II SA/Ke 261/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2015r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Postanowieniem z [...] , znak: [...], Dyrektor Izby Celnej w K. po rozpatrzeniu wniosku [...] Sp. z o.o. w K., na podstawie art. 162 § 1 oraz art. 163 § 2 Ordynacji podatkowej odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z 17 września 2014 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł za urządzanie gier poza kasynem gry na automacie do gier Black Horse nr fabr. 30104095. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 6 listopada 2014 r. do Urzędu Celnego w K. wpłynęło pismo [...] Sp. z o.o. stanowiące wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od ww decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z 17 września 2014 r. Strona wskazała, iż w dniu 31 października 2014 r. otrzymała od Naczelnika Urzędu Celnego w K. wezwanie do zapłaty kwoty 12.000,00 zł wraz z kosztami upomnienia w wysokości 11,60 zł w związku z wydaną w dniu 17 września 2014 r. decyzją. Podniosła, iż w przypadku, gdy decyzji nie został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, a strona złożyła skutecznie odwołanie, organ podatkowy nie ma możliwości egzekwowania należności. Zdaniem spółki odwołanie od decyzji zostało złożone w sposób skuteczny, tj. w terminie wyznaczonym do wniesienia odwołania, nadane w placówce Poczty Polskiej w dniu 1 października 2014 r. wraz z innym odwołaniem od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia 12 września 2014 r. W dniu 28 listopada 2014 r. Dyrektor Izby Celnej w K. wezwał pełnomocnika strony do uzupełnienia złożonego pisma poprzez przedłożenie oryginału lub poświadczonego odpisu pełnomocnictwa udzielonego pełnomocnikowi przez [...] Sp. z o,.o. w K.. W dniu 16 grudnia 2014 r. do Izby wpłynęło pismo [...] Sp. z o.o. z dnia 10 grudnia 2014 r. podpisane przez K. K., w którym deklaruje przedłożenie odpisu pełnomocnictwa, mimo to do pisma nie dołączono pełnomocnictwa. W dniu 18 grudnia 2014 r. organ wystosował pismo do pełnomocnika, informujące o tym, iż w piśmie z dnia 10 grudnia 2014 r. nie dołączył pełnomocnictwa. W dniu 18 grudnia 2014 r. do Izby wpłynęło kolejne pismo podpisane przez K. K. do którego dołączono odpis pełnomocnictwa, bez opłaty skarbowej. W aktach sprawy znajduje się notatka służbowa pracownika Wydziału IAGW Izby, który w dniu 28 listopada 2014 r. przeprowadził rozmowę telefoniczną z pracownikiem sekretariatu Urzędu Celnego w K.. Rozmowa dotyczyła korespondencji firmy [...] Sp. z o.o., która wpłynęła do Urzędu Celnego w K. w dniu 6 października 2014 r. Z treści notatki wynika, iż w dniu 6 października 2014 r. wpłynęło odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. znak: [...] wydanej dla [...] Sp. z o.o. Powyższa korespondencja została zarejestrowana w rejestrze Urzędu Celnego w K. pod numerem 12303 i w tym dniu była to jedyna korespondencja od ww. firmy. Rozpatrując sprawę w trybie zażaleniowym Dyrektor Izby Celnej w K. ustalił, że dniu 17 września 2014 r. Naczelnik Urzędu Celnego w K. wydał decyzję w przedmiocie wymierzenia firmie [...] Sp. z o.o. kary pieniężnej za urządzanie gry poza kasynem gry na automacie do gier: Black Horse nr fabr. 30104095. Decyzja została doręczona stronie w dniu 22 września 2014 r. Termin złożenia odwołania od ww. decyzji upłynął w dniu 6 października 2014r. Do tego dnia odwołanie od ww. decyzji nie wpłynęło do Urzędu Celnego w K.. W piśmie z 3 listopada 2014 r. strona wskazała, iż odwołanie zostało złożone w terminie, poprzez jego nadanie w placówce pocztowej w Warszawie w dniu 1 października 2014 r. w jednej kopercie wraz z innym odwołaniem od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K.. Organ wskazał, że w dniu 6 października 2014 r. do Urzędu Celnego w K. wpłynęła korespondencja od firmy [...] Sp. z o.o. (jedyna w tym dniu od ww. spółki). W kopercie znajdowało się jedynie odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. znak: [...], które zostało zarejestrowane w Rejestrze Korespondencji Przychodzącej Urzędu Celnego w K. z dnia 6 października 2014 r. pod poz. 12303. Na kopercie brak zapisu dotyczącego jej zawartości, jedynym dowodem podanym przez stronę jest deklaracja na dowodzie pocztowym, iż przesyłka zawiera odwołania. Jest to jedyny przedłożony przez stronę dowód, zdaniem organu nie potwierdzona deklaracja, bowiem operator pocztowy nie sprawdza zawartości korespondencji. Organ wyjaśnił, iż przesłanka w postaci dopełnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracany termin została spełniona, gdyż pełnomocnik strony załączył odwołanie do akt sprawy. Dyrektor Izby Celnej w K. stwierdził, iż Naczelnik Urzędu Celnego w K. w swej decyzji z dnia 17 września 2014 r. prawidłowo powiadomił adresata o prawie do wniesienia odwołania. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 223 Ordynacji podatkowej stronie służy odwołanie do organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Mając powyższe na uwadze termin do wniesienia odwołania upływał z dniem 6 października 2014 r. Strona w wyznaczonym przez organ terminie nie złożyła odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. 17 września 2015 r. Zdaniem organu ze strony pełnomocnika wystąpił brak staranności w niniejszej sprawie, o czym świadczy zgromadzony materiał dowodowy. Pełnomocnik dwukrotnie deklarował złożenie pełnomocnictwa: raz we wniosku z dnia 3 listopada 2014 r., a drugi raz w piśmie z dnia 10 grudnia 2014 r., jednak dopiero za trzecim pismem pełnomocnik załączył pełnomocnictwo (bez opłaty skarbowej). W ocenie organu strona nie zachowała należytej staranności w dbałości o interesy własne. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż odwołanie, mimo deklaracji, nie zostało w ogóle nadane, a skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił we wniosku o przywrócenie terminu, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. skardze [...] Sp. z o.o. w K. wniosła o uchylenie postanowienia z 9 stycznia 2015 r. zarzucając mu naruszenie: 1. art. 121 Ordynacji podatkowej poprzez nie stosowanie w postępowaniu zasady postępowania podatkowego, wskazanej w tym przepisie tj. nie przestrzeganie zasad działania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, 2. art. 122 o.p. poprzez niedokładne wyjaśnienie sprawy i tym samym wydanie postanowienia niezgodnie z prawem, 3. art. 180 p.p. poprzez nie przeprowadzenie dowodów w sprawie, które stanowiłyby podstawę do prawidłowego rozstrzygnięcia, 4. art. 187 § 1 o.p. poprzez brak wszechstronnego zgromadzenia i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie, 5. art. 191 o.p. poprzez uznanie, iż w postępowaniu nie zostało udowodnione, że odwołanie od decyzji z 17 września 2014 r. zostało wniesione bez winy skarżącej spółki. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że odwołanie zostało nadane do organu w jednej kopercie wraz z innym odwołaniem od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K.. Po wezwaniu do zapłaty kary pieniężnej spółka skierowała do organu pismo z prośbą o wyjaśnienie sytuacji oraz z ostrożności procesowej, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania wraz z odwołaniem. Spółka wskazała, że dokładnie opisała dlaczego w jej ocenie doszło do skutecznego doręczenia odwołania – podała numer przesyłki i datę jej nadania podnosząc, że w jednej przesyłce umieściła dwa odwołania, które z racji wydanych decyzji były praktycznie analogiczne. W jej ocenie nie ma wpływu na to, co zarejestruje w biurze podawczym pracownik organu. Nie zgodziła się z organem, że tylko na stronie ciążą obowiązki dowodowe, gdyż organ powinien z urzędu przeprowadzić wszystkie dowody konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia, a ponadto strona wskazała i udowodniła, że odwołanie zostało doręczone, jednak nie miała możliwości przeprowadzenia dowodów np. z dokumentów. W ocenie spółki złożone potwierdzenie nadania, na którym były zapisane numery spraw, których odwołanie dotyczy, jest głównym dowodem na okoliczność złożenia odwołania. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku staranności ze strony pełnomocnika strona podniosła, że pełnomocnictwo zostało przedłożone do organu już po pierwszym wezwaniu, a spółka nie ma wpływu na to, czy organ uzna dane załączniki czy też nie, albo czy ich ponownie nie zgubi. Wskazała, że musiała kilka razy wysyłać do organu to samo pismo i dopiero po piśmie pełnomocnika z 15 stycznia 2015 r., w którym wyraźnie wskazał on, że już trzykrotnie wysyłał pełnomocnictwo, organ przyjął je do akt. W ocenie spółki jest to świadome działanie ze strony organu mające na celu zdyskredytowanie pełnomocnika i wykazanie jego uchybień, których w rzeczywistości brak. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie podstawą zaskarżonego postanowienia był art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.. Stosownie do art. 58 § 2 o.p. podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin, przy czym przywrócenie terminu do złożenia podania przewidzianego w § 2 jest niedopuszczalne (§ 3). Podsumowując – termin należy przywrócić jeżeli zostaną spełnione łącznie wszystkie ww. przesłanki. Na wstępie rozważań podkreślić należy, że spór pomiędzy stronami dotyczy faktycznie prawidłowości ustalenia, czy doszło do skutecznego wniesienia przez spółkę odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z 17 września 2014r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w kwocie 12.000 zł. W razie oceny, że odwołanie zostało prawidłowo wniesione, wniosek o przywrócenie terminu jest bezprzedmiotowy, gdyż termin ten nie został w ogóle uchybiony. Ustalenie natomiast, że spółka nie złożyła odwołania w terminie 14-tu dni od doręczenia decyzji I instancji, w stanie faktycznym sprawy i wobec argumentacji wniosku powołującej się na prawidłowe nadanie dwóch odwołań w jednej kopercie, powoduje uznanie zaskarżonego postanowienia za zgodne z prawem. We wniosku o przywrócenie terminu, złożonym "z ostrożności procesowej", strona podniosła, że odwołanie zostało złożone skutecznie, tj. w terminie, poprzez nadanie w placówce Poczty Polskiej w dniu 1 października 2014 r. wraz z innym odwołaniem od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia 12 września 2014 r. Zdaniem skarżącego, organ "zgubił" przesłane odwołanie. Przeprowadzając kontrolę zaskarżonego postanowienia pod kątem jego zgodności z prawem, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał za prawidłową ocenę organu, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie potwierdza stanowiska spółki, zaś wymiana korespondencji pomiędzy stronami uzasadnia pogląd, że skarżąca nie zachowała należytej staranności w dbałości o interesy własne, gdyż odwołanie stanowiące przedmiot wniosku o przywrócenie terminu, mimo deklaracji, nie zostało w ogóle nadane. Bezspornym jest przy tym, że skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy, powołując się jedynie na fakt wysłania odwołania w terminie do jego wniesienia. Na potwierdzenie swojego stanowiska, że w przesyłce nadanej w dniu 1 października 2014 r. znajdowało się również odwołanie od decyzji z 17 września 2014 r. znak: [...], skarżący wskazuje tylko na jeden dowód – potwierdzenie nadania tej przesyłki przez swojego pełnomocnika – adw. K. K., na którym poniżej pola "adresat" napisane są znaki dwóch decyzji, których dotyczyły odwołania. Zauważyć jednak należy, że potwierdzenie nadania jest wypełniane przez nadawcę, tj. w tym przypadku przez pełnomocnika skarżącego, a nie pracownika Poczty Polskiej, który w żaden sposób nie weryfikuje zawartości przesyłki. Potwierdzenie to pozostaje w posiadaniu nadawcy, a więc pracownik organu, który otrzymał przesyłkę, nie znał jego treści, a więc nie mógł porównać zawartości przesyłki z informacją zamieszczoną na tym potwierdzeniu. W aktach sprawy znajduje się także notatka służbowa z 28 listopada 2014 r. sporządzona na okoliczność ustalenia zawartości ww. przesyłki, z której wynika, że w dniu 6 października 2014 r. wpłynęło odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. znak: [...] i była to jedyna korespondencja otrzymana od [...] Sp. z o.o. Powyższe znajduje potwierdzenie w kserokopii fragmentu Rejestru Korespondencji Przychodzącej Urzędu Celnego w K. z 6 października 2014 r., z której wynika, że w tym dniu zarejestrowano w Urzędzie wpływ tylko jednego odwołania spółki, ale od innej decyzji, aniżeli ta, od której odwołanie miała wnieść skarżąca. Zauważyć w tym miejscu należy, że strona składając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją m.in. swoją staranność. Poza ogólnym stwierdzeniem, że wniesione w terminie odwołanie "zaginęło" w organie, spółka nie przedstawiła żadnej przekonującej argumentacji na poparcie swojego stanowiska. Co więcej, znajdująca się w aktach sprawy korespondencja wskazuje na to, że to po stronie pełnomocnika skarżącej można dopatrzyć się braku dbałości o własne interesy. Po wezwaniu przez Dyrektora Izby Celnej w K. pismem z 28 listopada 2014 r. do uzupełnienia złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania poprzez złożenie oryginału lub poświadczonego odpisu udzielonego przez skarżącą spółkę pełnomocnictwa, adw. K. K. złożyła pismo z 10 grudnia 2014 r. wskazując, że