II SA/Ke 463/07
PostanowienieWSA w Kielcach2007-09-28
Skład orzekający: Dorota Chobian
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę Rady Powiatu, podjętą w trybie rozpoznawania skargi wniesionej na podstawie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg na uchwały podjęte w trybie rozpoznawania skarg wniesionych na podstawie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Działania i czynności podejmowane w sprawie skarg i wniosków nie są aktami ani czynnościami podlegającymi kontroli sądów administracyjnych w rozumieniu art. 3 § 2 i 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uchwała taka nie jest również uchwałą w sprawie z zakresu administracji publicznej.Stan faktyczny
I. M. złożył skargę na postępowanie starosty i jego służb, zarzucając stronniczość i brak kompetencji. Skarga została przekazana do rozpatrzenia Radzie Powiatu, która podjęła uchwałę uznającą skargę za bezzasadną w części dotyczącej odmowy wyłączenia pracowników oraz przekazującą skargę w innej części do załatwienia Staroście. I. M. zaskarżył tę uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając niezgodność z prawem i dowodami. Rada Powiatu wniosła o odrzucenie skargi, argumentując, że uchwała podjęta w trybie rozpoznawania skargi nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 28 września 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. na uchwałę Rady Powiatu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie skargi na postępowanie starosty i jego służb postanawia odrzucić skargę.
W skardze z dnia [...] adresowanej do Wojewody, powołując się na art. 227 kpa I. M. zarzucił Staroście oraz pracownikom starostwa Z. B. - Dyrektorowi Wydziału Geodezji Katastru i Nieruchomości oraz S. P. - Głównemu Specjaliście w Wydziale Geodezji Katastru i Nieruchomości stronniczość i brak kompetencji przy prowadzeniu postępowania wszczętego na wniosek jego rodziców, jednocześnie żądając odsunięcia w/w pracowników od dalszego prowadzenia postępowania. Skargę tę Wojewoda przekazał na podstawie art. 229 pkt 4 kpa do rozpatrzenia Radzie Powiatu.
Te same zarzuty I. M. podniósł w kolejnych pismach: z dnia 18 grudnia 2006r. i z dnia 24 stycznia 2007r., w których dodatkowo podniósł, że Z. B. oraz S. P. nie dopuścili do wyjaśnienia sprawy jego rodziców na szczeblu starostwa i ukrywali ważne dowody.
Z kolei w skargach z dnia 13, 14 i 15 lutego 2007r. adresowanych do Przewodniczącego Rady Powiatu I. M. zarzucił Staroście nienależyte wykonywanie zadań w w/w sprawie
W związku z powyższymi skargami Rada Powiatu, po zapoznaniu się ze stanowiskiem Komisji Rewizyjnej, podjęła w dniu [...] na podstawie art. 12 pkt 11 ustawy o samorządzie powiatowym oraz art. 229 pkt 4 i 234 kpa uchwałę nr [...] którą:
-uznała bezzasadność skargi w części dotyczącej odmowy wyłączenia z postępowania administracyjnego, prowadzonego w sprawie rodziców skarżącego przez Wydział Geodezji Katastru i Nieruchomości pracowników Z. B. i S. P. oraz w części dotyczącej kłamstwa i poświadczenia nieprawdy przez Starostę
- przekazała do załatwienia Staroście skargę w części dotyczącej żądania wprowadzenia zmian na mapie ewidencyjnej gruntów i budynków miasta S. i wydania dokumentów potwierdzających wyłączną własność J. i E. małż. M. do gruntów o pow. 16 m2 dołączonych do działki nr 363
Skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniósł I. M. zarzucając, że uznanie jego skargi przez Radę Powiatu za bezzasadną jest niezgodne z przepisami prawa i dowodami. Skarżący podniósł, że Starosta nie jest władny do załatwienia sprawy jego rodziców, że powyższą sprawę poprowadził on w sposób biurokratyczny, przewlekły, stronniczy i niezgodny z zebranym materiałem dowodowym a w decyzjach z dnia [...],[...] i [...] poświadczył nieprawdę. W dalszej części skargi I. M. przytoczył okoliczności wskazujące na celowość wyłączenia od udziału w postępowaniu Z. B. i S. P.
W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu wniosła o jej odrzucenie wskazując, że na uchwały podjęte w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie działu VIII kpa będące czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, zgodnie z ugruntowaną linią orzecznictwa skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje; że zaskarżona uchwała nie jest uchwałą w sprawie z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 87 ust.1 ustawy o samorządzie powiatowym; że skarżący nie wezwał Rady Powiatu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 87 ust. 1. Ponadto odnosząc się merytorycznie do skargi organ wskazał, że zarzuty w niej przedstawione w większości dotyczą prowadzonego przez Starostę postępowania administracyjnego w sprawie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów miasta S. polegającej na zmianie przebiegu granicy pomiędzy działkami nr 361/2 i 363 położonymi przy ul. P. Postępowanie to zakończyło się ostateczną decyzją Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...], który w uzasadnieniu decyzji odniósł się do zarzutów skarżącego dotyczących tego postępowania. Natomiast obecnie w związku ze skargą I. M., akta sprawy zostały przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.
Odnośnie zarzutu dotyczącego wyłączenia pracownika organ podniósł, że I. M. nie przedstawił, a organ prowadzący sprawę nie doszukał się przyczyn, dla których powinien wyłączyć z prowadzenia postępowania administracyjnego Z. B. i S. P. i dlatego postanowieniem z dnia [...] odmówił ich wyłączenia. Organ podkreślił, że ogólnikowe, niepotwierdzone zarzuty, iż pracownicy ci są niekompetentni, nie mogą uzasadniać żądania wyłączenia, które następuje z przyczyn określonych w art. 24 i 25 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Niniejsza sprawa dotyczy skargi złożonej w trybie art. 227 kpa, w myśl którego przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Zgodnie z art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej uppsa/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Słusznie w odpowiedzi na skargę skierowaną do Sądu organ podniósł, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem na rozpatrzenie skargi wniesionej w trybie art. 227 kpa stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego /por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 17.08.2005r. sygn. I SA /Wa 1271/04, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14.09.2005r. IV SAB/WA 80/05, postanowienie NSA z dnia 14.09.2004r. sygn. OSK 642/04/. Działania bowiem i czynności podejmowane w sprawie skarg i wniosków uregulowanych przepisami działu VIII kpa nie są aktami ani czynnościami, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie art. 3 § 2 uppsa Skargi o jakich mowa w art. 227 i nast. kpa są załatwiane w samodzielnym jednoinstancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się czynnością materialno - techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. Okoliczność, iż w niniejszej sprawie Rada Powiatu rozpoznała skargi podejmując w tym przedmiocie uchwałę nie otwiera skarżącemu drogi do jej zaskarżenia przed sądem administracyjnym. Niezależnie od formy, w jakiej organ podjął czynność w trybie przepisów działu VIII kpa dotyczących skarg i wniosków, czynność ta nie mieści się w zakresie przedmiotowym objętym cytowanym na wstępie art. 3 § 2 i 3 uppsa. Poza tym niewątpliwie zaskarżona uchwała nie została podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 uppsa sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego następuje w szczególności w wypadku, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych /art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 uppsa/.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło