II SA/Ke 453/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański, Asesor WSA Agnieszka Banach (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2018r. sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie nakazu przedłożenia oceny technicznej oddala skargę. II SA/Ke 453/18 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 marca 2018 r. znak: [...] nakładające na P. K.obowiązek przedłożenia w terminie do dnia 30 września 2018 r. oceny technicznej instalacji wentylacji mechanicznej i klimatyzacji budynku sklepu "[...] W motywach powyższego postanowienia organ II instancji podniósł, że pismem z dnia 17 maja 2017 r. D. N.a wystąpiła do organu I instancji z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli instalacji wentylacji i klimatyzacji obiektu sklepu "[...] " zlokalizowanego w [...], ze względu na emitowany przez ten obiekt nadmierny hałas i odczuwane w związku z tym uciążliwości. W dniu 13 czerwca 2017 r. przedstawiciele organu I instancji - podczas inspekcji na terenie gminy N. - stwierdzili, że stan zainwestowania w zakresie klimatyzatorów zewnętrznych sklepu "[...] " przy ul. B. w N. nie uległ zmianie (od czasu oddania obiektu do użytkowania), dlatego organ ten postanowieniem odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego. Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r. uchylił ww. postanowienie PINB w K.. W związku z powyższym przedstawiciele organu I instancji w dniu 6 września 2017 r. dokonali kontroli instalacji wentylacji i klimatyzacji budynku, w którym prowadzony jest ww. sklep. W wyniku przeprowadzonej kontroli dokonano ustaleń w zakresie wprowadzonych w instalacji wentylacji i klimatyzacji zmian w stosunku do zatwierdzonego projektu, a w załączniku graficznym do protokołu kontroli zaznaczono lokalizację urządzeń instalacji wentylacyjno-klimatyzacyjnych. S. K. oświadczył do ww. protokołu m.in., że przedmiotowy budynek użytkowany jest na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. znak: [...], a wentylatory dachowe (2 szt.), wentylatory zaplecza sanitarnego, wentylatory skraplacze (4 szt.), 4 zestawy wentylatorów klimatyzacji zamontowane były przed datą wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowego budynku. Po dacie uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowego budynku nie były wykonywane żadne roboty budowlane w zakresie instalacji wewnętrznych budynku. Dodatkowo S. K. wyjaśnił, że z wykonanych w czerwcu 2014 r. badań pomiaru emisji hałasu do środowiska wentylatory skraplacze (4 szt. w jednej obudowie) przekraczały nieznacznie wartości dopuszczalne. W związku z tym, jak oświadczył S. K., niezwłocznie zostały one wymienione na inne cichsze, które nie przekraczają wartości dopuszczalnych hałasu, co potwierdza sprawozdanie nr [...] z dnia 22 sierpnia 2016 r. z badań pomiaru hałasu emitowanego przez ww. sklep wykonane przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w sierpniu 2016 r., z którego wynika, że badania nie wykazały przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu określonego decyzją Starosty K. z dnia 5 listopada 2014 r. Dodatkowo S. K. przedstawił decyzję Starosty Kieleckiego z dnia 10 kwietnia 2017 r. znak[...] K, którą Starosta odmówił nałożenia na P. K. (właściciela sklepu) obowiązku ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko pochodzącego z przedmiotowego obiektu poprzez przywrócenie środowiska do stanu właściwego - przeniesienie urządzeń emitujących hałas. Wynika z tej decyzji, że pomiary hałasu wykonane przez WIOŚ w K. w 2015 r.. a więc po wymianie wentylatorów wykazały przekroczenia o 0,5 dB w porze dnia, które nie podlega administracyjnej karze pieniężnej zgodnie z Obwieszczeniem Ministra Środowiska z dnia 25 lipca 2014 r. w sprawie wysokości stawek kar za przekroczenie warunków wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi oraz za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu na rok 2015 (Dz. U. Z 2014 r. poz. 648). Strona przedstawiła protokół z kontroli okresowej wentylacji mechanicznej z dnia 31 października 2016 r., w którym stwierdza się sprawność i prawidłowe działanie wentylacji. Organ I instancji wszczął postępowanie administracyjne w sprawie instalacji wentylacji mechanicznej i klimatyzacji budynku sklepu "[...] " w miejscowości N. przy ul. [...]