II SA/Ke 463/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Zielińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 października 2011r. sprawy ze skargi J.D. i J.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz J.D. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 7b ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j.: Dz. U. z 2010 r. Nr 193 poz. 1287 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania L. R., J. K. i J. D., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...], znak: [...], wprowadzającą z urzędu zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków Miasta K. obręb 0001 w odniesieniu do nieruchomości położonej w K.ach przy ul. Zbigniewa "Wilka" K. oznaczonej numerami działek: 287/2, 289, 288/2, 290, 291/3, 525/2, 291/1, 291/2, 525/1, 287/1 i 288/1. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w październiku 2000r. J. D. przedkładając akt własności ziemi nr [...], a M. K. akt własności ziemi nr [...], wystąpiły do organu prowadzącego ewidencję gruntów o wydanie wypisów z rejestru gruntów oraz wyrysów z mapy ewidencyjnej, w celu założenia ksiąg wieczystych dla swoich nieruchomości. Według aktów własności ziemi, J. D. nabyła własność działek nr nr 202 i 205 o łącznej powierzchni 1.31 ha, a M. K. nabyła własność działek nr nr 204 i 795 o łącznej pow. 0.20 ha. Ustalono zarazem, że M. W. zgodnie z aktem własności ziemi nr [...], nabył własność działek nr nr 201 i 203 o łącznej powierzchni 0,46 ha, oraz, że następcami prawnymi M. W. z tytułu spadkobrania są żona L. W. II-voto R. oraz dzieci E. B. W. i J. K.. Analizując dane zawarte w operacie ewidencji byłej wsi N. II, na podstawie których wydawano akty własności ziemi, oraz dane zawarte w przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dnia 25 stycznia 1988 r. pod numerem 24/88, zaktualizowanym operacie ewidencji gruntów części wsi N. II, która w 1979 r. została włączona w granice administracyjne miasta K., organ I instancji ustalił, że przedstawia on inny stan co do granic i powierzchni działek, niż stan według którego wydano akty własności ziemi. Celem doprowadzenia do zgodności zapisów w ewidencji gruntów ze stanem prawnym, organ I instancji zlecił wykonanie mapy sytuacyjnej, która została zaewidencjonowana w Grodzkim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dniu 24 listopada 2000 r. pod numerem 2167/2000. Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...] wprowadził zmiany w operacie ewidencji gruntów miasta K., w obrębie 0001. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] znak: [...]. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie na powyższą decyzję złożyły J. D. i L. R.. Wyrokiem z dnia 2 marca 2004 r. Sygn. akt II SA/Kr 3850/01 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia [...] Wyrok ten stał się prawomocny w dniu 17 czerwca 2004 r. i po przekazaniu go przez WSA w Krakowie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego został przesłany Prezydentowi Miasta K. wraz ze zwrotem akt w dniu 26 lipca 2004r. Po zakończeniu postępowania sądowo-administracyjnego, Prezydent Miasta K. nie podjął jednak postępowania wszczętego z urzędu w sprawie aktualizacji ewidencji gruntów w odniesieniu do gruntów należących do J. D., M. K. i spadkobierców M. W. Natomiast wnioskiem z dnia 27 stycznia 2005r. E. K. złożyła w Urzędzie Miasta w K. zgłoszenie zmian danych ewidencji gruntów i budynków, do którego dołączyła akt notarialny z dnia [...] Rep. [...], zawiadomienie Sądu Rejonowego Wydział Ksiąg Wieczystych z dnia 28 kwietnia 2003 r. Dz. Kw. 1144/03 oraz akt własności ziemi z dnia [...] znak: [...], zgodnie z którym M. K. stała się właścicielką nieruchomości położonej we wsi N. II oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr nr 204 i 795 o powierzchni 0,20 ha. Umową darowizny zawartą aktem notarialnym z dnia [...] Rep. [...], dołączonym do wniosku E. K., M.nna R. darowała swojej córce E. K. nieruchomość składającą się z działek nr nr 287/3, 289/1, 290/1, 525 i 291/1 o łącznej powierzchni 0,1917 ha ujawnioną w księdze wieczystej [...]. Jak wynika z treści w/w aktu notarialnego w dziale II [...] prawo własności w/w działek było wpisane na rzecz M. K.-R. na podstawie wyżej opisanego aktu własności ziemi z dnia [...] nr [...], a w oznaczeniu właściciela nastąpiła oczywista omyłka, którą sprostowano w tym akcie notarialnym stwierdzając, że w miejsce "M. K.