II SA/Ke 290/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.), Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy inspektor sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2017r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 marca 2017r. znak: [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami do zasiłku rodzinnego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 23 listopada 2016r. odmawiającą D. W. przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami na dzieci L. M., N. M. i S. W. na okres zasiłkowy 2016/2017. W uzasadnieniu swej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że w myśl art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2016r., poz. 1518) zasiłek rodzinny przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2 ustawy jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 674 zł. Na podstawie dokumentów załączonych do wniosku złożonego przez D. W. organ I instancji ustalił, że miesięczny dochód jej rodziny ze wszystkich źródeł stanowi kwotę 3809,77 zł, co w przeliczeniu na osobę w czteroosobowej rodzinie wynosi 952,44 zł. Kwota ta winna jednak zdaniem organu odwoławczego ulec korekcie. Po pierwsze bowiem organ I instancji nieprawidłowo uwzględnił w ramach dochodu rodziny kwotę dochodu z tytułu zatrudnienia w Zespole Szkół w C. w wysokości 2061,64 zł, podczas gdy kwota ta wynosi 1922,58 zł. Po drugie, jako utracony winien zostać potraktowany dochód osiągnięty w 2015 roku z tytułu działalności gospodarczej w wysokości 470 zł, ponieważ z wydruku z Centralnej Ewidencji i Informacji Gospodarczej RP wynika, że działalność gospodarcza prowadzona przez D. W. w ramach firmy [...] z dniem 30.11.2016r. została wykreślona z rejestru działalności gospodarczej. Po uwzględnieniu powyższych korekt łączny miesięczny dochód D. W. ze wszystkich źródeł zdaniem organu odwoławczego stanowi kwotę 3631,54 zł, a zatem w przeliczeniu na osobę wynosi 907,89 zł i przekracza kryterium dochodowe uprawniające do przyznania zasiłku rodzinnego. Zdaniem Kolegium organ I instancji prawidłowo zastosował także przepisy art. 5 ust. 3, 3a i 3b ustawy o świadczeniach rodzinnych. Kryterium dochodowe rodziny, ustalone w sposób określony w art. 5 ust. 3 ustawy, wynosi 2696,00 zł (4 osoby x 674 zł). Różnica pomiędzy miesięcznym dochodem uzyskiwanym przez członków rodziny (wynoszącym 3631,54 zł) a kryterium dochodowym wynosi zatem 935,54 zł (kwota przekroczenia kryterium dochodowego). Zdaniem organu odwoławczego, mając na uwadze rodzaj przysługujących świadczeń i okresy ich przysługiwania, organ I instancji prawidłowo obliczył, że kwota przekroczenia kryterium dochodowego jest wyższa niż łączna miesięczna kwota zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, obliczona zgodnie z art. 5 ust. 3, 3a i 3b powołanej ustawy. Dokonując obliczenia miesięcznych kwot zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, organ I instancji uwzględnił zróżnicowanie kwot zasiłków rodzinnych oraz dodatków przysługujących dzieciom D. W. w poszczególnych miesiącach okresu zasiłkowego. Organ wskazał, że w okresie od 1 listopada 2016r. do 31 marca 2017r. łączna kwota zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, jaka przysługiwałaby na dzieci D. W., wynosi 529,66 zł, w okresie od 1 kwietnia 2017r. do 30 czerwca 2017r. – 540,66 zł, a w okresie od 1 września 2017r. do 31 października 2017r. – 264,66 zł. Wobec zatem faktu, że w przypadku rodziny D. W. różnica pomiędzy miesięcznym dochodem uzyskiwanym przez członków rodziny a kryterium dochodowym jest wyższa niż łączna kwota zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, organ odwoławczy stwierdził, że nie ma możliwości przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach D. W. zarzuciła obrazę prawa materialnego w postaci przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych, a to poprzez nieprawidłowe obliczenie