II SA/Ke 340/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka,, Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Dziubińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 listopada 2013 r. sprawy ze skargi B. N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków. Opisane powyżej rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Pismem z dnia 9 kwietnia 2009r. B. N. zwrócił się do organu I instancji o zwrot lub zapłatę za 205 m2 powierzchni gruntu, stanowiącej różnicę pomiędzy powierzchnią nieruchomości nabytej pierwotnie przez jego poprzedników prawnych aktem notarialnym z dnia 8 listopada 1958r. a powierzchnią nieruchomości oznaczonej aktualnie w ewidencji gruntów i budynków Miasta działkami nr [...] – która odpowiada nieruchomości opisanej w ww. akcie notarialnym. Wnioskodawca wskazał, że na podstawie decyzji Wojewody z dnia 21 stycznia 1993r. z ww. nieruchomości o powierzchni 2.799 m2 została wyodrębniona droga polna oznaczona numerami działek: [...], pomniejszając tym samym pierwotną powierzchnię tej działki o 205 m2. Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 1998r. o sygn. akt I Ns 1199/93 Sąd Rejonowy w Kielcach, Wydział I Cywilny oddalił wniosek Gminy o zasiedzenie nowo utworzonych działek [...] stanowiących drogę – wobec czego, zdaniem wnioskodawcy, nieruchomości te powinny wrócić do pierwotnych właścicieli. Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta odmówił wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków Miasta , polegającej na wpisaniu do działki ewidencyjnej nr 1598/3 w udziale 1/2 części S. P. i w udziale 1/2 części spadkobierców B. N. jako współwłaścicieli. Decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu odwołania B. N., uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu wskazano, że Prezydent Miasta nie dopełnił obowiązku wyjaśnienia stanu faktycznego oraz nie rozpatrzył całego materiału dowodowego, w szczególności nie ustalił przedmiotu postępowania, tak w zakresie żądań wnioskodawcy, jak i w zakresie obowiązującej ewidencji gruntów i budynków. Organ I instancji, ponownie rozpatrując niniejszą sprawę, pismem z dnia 6 sierpnia 2012r. zwrócił się do B. N. o sprecyzowanie wniosku co do żądań i przedmiotu postępowania w oparciu o aktualną ewidencję gruntów i budynków. W odpowiedzi z dnia 3 sierpnia 2012r. B. N. wyjaśnił, że żąda "przywrócenia działki nr 1598 do stanu poprzedzającego wydanie decyzji Wojewody z dnia 21 stycznia 1993r." oraz zwrócił się z propozycją zawarcia ugody, polegającej na tym, że działka nr 1598/3 zostanie podzielona w ten sposób, że A. P. (żona zmarłego S. P.) otrzyma 2/4 części powierzchni tej działki, natomiast S. P. oraz B. N. otrzymują po 1/4 części jej powierzchni. Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta orzekł o odmowie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta, polegającej na przywróceniu działki numer [...] do stanu poprzedzającego wydanie decyzji Wojewody z dnia 21 stycznia 1993r. W tym zakresie wskazano, że wpisy w ewidencji gruntów i budynków miasta w odniesieniu do działki nr [...] odpowiadają stanowi prawnemu tej nieruchomości, wynikającemu z powstałych kolejno dokumentów, opisanych szczegółowo w uzasadnieniu decyzji. W rezultacie brak jest podstaw do przywrócenia stanu prawnego nieruchomości pozostającego w sprzeczności z aktualnymi dokumentami. W podstawie prawnej organ powołał art. 20 i 22 ustawy z dnia 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010r. nr 193, poz. 1287 ze zm.) oraz § 2 ust. 2 pkt 2, § 44 pkt 2, § 46 ust. 2, § 47 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454). W odwołaniu od ww. decyzji B. N. zarzucił organowi I instancji naruszenie art. 6, 7 i 8 K.p.a., wskazując że kolejno powstałe opracowania geodezyjne zostały stworzone w celu wyeliminowania go jako właściciela z powierzchni 205 m2 działki nr [...]. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, utrzymując w mocy zakwestionowaną decyzję organu I instancji, wskazał że aktem notarialnym z dnia 9 maja 2008r. S. P., J. T., B. N., U. R. i M. N. sprzedali działki nr [...]o łącznej powierzchni 2594 m2 J. K.