II SA/Ke 330/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2016 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] w Gminie B. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na wynajem pracowni fizjoterapii wraz z urządzeniami postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić [...] w Gminie B. uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. Rada Miejska podjęła [...] uchwałę nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na wynajem pracowni fizjoterapii wraz z urządzeniami. [...] w Gminie B. [...] wezwał Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa w powyższej uchwale. Przewodniczący Rady Miejskiej udzielił pismem z 19 listopada 2015 r. (doręczonym tego samego dnia), odpowiedzi na ww. wezwanie. [...] w Gminie B. 9 marca 2016 r. (data wpływu do organu) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na powołaną wyżej uchwałę. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o jej odrzucenie, ze względu na wniesienie skargi po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1515 ze zm.) każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Treść art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym oznacza, że obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy wniesiona skarga podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny i czy spełnia wymogi formalne, do których należy między innymi kwestia zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Oceny zachowania tego terminu należy dokonać uwzględniając treść art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2012.270 ze zm.) dalej p.p.s.a. oraz uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt: II OPS 2/07, dostępną w internecie pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl. Uchwała ta wyjaśnia treść powyższego przepisu, w związku z rozbieżnościami orzecznictwa w zakresie jego stosowania. Z przywołanej uchwały wynika, że do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma zastosowanie art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. Wniosek taki wynika a contrario z art. 102a ustawy o samorządzie gminnym, który wyłącza jedynie zastosowanie w tych sprawach art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. Wyłączenie to oznacza, że pozostałe przepisy tej ustawy dotyczące wnoszenia skargi do sądu administracyjnego będą miały zastosowanie, o ile ustawa o samorządzie gminnym nie stanowi inaczej. W art. 53 § 1 p.p.s.a. określony został trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, który ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i który biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. odnoszący się do sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, statuuje natomiast sześćdziesięciodniowy termin dla wniesienia skargi, który biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu. Z akt niniejszej sprawy wynika, że [...] w Gminie B. 29 września 2015 r. wezwał Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa w zaskarżonej uchwale. Przewodniczący Rady Miejskiej udzielił pismem z 19 listopada 2015 r. (doręczonym tego samego dnia), odpowiedzi na ww. wezwanie, a strona skarżąca 9 marca 2016 r. (data wpływu do organu) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na powołaną wyżej uchwałę. Jak wskazał słusznie organ w odpowiedzi na skargę po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg termin sześćdziesięciodniowy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Skoro więc doręczenie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia nastąpiło 19 listopada 2015 r., to 30 – dniowy termin do wniesienia skargi upłynął 19 grudnia 2015 r. Tymczasem skarga została wniesiona 9 marca 2016 r., a zatem prawie trzy miesiące po terminie. Na marginesie podkreślić należy, że korespondencja jaką prowadziła skarżąca z Wojewodą nie wstrzymywała biegu powyższych terminów. W tym stanie rzeczy skarga jako wniesiona po upływie terminu, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczona na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.