-R." winno być "M. R.". Uwzględniając sprostowanie zawarte w akcie notarialnym z dnia [...] Rep. [...] organ uznał, że M. K., dla której wydano akt własności ziemi nr [...] obejmujący grunty oznaczone jako działki nr nr 204 i 795 i M. R., to ta sama osoba. Zgodnie z zawiadomieniem Sądu Rejonowego Wydział Ksiąg Wieczystych Dz. Kw. 1144/03 z dnia 28 kwietnia 2003 r., w dziale II [...] w miejsce poprzedniego właściciela - M. K.-R. wpisano E. K. c. J. i M. Z treści aktu notarialnego z dnia [...] Rep. [...] wynika, że księga wieczysta [...] została założona według stanu ujawnionego w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta K. na podstawie decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] znak: [...] utrzymanej w mocy ostateczną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...], a następnie według tego stanu został również zawarty w/w akt notarialny. Organ zauważył, że założenie księgi wieczystej i zawarcie aktu notarialnego nastąpiło przed dniem 2 marca 2004 r. tj. przed dniem wydania wyroku Sygn. akt II SA/Kr 3850/01 przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z przepisem art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym obowiązującym w dacie złożenia skargi na w/w decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, jednakże Sąd mógł na wniosek strony lub z urzędu wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania tego aktu lub zawieszeniu czynności. W obowiązującej od dnia 1 stycznia 2004 r. ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) art. 61 § 1 również stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, a przepis art. 61 § 3 również umożliwia sądowi wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części na wniosek skarżącego. W przedmiotowej sprawie ani Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie ani Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie wydały postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] Zatem, zdaniem organu, w świetle wyżej przytoczonych przepisów podlegały one wykonaniu. Z tego względu Prezydent Miasta K. wydał E. K. dokumenty niezbędne do założenia księgi wieczystej zgodnie ze stanem wynikającym z w/w decyzji. W związku z wnioskiem E. K. Prezydent Miasta K. pismem z dnia [...] znak: [...], jako organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków, na podstawie przepisów art. 22 ust. 3 obowiązującej wówczas ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne zobowiązał E. K. do przedłożenia mapy z wykazem zmian gruntowych, powołując się również na przepis art. 64 § 2 k.p.a. W odpowiedzi E. K. w dniu 9 września 2005 r. przedłożyła kopię mapy nr 2167/2000 - ponieważ mapa ta była podstawą do wydania decyzji z dnia [...] Prezydent Miasta K. uznał, że mapa ta nie może służyć do wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków, gdyż decyzja znak: [...] została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 marca 2004 r. Sygn. akt II SA/Kr 3850/01, i pozostawił wniosek bez rozpoznania o czym powiadomił wnioskodawczynię pismem z dnia 7 października 2005 r. Jak wynika z powyższego Prezydent Miasta K. wprowadził do operatu ewidencji gruntów i budynków zmiany wynikające z decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] znak: [...] utrzymanej w mocy ostateczną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...], a kierując się wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 marca 2004 r. Sygn. akt II SA/Kr 3850/01 przywrócił w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta K. poprzedni stan. Organ podał w związku z tym, iż w ewidencji gruntów i budynków Miasta K. obręb 0001 figurowały nieruchomości oznaczone numerami działek 287, 288, 289, 290 i 291. Pomimo, że E. K. żądając wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków przedstawiła dokumenty świadczące o tym, iż stan wykazany w tym operacie wymagał aktualizacji, Prezydent Miasta K. nadal nie podejmował żadnych działań w związku z uchyleniem decyzji z dnia 12 września 2001r. w celu zakończenia tej sprawy, wszczętej z urzędu. Tymczasem postanowieniem z dnia 9 maja 2007 r. Sygn. akt VII Ns 683/03 Sąd Rejonowy Wydział VII Cywilny stwierdził, że L. W. s. J. i G. nabył w drodze zasiedzenia z dniem 1 stycznia 1985 r. nieruchomość stanowiącą działki nr 291/1 o powierzchni 0,0224 i nr 525/1 o powierzchni 0,0030 ha przedstawione na mapie przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 29 marca 2007 r. za numerem 470/2007. Jak wynika z tej mapy działki nr nr 525 o powierzchni 0,0330 ha i 291 o powierzchni 0,1027 ha, uległy podziałowi na działki nr nr 291/1 o powierzchni 0,0224 ha, 291/2 o powierzchni 0,0781 ha, 291/3 o powierzchni 0,0022 ha, 525/1 o powierzchni 0,0030 ha i 525/2 o powierzchni 