– która to zmiana została wykazana w dziale II księgi wieczystej nr [...]. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdził, że aktualnie stan wykazany w ewidencji gruntów w odniesieniu do nieruchomości oznaczonych numerami działek [...] jest zgodny ze stanem prawnym opisanym w ww. księdze wieczystej. Co się zaś tyczy działki nr [...], to w uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że decyzją z dnia 21 stycznia 1993r. Wojewoda stwierdził nabycie tej nieruchomości (o powierzchni 0,0686 ha) przez Gminę z mocy prawa nieodpłatnie nieruchomości oznaczonej w ewidencji, jednak Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia 14 stycznia 2011r. stwierdził nieważność tego rozstrzygnięcia. Prawomocnym postanowieniem z 17 kwietnia 1998r., Sąd Rejonowy w Kielcach, Wydział I Cywilny oddalił wniosek Gminy o zasiedzenie działek nr [...] stanowiących drogę. W dniu 29 grudnia 2011r. do Grodzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej została przyjęta pod numerem ewidencyjnym [...]mapa sytuacyjna, sporządzona dla potrzeb prowadzonego postępowania administracyjnego, która obejmuje swym zakresem m.in. działki nr [...], (powstałych z podziału w dniu 12 marca 1993r. działki nr [...] ). Na mapie tej z działki nr [...] o powierzchni 0,0488 ha zostały wyodrębniona działka nr [...] o powierzchni 00008 ha oraz działka nr [...] o powierzchni 0,0480 ha. Z rejestru pomiarowego znajdującego się na mapie sytuacyjnej nr[...] wynika, że właścicielem działek nr [...] o pow. 0,0091 ha, [...]o pow. 0107 ha i [...]o pow. 0,0008 ha są: 1) S. P. w 1/3 części, 2) B. W. w 1/3 części 3) A. P. w 1/12 części 4) J. P. w 1/12 części 5) D. K. w 1/12 części, 6) M. P. na podstawie "AN [...]". Działka nr [...] nie została objęta opracowaniem i zgodnie z zapisem w ewidencji gruntów i budynków figuruje jako działka we władaniu Skarbu Państwa. Na podstawie umowy sprzedaży sporządzonej w formie aktu notarialnego z dnia 12 stycznia 2012r. właścicielem m. in. działek nr [...] o łącznej powierzchni 0,0206 ha stał się A. K. Dla w/w działek została założona księga wieczysta nr [...], w której w dziale II jako właściciel został wykazany A. K. Dane wynikające z aktu notarialnego [...], mapy sytuacyjnej nr [...]oraz założonej na ich podstawie księgi wieczystej [...] zostały ujawnione w ewidencji gruntów miasta, zarówno w części graficznej jak i opisowej. W rezultacie organ stwierdził, że stan ujawniony w operacie ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do działek nr [...] jest zgodny ze stanem ujawnionym w księdze wieczystej [...]. Wskazano także, że zdaniem B. N. przywrócenie działki nr [...] do stanu poprzedzającego wydanie decyzji Wojewody z dnia 21 stycznia 1993r. doprowadziłoby do przywrócenia właściwej powierzchni działki nr[...], której był współwłaścicielem. Tymczasem jak wskazano powyżej, zarówno działka nr [...]stanowiąca drogę jak i działka nr [...], której współwłaścicielem był B. N. uległy podziałowi i nastąpił ich dalszy obrót prawny. W tym zakresie organ, przytaczając § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia, podkreślił, że organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków rejestruje zmiany podmiotowe i przedmiotowe zmieniające się w czasie w oparciu o stosowne kolejno powstające dokumenty, lecz nie rozstrzyga o własności. W odniesieniu do nieruchomości oznaczonej numerem działki [...]od 1993r., po dacie wydania przez Wojewodę decyzji z dnia 21 stycznia 1993r. powstały kolejne dokumenty, takie jak: decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia 12 marca 1993r., zatwierdzająca podział działek nr [...], "Mapa własnościowa" przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 23 kwietnia 1993r. pod numerem [...] mapa sytuacyjna przyjęta do Grodzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dniu 29 grudnia 2011r. za numerem [...], akt notarialny z dnia [...] oraz zaktualizowana księga wieczysta [.... Końcowo organ zauważył, że dokumenty określające poprzedni stan prawny działek gruntu nie stanowią podstawy do zarejestrowania tego stanu w ewidencji gruntów i budynków, jeżeli stan ten został stwierdzony późniejszym dokumentem, z którym ustawodawca związał skutek wiążącego ustalenia stanu prawnego danych działek gruntu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję organu odwoławczego z dnia 18 marca 2013r. B. N. wniósł o zwrócenie uwagi na następujące okoliczności: 1. S. P. otrzymał od swojego ojca J. P. działkę o powierzchni 0,2799 ha; 2. ww. powierzchnia została zmniejszona 205 m² do 0,2594 m² - bez podania przyczyny; 3. w zaskarżonej obecnie decyzji pomniejszono powierzchnię działki o dalsze 15 m²; 4. na jakiej podstawie bezprawnie utworzona droga gminna nr [...] o powierzchni 686 m², do której Gmina nigdy nie posiadała i nadal nie posiada żadnych praw własności, stała się przedmiotem obrotów prawnych dokonywanych przez Gminę; 5. na jakiej podstawie odebrany bezprawnie prywatny grunt znalazł się we władaniu Skarbu Państwa; jak można w świetle prawa odebrać prywatnemu właścicielowi grunt, a następnie zamiast dokonać jego zwrotu, przekazać ten prywatny grunt do zasobów Skarbu Państwa. Reasumując skarżący stwierdził, że Gmina bezprawnie dysponuje jego prywatnym gruntem należącym do działki nr [...], ukrytym w nowo utworzonej działce nr [...] – zamiast dokonać jego zwrotu – tak jak to już zrobiono w przypadku innych współwłaścicieli z linii spadkobierców po S. P. – właścicielu działki nr [...]) – z której także dokonano zaboru gruntu pod drogę gminna nr [...]. Końcowo B. N. zwrócił uwagę na ogrom pracy (której koszt wielokrotnie przewyższa wartość spornej części nieruchomości), jaki na przestrzeni wielu lat musieli wykonać urzędnicy, aby zabranego z jego działki nr [...]gruntu o powierzchni 205 m² nie oddać jemu, ale Skarbowi Państwa. Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o wydanie postanowienia nakazującego Gminie dokonanie zwrotu prawowitym właścicielom całości bezprawnie przejętego gruntu pod drogę gminną nr [...], która - w świetle powołanych w skardze dokumentów - została utworzona bezprawnie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a.), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy. Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia, bądź stwierdzenia nieważności decyzji organu odwoławczego. Kontrolą sądowoadministracyjną w niniejszej sprawie została objęta decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o odmowie wprowadzenia żądanej przez B. N. zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków dotyczącej przywrócenia działki nr [...] do stanu poprzedzającego wydanie decyzji Wojewody z dnia 21 stycznia 1993r. W tym miejscu wskazać trzeba, że celem działań skarżącego jest zwrot 205 m2 powierzchni gruntu, stanowiącej różnicę pomiędzy powierzchnią nieruchomości nabytej pierwotnie przez jego poprzedników prawnych aktem notarialnym z dnia 8 listopada 1958r. a powierzchnią nieruchomości oznaczonej aktualnie w ewidencji gruntów i budynków Miasta działkami nr [...]. W odniesieniu do tak sformułowanych żądań należy wyjaśnić skarżącemu, że decyzja o wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów ma charakter deklaratoryjny – co oznacza, że na jej podstawie strona nie nabywa prawa. Natomiast sam rejestr ewidencji gruntów odzwierciedla stan aktualny, nie służy zaś ewidencjonowaniu wszystkich dokumentów historycznie związanych ze stanem własnościowym gruntów, co oznacza, że nie można dokonywać zmian na podstawie dokumentów, po wydaniu których następowały kolejne czynności odzwierciedlone w ewidencji (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 lipca 2012r. o sygn. akt III SA/Łd 411/12, LEX nr 1229094). Jednocześnie, z uwagi na treść 134 ustawy P.p.s.a. tut. Sąd mógł odnieść się jedynie do legalności zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji, co czyni nietrafną argumentację podniesioną w treści skargi, dotyczącą zasadniczo poprzednich stanów prawnych. Jak wynika z zebranego w niniejszej sprawie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego: 1. w operacie ewidencyjnym dla miasta nr [...] z 1966r. nieruchomość opisana w powoływanym przez skarżącego akcie notarialnym z dnia 8 listopada 1958r. została wykazana w jednostce rejestrowej nr [...] jako działka nr [...] położona w [...]; początkowo powierzchnia tej działki została wykazana jako 0,2784 ha, następnie zapis ten został skreślony i wpisano powierzchnię 0,2594 ha; jako właściciele działki nr [...]o powierzchni 0,2594 ha, zostali wykazani S. P. i . B. N.; 2. działka nr [...] o powierzchni 0,0939 ha (oznaczona jako użytek gruntowy D), została wykazana w jednostce rejestrowej nr [...] w rubryce właściciel został wpisany Skarb Państwa; 3. w trakcie przeprowadzonej w 1990r. modernizacji ewidencji gruntów uległa zmianie numeracja działek, w związku z czym działce nr [...] nadano numer [...], a działce nr [...] nadano najpierw numer [...] , a następnie nr [...]. 4. w dniu 22 stycznia 1990r. na podstawie wniosku z dnia 23 października 1989r. oraz umowy darowizny sporządzonej w Państwowym Biurze Notarialnym z dnia 26 lutego 1957r. i umowy sprzedaży urządzonej w Państwowym Biurze Notarialnym z dnia 8 listopada 1958r. dla nieruchomości oznaczonej numerem działki 31 o powierzchni 0,2594 ha, została założona księga wieczysta nr [...], w której w dziale II jako właściciele zostali wykazani S. P. w 1/2 części i B. N. w 1/2 części; 5. ostateczną decyzją z dnia 12 marca 1993r. Kierownik Urzędu Rejonowego zatwierdził na wniosek B. P., A. K., Z. P., S. P., B. N. i Gminy podział działek nr [...] na działki nr [...]; 6. w dniu 23 kwietnia 1993r. do państwowego zasobu geodezyjnego o kartograficznego, została przyjęta "Mapa własnościowa" pod numerem [...], na której przedstawiono działki nr [...] o powierzchni 1280 m2 i [...] powierzchni 1314 m2 oraz działki nr [...] o powierzchni 91 m2, [...] o powierzchni 107 m² i [...] o powierzchni 488 m²; dane zawarte na "Mapie własnościowej" zostały ujawnione ewidencji gruntów miasta, zarówno w części graficznej jak i opisowej; 7. prawomocnym postanowieniem z 17 kwietnia 1998r. Sąd Rejonowy, Wydział I Cywilny oddalił wniosek Gminy o zasiedzenie działek nr [...] stanowiących drogę. 8. postanowieniem z dnia 12 sierpnia 1998r. Sąd Rejonowy w Gdyni Wydział VII Cywilny stwierdził, że spadek po B. N. z domu P. nabyli: I. T. - mąż, B. S. N. - syn, U. R. - córka i M. N.– syn, każde z nich w 1/4 części spadku wprost; 9. działając na podstawie ww. postanowienia dokonano zmiany w dziale II księgi wieczystej nr [...] (nowy nr KW [...] ), wykazując spadkobierców po zmarłej B. N; 10. aktem notarialnym z dnia 9 maja 2008r. S. P., J. T., B. N., U. R. i M. N. sprzedali działki nr [...] o łącznej powierzchni 2594 m2 J. K. – która to zmiana została wykazana w dziale II księgi wieczystej nr [...]; 11. decyzją z dnia 14 stycznia 2011r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji. stwierdził nieważność decyzji Wojewody z dnia 21 stycznia 1993r. o stwierdzeniu nabycia przez Gminę z mocy prawa nieodpłatnie nieruchomości o powierzchni 0,0686 ha, oznaczonej [...] 12. w dniu 29 grudnia 2011r. do Grodzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej została przyjęta pod numerem ewidencyjnym [...] mapa sytuacyjna, sporządzona dla potrzeb prowadzonego postępowania administracyjnego, która obejmuje swym zakresem m.in. działki nr [...]; na mapie tej z działki nr [...] o powierzchni 0,0488 ha zostały wyodrębniona działka nr [...] o powierzchni 00008 ha oraz działka nr [...] o powierzchni 0,0480 ha; z rejestru pomiarowego znajdującego się na mapie sytuacyjnej nr [...] wynika, że właścicielem działek nr [...] o pow. 0,0091 ha, [...] o pow. 0 0107 ha i [...] o pow. 0,0008 ha są: 1) S. P. w 1/3 części, 2) B. W. w 1/3 części 3) A. P. w 1/12 części 4) J. P. w 1/12 części 5) D. K. w 1/12 części, 6) M. P. na podstawie "AN nr [...]