II SA/Ke 362/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk – Moskal po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 listopada 2015r. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a : przywrócić P. W. termin do wniesienia skargi. Decyzją z dnia 27 listopada 2015r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania P. W. od decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy z dnia 25 września 2015r. znak: [...], orzekającej o: 1. umorzeniu części zadłużenia P. W. z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych na osoby uprawnione E. B., P. B., K. B. i D. B. w wysokości 1.000 zł; 2. odmowie umorzenia pozostałej kwoty głównej zadłużenia P. W. z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych na osoby uprawnione E. B., P. B., K. B. i D. B. wynoszącej 100.414,30 zł wraz z ustawowymi odsetkami od pierwszego dnia następującego po dniu wydania decyzji wynoszącymi 34.304,79 zł. - na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. 1.1. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję w punkcie 1, 1.2. uchyliło zaskarżoną decyzję w punkcie 2 i w to miejsce orzekło o odmowie umorzenia pozostałej kwoty głównej zadłużenia P. W. z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych na osoby uprawnione – E. B., P. B., K. B. i D. B. wynoszącej 83.034,30 zł na dzień 30.09.2014r. wraz z ustawowymi odsetkami naliczonymi od pierwszego dnia następującego po dniu wypłaty świadczeń do dnia spłaty. W decyzji organu II instancji zawarto pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w terminie 30 dni od dnia doręczenia przedmiotowej decyzji. Z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej ww. rozstrzygnięcie Kolegium wynika, że po dwukrotnym awizowaniu w dniach 2 i 11 grudnia 2015r. i umieszczeniu stosownego zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w Urzędzie Pocztowym na drzwiach domu adresata, przesyłka ta została zwrócona do nadawcy. W dniu 1 kwietnia 2016r. P. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na ww. decyzję Kolegium wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu tego ostatniego pisma skarżący wskazał, że nie otrzymał awiza, z którego wynikałaby konieczność odebrania decyzji organu odwoławczego. Natomiast ze względu na to, że w Urzędzie Gminy odpowiadano stronie, że nadal nie ma rozstrzygnięcia, skarżący zwrócił się w tej kwestii bezpośrednio do Kolegium z pytaniem – pismem z dnia 8 marca 2016r. W odpowiedzi z dnia 22 marca 2016r. organ odwoławczy poinformował skarżącego o wydaniu w dniu 27 listopada 2015r. decyzji w niniejszej sprawie, która została przesłana na jego adres przesyłką poleconą – w opisany powyżej sposób. Uwzględniając prośbę P. W. przesłano mu w załączeniu – listem zwykłym bez zwrotnego poświadczenia odbioru – odpis wydanego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. Sąd na wniosek strony przywróci termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli strona nie dokonała tej czynności w ustawowym terminie bez swojej winy. Z kolei stosownie do przepisu art. 87 tej ustawy uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (§ 4). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zaś wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005r., sygn. FZ 713/04). Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. II OSK 479/07). Analizując uzasadnienie wniosku P. W. stwierdzić trzeba, że do uchybienia terminu do wniesienia skargi doszło bez winy wnioskodawcy – co skarżący w wystarczający sposób uprawdopodobnił. W tym zakresie wskazać bowiem trzeba, że brak otrzymania zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki z zaskarżoną decyzją (umieszczonego na drzwiach domu adresata) potwierdzają działania strony, która – zaniepokojona brakiem wydania w jej sprawie rozstrzygnięcia – zwróciła się w tym zakresie bezpośrednio do organu odwoławczego – pismem z dnia 8 marca 2016r. (K-I-200). W konsekwencji o wydaniu decyzji z dnia 27 listopada 2015r. strona dowiedziała się dopiero z chwilą doręczenia jej pisma Kolegium z dnia 22 marca 2016r. wraz z odpisem tego rozstrzygnięcia (K-II-201). Tym samym należało również przyjąć, że w niniejszej sprawie został zachowany 7 – dniowy termin do złożenia niniejszego wniosku (art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a.). Nadmienić także trzeba, że w aktach administracyjnych sprawy znajdują się zwrotne poświadczenia odbioru korespondencji (K-I-107, K-I-149), doręczanej bezpośrednio pod adresem skarżącego – co potwierdza jego wyjaśnienia, że w domu zazwyczaj był obecny ktoś z członków rodziny, a zarazem świadczy o tym, że P. W. nie uchylał się od odbierania kierowanej do niego korespondencji. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a.