II SA/Ke 310/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian,, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Andrzej Stolarski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 listopada 2006 r. sprawy ze skargi Zrzeszenia Kupców Polskich w S. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę. Zaskarżoną uchwałą Nr I/7/06 z dnia 30 stycznia 2006r. Rada Miejska w Starachowicach uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenu B3-Centrum-"Manhattan", położonego na obszarze miasta Starachowice w obrębie ulic Staszica, Kopalnianej, Al. Armii Krajowej. W części uchwały obejmującej rozdział III pod nazwą "Ustalenia szczegółowe" w uregulowaniu § 28 - 32 przewidziano, iż niezabudowane obecnie działki oznaczone jako U-6,U-7,U-8,U-9, U-10 zostaną przeznaczone na pod usługi centrotwórcze z zakresu handlu, gastronomii - z ograniczeniem powierzchni handlowej do 2.000 m.kw. ( § 6 rozdziału I ). Natomiast działki o nr KP-1, KP-2, KP-3, KP-4, położone w bezpośrednim sąsiedztwie wyżej wymienionych działek są przeznaczone pod lokalizację odpowiednio 130, 100, 40 oraz 50 miejsc parkingowych. Pismem złożonym w dniu 11 kwietnia 2006 r. w Urzędzie Miejskim w Starachowicach Z.K.P. wezwało Radę Miejską w Starachowicach do rozpatrzenia zarzutów, jakie stały się przyczyną złożenia wniosku o stwierdzenie nieważności uchwały I/5/06 i usunięcie naruszeń w przedłożonej sprawie. W odpowiedzi Rada Miejska w Starachowicach pismem z dnia 24 kwietnia 2006 r. Znak: BR. 0920/17/06, otrzymanym przez skarżące Stowarzyszenie 10 maja 2006r., stwierdziła brak naruszeń obowiązujących przepisów prawa, mogących uzasadnić nieważność uchwały Nr I/7/06 i Nr I/5/06. Skargę na uchwałę Nr I/7/06 z dnia 30 stycznia 2006r. Rady Miejskiej w Starachowicach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosło Z.K.P. Skarżące Stowarzyszenie podniosło, iż przedmiotowy akt narusza interes prawny środowiska kupieckiego z terenu S. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje bowiem, iż działki nr U-6,U-7,U-8,U-9, U-10 są przeznaczone pod usługi centrotwórcze z zakresu handlu i gastronomii, a działki o nr KP-1, KP-2, KP-3, KP-4, położone w bezpośrednim sąsiedztwie wyżej wymienionych działek - pod lokalizację odpowiednio 130, 100, 40 oraz 50 miejsc parkingowych. Ze względu na powyższe, na terenie tym zostanie zlokalizowane wiele obiektów handlowych o łącznej powierzchni dającej skutek, jaki daje oddziaływanie obiektu handlowego wielkopowierzchniowego. Skarżące Stowarzyszenie podniosło, iż założenie takie stoi w całkowitej sprzeczności z planowanym przeznaczeniem działki, U-5, która leży w sąsiedztwie opisanych działek. Działka ta - stosownie do treści dotychczas niewykonanej uchwały Nr IV/5/03 Rady Miasta w Starachowicach z dnia 26 maja 2003r. powinna bowiem zostać oddana w dzierżawę na rzecz "M" sp. z o.o. z przeznaczeniem pod budowę Centrum Handlowego. W Centrum tym mogliby kontynuować swoją działalność kupcy, działający dotychczas na terenie targowiska zlokalizowanego przy Al. Armii Krajowej, które powinno ulec likwidacji. Ponadto, Z.K.P. wskazało, iż zgodnie z uchwałą Nr IV/5/03 znajdująca się na dziace U-5 kotłownia osiedlowa, powinna zostać wyburzona przez miasto Starachowice w celu udostępnienia tego terenu spółce, której udziałowcami są kupcy. Tymczasem uchwała ta - pomimo zawartego w § 3 zobowiązania Prezydenta Miasta Starachowice do jej realizacji - nie została dotychczas wykonana, pomimo, iż upłynęły już 3 lata od jej podjęcia, wobec czego zarejestrowana spółka nie może prowadzić statutowej działalności. Ze względu na powyższe, przewidziana w planie zagospodarowania przestrzennego budowa dużych obiektów handlowych wraz z infrastrukturą (parkingami) jest działaniem skierowanym przeciwko interesom lokalnej społeczności kupieckiej oraz wywołującym negatywne skutki na lokalnym rynku pracy. Z kolei planowane obiekty handlowe nadają skutek w postaci ich oddziaływania na rynek lokalny jak obiekt wielkopowierzchniowy, przy realizacji którego nakazuje się opracowanie prognozy skutków budowy obiektów wielkopowierzchniowych dla lokalnego rynku pracy. Tymczasem, zaskarżona uchwała ani żaden inny dokument analizy takiej nie zawiera. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Starachowicach wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z 8 marca 1990r. ( Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) zwanej dalej "u.s.g., każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia- zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Takie brzmienie przepisu oznacza, że w pierwszej kolejności obowiązkiem sądu było zbadanie, czy skarga podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny i czy spełnia wymogi formalne. Na gruncie rozpoznawanej sprawy wymogami tymi było zatem: 1/ zaskarżenie uchwały z zakresu administracji publicznej, 2/ wcześniejsze bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, 3/ zachowanie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, przy czym dwa ostatnie wymogi stanowią wymogi formalne skargi. Skarżące Stowarzyszenie wniosło skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Starachowicach Nr I / 7 / 06 z dnia 30 stycznia 2006r. o uchwaleniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu B3-Centrum-Manhatan, położonego na obszarze miasta Starachowice w obrębie ulic Staszica, Kopalnianej, Al. Armii Krajowej. Nie może budzić wątpliwości, iż zaskarżoną uchwałę należy zaliczyć do uchwał z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 101 ust. 1 u.s.g. W orzecznictwie i doktrynie prawniczej przeważa szerokie pojęcie sprawy z zakresu administracji publicznej ( por. np. wyrok NSA z 20.01.2003r. w sprawie o sygn. akt. II SA659/02, Wokanda 2003/6/35, oraz Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym K. Bondaruk i inni , Wyd. Lewis Nexis W-wa 2004r. teza 5 do art. 101 u.s.g.). Skarżące Stowarzyszenie dopełniło również wymogu wezwania do usunięcia naruszenia prawa, które to wezwanie wystosowano do Rady Miejskiej w dniu 11 kwietnia 2006r., a Rada wezwanie to uznała za nieuzasadnione. O stanowisku poinformowano Stowarzyszenie w dniu 10 maja 2006r.,zatem skarga została wniesiona w 30 dniowym terminie przewidzianym dla jej wniesienia. W związku z powyższym wymogi formalne skargi zostały spełnione, a skarga podlega kognicji sądu administracyjnego. W konsekwencji tych ustaleń obowiązkiem sądu było zbadanie legitymacji skarżącego do zaskarżenia przedmiotowej uchwały. Na wstępie należy podnieść, że w przeciwieństwie do postępowania prowadzonego na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, w którym stroną może być każdy czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie ( art. 28 k.p.a.), stroną w postępowaniu toczącym się na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Skarga zatem, wniesiona w oparciu o art. 101 ust. 1 ustawy u.s.g. oparta być powinna na faktycznym naruszeniu interesu prawnego, a zatem uprawnionym do jej wniesienia może być tylko podmiot który wykaże, że kwestionowaną uchwałą został naruszony jego interes prawny lub uprawnienie polegający na istnieniu związku między zaskarżoną uchwałą, a własną sytuacją prawną, co dopiero otwiera drogę do jej merytorycznego rozpoznania. Taki związek musi istnieć obecnie ( w dacie wnoszenia skargi), a nie dopiero w przyszłości powodować następstwo w postaci ograniczenia lub pozbawienia konkretnych uprawnień lub nałożenia obowiązków. W orzecznictwie sądowym oraz doktrynie prawniczej podkreśla się, że skarga złożona w trybie powyższego przepisu nie ma charakteru actio popularis, zatem do jej wniesienia nie legitymuje ani sprzeczność z prawem zaskarżonej uchwały, ani też stan zagrożenia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia ( por. wyrok NSA z 1.03.2005r.OSK 1437/2004, Wokanda 2005r.,nr 7-8, str.69, wyrok WSA w Białymstoku z 4.05.2006r.,sygn. akt. II S.A./Bk 763/05 -Lex 182866, St. Prutis "Ochrona samodzielności gminy jako jednostki samorządu terytorialnego" Wyd. NSA 2005, str. 367). W niniejszej sprawie skarżące Stowarzyszenie nie wykazało zaistnienia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia zaskarżoną uchwałą polegającego na zaistnieniu związku między tą uchwałą a własną, indywidualną sytuacją prawną. Przede wszystkim skarżące Stowarzyszenie nie jest właścicielem ani użytkownikiem nieruchomości objętej planem, zaś upatrywanie naruszenia interesu prawnego w "naruszeniu interesu prawnego środowiska kupieckiego z terenu miasta Starachowice ", nie legitymuje do wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. Przepis ten nie daje, jak to już podniesiono, podstaw do skargi opartej na interesie ogółu, czyli interesie publicznym. Ubocznie należy podnieść, że skoro kwestie legitymacji do wniesienia skargi zostały wyraźnie określone w art. 101 ust. 1 u.s.g. to nie mają do niej zastosowania przepisy art. 31 k.pa. dopuszczające występowanie w charakterze strony organizacji społecznej reprezentującej interesy innych osób. W rozpoznawanej sprawie skarżące Stowarzyszenie nie wykazało, aby zaskarżona uchwała w chwili jej zaskarżenia naruszała interes prawny lub uprawnienie skarżącego, zatem należało uznać brak legitymacji skargowej, czego konsekwencją jest oddalenie skargi. Skoro skarżące Stowarzyszenie nie posiada legitymacji skargowej - sąd administracyjny nie mógł badać merytorycznych zarzutów skargi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 135,poz. 1270,ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.