II SA/Ke 454/10
PostanowienieWSA w Kielcach2010-09-01
Skład orzekający: Sędzia WSA Dorota Chobian
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy czynność pozostawienia wniosku o ustalenie warunków zabudowy bez rozpoznania, dokonana przez organ administracji, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Czynność pozostawienia wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 kpa nie jest decyzją administracyjną ani postanowieniem, lecz czynnością materialno-techniczną. Jako taka, nie jest ona zaskarżalna w drodze odwołania ani skargi do sądu administracyjnego. Skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona jedynie na bezczynność organu, po uprzednim złożeniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie.Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy. Organ wezwał do uzupełnienia wniosku, wskazując na brak decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wnioskodawca nie uzupełnił wniosku w całości, w związku z czym organ pozostawił go bez rozpoznania. Wnioskodawca wniósł skargę do sądu administracyjnego na czynność pozostawienia wniosku bez rozpoznania, zarzucając organowi naruszenie prawa. Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
II SA/Ke 454/10 POSTANOWIENIE Dnia 1 września 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 1 września 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.J. na akt Burmistrza S. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o ustalenie warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę.
II SA/Ke 454/10
UZASADNIENIE
W dniu 16 lutego 2010r. W.J. złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie agroturystycznego gospodarstwa rybackiego. Pismem z dnia 9 kwietnia 2010r. Burmistrz S. wezwał W.J. do uzupełnienia ww. wniosku w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. W zakreślonym terminie wnioskodawca wykonał wezwanie tylko częściowo, gdyż nie przedstawił ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.
W związku z powyższym zawiadomieniem z dnia 26 maja 2010r. Burmistrz S. na podstawie art. 64 § 2 kpa pozostawił wniosek W.J. bez rozpoznania. W piśmie tym organ zawarł pouczenie, że na pozostawienie wniosku bez rozpoznania przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach pod zarzutem naruszenia prawa.
W dniu 25 czerwca 2010r. występujący w imieniu W.J. T.H. wniósł skargę na zawiadomienie w sprawie pozostawienia wniosku bez rozpoznaniu zarzucając, iż zobowiązanie go do przedstawienia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia było nieuzasadnione w świetle art. 60 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i został na niego nałożony obowiązek, który powinien wykonać Burmistrz. Pełnomocnik został wezwany do złożenia dokumentu pełnomocnictwa, wraz z pouczeniem o treści art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwanej p.p.s.a. W zakreślonym do złożenia pełnomocnictwa terminie W.J. nadesłał podpisane przez siebie dwa egzemplarze skargi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje:
Zgodnie z art. 64 § 2 kpa, jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.
II SA/Ke 454/10
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przeważa pogląd, że pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia na podstawie art. 64 § 2 kpa nie przybiera prawnej formy decyzji administracyjnej, ani postanowienia, a jest czynnością materialno – techniczną (por. np. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 lutego 2010r. sygn. akt IV SA/Po 770/09, LEX nr 559914, postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2008r. sygn. akt I GSK 485/07 - LEX nr 469747, wyrok NSA z dnia 23 stycznia 1996r. sygn. akt II SA 1473/94). Czynność ta nie jest zaskarżalna w drodze odwołania, a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Natomiast, jeżeli w ocenie skarżącego jego wniosek spełnił kryterium kompletności, może on złożyć skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Skarga na bezczynność powinna być jednak wniesiona z zachowaniem trybu określonego w art. 52 p.p.s.a., tzn. winna być poprzedzona zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 kpa).
Skoro zatem pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia – jako czynność materialno - techniczna nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, to skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlegała jako niedopuszczalna odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Na marginesie należy dodać, że błędne pouczenie skarżącego przez Burmistrza S. o trybie zaskarżenia zawiadomienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, nie mogło mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Wadliwe pouczenie nie może bowiem umożliwiać sądowoadministracyjnej kontroli czynności, która nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło