II SA/Ke 252/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Ł. na pismo Zarządu Województwa z dnia 22 października 2013 r., znak: [...] w przedmiocie rozwiązania umowy o dofinansowanie postanawia: odrzucić skargę. G. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę w przedmiocie rozwiązania przez Zarząd Województwa umowy z dnia 9 grudnia 2009 r. nr [...] o dofinansowanie Projektu nr [...] "Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstwa dzięki rozbudowie i wyposażeniu obiektu oraz dywersyfikacji oferty usługowej" współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Działania 1.1 "Bezpośrednie wsparcie sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw" Osi 1 "Rozwój Przedsiębiorczości" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa. Jako zaskarżony akt wskazał bliżej nieokreśloną uchwałę Zarządu Województwa w przedmiocie rozwiązania ww. umowy, a także pismo Zarządu Województwa z dnia 22 października 2013 r., znak: [...] informujące o rozwiązaniu przedmiotowej umowy z zachowaniem miesięcznego terminu wypowiedzenia, na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 i 7 umowy. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że Zarząd Województwa nigdy nie podejmował uchwały o rozwiązaniu ww. umowy ze skarżącym. Jednocześnie wyjaśnił, że skutkiem rozwiązania przedmiotowej umowy jest wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie zwrotu dofinansowania podstawie art. 207 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. W związku z powyższym, z uwagi na stan sprawy w toku, organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Na wypadek nieuwzględnienia argumentacji w przedmiocie odrzucenia skargi, organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3). Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Na wstępie wskazać należy, że w niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa. Projekt ten uzyskał pozytywną ocenę formalną i merytoryczną, a konsekwencją takiej oceny było zawarcie umowy o dofinansowanie projektu. Postępowanie dotyczące uzyskania dofinansowania dla realizacji określonego projektu dzieli się na dwa etapy. Pierwszy etap – administracyjny, zostaje wszczęty poprzez złożenie wniosku o przyznanie pomocy, a jego finalizacją jest pozytywne lub odmowne rozstrzygnięcie organu w tym zakresie. W przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia wniosku wnioskodawca może zawrzeć umowę o dofinansowanie. Podpisanie takiej umowy powoduje definitywne zamknięcie etapu postępowania administracyjnego, w którym służyła skarga do sądu administracyjnego i otwiera drugi etap – cywilnoprawny. Umowa o dofinansowanie realizacji projektu ma bowiem charakter cywilny i zgodnie z obowiązującą zasadą swobody umów strony zawierające umowę mogą ją podpisać na ustalonych warunkach, bądź też od takiego podpisania odstąpić (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2012 r., sygn. II GSK 856/12). W niniejszej sprawie strona skarżąca zawarła z instytucją zarządzającą umowę z dnia 9 grudnia 2009 r. o dofinansowanie projektu. W umowie tej strony określiły szczegółowo zasady, tryb i warunki, na jakich dokonywane będzie przekazywanie, wykorzystywanie i rozliczanie dofinansowania części wydatków kwalifikowalnych poniesionych przez beneficjenta na realizację projektu. W umowie zapisano przy tym, że refundacji podlegają jedynie wydatki kwalifikowalne, poniesione przez beneficjenta w okresie finansowej realizacji projektu (§ 2 ust. 7 i 10 umowy). Beneficjent zobowiązał się przy tym do realizacji projektu zgodnie z zapisami określonymi we wniosku o dofinansowanie (§ 2 ust. 2 umowy). W § 18 ust. 1 umowy wymieniono okoliczności uprawniające instytucję zarządzającą do rozwiązania umowy za miesięcznym wypowiedzeniem. W § 20 pkt 1 wskazano, że w sprawach nieuregulowanych w umowie zastosowanie mają m.in. przepisy Kodeksu cywilnego. Zgodnie zaś z § 22 ust. 3 przedmiotowej umowy spory dotyczące stron umowy i wynikające z postanowień niniejszej umowy lub w związku z niniejszą umową, odnoszące się również do jej istnienia, ważności albo wypowiedzenia, rozpoznawalne w procesie, podlegają jurysdykcji właściwego sądu polskiego właściwego wg siedziby instytucji zarządzającej na lata 2007-2013. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest więc w istocie oświadczenie woli instytucji zarządzającej o rozwiązaniu umowy cywilnoprawnej, zakomunikowane w piśmie z dnia 22 października 2013 r. Spór między stronami dotyczy wypowiedzenia umowy, o którym mowa w jej § 22 ust. 3. Nie ulega zatem wątpliwości, że ocena zasadności rozwiązania umowy cywilnoprawnej przez jedną z jej stron – w razie zaistnienia sporu – podlega kontroli sądów powszechnych, a nie sądów administracyjnych. Podkreślić przy tym należy, że same strony w zawartej umowie postanowiły, że spory powstałe w związku z realizacją umowy, odnoszące się również do jej wypowiedzenia, rozpoznawalne w procesie (a zatem nie w drodze postępowania sądowoadministracyjnego), rozstrzyga sąd właściwy według siedziby instytucji zarządzającej. Wobec powyższego uznać należało, że roszczenie beneficjenta sprzeciwiające się rozwiązaniu umowy o dofinansowanie nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny, a tym samym zaskarżone pismo Zarządu Województwa z dnia 22 października 2013 r. nie stanowi rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.