II SA/Ke 35/05

Sygnatura akt: II SA/Ke 35/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 września 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie: Sędzia NSA Anna Żak,, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant: - referent stażysta Katarzyna Mrozicka-Bąbel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2005 r. przy udziale --- sprawy ze skargi E. J. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego oddala skargę. Wojewoda decyzją z dnia ...nr..., po rozpatrzeniu odwołania E. J. od decyzji wydanej przez Starostę z dnia ..., w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego działając w oparciu o art.138 par. pkt.1 kpa - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, iż organ I instancji odmówił E. J. prawa do świadczenia przedemerytalnego, wobec niespełnienia warunków określonych w art.37k ust.1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ponieważ ostatnia umowa o pracę nie została rozwiązana z przyczyn dotyczących zakładu pracy lecz z powodu upływu czasu na jaki była zawarta. W odwołaniu od tej decyzji E. J. podniósł, że udokumentował staż pracy wynoszący ponad 38 lat, ma 56 lat i nie ma szans na znalezienie pracy. Ponadto z dodatkowego pisma zakładu pracy wynika, że umowa o pracę nie została przedłużona z powodu likwidacji stanowiska pracy, stąd też zdaniem skarżącego spełnia warunki do przyznania świadczenia przedemerytalnego. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy podał, iż skarżący zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu ...i z tym dniem uzyskał status osoby bezrobotnej oraz prawo do zasiłku w kwocie 603,90 zł miesięcznie czego dowodem jest decyzja z dnia ....W tym samym dniu złożył wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego. Zgodnie z treścią art.37 k ust.1 pkt.2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu / Dz.U.03.58.514 ze zm./ świadczenie przedemerytalne przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 9, osobie, spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 50 lat kobieta i 55 lat mężczyzna oraz osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn. Jak wynika z akt sprawy E, J, urodził się 7 maja 1948r. a umowa o pracę rozwiązała się z dniem 10 stycznia 2004r., a zatem ukończył 55 lat będąc w stosunku pracy. W dniu rejestracji udokumentował okresy uprawniające do emerytury - od 8.05.1964r. do11.11.1966r. -praca w gospodarstwie rolnym rodziców, od 11.11.1966r. do 28.02.1994r. w A. w O., od 1.03.1994r. do 29.04.1998r. oraz od 5.05.1998r. do 31.07.2000r. z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej i podlegania ubezpieczeniu społecznemu oraz od 9.01.2003r. do 10.01.2004r. w B. w G - dowód świadectwo pracy z dnia 10.01.2004r. z informacją, że stosunek pracy ustał w wyniku upływu czasu na jaki była zawarta, zgodnie z art.30 par.1 pkt.4 k.p. Do powyższego świadectwa pracy pracodawca dołączył zaświadczenie z dnia 12.01.2004r., ze stosunek pracy został rozwiązany z upływem czasu na jaki umowa została zawarta i że umowa o pracę z E. J. nie została przedłużona z powodu likwidacji stanowiska, na którym pracował. Zgodnie z art.2 ust.20a ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu za przyczyny dotyczące zakładu pracy rozumie się m.in. rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, zgodnie z przepisami o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn nie dotyczących pracowników lub zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, w przypadku rozwiązania stosunku pracy z tych przyczyn u pracodawcy zatrudniającego mniej niż 20 pracowników. Z załączonego świadectwa pracy i zaświadczenia ze spółki w " B" w G., wynika, że pracodawca zawarł ze skarżącym umowę na czas określony do dnia 10.01.04r. Przyczyną rozwiązania tej umowy był upływ czasu, na który była zawarta. Wobec tego zdaniem organu odwoławczego nie ma znaczenia fakt, że pracodawca nie przedłużył umowy z powodu zamierzonej likwidacji stanowiska pracy. Z tych względów organ II instancji uznał, że decyzja organu I instancji wydana została zgodnie z prawem i brak jest podstaw do jej uchylenia. W skardze na powyższą decyzję Wojewody wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, E. J. zrzucił organom administracji publicznej brak wnikliwości przy rozpatrywaniu sprawy i błędną interpretację przepisów prawnych. Podniósł, że ma ukończone 55 lat życia i udokumentowany