru, ostatnim dniem otrzymania decyzji przez ustalone przez organ I instancji strony, był 28 lipca 2021 r. Zatem termin do złożenia odwołania zakończył się 11 sierpnia 2021 r. Po tym terminie stała się ona ostateczna. Z kolei przy piśmie z 23 sierpnia 2021 r. organ I instancji doręczył pełnomocnikowi [...] Sp. z o.o., tj. podmiotowi, który nie brał udziału w postępowaniu przed organem I instancji, na jego wniosek, skan decyzji przez ePuap. Organ odwoławczy zważył, że sposób doręczenia decyzji z [...] lipca 2021 r. pełnomocnikowi nie spełnia ustawowych wymogów doręczenia stronie aktu administracyjnego. W niniejszej sprawie termin do wniesienia odwołania upłynął 11 sierpnia 2021 r. i żadna ze stron postępowania, która brała udział w postępowaniu przed organem I instancji nie złożyła odwołania. Natomiast [...] Sp. z o.o. złożyła pismo pt. "Odwołanie" 20 września 2021 r., a zatem po upływie ustawowego terminu do złożenia odwołania. Kolegium stwierdziło, że doręczenie pełnomocnikowi Spółki skanu decyzji, nie stanowi skutecznego doręczenia ww. decyzji o warunkach zabudowy, a doręczenie to ma charakter wyłącznie informacyjny. Skarżący nie był uznany za stronę w postępowaniu przed organem I instancji. Organ nie doręczył mu decyzji, bowiem o wstąpieniu w prawa i obowiązki strony postępowania został poinformowany dopiero 23 sierpnia 2021 r., a więc już po zakończeniu postępowania w tej instancji. W okolicznościach sprawy odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta K. mogło zostać złożone przez strony, które nie brały udziału w postępowaniu przed organem I instancji, w terminie otwartym dla stron postępowania, które otrzymały tę decyzję. Wobec powyższego, zdaniem organu odwoławczego uznać należy, że wniesione przez [...] Sp. z o.o. odwołanie jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, ponieważ pełnomocnik nie mógł złożyć skutecznie odwołania od decyzji, która w chwili jego złożenia była już decyzja ostateczną. Jednocześnie Kolegium poinformowało, że złożone pismo [...] Sp. z o.o., zatytułowane jako odwołanie, spełnia przesłanki wniosku o wznowienie postępowania, stosownie do art. 145 § 1 pkt 4 kpa i dlatego, po zwrocie akt, organ I instancji podejmie stosowne działania w trybie postępowania wznowieniowego z udziałem [...] Sp. z o.o. Skargi na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wnieśli [...] E. W. R. W. G. D. Spółka komandytowa w K. oraz T. K.. Postanowieniem z 11 maja 2022 r. skargi te zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia postanowieniem z 11 maja 2022 r., na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2022.329 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". W swojej skardze [...] 22 E. W. R. W. G. [...] Spółka komandytowa w K., domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia w zakresie tej części uzasadnienia, w jakiej organ II instancji nakazał uznać "Odwołanie" za wniosek o wznowienie postępowania i nakazał prowadzić postępowanie wznowione. W uzasadnieniu skargi jej autor podał, że pismo [...] Sp. z o.o. z 28 lipca 2021 r. nosi nazwę Odwołanie, zostało wniesione na podstawie art. 127, 129 i 138 kpa, a żądanie odwołującego nawiązuje do kompetencji organu odwoławczego. W piśmie nie została wskazana podstawa wznowienia z art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Zarzuty procesowe nie nawiązują do niezapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu. Nie powinno to dziwić, skoro [...] Sp. z o.o. wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu złożyło 11 sierpnia 2021 r. Organ odwoławczy nie uzasadnił, jakie względy mają przemawiać za poglądem, zgodnie z którym "Odwołanie" spełnia przesłanki wniosku o wznowienie postępowania, stosownie do art. 145 § 1 