II SA/Ke 263/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] w przedmiocie likwidacji filii szkoły podstawowej postanawia: odrzucić skargę. [...] wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Chmielniku z dnia 27 lutego 2017 r. nr XXX/266/2017 w przedmiocie likwidacji Filii Szkoły Podstawowej w Zreczu Dużym, Szkoły Podstawowej im. Stefana Żeromskiego w Chmielniku. Zarządzeniem z dnia 5 maja 2017 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dowodu, że wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego zaskarżoną uchwałą – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący nadesłali pismo skierowane do Rady Miejskiej w Chmielniku, złożone do organu w dniu 15 marca 2017 r., zatytułowane "skarga na działalność organów administracyjnych", w którym podali, że składają skargę na działalność organów w związku z otwarciem w dniu 15 lutego 2017 r. świetlicy wiejskiej w budynku Szkoły Podstawowej w Zreczu Dużym. W dalszej części tego pisma podnieśli m.in., że pomimo przyjęcia przez Radę Miejską uchwały w sprawie likwidacji szkoły na sesji w dniu 27 lutego 2017 r., likwidacja szkoły nie nastąpiła, a skarżący jako rodzice dziecka uczęszczającego do szkoły w Zreczu Dużym protestują przeciwko tej uchwale przyjętej z naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "Ppsa", sąd odrzuca skargę, jeżeli skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5. Stosownie do treści art. 52 § 1 Ppsa, skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r. poz. 486 ze zm.), dalej "usg", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Oznacza to, że warunkiem formalnym wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest jej poprzedzenie wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika, że wniesiona przez małżonków skarga na uchwałę Rady Miejskiej w Chmielniku z dnia 27 lutego 2017 r. nr XXX/266/2017 nie została poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Za takie wezwanie nie można uznać pisma z dnia 15 marca 2017 r., które dotyczy bezprawnego zdaniem skarżących uruchomienia świetlicy wiejskiej w budynku Szkoły Podstawowej w Zreczu Dużym. Pismo skierowane do organu przed wywiedzeniem skargi do sądu administracyjnego musi być bowiem na tyle jednoznaczne i precyzyjne, by nie pozostawiać wątpliwości, że jest wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 101 ust. 1 usg. Przede wszystkim musi wyraźnie wskazywać, że osoba wzywająca domaga się wyeliminowania z obrotu prawnego konkretnej uchwały. Tymczasem skarga wniesiona w niniejszej sprawie została poprzedzona pismem zatytułowanym ogólnie: "skarga na działalność organów administracyjnych", dotyczącym przede wszystkim otwarcia świetlicy w budynku zlikwidowanej szkoły i związanego z tym żądania jej zamknięcia. Jedno zdanie, przywołane w kontekście zarzutu bezprawnego otwarcia świetlicy, że skarżący jako rodzice protestują przeciw uchwale z dnia 27 lutego 2017 r. przyjętej z naruszeniem prawa, nie stanowi wezwania do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 101 ust. 1 usg. W świetle powyższego skargę wniesioną do Sądu w trybie art. 101 ust. 1 usg należało uznać za niedopuszczalną. W konsekwencji podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa.