II SA/Ke 337/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk – Moskal po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta i Gminy D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie podziału nieruchomości p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] znak: [...] Burmistrz Miasta i Gminy D. orzekł o odmowie wznowienia postępowania z wniosku Starosty Kieleckiego o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Miasta i Gminy D. z dnia [...] znak: [...] w sprawie podziału nieruchomości oznaczonej nr 22 położonej w obrębie geodezyjnym N., gmina D. zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego "N." na obszarze gminy D., uchwalonego uchwałą nr 11/97 z dnia 24 marca 1997r. (Dz. Urz. Woj. Kieleckiego nr 20, poz. 80 z dnia 7 maja 1997r.). Decyzją z dnia [...], znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w/w decyzję Burmistrza Miasta i Gminy D. z dnia [...] – w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Skargę na rozstrzygnięcie organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniósł Burmistrz Miasta i Gminy D. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Należy podkreślić, że istotę legitymacji skargowej stanowi uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem, czyli z obiektywnym porządkiem prawnym. Na wstępie należy podnieść, że zarówno orzecznictwo sądowe, jak i doktryna prezentują stanowisko, akceptowane przez tut. Sąd, że rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa pozytywnego. Jednostka samorządu terytorialnego może być stroną postępowania administracyjnego i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy k.p.a. przyznają stronom postępowania administracyjnego. Ustawa może jednak organowi jednostki samorządu terytorialnego wyznaczyć rolę organu administracji publicznej – organu orzekającego w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 6 k.p.a. Podkreślić przy tym trzeba, że zgodnie z art. 11a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) organem gminy jest m. in. wójt. Zatem w przypadku, gdy organ taki orzeka w określonej sprawie administracyjnej, podmiot ten będzie "bronił" interesu jednostki samorządu terytorialnego – gminy – w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Godzi się jednocześnie podnieść, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tą jednostkę jak i przez jej organ – w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 6 k.p.a. – orzekający w określonej sprawie, interesu prawnego tej jednostki w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowo-administracyjnego (por. m. in. postanowienie NSA z 15 października 1990r., SA/Wr 990/90, ONSA 1990, nr 4, poz. 7; uchwała NSA z dnia 9 października 2000r., OPK 14/00, ONSA 2001, nr 1, poz. 17; wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005r., OSK 1017/04, niepubl.; J.P. Tarno, Ochrona interesu prawnego jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym i sądowym {w:} Księga jubileuszowa Profesora zw. dr hab. Józefa Filipka, Zakamycze 2001, s. 721 i n.). Stosownie do art. 150 § 1 w zw. z art. 149 k.p.a. organem administracji publicznej właściwym w sprawie wznowienia postępowania jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Na gruncie niniejszej sprawy jest to Wójt Miasta i Gminy Daleszyce, który decyzją z dnia 8 grudnia 2008r. znak: GMR.6011-65/2008 –kwestionowaną obecnie we wniosku Starosty Kieleckiego o wznowienie postępowania – zatwierdził podział nieruchomości. Wśród rozstrzygnięć, jakie mogą zapaść w postępowaniu, o jakim mowa w art. 149 k.p.a. przepis ten – w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji z dnia 14 października 2010r. – wymieniał decyzję o odmowie wznowienia postępowania (§ 3). Dlatego też, z mocy cyt. przepisów, wójt gminy został upoważniony do zrealizowania przysługującego mu władztwa administracyjnego, dzięki któremu mógł zawrzeć swe stanowisko w wydanym w niniejszej sprawie rozstrzygnięciu. Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że organ gminy (w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 6 k.p.a.), który wydał decyzję w sprawie w I instancji, nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. Oznacza to, że na gruncie rozpoznawanej sprawy Wójt Miasta i Gminy Daleszyce nie posiada legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego. Przyjęcie przeciwnego stanowiska doprowadziłoby do sytuacji, w której stronami postępowania sądowego byłyby dwa organy administracji publicznej orzekające w jednej sprawie, a mianowicie skarżący – Wójt Miasta i Gminy Daleszyce, który wydał decyzję w I instancji i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach – organ II instancji, a spór między nimi sprowadzałby się do różnego stanowiska co do prawidłowości poszczególnych decyzji (por. uchwała Sądu Najwyższego z 22 października 1984r., sygn. akt. II AZP 5/84, OSNC 1985, z.7, poz. 86). Reasumując, podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do Sądu w żadnym wypadku nie jest organ orzekający w sprawie w I czy też II instancji. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej uprawnienia strony, która poprzez wniesienie skargi kwestionuje takie rozstrzygnięcie. Takiej konstrukcji prawnej nie przewidują natomiast przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 2 marca 2006r. w sprawie o sygn. II GSK 387/05, LEX nr 197511 ). Z tego powodu skarga – jako niedopuszczalna – podlega odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.