II SA/Ke 252/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 maja 2019r. sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Warszawie na postanowienie Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 25 lutego 2019r. znak: [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z 25 lutego 2019r. znak: [...] Wojewoda Świętokrzyski (zwany dalej organem odwoławczym, Wojewodą), po rozpatrzeniu zażalenia P4 Spółki z o.o. (zwanej dalej Spółką), utrzymał w mocy postanowienie Starosty Pińczowskiego z 3 stycznia 2019r. znak: [...] wstrzymujące z urzędu wykonanie decyzji Starosty Pińczowskiego z 3 sierpnia 2018r. znak: [...] o pozwoleniu na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej PLAY [...] w miejscowości Chroberz na działce oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...]. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny i argumentację prawną. W dniu 30 kwietnia 2018r. do Starostwa Powiatowego w Pińczowie wpłynął wniosek Spółki o wydanie pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną zlokalizowanej w miejscowości [...]. Do wniosku załączono 4 egzemplarze projektu budowlanego, oświadczenie o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane, pełnomocnictwo oraz kopię decyzji Wójta Gminy Złota z 8 marca 2018 r. [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W wyniku rozpatrzenia powyższego wniosku Starosta Pińczowski decyzją z 3 sierpnia 2018r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółce pozwolenia na budowę obejmującego budowę stacji bazowej telefonii komórkowej, w skład której wchodzą: - wieża kratowa o wysokości całkowitej 61,95 m wraz z odgromieniem, - trzy anteny sektorowe typu Huawei A704517R0v06 oraz dwie anteny radioliniowe wraz z konstrukcjami wsporczymi, - urządzenia sterujące, - instalacja elektryczna. Z kolei w dniu 26 października 2018r. do Starosty Pińczowskiego wpłynęło pismo Wójta Gminy Złota o ponowne przeanalizowanie i uchylenie decyzji z 3 sierpnia 2018r. dotyczącej budowy przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej. Do wniosku została załączona kserokopia protestu mieszkańców miejscowości, w tym pismo do Wojewody Świętokrzyskiego z 25 października 2018 r., w którym mieszkańcy podnieśli, że żaden z organów przed wydaniem decyzji nie poinformował o zamierzonej inwestycji ani nie przeprowadził konsultacji społecznych z mieszkańcami. Ponadto brak jest uwzględnienia wpływu na życie i zdrowie mieszkańców planowanej stacji bazowej telefonii komórkowej, zlokalizowanej w pobliskiej odległości od zabudowań mieszkalnych. W piśmie wskazano, że nikt z mieszkańców nie miał wiedzy o wydanej decyzji, a informację o niej powzięli drogą nieoficjalną. Starosta Pińczowski decyzją z 28 listopada 2018r. znak: [...] odmówił uchylenia własnej decyzji ostatecznej z 3 sierpnia 2018r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej dla Spółki pozwolenia na budowę ww. stacji bazowej. Tymczasem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach decyzją z 30 listopada 2018r. znak [...] uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy Złota z 8 marca 2018r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W konsekwencji powyższego Starosta Pińczowski postanowieniem z 14 grudnia 2018r. wznowił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z 3 sierpnia 2018r. Organ I instancji wyjaśnił, że skoro decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego została uchylona, to należy wznowić postępowanie w sprawie zakończonej decyzją wydaną na jej podstawie. Ponadto w dniu 12 grudnia 2018r. do Starostwa Pińczowskiego wpłynęło żądanie komitetu protestacyjnego przeciwko budowie ww. stacji telefonii komórkowej, dotyczące natychmiastowego przerwania budowy tej stacji. W odpowiedzi pismem z 24 grudnia 2018r. Starosta Pińczowski wyjaśnił, że jako organ administracji architektoniczno-budowlanej nie ma podstaw prawnych do natychmiastowego przerwania budowy prowadzonej na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Następnie postanowieniem z 3 stycznia 2019r., wydanym na podstawie art. 152 k.p.a., organ I instancji wstrzymał z urzędu wykonanie decyzji tego organu z 3 sierpnia 2018r., udzielającej pozwolenia na budowę ww. stacji bazowej telefonii komórkowej i wyjaśnił, że skoro Wójt Gminy Złota wezwał inwestora do uzupełnienia wniosku o ustalenie lokalizacji celu publicznego, a wniosek inwestora nie spełnia wymagań formalnych, to wydanie przez Wójta Gminy Złota pozytywnej decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego jest zdarzeniem przyszłym i niepewnym. Zachodzi zatem prawdopodobieństwo, że ww. decyzja udzielająca pozwolenia na budowę może zostać uchylona w wyniku wznowienia postępowania. Spółka złożyła zażalenie na powyższe postanowienie organu I instancji. Utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie Wojewoda wskazał, że zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2018r. poz. 1202 ze zm.) zwanej dalej ustawą, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza m.in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Zgodność