. W dniu 23 października 2017 r. do organu I instancji wpłynęło pismo Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. (dalej jako ŚWIOŚ) z informacją, że badania przeprowadzone w sierpniu 2016 r. w związku z brakiem akredytacji (z powodu niezachowania warunków dotyczących kryteriów lokalizacji punktów pomiarowych) nie mogą stanowić dowodu w sprawie i z wnioskiem o wycofanie sprawozdania z badania nr [...] jako dowodu w postępowaniach administracyjnych. Jednocześnie, w związku z przedłużeniem terminu załatwienia sprawy przez organ I instancji, D. N. wniosła pisma będące ponagleniami na przewlekłość postępowania tego. Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 16 listopada 2017 r. stwierdził, że PINB w K. nie dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie. Organ I instancji skierował do ŚWIOŚ w K. wniosek o przeprowadzenie pomiarów emisji hałasu generowanego przez ww. sklep "[...] ". W dniu 30 stycznia 2018 r. wpłynęło do PINB w K. pismo z Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska (dalej jako WIOŚ), informujące, że na podstawie dokumentów przedłożonych przez D. N., wskazujących, że przedmiotowy budynek [...] został zrealizowany z naruszeniem przepisów Prawa budowlanego ŚWIOŚ do czasu wyjaśnienia i rozstrzygnięcia powyższej kwestii nie ma możliwości zrealizowania pomiarów emisji hałasu do środowiska. W związku z tym organ I instancji postanowieniem z dnia 31 stycznia 2018 r. wskazał nowy termin załatwienia sprawy do dnia 31 marca 2018 r. . Następnie ww. postanowieniem z dnia 30 marca 2018 r. PINB w K. nałożył na P. K. obowiązek przedłożenia w terminie do dnia 30 września 2018r. oceny technicznej instalacji wentylacji mechanicznej i klimatyzacji budynku sklepu. D. N. równocześnie złożyła ponaglenie, w wyniku rozpoznania którego ŚWINB stwierdził, że PINB w K. dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w niniejszej sprawie. P. K. i D. N. wywiedli zażalenia na postanowienie pierwszoinstancyjne z dnia 30 marca 2018 r. W tych okolicznościach Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zwrócił uwagę na treść § 323 i § 324 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Następnie stwierdził, że ponieważ projekt budowlany przedmiotowego budynku sklepu przewidywał zamontowanie na dachu dwóch mechanicznych wentylatorów wywiewnych odprowadzających powietrze z wentylacji mechanicznej hali sprzedaży sklepu, przy czym jeden wentylator winien być usytuowany na południowej połaci dachu w sąsiedztwie kalenicy, a drugi na północnej połaci dachu, a w rezultacie wykonywanych robót oba wentylatory zamontowano na północnej połaci dachu, a wzdłuż elewacji budynku od strony zabudowy mieszkaniowej zainstalowano nieprzewidziane w projekcie budowlanym wentylatory skraplacze, to konieczne jest ustalenie, czy tak wykonane roboty nie powodują występowania uciążliwego dla otoczenia hałasu, a co za tym idzie - nie naruszają przepisów w zakresie ochrony przed hałasem oraz czy zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną oraz przepisami. Jak wyjaśnił organ II instancji, organy nadzoru budowlanego nie posiadają kompetencji do wykonywania samodzielnie pomiarów hałasu, którego ewentualne przekroczenia uprawniałyby do nałożenia określonych obowiązków. Zważywszy na to, że ostatnie wykonane przez WIOŚ pomiary hałasu z sierpnia 2016r. nie mogły być traktowane jako dowód w sprawie, gdyż nie posiadały akredytacji, a także ze względu na stanowisko WIOŚ z dnia 30 marca 2018 r., w którym organ ten odmówił przeprowadzenia kolejnego pomiaru hałasu, PINB w K. korzystając z uprawnień, które wynikają z przepisów Prawa budowlanego zasadnie nałożył na P. K. - właściciela sklepu "[...] " - obowiązek wykonania oceny technicznej instalacji wentylacji mechanicznej i klimatyzacji uwzględniającej ocenę stanu technicznego, sprawności oraz zgodności z obowiązującymi