."; działka nr [...] nie została objęta opracowaniem i zgodnie z zapisem w ewidencji gruntów i budynków, figuruje jako działka we władaniu Skarbu Państwa; 13. na podstawie umowy sprzedaży sporządzonej w formie aktu notarialnego z dnia 12 stycznia 2012r. właścicielem m. in. działek nr [...] o łącznej powierzchni 0,0206 ha stał się A. K.– co wykazano w nowozałożonej księdze wieczystej Kw nr [...], jednocześnie dane wynikające z aktu notarialnego [...], mapy sytuacyjnej nr [...]oraz założonej na ich podstawie księgi wieczystej [...] zostały ujawnione w ewidencji gruntów miasta, zarówno w części graficznej jak i opisowej. W tym miejscu należy przytoczyć stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przedstawione w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 125/09, LEX nr 550787 – które tut. Sąd w pełni podziela. Mianowicie, jak wynika z uzasadnienia prawomocnego wyroku z dnia 4 maja 2009r. wydanego w ww. sprawie, "dokumenty określające poprzedni stan prawny działek gruntu nie stanowią podstawy do zarejestrowania tego stanu w ewidencji gruntów i budynków, jeżeli stan późniejszy został stwierdzony kolejnym dokumentem, z którym ustawodawca związał skutek wiążącego ustalenia stanu prawnego danych działek gruntu". Należy przy tym wyjaśnić skarżącemu, że podstawę wpisu danych ewidencyjnych stanowi najpóźniej wydany dokument mogący być podstawą wpisu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 listopada 2011r. o sygn. akt II SA/Rz 645/11, LEX nr 1153226). Tym samym, wprowadzenie do ewidencji zmian przedstawianych we wniosku z dnia 9 kwietnia 2009r. mogłoby nastąpić jedynie na podstawie dokumentów określających stan prawny tych działek zaistniały po dniu zawarcia ww. aktów notarialnych z dnia 9 maja 2009r. i 12 stycznia 2012r. Jak wynika bowiem z art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. nr 240, poz. 2027 ze zm.) ewidencja gruntów i budynków stanowi jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Z kolei stosownie do § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454) prawa właścicieli do gruntów, budynków i lokali uwidacznia się w ewidencji na podstawie wpisów dokonanych w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądowych, umów zawartych w formie aktów notarialnych dotyczących ustanowienia lub przeniesienia praw rzeczowych do nieruchomości, ostatecznych decyzji administracyjnych, dyspozycji zawartych w aktach normatywnych i umów dzierżawy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy jednoznacznie wynika, że skarżący nie przedłożył jakiegokolwiek dokumentu (o charakterze następczym wobec ww. aktów administracyjnych), wymienionego w zamkniętym katalogu zawartym w cytowanym § 12 ust. 1 rozporządzenia, który mógłby stanowić podstawę wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków miasta [...], polegającej na przywróceniu działki numer [...] do stanu poprzedzającego wydanie decyzji Wojewody z dnia 21 stycznia 1993r. (o jakiej mowa w pkt 11 uzasadnienia). Nie sposób przy tym nie zauważyć, że działka nr [...] (podobnie jak i działka nr [...]) nie istnieje już od ponad 20 lat, jako że ostateczną decyzją z dnia 12 marca 1993r. Kierownik Urzędu Rejonowego zatwierdził na wniosek B. P., A.K. , Z. P., S. P., B. N. i Gminy podział działek nr [...]. W tym miejscu jeszcze raz należy wyjaśnić skarżącemu, że ewidencja gruntów i budynków służy jedynie rejestrowaniu aktualnego stanu prawnego działek gruntu wynikającego z dokumentów określonych w powołanym wyżej § 12 ust. 1 rozporządzenia, a dokumenty określające poprzedni stan prawny działek gruntu nie stanowią podstawy do zarejestrowania tego stanu w ewidencji gruntów i budynków, jeżeli stan ten został stwierdzony późniejszym dokumentem, z którym ustawodawca związał skutek wiążącego ustalenia stanu prawnego danych działek gruntu. Prawidłowo zatem organy obu instancji odmówiły B. N. wprowadzenia żądanej we wniosku z dnia 9 kwietnia 2009r. zmiany w ewidencji gruntów i budynków miasta. Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a.