II SA/Ke 290/15

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 22 maja 2015 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. P. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skarg na działanie Urzędu Gminy postanawia: I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla K. P. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę K. P. na uchwałę Rady Gminy w przedmiocie rozpatrzenia skarg na działanie Urzędu Gminy Skarżąca złożyła formularz PPF, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, utrzymuje się z emerytury wysokości 1310,56 zł netto miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku oprócz współwłasności w ¼ części domu i ½ mieszkania. Wnioskodawczyni oświadczyła, że ponosi całość kosztów związanych z utrzymaniem domu, bowiem jej były mąż nie dokłada się do wydatków. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia pełnomocnika przez stronę dochodzącą swych roszczeń. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni, w tym dochód z emerytury wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych, w tym kosztów związanych z utrzymaniem domu, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.