II SA/Ke 202/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2008 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na pismo Rady Gminy z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zawiadomienia o sposobie załatwienia sprawy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 lutego 2008 r. Przewodniczący Rady Gminy w odpowiedzi na skargę L. S. dotycząca niepodjęcia przez Radę Gminy działań mających na celu wyjaśnienie kwestii umorzenia przez Wójta Gminy kary finansowej nałożonej na M. S. za usunięcie drzew bez zezwolenia, zawiadomił skarżącego, że w dniu [...] została podjęta przez Radę Gminy uchwała Nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi na niektóre działania Wójta Gminy. Zgodnie z tą uchwałą odmownie załatwiono skargę L. S. na działania Wójta Gminy w przedmiocie umorzenia należności z tytułu nałożonej na M. S. administracyjnej kary pieniężnej w wysokości [...] zł za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia. Organ wskazał, że M. S. wystąpił do Wójta Gminy z podaniem o umorzenie w całości nałożonej na niego kary, uzasadniając swój wniosek bardzo trudną sytuacją rodzinną spowodowaną ciężką chorobą jednej z córek. Wobec faktu, że zostały spełnione przesłanki do umorzenia kary pieniężnej określone w § 3 ust. 3 uchwały nr [...] Rady Gminy z dnia [...] w sprawie zasad i trybu umorzenia, odroczenia i rozkładania na raty należności pieniężnych Gminy oraz jej jednostek organizacyjnych, do których nie stosuje się przepisów ustawy Ordynacja podatkowa oraz wskazania organów do tego uprawnionych, nie ma jakichkolwiek podstaw do kwestionowania działania Wójta Gminy w tym zakresie, co zdecydowało o odmownym załatwieniu skargi L. S. W dniu 20 marca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynęła skarga L. S., który w piśmie z dnia 11 maja 2008 r. wyjaśnił, że przedmiotem zaskarżenia jest działalność Rady Gminy, która "w piśmie z dnia 20 lutego 2008 r. [...] umorzyła postępowanie dotyczące jego skargi, którą złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego". Skarżący wskazał, że pomimo iż M. S. został ukarany karą pieniężną za usunięcie drzew podlegających ochronie, do dnia 11 maja 2008 r. nie poniósł żadnych konsekwencji z tego tytułu. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy, uznając, że przedmiotem zaskarżenia przez L. S. jest uchwała Rady Gminy nr [...] z dnia 8 lutego 2008 r. wniosła o odrzucenie skargi podnosząc, że skarżący nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu przedmiotowej uchwały, a ponadto jej zaskarżenie nie zostało poprzedzone wezwaniem Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów objętych kontrolą sądową, jest wyczerpujące, a to oznacza, że skarga wniesiona na jakikolwiek inny akt, czynność bądź zaniechanie organu, nie ujęty w dyspozycji art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., jest niedopuszczalna. Jak wynika z pisma z dnia 11 maja 2008 r., w którym L. S. sprecyzował skargę, przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest stanowisko Rady Gminy zawarte w piśmie skierowanym do skarżącego z dnia 20 lutego 2008 r., będące zawiadomieniem w rozumieniu art. 238 § 1 kpa o sposobie załatwienia skargi L. S. dotyczącej niepodjęcia przez Radę Gminy działań mających na celu wyjaśnienie kwestii umorzenia przez Wójta Gminy kary finansowej nałożonej na M. S. za usunięcie drzew bez zezwolenia. Stosownie do dyspozycji wskazanego przepisu zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi powinno zawierać: oznaczenie organu, od którego pochodzi, wskazanie, w jaki sposób skarga została załatwiona, oraz podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby upoważnionej do załatwienia skargi. Załatwienie o odmownym załatwieniu skargi powinno zawierać ponadto uzasadnienie faktyczne i prawne. W doktrynie przyjmuje się, że zawiadomienie takie nie jest aktem administracyjnym, lecz czynnością materialno-techniczną i nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. W szczególności zawiadomienie takie nie jest innym niż decyzje i postanowienia aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 u.p.p.s.a.). Takie akty lub czynności nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, są podejmowane w sprawach indywidualnych, muszą mieć charakter publicznoprawny i dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zawiadomienie z art. 238 kpa nie posiada natomiast tej ostatniej cechy, akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczyć muszą uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa, co oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem bądź zaniechaniem określonego działania organu administracji, a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnej z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (por. Matan Andrzej [w:] G. Łaszczyca, A. Marzysz, A. Matan, Kodeks Postępowania Administracyjnego. Komentarz. Tom II. Komentarz do art. 104-269, LEX 2007, wyd. II.). Mając na uwadze powyższe, skargę jako nie należącą do właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Ubocznie podnieść należy, ze nawet w razie uznania, że skarga L. S. została wniesiona na Uchwałę Rady Gminy nr [...] z dnia [...] w sprawie rozpatrzenia skargi na niektóre działania Wójta Gminy, to i tak podlegała ona odrzuceniu. Zgodnie bowiem z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. 01.142.1591 j.t. ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", o jakim mowa w cyt. przepisie, stanowiące warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy, musi być bowiem skierowane do organu samorządowego znajdującego się w ramach struktury organizacyjnej danej gminy. Żaden ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów nie wskazuje, aby takie bezpośrednie wezwanie pod adresem Rady Gminy w ogóle było kierowane. Za pośrednie wezwanie natomiast, nie można uznać żadnego z pism kierowanych przez L. S. do Wojewody. Dotyczy to w szczególności pisma datowanego na 3 marca 2008 r. (k. 6), które zasadnie zostało przez Wojewodę potraktowane jako skarga o jakiej mowa w art. 227 i n. kpa i w trybie tych przepisów zostało też rozpatrzone.