dochodu rodziny. Zdaniem skarżącej bowiem uwzględniony przez organy obu instancji dochód z tytułu zatrudnienia w wysokości 5911,02 zł to w istocie przychód a nie dochód i winien zostać pomniejszony, poza kwotą składek na ubezpieczenie społeczne i na ubezpieczenie zdrowotne, ponadto o koszty uzyskania przychodu w wysokości 1668,72 zł oraz o należny podatek dochodowy w wysokości 448 zł. W ten sposób obliczony dochód powinien wynosić 2350 zł, a podzielony na 12 miesięcy – 195,80 zł. Poza tym skarżąca podniosła, że stypendium szkolne (zgodnie z określeniem ustawowym – świadczenie materialne dla uczniów), zostało wypłacone w formie jednorazowej kwoty na rok i również nie powinno się liczyć do dochodu rodziny. Ponadto zdaniem skarżącej wadliwy jest sposób obliczenia sumy zasiłków rodzinnych przyznanych rodzinie na okres zasiłkowy. W art. 3 ust. 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016r. mowa jest bowiem o jednej sumie zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, a nie o trzech sumach zasiłków. Skarżąca dokonała własnego wyliczenia wysokości zasiłków za cały okres zasiłkowy, uzyskując wynik 614,01 zł. Łączny dochód rodziny skarżąca wyliczyła na kwotę 3405,33 zł, a w przeliczeniu na członka rodziny - 851,33 zł. Przekroczenie progu dochodowego rodziny zdaniem skarżącej wynosi 773,79 zł (różnica kwot 3405,33 zł i 2631,54 zł). Kwota ta winna jednak w ocenie skarżącej zostać podzielona przez 4 albowiem ustawodawca mówi o przekroczeniu progu dochodowego rodziny w przeliczeniu na osobę. Kwota przekroczenia progu dochodowego rodziny w przeliczeniu na osobę wynosi zatem 193,44 zł. Łączna kwota zasiłków (614,01 zł) przekracza zatem powyższą kwotę o 420,57 zł, co stanowi kwotę należnych zasiłków. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Kolegium przyznało przy tym, że obliczając sumę zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami pominęło okres od 1 lipca 2017r. do 31 sierpnia 2017r., który został jednak uwzględniony w decyzji organu I instancji. Ponadto Kolegium w odpowiedzi na skargę dostrzegło kolejne uchybienie organu I instancji, polegające na uwzględnieniu wyłącznie jednego dodatku z tytułu podjęcia nauki poza miejscem zamieszkania, podczas gdy D. W. wnosiła o przyznanie tego dodatku na dwoje dzieci. Uchybienia te nie mają jednak zdaniem Kolegium wpływu na prawidłowość zaskarżonej decyzji, ponieważ w przypadku rodziny skarżącej różnica między miesięcznym dochodem rodziny a kryterium dochodowym wynosi 935,54 zł, zaś wysokość zasiłków wraz z dodatkami w poszczególnych okresach wynosi: 575,66 zł w okresie od 1 listopada 2016r. do 31 marca 2017r., 586,66 zł w okresie od 1 kwietnia 2017r. do 30 czerwca 2017r., 494,66 zł w okresie od 1 lipca 2017r. do 31 sierpnia 2017r., 264,66 zł w okresie od 1 września 2017r. do 31 października 2017r. Różnica między miesięcznym dochodem rodziny a kryterium dochodowym jest zatem nadal wyższa niż łączna kwota zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, wyliczona w sposób określony w art. 5 ust. 3b ustawy o świadczeniach rodzinnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji będącej przedmiotem skargi (art. 145 § 1 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności należy podnieść, że zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 1518 ze zm.), dalej jako ustawa o świadczeniach rodzinnych, zasiłek rodzinny przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, w tym m.in. rodzicom albo jednemu z rodziców, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 674 zł. Organ odwoławczy w niniejszym przypadku prawidłowo ustalił, że w przypadku rodziny skarżącej dochód ten – obliczony zgodnie z art. 3 pkt 2 i 2b ustawy o świadczeniach rodzinnych wg. stanu na rok 2015 jako rok kalendarzowy poprzedzający okres zasiłkowy – przekracza wskazaną kwotę 674 zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, kierując