II SA/Ke 391/11

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 29 sierpnia 2011 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł już uiszczoną tytułem wpisu sadowego od skargi, II. ustanowić dla K. P. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Postanowieniem z dnia 29.VII.2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę K. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Skarżący złożył w dniu 19.VIII.2011r. formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi przebywa w zakładzie karnym, nie osiąga żądnego dochodu i nie posiada żadnego majątku poza współwłasnością wraz z byłą żoną mieszkania wielkości 50 m². Skarżący jest ciężko chory i sparaliżowany po wylewie. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację życiową i majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim: paraliż po wylewie, osadzenie w zakładzie karnym, brak dochodów i majątku poza współwłasnością mieszkania, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Przyznane prawo pomocy nie obejmuje zwrotu już uiszczonego wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.