II SA/Ke 276/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 czerwca 2010r. sprawy ze skargi M.W. na uchwałę Rady Miejskiej we Włoszczowie z dnia 28 stycznia 2010r. nr XLI/317/10 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę. II SA/Ke 276/10 Uzasadnienie Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach uchwałą Nr XLI/317/10 z dnia 28 stycznia 2010r. Rada Miejska we Włoszczowie uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego "osiedle Reja II" na obszarze miasta Włoszczowy, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 14 ust. 8, art. 20 ust. 1 i art. 29 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 ze zm.). Plan ten był wynikiem wykonania uchwały Nr XXIV/148/08 Rady Miejskiej we Włoszczowie z dnia 25 kwietnia 2008r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "osiedle Reja II" na obszarze miasta Włoszczowy, zgodnie z którym plan obejmuje obszar położony w zachodniej części miasta w rejonie ulic: Sobieskiego i Ogrodowej, w granicach określonych na załączniku graficznym Nr 1 do uchwały; teren ten przeznaczono pod budownictwo mieszkaniowe, zieleń i usługi. Uchwała ta rozpoczęła procedurę opracowywania w/w planu w granicach w niej określonych. Uchwała nie została zaskarżona do sądu administracyjnego. Dnia 11 lutego 2010r. M.W. skierował do Rady Miejskiej we Włoszczowie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w której domagał się "włączenia jego działki, p. K., p. K. do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, scalenia ich oraz wydzielenia działek pod zabudowę jednorodzinną", zaś dnia 8 kwietnia 2010r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. W skardze M.W. wskazał na "naruszenie interesu społecznego i publicznego oraz interesu gospodarczego Gminy Włoszczowa przez Burmistrza Gminy Włoszczowa, Przewodniczącego Rady Miejskiej, Naczelnika Wydziału Planowania Przestrzennego i Gospodarki Nieruchomościami", domagał się od Burmistrza Gminy Włoszczowa usunięcia naruszenia prawa, tzn.: a) włączenie jego działki, p. K., H.K. do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, scalenia ich oraz wydzielenia działek pod zabudowę jednorodzinną, b) włączenie drogi, która przylega do jego działki od strony ul. Sobieskiego do drogi KDW2, którą wyznaczyła Gmina Włoszczowa dla H.K., c) domagał się zastosowania przez Burmistrza Gminy Włoszczowa, Przewodniczącego Rady Miejskiej oraz urzędników Gminy Włoszczowa przestrzegania konstytucyjnej zasady "równości obywateli wobec prawa", d) podtrzymał zarzuty, że dotychczasowe działania Burmistrza, Przewodniczącego Rady oraz urzędników Gminy Włoszczowa, Wójta Gminy Nagłowice jest tendencyjne, stronnicze oraz faworyzujące tylko jedną osobę H.K., których nie akceptuje. Skarżący zarzucił uchwale także obrazę prawa procesowego – art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 § 1, art. 107 § 3 kpa, mającą wpływ na wynik sprawy, polegającą na nieusunięciu oczywistych naruszeń prawa procesowego, popełnionych przez Radę Miejską we Włoszczowie przy uchwalaniu uchwały z dnia 28 stycznia 2010r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "osiedle Reja II" na obszarze miasta Włoszczowy, wydanej z rażącym naruszeniem powołanych przepisów kpa, a zatem pogwałceniem ogólnych, podstawowych zasad procedury administracyjnej. Działając w oparciu o przepis art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały. W uzasadnieniu skarżący przedstawił działania Rady Miejskiej we Włoszczowie sprzed uchwalenia planu, m.in. związane ze zgodą na sprzedaż działki Gminy Włoszczowa celem poprawienia warunków zagospodarowania nieruchomości H.K., zwrócił uwagę na wydane dla H.K. decyzje administracyjne, zadał szereg pytań związanych z działalnością Rady Miejskiej, Burmistrza Gminy Włoszczowa, Przewodniczącego Rady Miejskiej we Włoszczowie. Rada Miejska we Włoszczowie wniosła o odrzucenie skargi z powodu braku legitymacji po stronie skarżącego, a w wypadku niepodzielenia przez Sąd stanowiska organu co do braku legitymacji – o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) zakres sądowej kontroli uchwały rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ograniczony jest do badania jej zgodności z prawem. Uchwała w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Stosownie do tego przepisu, każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą, podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Konstrukcja przepisu art. 101 istotnie rzutuje na legitymację skarżącego. W przeciwieństwie do legitymacji w postępowaniu administracyjnym określonym przepisami kpa, w którym stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie, uprawnionym do