II SA/Ke 304/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.R. na uchwałę Rady Miejskiej w J. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić J.R. kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W dniu 11 września 2008r. Rada Miejska w J. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w J. w rejonie Domu Kultury ograniczonego Al. P., ul. [...], ul. K. i ul. K. N. W dniu 3 lutego 2011r. J. R. złożył w Urzędzie Miejskim w J. pismo skierowane do Przewodniczącego Rady Miasta w J., w którym powołując się na naruszenie swojego interesu prawnego i art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wezwał Radę Miejską w J. do uchylenia ww. uchwały w żądanym przez siebie zakresie. Rada Miejska w J. nie uchyliła uchwały w żądanym zakresie ani nie udzieliła J. R. odpowiedzi na wezwanie z dnia 3 lutego 2011r. W związku z powyższym w dniu 19 kwietnia 2011r. J. R. wniósł za pośrednictwem Rady Miejskiej w J. skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), dalej u.s.g., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W sprawach skarg wnoszonych na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. nie stosuje się przepisów art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. (art. 102a u.s.g.). Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do § 2 tego przepisu w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007r., II OPS 2/07 (ONSAiWSA 2007, nr 3, poz. 60), wyjaśnił, że przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Oznacza to, że skargę na uchwałę rady gminy – w trybie art. 101 u.s.g. – należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi rady gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego, a jeżeli rada nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania. Skarżący J. R. pismem z dnia 3 lutego 2011r. (data wpływu do organu) zwrócił się do Rady Miejskiej w J. z wezwaniem o usunięcie naruszenia interesu prawnego wywołanego niektórymi ustaleniami uchwały z dnia 11 września 2008r. w sprawie miejscowego zagospodarowania przestrzennego. W terminie sześćdziesięciu dni od dnia doręczenia wezwania Rada Miejska w J. nie udzieliła skarżącemu odpowiedzi na wezwanie. Termin do wniesienia skargi na powołaną wyżej uchwałę upłynął więc, stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a., w dniu 4 kwietnia 2011r. Zgodnie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skarga J. R. na przedmiotową uchwałę, złożona w dniu 19 kwietnia 2011r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia, podlega zatem odrzuceniu. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.