przepisami, w tym sprawozdania z badania pomiarów hałasu emitowanego do środowiska z przedmiotowego budynku. Organ odwoławczy podkreślił, że w niniejszym przypadku zmiany rozwiązań przewidzianych w zatwierdzonym projekcie budowlanym, które zostały wprowadzone w trakcie wykonywania instalacji wentylacyjno-klimatyzacyjnej, powodujące zainstalowanie dodatkowych urządzeń, budzą uzasadnione wątpliwości organu prowadzącego postępowanie z tego względu, że pomimo podejmowanych przez właściciela sklepu działań mających na celu zmniejszenie uciążliwości hałasowych skarżąca D. N. nadal wskazuje na jego przekroczenia i niedogodności z tym związane. Wbrew zaś temu, co twierdzi w zażaleniu P. K., w aktach sprawy znajduje się jedynie protokół z okresowej kontroli przewodów kominowych, która polegała na sprawdzeniu stanu technicznego sprawności urządzeń kominowych i podłączeń spalinowych, wentylacyjnych i dymowych w przedmiotowym budynku, nie zaś na ocenie stanu technicznego, sprawności czy zgodności wykonania całej instalacji wentylacji i klimatyzacji z przepisami. Organ II instancji stwierdził nadto, że obowiązek wykonywania pomiarów hałasu, który został nałożony na skarżącego w postanowieniu organu I instancji wynika również z decyzji Starosty Kieleckiego z dnia 5 listopada 2014r. znak: [...], w której zobowiązano przedsiębiorcę do wykonywania pomiarów emisji hałasu do środowiska raz na dwa lata oraz przekazywania pomiarów Staroście Kieleckiemu i WIOŚ. Zatem właściciel sklepu winien takie pomiary wykonywać regularnie, realizując tym samym zapisy ww. decyzji, niezależnie od obowiązku wynikającego z zaskarżonego postanowienia. Jak wyjaśnił organ odwoławczy, bez ustaleń w zakresie objętym oceną techniczną, której wykonanie spoczywa na P. K., organ I instancji nie ma natomiast podstaw prawnych do nakazywania jakichkolwiek robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem, bowiem aby takie działania mógł podjąć, ze zgromadzonego materiału dowodowego musi ewidentnie wynikać, że przedmiotowa instalacja narusza przepisy. Z tych przyczyn Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ocenił, że organ I instancji zasadnie na P. K. nałożył obowiązek przedłożenia oceny technicznej instalacji wentylacji mechanicznej i klimatyzacji budynku sklepu "[...] " w miejscowości N., bowiem w związku z prowadzoną przez niego w tym budynku działalnością gospodarczą, zarządza on tym obiektem i jest odpowiedzialny za jego prawidłowe funkcjonowanie. Użytkowanie instalacji wentylacji i klimatyzacji w budynku sklepu jest ściśle powiązane z prowadzoną w nim działalnością, a zatem to przedsiębiorca, którego działalności służy przedmiotowa instalacja, jest obowiązany do wypełniania obowiązków wynikających z przepisów Prawa budowlanego. Wybór adresata obowiązków określonych w art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego należy do organu, przy czym decyduje ustalony w konkretnej sprawie stan faktyczny. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego P. K. zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 6, art. 7, art. 10, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 k.p.a., poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, brak rozważenia wszystkich okoliczności mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia, niedostateczne i niedokładne wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, a w szczególności braku możliwości dokonania pomiaru ze względu na działanie D. N., która uniemożliwia wejście na jej nieruchomość, przez co nie jest możliwe wykonanie badań zgodnie z obowiązującym prawem, a wskazany błąd ma wpływ na treść zaskarżonego postanowienia. Nadto strona zarzuciła naruszenie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, poprzez jego błędne zastosowanie, gdyż organ nie wykazał, aby powstały uzasadnione wątpliwości co do negatywnego oddziaływania na środowisko hałasu pochodzącego z przedmiotowego budynku, podczas gdy tylko w takich sytuacjach dopuszczalne jest korzystanie z uprawnień przewidzianych w art. 81 c ust. 2 Prawa budowlanego. W związku z powyższymi zarzutami skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji w całości i umorzenie postępowania jako całkowicie bezzasadnego. W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł, że art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego daje organowi uprawnienie do nałożenia obowiązku dostarczenia ocen technicznych lub ekspertyz, gdy istnieją uzasadnione wątpliwości, a więc nie jakiekolwiek wątpliwości, ale o charakterze kwalifikowanym. Organ nie ma prawa nałożyć obowiązku sporządzenia ekspertyzy, jeżeli w danej sprawie nie występuje przesłanka uzasadnionych wątpliwości. Ponadto organy nadzoru powinny wyjaśnić, z jakich przyczyn nie są w stanie samodzielnie poczynić badań co do stanu technicznego obiektu. Skorzystanie z pomocy rzeczoznawcy musi odnosić się jedynie do takich sytuacji, gdzie wiedza pracowników inspektoratu nie jest wystarczająca, jej brak organy nadzoru muszą udokumentować w rozstrzygnięciu. Ponieważ nadzór budowlany jest fachowym pionem administracji publicznej, co do zasady zatem ewentualne wątpliwości powinien rozstrzygać we własnym zakresie, w ramach swoich kompetencji. Zobowiązanie strony do przedłożenia ekspertyzy jest możliwe dopiero po przeprowadzeniu postępowania zgodnie z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., które nakładają na organy administracji publicznej obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i załatwienia jej. Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w K. w 2016 roku przeprowadził pomiar emisji hałasu na terenie sklepu "[...] ", z których wynika, że wyznaczone normy natężenia hałasu nie są w żaden sposób przekraczane. Wobec powyższego nie występują uzasadnione wątpliwości, że normy są przekroczone, a tym samym organ nie mógł zastosować art. 81 c ust. 2 ustawy - Prawo budowlane. Ponadto właścicielka nieruchomości sąsiedniej uniemożliwia skarżącemu wstęp na swoją posesję, co powoduje niemożność wykonania prawidłowych pomiarów. Skarżący zlecał profesjonalnej firmie zajmującej się tego typu pomiarami, aby wykonała pomiar hałasu w środowisku generowany przez sklep. Otrzymał jednak oświadczenie od firmy, że nie udało się przeprowadzić pomiarów na obszarze działki sąsiadującej z zapleczem obiektu podlegającemu pomiarowi, ze względu na brak zgody właścicielki działki na wykonanie pomiarów. W związku z powyższym nie jest w stanie dokonać prawidłowych pomiarów wobec postawy D. N. Dodatkowo strona zarzuciła, że organ odwoławczy powołał w sposób niepełny podstawę prawną tj. wskazał wyłącznie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego bez określenia, w związku z jakimi przepisami szczegółowymi tej ustawy prowadzone jest postępowanie. Organ odwoławczy nie wskazał także właściwej podstawy prawnej w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2018 r. P. K., popierając skargę, podniósł, że prowadzi samodzielnie działalność w budynku - sklep "[...] " w N. Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi, podobnie jak uczestniczka D. N. Natomiast uczestnik S. K. poparł skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego wyeliminowania z obrotu prawnego. Na wstępie należy podnieść, że zgodnie z art. 81c ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 ze zm., dalej też jako "Prawo budowlane") do podstawowych obowiązków organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego należy nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności: a) zgodności zagospodarowania terenu z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego oraz wymaganiami ochrony środowiska, b) warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia w rozwiązaniach przyjętych w projektach budowlanych, przy wykonywaniu robót budowlanych oraz utrzymywaniu obiektów budowlanych, c) zgodności rozwiązań architektoniczno-budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej, d) właściwego wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, e) stosowania przy wykonywaniu robót budowlanych wyrobów zgodnie z art. 10. Stosownie zaś do art. 81 ust. 4 Prawa