II SA/Ke 357/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. i M. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odrzucić skargę. J. S. i M. S. w dniu [...] wnieśli za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Starosty z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. S. pozwolenia na budowę budynku mieszkalno- usługowego na działce [...] i [...] w W. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarga J. S. i M. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] jest niezasadna bowiem prawidłowość zaskarżonej decyzji a także decyzji Starosty z dnia [...] pod względem merytorycznym i prawnym ( również w zakresie pouczenia co do środków zaskarżenia) została stwierdzona decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...], który to po rozpatrzeniu odwołania skarżących od decyzji Wojewody z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewoda podniósł, że skarżący nie zaskarżyli do sądu ostatecznej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], mimo że zawierała ona pouczenie o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy , przewidziany w ustawie. Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Należy zauważyć, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera przepisu, który wskazywałby, że skarga do sądu administracyjnego służy na decyzję ostateczną kończącą postępowanie administracyjne. Zasadę sądowej kontroli legalności decyzji ostatecznych kończących postępowanie w sprawie administracyjnej można jednak wywieść z analizy całokształtu przepisów regulujących przebieg, wzajemne relacje i zależności istniejące pomiędzy postępowaniem administracyjnym i postępowaniem sądowoadministracyjnym. Stanowisko to zostało zaprezentowane w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2007r. sygn. akt I SA/Wa 753/07 (niepublikowane). W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na przepis art. 16 § 2 Kodeks postępowania administracyjnego, który stanowi, że decyzje mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonym w odrębnych ustawach. W niniejszej sprawie, zasady i tryb wniesienia skargi wskazują przepisy ustawy p.p.s.a. określające termin i sposób jej wnoszenia. Z treści przepisów art. 53 § 1, art. 54, art. 55 § 1 i 2 p.p.s.a wynika, że organem przekazującym skargę do sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, kompetentnym do działań autokontrolnych, podlegającym ukaraniu, jest tylko i wyłącznie organ, który wydał ostatnią decyzję w administracyjnym toku instancji. Skarga musi być złożona na decyzję ostateczną, kończącą postępowanie administracyjne, również z tego względu, aby zachować 30 - dniowy termin do jej wniesienia. Decyzją podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego jest więc zawsze decyzja kończąca postępowanie w sprawie administracyjnej, ponieważ decyzja wydana w pierwszej instancji odnosi się tylko do części sprawy administracyjnej. Z powołanych przepisów wynika, że kontrola sądowoadministracyjna obejmuje decyzję wydaną w pierwszej i drugiej instancji jeżeli z treści skargi w sposób niewątpliwy wynika, iż zaskarżeniem objęta została ostatnia z decyzji wydanych w administracyjnym toku instancji. W rozpatrywanej sprawie decyzją organu II instancji podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego była decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia 27 grudnia 2006r. wydana w wyniku rozpatrzenia odwołania J. S. i M. S. od decyzji Wojewody z dnia [...]. Wniesienie skargi na wyżej wymienioną decyzję Wojewody byłoby dopuszczalne, pod warunkiem jednoczesnego zaskarżenia decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skargę należało wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia decyzji organu II instancji. J. S. i M. S. wnieśli skargę na wydaną w I instancji decyzję Wojewody, która była już zaskarżona do organu odwoławczego (Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego), a zatem była badana pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego. W związku z powyższym Sąd uznał skargę J. S. i M. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Starosty z dnia [...] za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.