wniesienia skargi z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym może być jedynie ten podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. To oznacza, że w postępowaniu kwestionującym miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego podmiotowość uczestnika tego postępowania jest kształtowana inaczej niż w postępowaniu administracyjnym, obejmując nie tylko istnienie interesu prawnego lub uprawnienia, ale także naruszenie tego interesu lub uprawnienia. Interes prawny w postępowaniu planistycznym ma niewątpliwie właściciel nieruchomości, który znajduje ochronę w przepisach kodeksu cywilnego. Interesu prawnego nie ma w tym postępowaniu podmiot nie posiadający tytułu prawnego do gruntu, położonego na obszarze objętym projektowanym planem. Naruszenie interesu prawnego staje się zatem przesłanką dopuszczalności skargi i otwiera dopiero drogę do jej merytorycznego rozpoznania. Ocena ta dotyczy rodzaju naruszenia interesu prawnego skarżącego i w zależności od tego skarga może, ale nie musi być uwzględniona Obowiązek uwzględnienia skargi na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego powstaje wówczas, gdy naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego związane jest z jednoczesnym naruszeniem obiektywnego porządku prawnego - normy prawa materialnego (Zygmunt Niewiadomski. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz. Wyd. C.H.Beck, Warszawa 2004r., s.196). W sprawie niniejszej bezspornym jest, że skarżący jest właścicielem nieruchomości nr ewid. 3444/1, która nie jest położona na obszarze objętym zaskarżonym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, lecz przylega do granic terenu objętego planem. Bezspornym jest także, że na skutek wniesionych przez skarżącego uwag z dnia 6 lipca 2009r., uzupełnionych w dniu 29 lipca 2009r. do projektu miejscowego planu, wyłożonego do publicznego wglądu w okresie od 4 sierpnia 2009r. do 24 sierpnia 2009r. nastąpiło poszerzenie jego ustaleń o możliwość dojazdu do gruntów położonych poza granicami obowiązywania planu z ciągu pieszo-jezdnego KDW-1 i dojścia z dojazdem KDW-3, co zapewnia również dojazd do nieruchomości nr ewid. 3444/1, należącej do M.W.. W związku z tym uchwalony plan tworzy możliwość dojazdu do działki skarżącego, która obecnie nie przylega do żadnej drogi publicznej lub wewnętrznej oraz nie posiada dojazdu w postaci służebności drogowej. M.W. wskazał, że na skutek nieobjęcia jego działki zaskarżoną uchwałą utraciła ona swój dotychczasowy charakter działki budowlanej, który miała w zapisach poprzednio obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Żądanie skarżącego dotyczące włączenia działki jego, p. K., H.K. do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, scalenia ich oraz wydzielenia działek pod zabudowę jednorodzinną, a także włączenie drogi, która przylega do jego działki od strony ul. Sobieskiego do drogi KDW2 jest na tym etapie postępowania planistycznego niezasadne. Obszar objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, uchwalony w dniu 28 stycznia 2010r. został bowiem wyznaczony w uchwale z dnia 25 kwietnia 2008r. o przystąpieniu do sporządzenia tego planu. Rada gminy może w toku prac planistycznych, w miarę potrzeby dokonywać zmian co do obszaru objętego przyszłym planem, jednak podjęcie tych kroków podlega pewnym ograniczeniom ustawowym. Zmian w ustaleniach dotyczących sporządzania planu miejscowego oraz obszaru i granic obszaru objętego przystąpieniem do sporządzenia planu może dokonać wyłącznie rada gminy, w drodze uchwały zmieniającej chwałę o przystąpieniu do sporządzenia planu miejscowego lub przez uchylenie tej uchwały. A weryfikując swoje poprzednie ustalenia, co do przystąpienia do sporządzenia planu miejscowego, rada jest nadal związana przepisami dotyczącymi obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz zachowania granic obszarów objętych planem miejscowym, o których mowa m.in. w art. 14 ust. 3 i 6 ustawy. Odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów związanych z wydanymi decyzjami o warunkach zabudowy, czy też uchwałą o wyrażeniu zgody na sprzedaż działki wskazać należy, że nie mają one żadnego wpływu na uznanie naruszenia interesu prawnego skarżącego w sprawie dotyczącej uchwalenia planu miejscowego. Pozostałe zarzuty skargi dotychczasowe działania Burmistrza, Przewodniczącego Rady oraz urzędników Gminy Włoszczowa, Wójta Gminy Nagłowice nie mogą być oceniane w niniejszym postępowaniu. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że nie można uznać, aby został naruszony interes prawny skarżącego M.W., co skutkuje oddaleniem skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).