budowlanego, organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego przy wykonywaniu obowiązków określonych przepisami prawa budowlanego mogą dokonywać czynności kontrolnych. Protokolarne ustalenia dokonane w toku tych czynności stanowią podstawę do wydania decyzji oraz podejmowania innych środków przewidzianych w przepisach prawa budowlanego. Przy czym obiektem budowlanym jest budynek, budowla bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych (art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego). W świetle powyższych regulacji nie może budzić wątpliwości, że organy nadzoru budowlanego są uprawnione (zobowiązane) do wykonywania zadań określonych przepisami prawa budowlanego w stosunku do każdego obiektu budowlanego, a więc kompetencje te mogą realizować także odnośnie budowy i robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę, czy zgłoszenia w trybie art. 30 Prawa budowlanego. Z kolei stosownie do § 323 ust. 1 rozporządzenia Ministra Budownictwa w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w sprawie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 ze zm.), budynek i urządzenia z nim związane powinny być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby poziom hałasu, na który będą narażeni użytkownicy lub ludzie znajdujący się w ich sąsiedztwie, nie stanowił zagrożenia dla ich zdrowia, a także umożliwiał im pracę, odpoczynek i sen w zadowalających warunkach. Nadto w myśl § 324 ww. rozporządzenia, budynek, w którym ze względu na prowadzoną w nim działalność lub sposób eksploatacji mogą powstawać uciążliwe dla otoczenia hałasy lub drgania, należy kształtować i zabezpieczać tak, aby poziom hałasów i drgań przenikających do otoczenia z pomieszczeń tego budynku nie przekraczał wartości dopuszczalnych określonych w odrębnych przepisach dotyczących ochrony środowiska, a także nie powodował przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu i drgań w pomieszczeniach innych budynków podlegających ochronie przeciwhałasowej i przeciwdrganiowej określonego w Polskich Normach dotyczących dopuszczalnych wartości poziomu dźwięku w pomieszczeniach oraz oceny wpływu drgań na budynki i na ludzi w budynkach. Nie mogło być w sprawie sporu, bo potwierdza to niekwestionowany przez strony protokół kontroli z dnia 6 września 2017 r., że przeprowadzone przez pracowników PINB w K. czynności kontrolne w sklepie "[...] " w N. w zakresie przestrzegania przepisów prawa budowlanego wykazały wprowadzenie zmian na etapie realizacji obiektu w zakresie instalacji wentylacyjnej w stosunku do zatwierdzonego projektu budowlanego tego obiektu oraz montażu nieprzewidzianych projektem budowlanym klimatyzatorów z jednostkami zewnętrznymi wzdłuż elewacji budynku od strony zabudowy mieszkaniowej. Poza sporem pozostawało również to, że na datę wydania kwestionowanego postanowienia przez PINB w K. organ nie dysponował akredytowanymi badaniami (pomiarami) poziomu hałasu emitowanego przez ww. sklep, w każdym razie te wykonane przez Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Sanitarnego w K. w sierpniu 2016 r. nie mogły stanowić dowodu w sprawie z uwagi na brak akredytacji, zaś badania wykonane w 2015 r. (po zmianach w zakresie instalacji wentylacyjnej i klimatyzacji i oddaniu budynku do użytkowania) wykazały nieznaczne przekroczenie hałasu. Nadto ponownego wykonania takich badań Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Sanitarnego w K. ostatecznie odmówił z uwagi na zrealizowanie budynku sklepu "[...] " z naruszeniem przepisów Prawa budowlanego (pismo z dnia 24 stycznia 2018 r. - k. 45 akt administracyjnych organu I instancji, a dołączonych do sprawy tut. Sądu sygn. II SAB/Ke 15/18, a które to akta sądowe i administracyjne Sąd dopuścił jako dowód w sprawie na zasadzie art. 106 § 3 p.p.s.a.). Niespornie również, bo potwierdzają to niekwestionowane dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy sygn. akt II SAB/Ke 15/18 m.in. pismo z dnia 28 czerwca 2016 r. (k. 6 akt administracyjnych organu I instancji dołączonych do sprawy II SAB/Ke 15/18), Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w