II SA/Ke 223/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Decyzją z [...] , znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. po rozpatrzeniu odwołania B. C. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy B. z 30 sierpnia 2013 r. orzekającą o odmowie przyznania ww. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego wnioskowanego na T. C. w okresie od 1 lipca 2013 r. do 31 października 2013 r. W uzasadnieniu organ podał, że w wyniku rozpatrzenia wniosku B. C organ I instancji odmówił przyznania wskazanego wyżej świadczenia wskazując, że skarżąca faktycznie sprawuje opiekę na chorym mężem, jednakże nie zrezygnowała z zatrudnienia w związku z koniecznością zapewnienia opieki osobie niepełnosprawnej. Ponadto organ podkreślił, że wnioskodawczyni pozostaje w związku małżeńskim z T. C., a Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie przewiduje obowiązku alimentacyjnego między małżonkami. W odwołaniu B. C. wskazała, że opiekę nad mężem sprawuje od 10 lat. T. C. jest osobą leżącą, częściowo sparaliżowaną, wymagającą opieki osób trzecich. Opisała trudną sytuację materialną rodziny i zaznaczyła, że na utrzymaniu ma trójkę dzieci oraz opiekuje się S. C. (matką męża). Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym Kolegium nie podzieliło poglądu organu I instancji, że pozostawanie osoby wymagającej opieki w związku małżeńskim stanowi negatywną przesłankę przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. SKO podniosło, że B. C. nie może zostać zaliczona do osób, które zrezygnowały z zatrudnienia w celu sprawowania opieki nad mężem bowiem ostatni stosunek pracy ustał 15 lat przed powstaniem znacznego stopnia niepełnosprawności jej męża, a więc nie spełnia ona przesłanki wymaganej do przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego określonej w art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożyła B. C. wnosząc o ponowne rozpatrzenie jej sytuacji w sprawie ustalenia prawa do świadczenia w związku z wieloletnią opieką nad niepełnosprawnym mężem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że powodem odmowy przyznania wnioskodawczyni żądanego świadczenia było ustalenie, że nie spełniła ona przesłanki określonej w art. 16a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 z późn. zm.) w postaci rezygnacji z zatrudnienia. Z ustaleń Sądu wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 12 grudnia 2013 r. II SA/Po 1026/13 zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym "czy art. 16a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych, w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1 i art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej." Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu, odpowiedź Trybunału Konstytucyjnego na cytowane pytanie będzie miała zasadniczy wpływ na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Orzeczenie TK pozwoli na jednoznaczne określenie sytuacji prawnej skarżącej w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zachodzi w sprawie przesłanka do zawieszenia postępowania sądowego, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i na jego podstawie orzekł jak w sentencji.