projektu budowlanego z postanowieniami decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego jest jednym z czynników determinujących uzyskanie pozwolenia na budowę. Dalej Wojewoda podniósł, że analiza akt sprawy organu I instancji wykazała, że inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę dołączył wymaganą prawem kopię decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego i na jej podstawie oraz spełniając wymagania określone w ustawie uzyskał decyzję o pozwoleniu na budowę, na którą to nie wniesiono odwołania w ustawowym terminie. Niemniej decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego dla ww. inwestycji została uchylona i przekazana do ponownego rozpoznania. Organ odwoławczy wskazał nadto, że zgodnie z art. 55 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2018r. poz.1945 ze zm.), zwanej dalej u.p.z.p., decyzja o ustaleniu inwestycji celu publicznego wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę, tak więc decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego ma charakter promesy, przyrzeka bowiem, że ustalone w decyzji warunki zabudowy przesądzą o treści kolejnej decyzji. Zdaniem Wojewody, decyzja o ustanowieniu lokalizacji inwestycji celu publicznego jest zagadnieniem wstępnym w stosunku do decyzji o pozwoleniu na budowę. Następnie Wojewoda wskazał, że przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. przewiduje obligatoryjne zawieszenie postępowania w sytuacjach, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Organ odwoławczy wyjaśnił, że brzmienie powołanego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że to zadaniem organu rozstrzygającego sprawę pozwolenia na budowę jest ocena zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami prawa, w tym z treścią decyzji o lokalizacji celu publicznego i podał, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 100 § 1 k.p.a. regulujący procedurę dotyczącą rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. W ocenie organu, analiza akt sprawy wykazała, że na skutek decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z 30 listopada 2018r. decyzja Wójta Gminy Złota z 8 marca 2018r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla ww. zamierzenia budowlanego została uchylona w całości i przekazana do organu I instancji celem ponownego rozpatrzenia. Tym samym zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte, a zatem nie ma podstaw do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem organu wstrzymanie przez Starostę Pińczowskiego wykonania decyzji z 3 sierpnia 2018r. jest środkiem zapobiegawczym i chroniącym inwestora przed ewentualnymi stratami materialnymi. Nie bez znaczenia w sprawie jest, że Wójt Gminy Złota jako organ kompetentny do wydania nowej decyzji o lokalizacji celu publicznego dla stacji bazowej telefonii komórkowej, w wyniku protestu mieszkańców, sam zawnioskował do Starosty Pińczowskiego o uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę i podniósł, że takie działania lokalnej społeczności oraz organu gminy świadczą o dużym prawdopodobieństwie odmowy wydania decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego jaką jest stacja bazowa telefonii komórkowej, co z kolei może doprowadzić do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Starosty Pińczowskiego z 3 sierpnia 2018r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższe postanowienie Wojewody wniosła Spółka, zarzucając temu rozstrzygnięciu: 1) naruszenie art. 152 k.p.a. poprzez przyjęcie, że okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu; 2) naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez załatwienie sprawy nie mając na względzie słusznego interesu strony; 3) naruszenie art. 8 k.p.a. oraz art. 107 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania i załatwienie sprawy w sposób sprzeczny z zasadą pogłębiania zaufania do organu, oraz świadomości i kultury prawnej obywateli, gdyż pomimo nałożenia ustawowego obowiązku pisemności i wymogów, co do prawidłowego uzasadniania rozstrzygnięć wydawanych przez organy administracji publicznej organ prowadzący niniejsze postępowanie nie wyjaśnił w uzasadnieniu postanowienia motywów jakimi kierował się wstrzymując wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę; 4) naruszenie art. 10 § 1, art. 77 § 1, art. 80, art. 81 k.p.a. poprzez dowolne i błędne ustalenia wynikające ze zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności, że istnieje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu bez wyjaśnienia w oparciu, o jakie podstawy organ uznał istnienie takiego prawdopodobieństwa, skutkiem czego Spółka nie może poznać motywów działania organu. W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu decyzji z 30 listopada 2018r. uchylającej w całości decyzję Wójta Gminy Złota z 8 marca 208r. wskazało na błędy proceduralne Urzędu Gminy Złota z uwagi na nieskuteczne powiadomienie mieszkańców, nie przeprowadzenie konsultacji społecznych oraz brak spójności wniosku z dokumentacją w zakresie granic