K. – po dokonaniu kontroli uciążliwości hałasowych powodowanych przez instalacje funkcjonujące na potrzeby przedmiotowego sklepu spożywczego "[...] " w N. - stwierdził, że źródłem hałasu są wentylatory dachowe i zestawy wentylatorów układów klimatyzacji oraz wentylatory skraplaczy posadowione na ziemi wzdłuż elewacji budynku, od strony istniejącej zabudowy mieszkaniowej. W ramach zarządzeń pokontrolnych skierowanych do skarżącego zobowiązano go do podejmowania działań mających na celu ograniczenie powodowanych uciążliwości. Wynika z analizowanego pisma, a potwierdzają to wydruki zdjęć załączone do pisma uczestniczki z dnia 12 października 2017 r. (k. 23 akt administracyjnych organu I instancji załączonych do sprawy II SAB/Ke 15/18), że realizując powyższe zalecenia skarżący podjął działania polegające na wykonaniu prowizorycznych przesłon ze zużytych reklam, które - jak stwierdził WIOŚ - okazały się nieskuteczne. W ocenie Sądu, powyższe okoliczności uzasadniały nałożenie przez organ nadzoru budowlanego na skarżącego obowiązku przedłożenia oceny technicznej instalacji wentylacji mechanicznej i klimatyzacji przedmiotowego budynku sklepu "[...] " celem zweryfikowania zgodności wykonanych przez skarżącego robót budowlanych z przepisami prawa budowlanego, w szczególności tymi regulującymi wartości dopuszczalne poziomu hałasu określone w przepisach odrębnych. Jak stanowi art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, który stanowił podstawę prawna rozstrzygnięć obu instancji, organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Postanowienie wydane na podstawie art. 81c ust. 2 Prawo budowlane ma charakter dowodowy, co oznacza, że postępowanie, w którym jest ono podejmowane, stanowi część innego już toczącego się postępowania przewidzianego w prawie budowlanym, bądź jest elementem wyjaśnienia przez organ okoliczności, które mogłyby uzasadniać wszczęcie takiego postępowania (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2009 r., II OSK 1324/2008, Lexis.pl nr 2475082, czy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 września 2006 r., VII SA/Wa 1051/06, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 maja 2005 r., II SA/Wr 2805/2002, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przepis art. 81c Prawa budowlanego nie zawiera tym samym żadnych ograniczeń co do rodzaju postępowań, w których może być stosowany (por. wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2000 r., sygn. II SA/Gd 2016/98). Znajduje się on w rozdziale dotyczącym organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, może więc być stosowany we wszystkich sprawach należących do właściwości tych organów administracji. Organy nadzoru budowlanego mogą zatem żądać informacji, czy udostępnienia dokumentów, w trybie art. 81c ust. 1 Prawa budowlanego, jak i ocen technicznych lub ekspertyz przewidzianych w ust. 2 tego artykułu, gdy prowadzą postępowanie administracyjne. W niniejszej sprawie z urzędu PINB w K. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie instalacji wentylacji mechanicznej i klimatyzacji budynku sklepu "[...] " w miejscowości N. przy ul. Bodzentyńskiej 2A. W ramach tego postępowania organ nadzoru budowlanego powziął wątpliwości w zakresie zgodności z przepisami prawa budowlanego, w tym z normami dotyczącymi dopuszczalnego poziomu hałasu, dokonanych w sklepie prowadzonym przez skarżącego zmian w instalacji wentylacyjnej i klimatyzacji. W niniejszej sprawie organy wątpliwości te - w okolicznościach sprawy - oceniły jako uzasadnione, a motywy podjętych rozstrzygnięć wyjaśniły w uzasadnieniu postanowień. Ocena ta nie budzi wątpliwości Sądu. Również w zakresie powołanej w kontrolowanych postanowieniach podstawy prawnej Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa skutkującego uwzględnieniem skargi, skoro dopiero po przedłożeniu wymaganej oceny technicznej przez skarżącego organ nadzoru budowlanego, w zależności od ustaleń poczynionych w oparciu o ten dowód, podejmie dalsze czynności w sprawie w oparciu o przepisy prawa budowlanego, w tym art. 61 i