się regułami przewidzianymi w art. 3 powołanej ustawy, prawidłowo ustaliło rodzaj i wysokość dochodów, jakie należało uwzględnić przy obliczaniu dochodu rodziny, korygując przy tym częściowo ustalenia organu I instancji. Korekta ta dotyczyła po pierwsze wysokości dochodu z tytułu zatrudnienia w Zespole Szkół w C., który winien być uwzględniony na poziomie 1922,58 zł, a po drugie potraktowania jako utracony dochodu osiągniętego w 2015r. z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej przez D. W. w ramach [...] D. W.. Wbrew zarzutom skargi, organy prawidłowo przyjęły, że jednym ze składników dochodu rodziny jest dochód osiągnięty w 2015r. z tytułu zatrudnienia w Szkole Podstawowej w O. w wysokości 5911,02 zł, pomniejszony o składki na ubezpieczenie społeczne w wysokości 918,54 zł i składki na ubezpieczenie zdrowotne w wysokości 525,76 zł. Brak było podstaw, wbrew temu co twierdzi skarżąca, do pomniejszenia tak ustalonej kwoty dodatkowo o koszty uzyskania przychodu w wysokości 1668,72 zł oraz należny podatek dochodowy w wysokości 448 zł. Zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych dochodem w rozumieniu ustawy są m.in. przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), dalej jako upd, pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Po pierwsze, jak wynika z dokumentu PIT-11 wystawionego przez Szkołę Podstawową w O. (k. 15-16), kwota 5911,02 zł to łączna kwota dochodu uzyskanego przez D. W. ze strony w/w Szkoły (suma kwot 5097,95 zł ze stosunku pracy i in. oraz 813,07 zł z innych źródeł). Z kolei przychód za ten rok wyniósł, zgodnie z treścią w/w dokumentu, 6766,67 zł, przy kosztach uzyskania przychodu wynoszących 1668,67 zł. Nieprawdą jest zatem, że kwota 5911,02 zł stanowi przychód a nie dochód, przychodem jest bowiem – po uwzględnieniu kosztów uzyskania przychodu – kwota 6766,67 zł. Organy prawidłowo przyjęły zatem do wyliczenia kwotę przychodu pomniejszoną o koszty uzyskania przychodu, co stanowiło właśnie kwotę 5911,02 zł. Po drugie, z zaświadczenia wystawionego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Skarżysku-Kamiennej (k. 12) wynika, że należny podatek za rok 2015 w przypadku D. W. wyniósł 0 zł. Brak zatem uzasadnionych podstaw także do pomniejszenia kwoty 5911,02 zł o kwotę podatku wskazywaną przez skarżącą. Zgodnie z treścią powołanego przepisu art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych dochodem w rozumieniu ustawy są m.in. przychody podlegające opodatkowaniu pomniejszone należny podatek dochodowy od osób fizycznych, który w tym przypadku wynosi 0 zł. Nie zasługuje na uwzględnienie także zarzut uwzględnienia w ramach obliczenia dochodu rodziny kwoty uzyskanej przez skarżącą w 2015 roku jako jednorazowe stypendium. Chodzi tu mianowicie o kwotę 600 zł pobraną przez D. W. – jak wynika z zaświadczenia wystawionego przez Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w S. (k. 10) – jako "stypendium szkolne w formie całkowitego lub częściowego pokrycia kosztów udziału w zajęciach edukacyjnych, w tym wyrównawczych, wykraczających poza zajęcia realizowane w szkole w ramach planu nauczania, a także udziału w zajęciach edukacyjnych realizowanych poza szkołą". Otóż zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. c ustawy o świadczeniach rodzinnych, przy ustaleniu dochodu należy uwzględnić m.in. "inne stypendia o charakterze socjalnym przyznane uczniom lub studentom", jak też pomoc materialną o charakterze socjalnym określoną w art. 90c ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2015 r. poz. 2156 oraz z 2016 r. poz. 35, 64, 195, 668 i 1010), dalej jako ustawa o systemie oświaty, oraz pomoc materialną określoną w art. 173 ust. 1 pkt 1, 2 i 8, art. 173a, art. 199 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 i art. 199a ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym. Treść powyższego zaświadczenia wskazuje, że stypendium pobrane w tym przypadku przez D. W. było stypendium szkolnym, o którym mowa w art. 90c ust. 2 w zw. z art. 90d ust. 2 pkt 1 ustawy o systemie oświaty, a stypendium takie – jak wynika z art. 90d ust. 1 w/w ustawy – może być realizowane także jednorazowo. Taka forma tego świadczenia nie zmienia zatem jego charakteru jako stypendium szkolnego w rozumieniu art. 90c ust. 2 pkt 1 ustawy o systemie oświaty, które zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. c ustawy o świadczeniach rodzinnych podlega uwzględnieniu przy obliczeniu dochodu rodziny. Zarzut skarżącej w tym zakresie należy zatem uznać za nieuzasadniony. W dalszej kolejności należy podnieść, że prawidłowe jest stanowisko organów co do tego, że skarżącej nie przysługuje zasiłek rodzinny wraz z dodatkami również w oparciu o regulację art. 5 ust. 3-3b ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zgodnie z art. 5 ust. 3 tej ustawy w przypadku gdy dochód rodziny przekracza kwotę, o której mowa w ust. 1 lub 2, pomnożoną przez liczbę członków danej rodziny o kwotę nie wyższą niż łączna kwota zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami przysługujących danej rodzinie w okresie zasiłkowym, na który jest ustalane prawo do tych świadczeń, zasiłek rodzinny wraz z dodatkami przysługuje w kwocie ustalonej zgodnie z ust. 3a, który stanowi, że w przypadku przekroczenia kwoty uprawniającej daną rodzinę do zasiłku rodzinnego, o której mowa w ust. 3, zasiłek rodzinny i dodatki do zasiłku rodzinnego przysługują w wysokości różnicy między łączną kwotą zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, o której mowa w ust. 3, a kwotą, o którą został przekroczony dochód rodziny. Dla stwierdzenia, czy w niniejszym przypadku przepis art. 5 ust. 3 w/w ustawy znajdzie zastosowanie, należało po pierwsze ustalić kwotę o jaką dochód rodziny przekracza kwotę kryterium dochodowego pomnożonego przez liczbę członków rodziny. Prawidłowo ustalony dochód rodziny w tym przypadku wyniósł 3631,54 zł, a kryterium dochodowe pomnożone przez liczbę członków rodziny (4) dawało kwotę 2696 zł. Różnica między tymi kwotami wyniosła zatem 935,54 zł. Po drugie, należało ustalić ile wynosi łączna kwota zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami przysługujących danej rodzinie w okresie zasiłkowym, po czym porównać jej wysokość z ustaloną j/w kwotą różnicy między dochodem rodziny a kwotą kryterium dochodowego pomnożonego przez liczbę członków rodziny. W konsekwencji, zasiłek wraz z dodatkami przysługuje wnioskodawcy jeśli łączna kwota zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami przysługujących danej rodzinie w okresie zasiłkowym jest wyższa niż kwota tej różnicy (935,54 zł). Aczkolwiek, podzielając stanowisko skarżącej, nie sposób znaleźć uzasadnienia dla, dokonanego przez organy obu instancji przy wyliczeniu łącznej kwoty zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami przysługujących danej rodzinie w okresie zasiłkowym, podziału okresu zasiłkowego na kilka krótszych (w tym przypadku od 1.11.2016r. do 31.03.2017r., od 1.04.2017r. do 30.06.2017r., od 1.07.2017r. do 31.08.2017r. i od 1.09.2017r. do 31.10.2017r.), to jednak także przy wyliczeniu kwoty tych zasiłków wraz z dodatkami łącznie dla całego okresu zasiłkowego ich wysokość nie przekracza kwoty 935,54 zł. Sposób wyliczenia łącznej kwoty zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami na potrzeby przepisu art. 5 ust. 3 i 3a ustawy o świadczeniach rodzinnych przewiduje art. 5 ust. 3b tej ustawy. Zgodnie z jego treścią łączną kwotę zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, o której mowa w ust. 3, stanowi zaś – stosownie do treści art. 5 ust. 3b – suma przysługujących danej rodzinie w danym okresie zasiłkowym: 1) zasiłków rodzinnych podzielonych przez liczbę miesięcy, na które danej rodzinie jest ustalane prawo do tych zasiłków; 2) dodatków