pkt 4 kpa W istocie brak jest jakichkolwiek podstaw, by tak zakwalifikować pismo zatytułowane "Odwołanie". Skarżący dodał, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym dopuszcza się zaskarżenie aktu administracyjnego w części odnoszącej się do uzasadnienia. Z kolei T. K., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia, zarzuciła mu naruszenie: 1. art. 28 kpa poprzez błędne przyjęcie, że o statusie skarżącego jako strony postępowania przesądzało pismo Prezydenta Miasta K. z 23 sierpnia 2021 r., podczas gdy status strony postępowania wynika wyłącznie z przepisów prawa, nie zaś czynności prawnych lub faktycznych organu prowadzącego postępowanie; 2. art. 16 § 1 kpa poprzez błędne przyjęcie, że decyzja z [...] lipca 2021 r. stała się ostateczna wraz z upływem 11 sierpnia 2021 r. jako dnia otwartego pozostałym stronom do wniesienia odwołania, podczas gdy 11 sierpnia 2021 r. do postępowania jako jego strona zgłosił się skarżący, w związku z czym decyzja ta winna być doręczona również jemu, nie mogła więc stać się ostateczna przed upływem terminu do wniesienia odwołania przez skarżącego; 3. art. 134 w związku z art. 39 kpa poprzez błędne przyjęcie, że nie nastąpiło prawidłowe doręczenie decyzji Prezydenta Miasta K. pełnomocnikowi skarżącego, wobec okoliczności, że w dacie doręczenia decyzja ta była już ostateczna - podczas gdy w dacie tego doręczenia, decyzja nie była ostateczna, bo nie upłynął jeszcze termin do wniesienia odwołania przez skarżącego. W uzasadnieniu skargi jej autor wskazał, że skarżąca Spółka począwszy od 27 lipca 2021 r. stała się właścicielem bezpośrednio sąsiadujących z działką nr [...] działek nr [...] i nr [...], a w konsekwencji przysługiwał jej status strony postępowania administracyjnego stosownie do treści art. 28 kpa. Wobec powyższego, w terminie otwartym do wniesienia odwołania przez pozostałe strony, t.j. do 11 sierpnia 2021 r. włącznie, skarżącemu, począwszy od 27 lipca 2021 r., przysługiwał z mocy prawa status strony postępowania w ujęciu materialnym. Zaskarżone postanowienie opiera się natomiast na założeniu, że skoro 11 sierpnia 2021 r. upływał termin do wniesienia odwołania dla pozostałych stron postępowania, to wniesienie przez skarżącego odwołania po tym terminie było nieskuteczne, bo zaskarżona decyzja stała się ostateczna po 11 sierpnia 2021 r. Kolegium przyjęło zatem, że uznanie skarżącego za stronę postępowania nastąpiło dopiero 23 sierpnia 2021 r., czyli w dacie sporządzenia przez organ pisma przewodniego wraz z którym pełnomocnikowi skarżącego została doręczona 6 września 2021 r. decyzja o ustaleniu warunków zabudowy. Nie zgadzając się z powyższym poglądem, wnoszący skargę zaznaczył, że o statusie strony postępowania w rozumieniu art. 28 kpa przesądzają przepisy prawa, nie zaś czynność uznania danego podmiotu za stronę dokonana przez organ prowadzący postępowanie. Oznacza to, że status strony w ujęciu materialnym przysługiwał skarżącemu już od 27 lipca 2021 r., a nie od 23 sierpnia 2021 r. jak uważa organ. Ponadto, w terminie otwartym do wniesienia odwołania, tj. 11 sierpnia 2021 r. skarżący, zgłosił udział w sprawie w charakterze strony. Oznacza to, że od 11 sierpnia 2021 r. zgłosił się do postępowania w charakterze strony również w ujęciu formalno-procesowym. Zatem od 11 sierpnia 2021 r. skarżący nie był już stroną niemającą wiedzy o prowadzonym postępowaniu. Co z kolei oznacza, że od 11 sierpnia 2021 r. skarżącemu przysługiwały wszelkie prawa i obowiązki strony postępowania, w tym prawo do doręczenia wydanej przez organ I instancji decyzji, który to obowiązek został wypełniony przez ten organ 23 sierpnia 2021 r. Kończąc strona skarżąca podkreśliła, że żaden przepis prawa nie uzależnia ustalenia kręgu stron postępowania od jakiejkolwiek czynności władczej czy technicznej organu administracyjnego. W szczególności ustalenie czy danemu podmiotowi w określonym czasie przysługiwał status strony - nie może być oparte na czynnościach prawnych czy faktycznych organu. W odpowiedzi na skargi organ odwoławczy wniósł o ich oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 P.p.s.a.", sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skargi okazały się zasadne. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 P.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Przedmiotem obu skarg (połączonych na podstawie art. 111 § 1 P.p.s.a. do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze względu na zaskarżenie nimi tego samego postanowienia), było postanowienie organu II instancji, tj. SKO w K., stwierdzające niedopuszczalność odwołania jednego ze skarżących, tj. [...] Spółki z o.o. w K., dalej spółka [...], od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] lipca 2021 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami i garażami podziemnymi na działkach nr [...], [...] obręb 0011 w rejonie ulicy [...], Z. i E. T. w K.. Powodem podjęcia zaskarżonego rozstrzygnięcia było uznanie przez SKO w K., że odwołująca się spółka [...] nie była uznana za stronę postępowania toczącego się przed organem I instancji, doręczenie tej spółce decyzji z [...] lipca 2021 r. o warunkach zabudowy miało charakter wyłącznie informacyjny, a odwołanie mogło w tej sytuacji być złożone w terminie otwartym dla stron biorących udział w tym postępowaniu, który upłynął w dniu 11 sierpnia 2021 r., a więc przed terminem złożenia tego odwołania, które nastąpiło 20 września 2021 r. Na marginesie sprawy Kolegium poinformowało, że złożone odwołanie z 20 września 2021 r. spełnia przesłanki opartego na podstawie z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z [...] lipca 2021 r. o warunkach zabudowy, w związku z czym "organ I instancji podejmie stosowne działania w trybie wznowieniowym z udziałem [...]". Z taką oceną sprawy nie można się zgodzić z następujących powodów. Istotne dla rozstrzygnięcia sprawy ustalenia faktyczne dokonane w sprawie nie były przedmiotem sporu, ani zarzutów skarg, a ponadto mają potwierdzenie w dokumentach znajdujących się w aktach sprawy. Dlatego również Sąd je zaakceptował. Z ustaleń tych wynika, że w dniu 27 sierpnia 2021 r., a więc na jeden dzień przed wydaniem decyzji z [...] lipca 2021 r. o warunkach zabudowy, G. D. - właściciel nieruchomości oznaczonej numerami [...], [...] (wcześniej oznaczonej numerem [...]), będący stroną tamtego postępowania z racji położenia jego nieruchomości w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji, sprzedał tę nieruchomość aktem notarialnym spółce [...]. Wspomniana decyzja z [...] lipca 2021 r. została doręczona stronom biorącym wcześniej udział w postępowaniu, w tym również G. D., w dniu jej wydania. Następnie w dniu 11 sierpnia 2021 r., a więc w ostatnim dniu 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji, spółka [...] działająca przez swojego pełnomocnika złożyła do Prezydenta Miasta K. pismo, w którym zgłosiła się jako strona do udziału w postępowaniu o warunki zabudowy dla nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] (z którą to działką bezpośrednio sąsiadują działki nr [...] i [...] nabyte przez spółkę [...] w dniu 27 lipca 2021 r.) i [...] oraz wniosła o doręczenie jej decyzji z [...] lipca 2021 r. ustalającej warunki zabudowy. W następstwie tego pisma Prezydent Miasta K., w dniu 23 sierpnia 2021 r., przy użyciu platformy EPUAP, przesłał pełnomocnikowi spółki [...] skan decyzji o warunkach zabudowy z [...] lipca 2021 r. Decyzja ta została doręczona 6 września 2021 r., a 20 września 2021 r., a więc w terminie 14 dni, pełnomocnik spółki [...] złożył od niej do SKO w K. za pośrednictwem Prezydenta Miasta K. odwołanie, którego niedopuszczalność stwierdziło SKO zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem. W takich niespornych okolicznościach faktycznych należy zauważyć, że wbrew poglądowi SKO w K., spółka [...] stała się stroną postępowania w sprawie z wniosku S. B. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami i garażami podziemnymi na działkach nr [...], [...] obręb 0011 w rejonie ulicy [...], Z. i E. T. w K., o czym przesądza treść art. 30 § 4 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem bowiem, w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych, w razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania, na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. Prawem zbywalnym jest takie prawo, które może być przedmiotem obrotu cywilnoprawnego. Prawa wynikające z normy prawa administracyjnego z zasady nie są prawami zbywalnymi. Do przeniesienia uprawnienia o charakterze administracyjnoprawnym może dojść w sytuacjach wyjątkowych, w szczególności wtedy, gdy prawo to jest związane z rzeczą. Przeniesienie własności tej rzeczy może powodować przeniesienie uprawnienia administracyjnoprawnego bądź wskutek samego przeniesienia własności, bądź w następstwie decyzji właściwego organu. Decyzja o warunkach zabudowy może być przeniesiona na rzecz innej osoby, jeżeli przyjmuje ona wszystkie warunki zawarte w tej decyzji, a dotychczasowy adresat decyzji wyraża zgodę na przeniesienie (art. 63 ust. 5 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Dz.U. z 2021 r. poz. 741 ze zm.). W okolicznościach niniejszej sprawy jednak następstwo prawne wynikłe ze zbycia nieruchomości nie dotyczyło nieruchomości będącej przedmiotem wniosku o ustalenie warunków zabudowy, ale nieruchomości bezpośrednio z nią sąsiadującej. Skoro więc uprawnienie o charakterze prawno rzeczowym do nieruchomości położonej w obszarze oddziaływania inwestycji będącej przedmiotem postępowania o ustalenie warunków zabudowy decydowało o przymiocie strony w tym postępowaniu, to nie może być wątpliwości, że zbycie tej sąsiedniej nieruchomości w toku postępowania o ustalenie warunków zabudowy powoduje dla nabywcy będącego następcą prawnym dotychczasowej strony (który to następca, podobnie jak jego poprzednik ma niewątpliwy interes prawny decydujący o przymiocie strony w postępowaniu administracyjnym - art. 28 K.p.a.) skutek, o jakim mowa w art. 30 § 4 K.p.a., tj. jego wstąpienie do sprawy. Wstąpienie to przy tym następuje z mocy prawa, w związku z czym nie wymaga dla jego zaistnienia żadnych działań ze strony następcy prawnego (wyrok NSA z 5 listopada 1997 r., I SA/Lu 1373/96). Jeżeli jednak taki następca chce wziąć udział w postępowaniu toczącym się w trybie zwykłym, powinien zgłosić swój udział w tym postępowaniu do momentu jego zakończenia, to jest do chwili, gdy wydana w sprawie decyzja pierwszoinstancyjna stanie się ostateczna. Późniejsze zgłoszenie się, nawet połączone ze złożeniem odwołanie od zapadłej w sprawie decyzji, otwiera dla takiej strony, pominiętej bez własnej winy w postępowaniu toczącym się w trybie zwykłym, możliwość wszczęcia postępowania w trybie nadzwyczajnym, tj. wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 8 września 2010r., sygn. II SA/Gd 279/10). Uwzględniając powyższe rozważania należy stwierdzić, że skoro spółka [...] zgłosiła swój udział w toczącym się jeszcze postępowaniu zwykłym dotyczącym ustalenia warunków zabudowy dla nieruchomości oznaczonej numerem [...], [...] obręb 0011 w K., a nadto wniosła o doręczenie jej zapadłej decyzji o warunkach zabudowy, to obowiązkiem organu było doręczenie ujawnionemu