oddziaływania. Skarżąca wskazała, że Kolegium nie stwierdziło w swojej decyzji, że przedmiotowa inwestycja jest sprzeczna z przepisami odrębnymi i za wątpliwą uznała argumentację Kolegium dotyczącą wniosku Posła Bogdana Latosińskiego o dogłębne przeanalizowanie sprawy dotyczącej nieprawidłowości przy wydawaniu decyzji o lokalizacji celu publicznego. Spółka podniosła, że organ w uzasadnieniu postanowienia nie wskazał na czym oparł rozstrzygnięcie i ograniczył się do przytoczenia brzmienia art. 152 k.p.a. bez wskazania dostatecznych okoliczności uzasadniających zastosowanie tego przepisu. Skarżąca podkreśliła, że wstrzymanie wykonalności decyzji ostatecznej, w trakcie trwania procesu budowlanego jest środkiem niezwykle dolegliwym i niosącym daleko idące konsekwencje dla inwestora. Zdaniem skarżącej, uzasadnienie przedmiotowego postanowienia powinno zatem umożliwiać zapoznanie się z motywami jakimi kierował się organ. Spółka zarzuciła, że organ nie uzasadnił postanowienia w sposób określony w art. 107 § 2 -5 w zw. z art. 126 k.p.a., a właściwe uzasadnienie tego postanowienia jest tym bardziej istotne, że trzy miesiące wcześniej ten sam organ, prowadząc postępowanie zwykłe, nie miał żadnych wątpliwości co do prawidłowości swojego działania oraz dokumentów złożonych przez Spółkę i w konsekwencji wydał przedmiotową decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę. W ocenie Spółki obecne stanowisko organu, że istnieje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej w toku postępowania wznowieniowego, powinno być tym bardziej w pełni i przekonująco uzasadnione. Zdaniem skarżącej, wszelkie dowody przemawiają za tym, że brak jest podstaw do wydania decyzji uchylającej decyzję ostateczną. Fakt, że strony nie brały udziału w postępowaniu nie uzasadnia twierdzenia, że spowoduje to automatycznie uchylenie decyzji ostatecznej. Spółka podniosła, że w niniejszej sprawie prawdopodobnym jest rozstrzygnięcie oparte na art. 146 § 2 k.p.a. gdyż jedynym mankamentem zakończonego już postępowania było to, że organ prowadzący postępowanie nie umożliwił wzięcia udziału w sprawie wszystkim stronom. W ocenie skarżącej, taki stan rzeczy nie powoduje, że zostałaby wydana decyzję negatywna, odmawiającą udzielenia pozwolenia na budowę. Spółka stwierdziła, że skoro wydana decyzja jest co do istotny prawidłowa, nie istnieje prawdopodobieństwo jej uchylenia, gdyż nowa decyzja byłaby taka sama. Skarżąca podkreśliła, że wydając postanowienie na podstawie art. 152 § 1 k.p.a., właściwy organ winien wziąć pod uwagę wszystkie dostępne na tym etapie postępowania okoliczności faktyczne i prawne, przede wszystkim materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy zakończonej dotychczasową decyzją, i opierając się na nich, wstępnie ocenić, czy istnieją podstawy do przyjęcia, że decyzja zostanie uchylona. W ocenie skarżącej treść postanowienia nie pozwala na stwierdzenie, że organy wykonały swoje zadanie, bowiem nie wskazały, jakie okoliczności sprawy miałyby wiarygodnie uzasadnić uchylenie decyzji. Wskazując na stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych Spółka podkreśliła, że wstrzymanie wykonania decyzji winno być traktowane jako środek ostateczny, oparty na udokumentowanych i wiarygodnych materiałach dowodowych. Zbyt szybkie i niepoparte dostatecznie udokumentowanymi dowodami na istnienie przesłanek wskazujących na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej korzystanie z instytucji wstrzymania wykonania decyzji może stanowić naruszenie zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznych. W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia w całości i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Świętokrzyski wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Jednocześnie zgodnie z treścią art. 119 pkt 3 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kontrolowana sprawa została na tej podstawie rozpoznana w trybie uproszczonym. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonego postanowienia stanowił art. 152 § 1 k.p.a., w myśl którego organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że wznowione zostało postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej PLAY PIN 4460B w miejscowości [...], a organem właściwym w sprawie wznowienia postępowania był starosta, który wydał ostateczną decyzję w sprawie pozwolenia na budowę spornej inwestycji. Przedmiotem sporu jest prawidłowość dokonanej przez organy obu instancji oceny spełnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. Z treści art. 152 § 1 k.p.a. wynika, że powodem wstrzymania wykonania decyzji może być samo prawdopodobieństwo jej uchylenia w wyniku wznowienia. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu w znaczeniu ścisłym, co oznacza, że nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność twierdzenia o jakimś fakcie. Na etapie wznowienia postępowania organ może jedynie stwierdzić, czy istnieją w sprawie okoliczności wskazujące na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Podkreślić należy, że ustawodawca zobowiązał właściwy organ do wstrzymania wykonania decyzji w sytuacji, jeżeli "okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania". Do zastosowania art. 152 § 1 k.p.a. wystarczy więc wskazanie tylko prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania i to bez względu na stopień tego prawdopodobieństwa. Zabezpieczający charakter przepisu art. 152 § 1 k.p.a. i użyte w nim określenie "okoliczności wskazujących na prawdopodobieństwo" nie daje żadnych podstaw do przesądzenia, iż rzeczywiście decyzja o pozwoleniu na budowę zostanie uchylona w wyniku wznowienia postępowania. W oparciu o art. 152 § 1 k.p.a. organ nie bada bowiem stopnia prawdopodobieństwa. Takie stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądowadministracyjnym (por. wyrok WSA w Warszawie z 14.03.2006 r., sygn. VII SA/Wa 1514/05, wyrok WSA w Warszawie z 12.05.2006 r., sygn. VII SA/Wa 377/05), a Sąd w składzie rozpoznającym sprawę niniejszą pogląd ten podziela. Wbrew zarzutom skargi organ wskazał na motywy podjętego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu postanowienia organ przytoczył treść art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2018r. poz. 1202 ze zm.) i wskazał, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza m.in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. W świetle treści tego przepisu nie budzi wątpliwości, że zgodność projektu budowlanego z postanowieniami decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego jest jednym z czynników determinujących uzyskanie pozwolenia na budowę. Z akt sprawy wynika, że inwestor do wniosku o pozwolenie na budowę dołączył wymaganą prawem kopię decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego i na jej podstawie oraz spełniając wymagania określone w ustawie uzyskał decyzję o pozwoleniu na budowę, od której nie wniesiono odwołania w ustawowym terminie. Poza sporem jest, że decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego dla ww. inwestycji została przez Kolegium uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W tych okolicznościach słusznie organ wskazał, że z mocy art. 55 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2018r. poz.1945 ze zm.) decyzja o ustaleniu inwestycji celu publicznego wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę, co oznacza, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego ma charakter promesy. Niewątpliwie zatem, obowiązkiem organu rozstrzygającego sprawę pozwolenia na budowę jest ocena zgodności zamierzenia budowlanego m.in. z treścią decyzji o lokalizacji celu publicznego. Jak już wskazano wyżej, na skutek decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z 30 listopada 2018r. decyzja Wójta Gminy Złota z 8 marca 2018r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla ww. zamierzenia budowlanego została uchylona w całości i przekazana organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Tym samym uprawnione jest stanowisko organu, że okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi stwierdzić należy, że są one nieuzasadnione. W doktrynie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym na gruncie art. 152 k.p.a. podkreśla się incydentalny (wpadkowy) charakter postępowania zamierzającego do rozstrzygnięcia kwestii wstrzymania decyzji dotychczasowej w ramach postępowania wznowieniowego. Dlatego załatwienie tej kwestii nie następuje według tych samych reguł, co załatwienie sprawy administracyjnej, a więc po zebraniu i rozpatrzeniu całego niezbędnego materiału dowodowego, jak tego wymaga art. 77 k.p.a., oraz po podjęciu wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, stosownie do art. 7 k.p.a. Dla wydania postanowienia na podstawie art.152 k.p.a. wystarczające jest stwierdzenie, że zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji dotychczasowej. Zaistnienie tej przesłanki nie wymaga udowodnienia, że decyzja dotychczasowa podlega uchyleniu. Konieczne jest tylko powzięcie przez organ orzekający przekonania, że dojdzie do wydania decyzji uchylającej decyzję dotychczasową. Zdaniem Sądu, uchylenie przez Kolegium decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego jako rozstrzygnięcia prejudycjalnego dla pozwolenia na budowę, było wystarczającą przesłanką uzasadnionego przeświadczenia organu o istnieniu prawdopodobieństwa uchylenia tej decyzji w wyniku wznowienia postępowania (art. 152 § 1 k.p.a.). Przyjmuje się powszechnie, że organ posiada obowiązek rozważenia, czy istnieją przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotychczasowej już w momencie wszczęcia postępowania, zaś po stwierdzeniu okoliczności wskazujących na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji dotychczasowej, powinnością organu jest wydanie postanowienia w tej kwestii, przy czym bez znaczenia jest stopień stwierdzonego prawdopodobieństwa. Wykazanie istnienia tego prawdopodobieństwa wymaga przytoczenia okoliczności zawartych w materiale dowodowym sprawy wznowieniowej, co organ w rozpoznawanej sprawie uczynił. Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.