do zasiłku rodzinnego, o których mowa w art. 10, art. 11a, art. 12a i art. 13, podzielonych przez liczbę miesięcy, na które danej rodzinie jest ustalane prawo do tych dodatków; 3) dodatków do zasiłku rodzinnego, o których mowa w art. 9, art. 14 i art. 15, podzielonych przez 12. Ustalenie kwoty zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami w kilku krótszych okresach, o których była mowa, organ odwoławczy uzasadnił tym, że kwoty zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami na dzieci skarżącej różnią się w poszczególnych miesiącach okresu zasiłkowego z uwagi na wiek dzieci i związaną z tym różną wysokość zasiłków w poszczególnych okresach oraz inne dodatki przysługujące poszczególnym dzieciom. Taki sposób kalkulacji o tyle nie znajduje oparcia w ustawie, że w przytoczonym przepisie art. 5 ust. 3b jest mowa o sumie (zasiłków i dodatków) przysługujących danej rodzinie w danym okresie zasiłkowym. Chodzi tu zatem o okres zasiłkowy jako całość. Niemniej jednak, także w przypadku zastosowania sposobu wyliczenia przewidzianego w tym przepisie, tj. łącznie dla całego okresu zasiłkowego – jak to prawidłowo uczyniła skarżąca w treści skargi, uzyskany wynik, tj. 614,01 zł, również nie przekracza kwoty 935,54 zł. Oznacza to, że niezależnie od sposobu obliczenia brak jest możliwości przyznania skarżącej zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami także na podstawie art. 5 ust. 3 i 3a ustawy o świadczeniach rodzinnych, a w konsekwencji wspomniane naruszenie przez organy przepisu prawa materialnego w postaci art. 5 ust. 3b ustawy o świadczeniach rodzinnych, nie miało wpływu na wynik sprawy. Należy zwrócić uwagę, że według skarżącej podlegająca porównaniu zgodnie z art. 5 ust. 3 i 3a z łączną kwotą zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami przysługujących danej rodzinie w okresie zasiłkowym kwota różnicy pomiędzy dochodem rodziny a kwotą kryterium dochodowego pomnożonego przez liczbę członków rodziny, winna zostać podzielona przez liczbę członków rodziny, ponieważ – jak twierdzi skarżąca – "ustawodawca mówi o przekroczeniu progu dochodowego rodziny w przeliczeniu na osobę". W tym przypadku zatem, zdaniem skarżącej, kwotę 935,54 zł należałoby podzielić przez 4. Wniosek taki nie znajduje jednak uzasadnienia w treści ustawy. Przepis art. 5 ust. 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych stanowi bowiem: "w przypadku gdy dochód rodziny przekracza kwotę, o której mowa w ust. 1 lub 2, pomnożoną przez liczbę członków danej rodziny o kwotę nie wyższą (...)". Ten fragment przepisu wskazuje jednoznacznie, że przy ustalaniu prawa do zasiłku i dodatków na podstawie tej regulacji decydujące znaczenie ma to, czy kwota przekroczenia przez dochód rodziny kwoty kryterium dochodowego pomnożonego przez liczbę członków rodziny przewyższa łączną kwotę zasiłków wraz z dodatkami przysługujących w okresie zasiłkowym. W żadnej części powołanego przepisu nie ma mowy o tym aby tak ustaloną kwotę przekroczenia podzielić przez liczbę członków rodziny. Byłoby to zresztą nielogiczne skoro porównaniu podlega tutaj wielkość łącznej kwoty zasiłków wraz z dodatkami przysługujących całej rodzinie, a nie poszczególnym członkom. Regulacja ta znajduje zatem swoje uzasadnienie jedynie wówczas, gdy kwotę zasiłków wraz z dodatkami przysługującą całej rodzinie porówna się z wielkością ustaloną również dla całej rodziny, a nie indywidualnie jej członków. Taką wielkością jest zaś kwota, o jaką dochód rodziny (jako całości) przewyższa kryterium dochodowe pomnożone przez liczbę członków rodziny (a zatem również ustalone dla całej rodziny). Z tego wynika, że w niniejszym przypadku do porównania na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych, należało wziąć pod uwagę, jak prawidłowo uczynił to organ odwoławczy, kwotę 935,54 zł. Ponieważ zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.