załącznikiem do niego jest dokument pełnomocnictwa. Przesyłka pełnomocnictwa takiego jednak nie zawierała, a zostało ono skutecznie złożone dopiero po ponownym wezwaniu, wraz z pismem datowanym na 15 października 2014r. (a więc jeszcze przed wniesieniem i sporządzeniem wniosku o przywrócenie terminu), a nadanym w urzędzie pocztowym 15 grudnia 2014r. Ponadto w odpowiedzi na pismo organu z 18 grudnia 2015 r. informujące o braku dokumentu pełnomocnictwa w przesyłce zawierającej pismo z 10 grudnia 2014r. pełnomocnik spółki podniósł, że "wbrew twierdzeniom organu do pisma pełnomocnika spółki z dnia 2 grudnia 2014 r. skierowanym do organu w związku z wezwaniem (...) z dnia 24 listopada 2014 r. zostały dołączone dwa załączniki tj. odpis pełnomocnictwa do reprezentowanie spółki (...), a także dowód opłacenia tego pełnomocnictwa". Pełnomocnik zarzucił w tym piśmie organowi "nagminne gubienie kierowanej do niego korespondencji". Do pisma tego pełnomocnik załączył "po raz kolejny" odpis udzielonego pełnomocnictwa wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej. Tymczasem - po pierwsze w aktach sprawy brak jest pisma z 2 grudnia 2014 r., - po drugie żadne wcześniejsze pismo spółki nie wskazywało jako załącznik dowodu uiszczenia opłaty skarbowej, - po trzecie, opłata skarbowa od pełnomocnictwa została uiszczona dopiero 3 grudnia 2014r. Powyższe okoliczności świadczą o zaniedbaniach w działaniu pełnomocnika skarżącej spółki oraz braku orientacji co do dat wysyłanej do organu korespondencji i informacji o dołączonych do niej załącznikach. Pełnomocnik powołuje się bowiem na zawartość przesyłki, której w rzeczywistości przesyłka ta nie zawierała, a ponadto myli daty pism i dokonywanych czynności. W świetle powyższego za zasadne należy uznać powzięte przez organ wątpliwości co do wiarygodności twierdzeń pełnomocnika spółki, również w kwestii umieszczenia w przesyłce z 1 października 2014 r. odwołania od decyzji z 17 września 2014 r. znak: 341000-UAGR-9288-55/14/AWrz. Zauważyć należy, że w odniesieniu do osób, które z racji wykonywanego zawodu występują jako pełnomocnicy stron należy przyjąć, że osoby te są zobowiązane do szczególnej staranności przy wykonywaniu powierzonego zlecenia, a zatem ocena, czy dochowali reguł starannego działania winna być dokonywana w oparciu o odpowiednio wysokie kryteria (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Gdańsku z dnia 11 sierpnia 1999 r. sygn. akt I SA/Gd 745/98, LEX 42023). Działania pełnomocnika skarżącej spółki nie wskazują na zachowanie przez niego staranności w prowadzeniu niniejszej sprawy, co niewątpliwie przekłada się na ocenę wiarygodności twierdzeń co do wniesienia odwołania w terminie. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że w głównej mierze zmierzają one do podważenia wiarygodności organu i zdyskredytowania jego pracowników. Jak już wyżej wskazano, twierdzenia skarżącego zarzucajce organowi "gubienie" pism nie zostały poparte żadnym dowodem, zaś okoliczności opisane wyżej nie przekonują o ich zasadności. Niezrozumiałym jest także zarzut dotyczący skierowania przez organ w dniu 13 stycznia 2015 r. postanowienia na "stary adres pełnomocnika". Jak wynika z akt sprawy, zaskarżone postanowienie zostało nadane na aktualny adres pełnomocnika wynikający z pism spółki z 10 grudnia 2014 r., 15 października 2014 r. (nadanego w dniu 15 grudnia 2015 r.) oraz 15 stycznia 2015 r. tj. ul. Powstańców Warszawy 9, 05-400 Otwock. Chybionymi są zarzuty naruszenia przez organ art. 122, art. 180, art. 187 § 1 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej. Wskazać bowiem należy, że organ nie ma obowiązku poszukiwać dowodów wskazujących na możliwość braku winy strony w uchybieniu terminu, a do tego sprowadzałyby się żądania skarżącej spółki (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II SA/Go 765/11, wyrok WSA w Gdańsku z 21 kwietnia 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 1632/14, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). To strona zainteresowana przywróceniem terminu jest zobowiązana do uprawdopodobnienia braku swojej winy w uchybieniu temu terminowi, co, jak wyżej wykazano, w niniejszej sprawie nie nastąpiło. Organ odniósł się przy tym do okoliczności podniesionych we wniosku, dokonał sprawdzenia koperty, w której nadane miało zostać odwołanie oraz rejestru przesyłek. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.