okres pracy wynoszący ponad 38 lat. Akcentował, że w ostatnim zakładzie pracy umowa o pracę została zawarta na czas określony i rozwiązała się z upływem określonego terminu, ale pracodawca w dodatkowym piśmie stwierdził, że umowa nie została przedłużona z powodu likwidacji stanowiska, na którym pracował. W związku z tym należało uznać, że stosunek pracy został z nim rozwiązany z przyczyn ekonomicznych czyli z przyczyn dot. zakładu pracy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Stosownie do § 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie, Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach przekazuje się sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na obszarze województwa świętokrzyskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 lipca 2005r. Z tego względu właściwym do rozpoznania skargi E. J. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest obecnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Zgodnie z treścią art. 37k ust.1 pkt.2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji /Dz.U z 2003r. nr 58, poz. 514 ze zm./ świadczenie przedemerytalne przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 9, osobie, spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 50 lat kobieta i 55 lat mężczyzna oraz osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn. Jest bezspornym w sprawie , że skarżący spełnia warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku / decyzją Starosty z dnia ... uznano go za osobę bezrobotną i przyznano prawo do zasiłku/ oraz, że do dnia rozwiązania stosunku pracy ukończył 55 lat i osiągnął okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 35 lat. Jednak zgodnie z cyt. wyżej przepisem art.37k ust.1 pkt. 2 skarżący dla uzyskania świadczenia przedemerytalnego na podstawie tego przepisu, musiałby ponadto wykazać, że do rozwiązania stosunku pracy doszło z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Tymczasem, jak wynika ze złożonego do akt sprawy świadectwa pracy z dnia ...., E. J., w okresie od 9 stycznia 2003r. do 10 stycznia 2004r. zatrudniony był w "B" w G. w wymiarze pełnego etatu, na stanowisku pracownik magazynu, stosunek pracy został z nim rozwiązany na podstawie art. 30 par.1 pkt.4 Kodeksu pracy tj. z upływem czasu na jaki była zawarta umowa o pracę. Zgodnie z treścią art. 20a lit.a ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, za przyczyny dotyczące zakładu pracy rozumie się : rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, zgodnie z przepisami o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników lub zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, w przypadku rozwiązania stosunku pracy z tych przyczyn u pracodawcy zatrudniającego mniej niż 20 pracowników. W świetle powyższej definicji, oczywistym jest, że rozwiązanie ze skarżącym stosunku pracy z uwagi na upływ czasu na jaki była zawarta umowa o pracę nie może być uznane za rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Bez znaczenia jest okoliczność z jakich powodów strony - skarżący i pracodawca zawarli umowę o pracę na czas określony. Oceny tej nie może zmienić wydanie w dniu 12 stycznia 2004r. przez "B" w G., na prośbę skarżącego, zaświadczenia, w którym pracodawca potwierdza, iż stosunek pracy został rozwiązany z dniem 10.01.04r.z upływem czasu na jaki umowa o pracę została zawarta a nadto podaje, że umowa ta nie została przedłużona z powodu likwidacji stanowiska na którym skarżący pracował. Podkreślić należy, że decydujące znaczenie ma tu treść świadectwa pracy, z którego w sposób niewątpliwy wynika, że stosunek pracy rozwiązał się na skutek nadejścia terminu określonego w umowie o pracę a nie z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Nie ma natomiast znaczenia, wbrew temu co twierdzi skarżący, fakt że pracodawca nie zawarł z nim następnej umowy o pracę z powodu zamierzonej likwidacji stanowiska. W świetle powyższych rozważań stwierdzić należy, że prawidłowo organy orzekające w sprawie uznały - w oparciu o dokumenty złożone przez skarżącego, iż nie spełnił on wymogu z art.37 k ust.1 pkt.2 cyt. ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu tj. nie udokumentował aby stosunek pracy został rozwiązany ze skarżącym z przyczyn dotyczących zakładu pracy i dlatego nie przysługuje mu prawo do świadczenia przedemerytalnego. Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) oddalił skargę.