II SA/Ke 363/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 13 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. J. na działanie Starosty Kieleckiego w przedmiocie opłaty za kartę pojazdu p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W dniu 1 lipca 2008r. W. J. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na działanie Starosty, polegające na odmowie zwrotu opłaty za kartę pojazdu. Zarządzeniem z dnia 2 lipca 2008r. tut. Sąd przekazał w/w skargę Staroście – z uwagi na dyspozycję art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie, wskazując, iż nie została poprzedzona wezwaniem, o jakim mowa w art. 52 § 3 ustawy p.p.s.a. W przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku organ domagał się oddalenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawą prawną do wniesienia skargi w niniejszej sprawie jest przepis art. 87 ust. 1 w zw. z art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1592 ze zm.), zgodnie z którym, w sytuacji gdy organ powiatu nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich, każdy, czyjego interes prawny został w sprawie z zakresu administracji publicznej taką bezczynnością bądź działaniem naruszony, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć taką bezczynność, bądź działanie do sądu administracyjnego. Z kolei stosownie do art. 52 § 1 cyt. ustawy p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Na gruncie rozpatrywanej sprawy nie ulega wątpliwości, iż skarżąca – wbrew zarzutom organu – wyczerpała tryb wskazany w cyt. przepisach. W. J. pismem z dnia 4 marca 2008r. skierowała bowiem do Starostwa Powiatowego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez zwrócenie niesłusznie pobranej, jej zdaniem, kwoty 425 zł wraz z odsetkami za wydanie karty pojazdu. Jednocześnie strona powołała się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006r., sygn. akt U 6/04, w którym została stwierdzona niekonstytucyjność § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. nr 137, poz. 1310), które stanowiło podstawę pobrania opłaty od skarżącej. W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie Z-ca Naczelnika Wydziału Komunikacji i Transportu Starostwa Powiatowego odmówił zwrotu żądanej kwoty – pismem z dnia 9 kwietnia 2008r., doręczonym skarżącej w dniu 14 kwietnia 2008r. Jak wynika z art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 tej ustawy (gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W tym miejscu przytoczyć należy uchwałę NSA z dnia 2 kwietnia 2007r., II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007/3/60, zgodnie z którą przepis art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 ze zm.). Ze względu na okoliczność, iż art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym ma identyczną treść jak cyt. przepis ustawy o samorządzie gminnym (z tą tylko różnicą, iż odnosi się do organów powiatu) zasadnym jest odwołanie się w niniejszej sprawie do treści w/w uchwały. Z kolei stosownie do art. 8 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 33 ustawy o samorządzie powiatowym organ powiatu – zarząd wykonuje zadania powiatu przy pomocy starostwa powiatowego, którego działanie zostało zaskarżone w niniejszej sprawie. Wskazania wymaga także, iż stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe podnieść należy, iż skarga W. J. została wniesiona do Sądu w sposób zgodny z 54 § 1 ustawy p.p.s.a. dopiero w dniu 1 lipca 2008r. – a zatem z uchybieniem trzydziestodniowego ustawowego terminu, określonego w art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a. Z tego też względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a.