nast. Prawa budowlanego. Rację mają organy, że pomimo posiadanych przez pracowników organu kwalifikacji zakres wymaganej w tym przypadku wiedzy specjalistycznej powodował, że we własnym zakresie organy nie mogły wykonać ekspertyzy akustycznej i rozstrzygnąć sprawy. Wydanie zaskarżonego postanowienia i jego wykonanie przez zobowiązanego pozwoli zaś organowi I instancji na uzyskanie niezbędnego, specjalistycznego materiału dowodowego, który pozwoli na podjęcie dalszych czynności w sprawie. Nie mogła skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia, czy też poprzedzającego go postanowienia PINB w K. podnoszona w skardze okoliczność zlecenia przez skarżącego wykonania badań poziomu hałasu firmom zewnętrznym, skoro nie doprowadziło to w efekcie do uzyskania akredytowanej opinii w tym zakresie. Przedłożone zaś do akt kopie dokumentów na poparcie twierdzeń o nieskuteczności podjętych przez skarżącego staraniach o wykonanie pomiaru poziomu hałasu generowanego przez urządzenia instalacji chłodniczej w sklepie "[...] " nie mogły spowodować uchylenia zaskarżonego postanowienia, bo nawet jeśli potwierdzają trudności w wykonaniu pomiarów na nieruchomości sąsiedniej, to w istocie uzasadniają konieczność przeprowadzenia takich pomiarów w drodze formalnie nakazanego przez uprawniony organ administracji publicznej obowiązku przedłożenia oceny technicznej, wiadomego również uczestniczce, która ma - zdaniem skarżącego - uniemożliwiać przeprowadzenie pomiarów. Z drugiej strony nałożony kwestionowanym postanowieniem obowiązek ma zbieżny cel z podejmowanymi - poza postępowaniem organu nadzoru budowlanego - działaniami skarżącego w kierunku uzyskania akredytowanych badań poziomu hałasu emitowanego przez ww. "[...] ". W każdym razie podjęte przez skarżącego próby uzyskania akredytowanych badań same w sobie nie stanowią o braku w sprawie uzasadnionych wątpliwości uprawniających organ nadzoru budowlanego do nałożenia obowiązku w trybie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego. Również - przedłożony w trakcie kontroli z dnia 6 września 2017 r. - Protokół z okresowej kontroli przewodów kominowych w przedmiotowym budynku z dnia 31 października 2016 r. nie może potwierdzać braku nieprawidłowości w zakresie utrzymywania budynku w odpowiednim stanie technicznym i użytkowania go w sposób bezpieczny dla zdrowia ludzi, bo potwierdza jedynie drożność kanałów dymowych i prawidłowe działanie urządzeń wentylacyjnych w budynku, nie zaś urządzeń klimatyzacyjnych, jak również nie odnosi się do poziomu emitowanego hałasu przez znajdujące się w budynku instalacje. Ubocznie tylko podnieść należy, że w sprawie II SAB/Ke 15/18 Sąd nieprawomocnym wyrokiem z dnia 9 maja 2018 r. stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, które miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa i zobowiązał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. do wydania decyzji rozstrzygającej sprawę z wniosku D. N. z 17 maja 2017 r. w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia akt organowi. W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd zwrócił uwagę na możliwości, jakie organowi I instancji dają przepisy art. 81c Prawa budowlanego. W związku ze stwierdzeniem, że w sprawie zaistniały podstawy do zastosowania przez organy dyspozycji art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego i nałożenia na skarżącego jako zarządcy ww. obiektu obowiązku przedłożenia oceny technicznej instalacji wentylacyjnej i klimatyzacji w przedmiotowym budynku, skoro ocena ta ma stanowić dowód kluczowy w sprawie, bo pozwalający poczynić istotne dla jej załatwienia ustalenia faktyczne i umożliwić podjęcie dalszych czynności w sprawie w trybie przepisów prawa budowlanego. Wydanie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji nastąpiło w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w zgodzie z przepisami prawa procesowego, w tym z przepisami, których naruszenie zarzucono w skardze. Z powyższych przyczyn, oceniając zarzuty skargi jako chybione, Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.