II SA/Ke 289/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sędzia WSA Krzysztof Armański po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K.-W. , M. W. i Z. W. na uchwałę Rady Miasta Sandomierza z dnia 28 maja 2015 r. nr X/67/2015 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Skargą z 2 maja 2025 r. A. K.-W. , M. W. i Z. W. (zwani dalej "stronami"), reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę Rady Miasta Sandomierza z dnia 28 maja 2015 r. nr X/67/2015 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu wskazano m.in., że skarga została poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa w związku z ww. uchwałą – pismem z 24 lutego 2025 r., doręczonym 27 lutego 2025 r. (wezwanie i dowód doręczenia przedstawione w załączeniu). Podczas XIII Sesji Rady Miasta Sandomierza, jaka odbyła się 18 marca 2025 r., poruszono kwestię wpływu wezwania do usunięcia nieprawidłowości – jednak organ nie odniósł się merytorycznie do tego wezwania – które zostało jedynie zasygnalizowane w toku obrad. W odpowiedzi na skargę organ nie zakwestionował jej zarzutów ani uzasadnienia, przyznając że ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego mogą stanowić przekroczenie władztwa planistycznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga została złożona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). W aktualnym stanie prawnym, obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017 r., zgodnie z treścią art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadku innych aktów (niż wymienione w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a.), jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, skargę można wnieść w każdym czasie. Podobnie stanowi art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, z którego wynika, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W tym miejscu zauważyć trzeba, że w art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw – wprowadzającej cyt. brzmienie przywołanej regulacji – ustawodawca postanowił, że ww. przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Tym samym, do ww. aktów , które – tak jak zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała Rady Miasta Sandomierza z dnia 28 maja 2015 r. nr X/67/2015 – zostały podjęte przed dniem 1 czerwca 2017 r., ma zastosowanie art. 53 § 2 p.p.s.a. w poprzednio obowiązującym brzmieniu, zgodnie z którym w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Ponadto, przed dniem 1 czerwca 2017 r. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowił, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W odniesieniu do cyt. regulacji w poprzednim brzmieniu, znajdujących zastosowanie w niniejszej sprawie, wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r. o sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007/3/60, LEX nr 505351, wskazując że przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Tym samym termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest zależny od niezbędnej czynności, jaką jest uprzednie wezwanie organu gminy do usunięcia naruszenia i liczony jest w następujący sposób: w przypadku udzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie – strona ma trzydzieści dni na wniesienie skargi od dnia jej doręczenia. Jedynie w sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi, strona może wnieść skargę do sądu w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia. Analizując zaistniały w sprawie stan faktyczny należy stwierdzić, że doszło do przekroczenia wskazanego powyżej ustawowego sześćdziesięciodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Mianowicie, jak wskazuje pełnomocnik skarżących, skarga z 2 maja 2025 r. została poprzedzona wezwaniem (z 24 lutego 2025 r.) do usunięcia naruszenia prawa w związku z zakwestionowaną uchwałą – doręczonym organowi 27 lutego 2025 r., co potwierdza załączony dowód doręczenia. Co istotne (i czego nie kwestionuje organ) na tak złożone wezwanie skarżącym nie udzielono odpowiedzi, zostało ono jedynie zasygnalizowane w toku obrad 18 marca 2025 r. na XIII Sesji Rady Miasta Sandomierza. Zestawiając powyższe z treścią cyt. regulacji, nie budzi wątpliwości, że ostatnim dniem, w jakim skarga mogła zostać skierowana do tut. Sądu, był 28 kwietnia 2025 r. (poniedziałek). Tymczasem skarga, sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, pochodzi z 2 maja 2025 r. i tego też dnia została nadana. Przesądza to o kilkudniowym uchybieniu ustawowego terminu do wniesienia skargi. Przekroczenie przez strony – reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika – przewidzianego prawem terminu do wniesienia skargi skutkuje jej odrzuceniem. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed ww. zmianą obowiązującą od dnia 1 czerwca 2017 r.