II SA/Ke 33/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu A. J. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 18 grudnia 2025 r. [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań p o s t a n a w i a: odrzucić sprzeciw. Pismem z 12 stycznia 2026 r. N. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w imieniu A. J. sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z 18 grudnia 2025 r. [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań. Zarządzeniem z 19 stycznia 2026 r. N. N. została wezwana do złożenie dokumentu pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu wnoszącej sprzeciw przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do wykazania, że spełnia wymogi z art. 35 § 1 p.p.s.a., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie A. J. w piśmie z 29 stycznia 2026 r.: - oświadczyła, że N. N. nie była umocowana do podpisania sprzeciwu, - potwierdziła w całości treść sprzeciwu wniesionego przez N. N., - wskazała, że w niniejszej sprawie występuje samodzielnie. Natomiast 10 lutego 2026 r. A. J. złożyła podpisany własnoręcznie sprzeciw, który pierwotnie był podpisany przez N. N.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Sprzeciw podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jednym z braków formalnych skargi jest brak pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelnego odpisu, które pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy (art. 37 § 1 p.p.s.a.). W przypadku wystąpienia tego rodzaju braku zastosowanie znajduje art. 49 § 1 – w niniejszej sprawie - w związku z § 4 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, referendarz sądowy wzywa do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. Takim rygorem w przypadku braków formalnych skargi jest rygor jej odrzucenia, a podstawą art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który w tej sprawie będzie stosowany w związku z art. 64c § 1 p.p.s.a. z którego wynika, że do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W niniejszej sprawie brak formalny sprzeciwu w postaci pełnomocnictwa procesowego udzielonego przez A. J. dla N. N. do wniesienia sprzeciwu bądź do działania w imieniu wnoszącej sprzeciw nie został uzupełniony. A. J. w piśmie z 29 stycznia 2026 r. bowiem wprost wskazała, że N. N. nie była umocowana do wniesienia sprzeciwu. Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 64c § 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia. W związku z powyższym rozstrzygnięciem zasadnym jest zaznaczenie, że strona może potwierdzić czynności procesowe dokonane przez pełnomocnika, jeśli pełnomocnictwo do jej reprezentacji w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie zostało złożone. Jednak dotyczy to tylko sytuacji, gdy czynności tych dokonała osoba, która mogła być pełnomocnikiem, tj. adwokat, radca prawny, inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (art. 35 p.p.s.a.). Natomiast gdy jako pełnomocnik podejmowała czynności osoba, która w ogóle pełnomocnikiem być nie mogła – a taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie - to nie jest dopuszczalne potwierdzenie przez stronę dokonanych przez pełnomocnika czynności. Występowanie w charakterze pełnomocnika procesowego osoby, która nie może być pełnomocnikiem, oznacza zawsze brak należytego umocowania powodujący nieważność postępowania (por. uchwałę siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 8 lipca 2008 r., III CZP 154/07, OSNC 2008/12/133). Dlatego też dla wyniku niniejszego postępowania nie miało znaczenia potwierdzenie przez A. J. treści wniesionego sprzeciwu. Podobnie na wynik niniejszego postępowania nie miało też wpływu późniejsze podpisanie przez A. J. wniesionego sprzeciwu. Należy bowiem podkreślić, że art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia sprzeciwu w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych sprzeciwu. Sąd nie ma zatem kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny sprzeciwu (jakim jest brak pełnomocnictwa), może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod sprzeciwem), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Taka "konwalidacja" nieusuniętego braku formalnego w postaci braku pełnomocnictwa na podlegający uzupełnieniu brak formalny w zakresie podpisu strony, nie znajduje dostatecznego uzasadnienia prawnego (por. postanowienie NSA z 27 lipca 2016 r. sygn. akt II GZ 734/16, dostępny na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).