II SA/Ke 457/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie sądowe. Decyzją z dnia 12 sierpnia 2013r. znak: [...] , wydaną z upoważnienia Wójta Gminy M., odmówiono przyznania B. W. specjalnego zasiłku opiekuńczego wnioskowanego na K. W.. Decyzją z dnia 20 grudnia 2013r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło ww. decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu, powołując się na art. 16a ustawy z 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006r. nr 139, poz. 992 ze zm.), wskazano że organ I instancji nie odniósł się m. in. do kwestii rezygnacji przez wnioskodawczynię z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym mężem. Skargę na ww. rozstrzygnięcie organu II instancji wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach B. W. (sprawa o sygn. akt II SA/Ke 186/14). Postanowieniem z dnia 10 marca 2014r. tut. Sąd zawiesił postępowanie sądowe, wskazując że wyrok Trybunału Konstytucyjnego (w sprawie o sygn. akt K 27/13), rozstrzygający czy przepis art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1 i art. 71 Konstytucji RP będzie miał wpływ na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. W skierowanym do tut. Sądu piśmie z dnia 29 maja 2014r. skarżąca zawarła oświadczenie o "wycofaniu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 186/14". Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014r. sygn. akt II SA/Ke 186/14 tut. Sąd podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznał, że w przedmiotowej sprawie cofnięcie skargi było w świetle art. 60 ustawy P.p.s.a. dopuszczalne i skuteczne. Stosownie zatem do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a. postępowanie sądowe podlegało umorzeniu.