II SA/Ke 329/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Armański po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. S. na uchwałę Rady Miasta Kielce z dnia 28 lipca 2016r. nr XXIX/551/2016 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Prezydenta Miasta Kielce postanawia: odrzucić skargę. Ł. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę Nr XXIX/551/2016 Rady Miasta Kielce z dnia 28 lipca 2016r. w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Prezydenta Miasta Kielce, domagając się jej uchylenia. Autor skargi podniósł, że zaskarżona uchwała nie powoduje realizacji jego konstytucyjnego prawa do skargi, bowiem Rada Miasta nie odniosła się do zarzutów postawionych w skardze na Prezydenta Miasta, a jedynie uznała skargę za nieuzasadnioną, pomijając dowody znajdujące się w aktach sprawy. Uchwała nie obejmuje swoim zakresem przedmiotu skargi. Zdaniem skarżącego ustawodawca nie przewidział w postępowaniu administracyjnym miejsca na odformalizowany sposób załatwienia skargi. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Kielce wniósł o jej odrzucenie. Organ podał, że Ł. S. pismem z 14 czerwca 2013 r. złożył skargę na Prezydenta Miasta Kielce, podnosząc zarzut niewłaściwego sprawowania nadzoru nad działalnością Zarządu Transportu Miejskiego w Kielcach. Postanowieniem z 30 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę Ł. S.na bezczynność Rady Miasta Kielce w przedmiocie rozpatrzenia ww. skargi, gdyż ustalił, że pismo to jest skargą w rozumieniu art. 227 kpa. Skarga kasacyjna od powyższego postanowienia została oddalona przez NSA. Uchwałą Nr XXIX/551/2016 Rady Miasta Kielce z dnia 28 lipca 2016 r. w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Prezydenta Miasta Kielce, skarga z 14 czerwca 2013 r. została uznana za niezasadną. W ocenie organu skarga podlega odrzuceniu, gdyż w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, iż sposób załatwienia skargi, o której mowa w dziale VIII kpa, nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami), dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zarówno przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 446 ze zm.), przewidujący możliwość wniesienia skargi na uchwałę rady gminy, jak i korespondujący z nim przepis art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., odnoszą się do aktów organów samorządu terytorialnego podejmowanych z zakresu administracji publicznej. Zaskarżona w niniejszym przypadku uchwała wyraża stanowisko Rady Miasta Kielce, rozpatrującej skargę Ł. S.wniesioną w trybie działu VIII kpa, stanowiąc załatwienie sprawy przez właściwy organ. Zgodnie bowiem z art. 229 pkt 3 kpa organem właściwym do rozpoznania skargi na działalność prezydenta miasta jest co do zasady rada gminy (w tym przypadku rada miasta). Uchwała ta stanowi rozpoznanie skargi powszechnej w ramach podległości między organami samorządu gminy, nie jest natomiast uchwałą z zakresu administracji publicznej. Przepisy art. 5 pkt 1 i 2 p.p.s.a. nie przewidują zaś kognicji sądu administracyjnego w sprawach wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej oraz wynikających z podległości służbowej (por. m.in. wyrok NSA z dnia 20 lipca 2004r., sygn. akt II OSK 650/04, dostępny w internetowej bazie orzecznictwa sądów administracyjnych). Uchwały podjęte w wyniku skargi z art. 227 kpa na zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez organy albo przez ich pracowników, są takimi samymi czynnościami informującymi o sposobie załatwienia skargi, jak czynności innych organów wymienionych w art. 229 kpa, którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. W konsekwencji nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego. Mając to wszystko na uwadze należało uznać, że sprawa niniejsza nie należy do właściwości sądu administracyjnego, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skargę tę odrzucił.