II SA/Ke 217/11

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 9 maja 2011 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Towarzystwa o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Towarzystwa na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy postanawia: oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Towarzystwo, reprezentowane przez [...], (zwane dalej Towarzystwo) dołączyło do skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy urzędowy formularz PPPr wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego formularza wynika, że skarżące Towarzystwo zajmuje się działalnością społeczną, nie prowadzi działalności gospodarczej, nie posiada żadnego majątku ani środków finansowych. Pismem z dnia 5.IV.2011 r. Referendarz Wojewódzkiego wezwał Towarzystwo na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie w terminie 7 dni kopii sprawozdania finansowego za rok 2010 r. do złożenia, którego Towarzystwo było zobowiązane na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jednolity - Dz.U.z 2009 r. Nr 152 poz.1223) i rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 listopada 2001 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości dla niektórych jednostek niebędących spółkami handlowymi, nieprowadzących działalności gospodarczej (Dz.U.z 2001 r. Nr 137 poz.1539) oraz wyciągu z rachunku bankowego z okresu ostatnich trzech miesięcy. Wnioskodawca pomimo odebrania wezwania w dniu 8.IV.2011 r. nie nadesłał żądanych dokumentów, nie złożył też żadnych wyjaśnień w tej sprawie. Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 1 i 2 p.p.s.a., możliwe jest zwolnienie osoby prawnej od kosztów sądowych poprzez przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym w sytuacji, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, lub w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Należy podkreślić, że zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie przyjmuje się, że osoba prawna lub inna jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej obowiązana jest wykazać nie tylko, że nie ma odpowiednich środków na poniesienie kosztów postępowania, ale także że nie posiada ich, chociaż podjęto wszelkie niezbędne działania zmierzające do ich pozyskania (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2010, wyd. LexisNexis, str. 568 jak też postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt II OZ 20/09 oraz z dnia 26 stycznia 2009 r., sygn. akt II OZ 28/09). W rozpatrywanej sprawie Towarzystwo nie nadesłało żądanych dokumentów przedstawiających sytuację finansową, a tym samym nie wykazało, że z własnej winy pozbawione jest środków niezbędnych na pokrycie wpisu sądowego od skargi wynoszącego 200 zł i pokrycie innych ewentualnych kosztów sądowych. Należy podkreślić, że zgodnie z § 29 Statutu Towarzystwa, fundusze Towarzystwa powstają z wpisowego, składek członkowskich, imprez i działalności gospodarczej, dotacji i darowizn, subwencji. Towarzystwo chcąc realizować swojej statutowe cele (m. in. opiniowanie aktów prawnych ustalających zasady ochrony terenu [...]) winno zgromadzić odpowiednie środki na poniesienie kosztów postępowania sądowego dotyczącego zagospodarowania terenu [...]. Skoro Towarzystwo nie korzysta z przewidzianych Statutem możliwości zdobycia środków finansowych, z których mogłoby pokryć koszty postępowania, to nie może skutecznie domagać się ich pokrycia przez Skarb Państwa, a wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest nieuzasadniony i podlega oddaleniu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2010 r., sygn. II OZ 664/10, niepubl. i z dnia 4 marca 2010 r., sygn. II OZ 183/10, publ. LEX nr 606595). Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.