pełnomocnikowi tej strony zapadłej decyzji, ze skutkiem otwierającym możliwość jej zaskarżenia w trybie zwykłym. W tej sytuacji wadliwe było uznanie doręczenia decyzji z [...] lipca 2021 r. do rąk pełnomocnika spółki [...] dokonanego w sprawie w dniu 6 września 2021 r., za mające charakter wyłącznie informacyjny, uznanie tej spółki za niebiorącą udziału w postępowaniu przed organem I instancji i w konsekwencji potraktowanie odwołania od tej decyzji złożonego w ustawowym, 14-dniowym terminie liczonym od daty tego doręczenia - za niedopuszczalne. Należy przy tym zauważyć, że nawet, gdyby przyjąć, że w sprawie nie doszło do skutecznego doręczenia pełnomocnikowi spółki [...] decyzji o WZ z [...] lipca 2021 r., to i tak złożone odwołanie nie mogło być uznane za niedopuszczalne. Należy bowiem podzielić wyrażony w literaturze pogląd, że jeżeli decyzja weszła do obrotu prawnego w wyniku doręczenia jej którejkolwiek ze stron, to nie można uznać za przedwczesne odwołania wniesionego przez stronę, której nie doręczono prawidłowo decyzji przed wniesieniem przez nią odwołania. Kodeks nie wypowiada się bowiem wprost co do skuteczności czynności procesowych podjętych przez stronę z wyprzedzeniem terminu. Należy zatem przyjąć, że czynność podjęta wcześniej, jakkolwiek wadliwa, może wywoływać skutek prawny. Wprawdzie dopiero doręczenie decyzji otwiera bieg terminu do wniesienia odwołania, ale to unormowanie ma na celu zagwarantowanie stronie pewności co do treści skierowanego do niej aktu i końcowego terminu jego zaskarżenia (por. wyrok NSA z 19 maja 2016 r., II GSK 2734/14). Skrajnie formalistyczne podejście do rozważanego zagadnienia może natomiast prowadzić nawet do zakwestionowania dopuszczalności wniesienia odwołania w dniu jego doręczenia stronie ze względu na treść art. 57 § 1, zgodnie z którym przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło (por. Marek Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany. LEX/El. 2022. Uwaga 4 do art. 134.) Kolejną konsekwencją uznania spółki [...] za stronę postępowania zwykłego toczącego się w sprawie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych z usługami i garażami podziemnymi na działkach nr [...], [...] obręb 0011 w K., jest wadliwość wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia SKO w K., że złożone przez spółkę [...] pismo z 20 września 2021 r. zatytułowane odwołaniem spełnia przesłanki wniosku o wznowienie postępowania, a organ I instancji ma podjąć stosowne działania w trybie postępowania wznowieniowego z udziałem tej spółki. Ta wadliwość stanowiąca naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 107 § 3 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy polegający na niebezpieczeństwie prowadzenia postępowania w niewłaściwym trybie wznowieniowym powoduje, że również skarga G. K., zasługiwała na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c). P.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego Sąd orzekł w punkcie II i III wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a. Na zasądzone koszty w sprawie skargi G. K., złożyła się kwota 480 zł tytułem wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika obliczonego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 z późn. zm.), kwota wpisu w wysokości 100 zł oraz kwota 3 zł uiszczona tytułem opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi. Natomiast w sprawie skargi T. K. na zasądzone koszty złożyła się: kwota 480 zł tytułem wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika obliczonego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jednolity Dz. U. 2018.265), kwota wpisu w wysokości 100 zł oraz opłata skarbowa od dokumentu pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.