0,0300 ha. Działki nr nr 291/3, 291/1, 525/1 i 525/2 o łącznej powierzchni 0,0576 ha stanowiły niegdyś działkę nr 795 objętą aktem własności ziemi nr PBG-ON-451/2582/72 wydanym dla M. K. tj. M. R.. Na mocy wyżej opisanego postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 9 maja 2007 r. Sygn. akt VII Ns 683/03 L. W. s. J. i G. nabył w drodze zasiedzenia część dawnej działki 795 oznaczoną obecnie jako działki nr nr 291/1 i 525/1. Własnością E. K., następczyni prawnej M. R., pozostała część działki nr 795 oznaczona obecnie jako działki nr nr 525/2 i 291/3. Następnie na mocy decyzji Wojewody z dnia [...] znak: [...] i utrzymującej ją w mocy decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] działki nr 287 o powierzchni 0,3060 ha i nr 288 o powierzchni 0,3083 ha, zgodnie z mapą przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Grodzkim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej pod numerem [...] uległy podziałowi odpowiednio na działki nr 287/1 o powierzchni 0,0619 ha, nr 287/2 o powierzchni 0,2441 ha, nr 288/1 o powierzchni 0,0624 ha i nr 288/2 o powierzchni 0,2459 ha, przy czym działki nr 287/1 i nr 288/1 stały się własnością Skarbu Państwa w trwałym zarządzie Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego działając w trybie nadzoru wyznaczył Prezydentowi Miasta K. termin zakończenia postępowania w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków Miasta K. obręb 0001 w odniesieniu do nieruchomości oznaczonych numerami działek 287, 288, 289, 290 i 291, do dnia 31 sierpnia 2010r. Prezydent Miasta K. mając na względzie termin załatwienia sprawy wyznaczony w/w postanowieniu, powinien niezwłocznie powiadomić strony o wszczęciu postępowania administracyjnego z urzędu określając jego przedmiot. Prezydent Miasta K. obowiązku tego nie dopełnił, natomiast zawiadomieniem z dnia 30 sierpnia 2010r. powiadomił strony o zleceniu jednostce wykonawstwa geodezyjnego wykonania mapy z wykazem zmian danych ewidencyjnych do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do nieruchomości oznaczonych w obrębie 0001 numerami działek 287/1, 287/2, 288/1, 288/2, 289, 290, 291/1, 291/2, 291/3, 525/1, 525/2 położonych w K. przy ulicy K. oraz o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do 31 [...] r. W dniu 14 grudnia 2010 r. do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, Grodzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, pod numerem [...], została przyjęta mapa sytuacyjna do regulacji stanu prawnego nieruchomości w celu doprowadzenia do zgodności zapisów w ewidencji gruntów i budynków ze stanem prawnym wykazanym w dokumentach własności. W dniu [...] Prezydent Miasta K. wydał z urzędu decyzję orzekając o wprowadzeniu zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta K. obręb 0001 w sposób następujący: I. 1/ wpisać w jednostce rejestrowej nr 183, w której jako współwłaściciele nieruchomości figurują L. R., J. K. i E. W., w miejsce działek nr 287/2 i nr 289 o łącznej powierzchni 0,3092 ha - działki: nr 287/3 o powierzchni 0,1322 ha, nr 287/4 o powierzchni 0,0719 ha, nr 288/4 o powierzchni 0,0718 ha oraz ogólną powierzchnię 0,2759 ha, zgodnie ze stanem prawnym wynikającym z aktu własności ziemi nr PBG.ON.451/2148/72; 2/ wpisać w jednostce rejestrowej nr 184, w której jako właściciel nieruchomości figuruje J. D., w miejsce działki nr 288/2 o powierzchni 0,2459 ha - działki: nr 288/3 o powierzchni 0,1338 ha, nr 288/5 o powierzchni 0,0403 ha, nr 289/2 o powierzchni 0,0349 ha, nr 290/2 o powierzchni 0,0596 ha oraz ogólną powierzchnię 0,2686 ha, zgodnie ze stanem prawnym wynikającym z aktu własności ziemi nr PBG.ON.451/2147/72; 3/ w jednostce rejestrowej nr 186, w miejsce właściciela nieruchomości M. R. wpisać właściciela E. K. oraz do działek nr 291/3 o powierzchni 0,0022 ha i nr 525/2 o powierzchni 0,0300 ha dopisać działki nr 287/5 o powierzchni 0,0400 ha, nr 289/1 o powierzchni 0,0302 ha, nr 290/1 o powierzchni 0,0646 ha oraz wpisać ogólną powierzchnię 0, 1670 ha, zgodnie ze stanem prawnym wynikającym z księgi wieczystej KM L/00081767/2; 4/ skreślić jednostkę rejestrową nr 185, w której jako współposiadacze samoistni nieruchomości oznaczonej numerem działki 290 o powierzchni 0,1223 ha figurują J. D. i M. R.. II. pozostawić bez zmian wpis w jednostce rejestrowej nr 191, w której jako właściciel nieruchomości oznaczonej numerami działek 291/1 o powierzchni 0,0224 ha, 291/2 o powierzchni 0,0781 ha i 525/1 o powierzchni 0,0030 ha figuruje L. W. zgodnie ze stanem prawnym wynikającym z księgi wieczystej KU L/00079644/7. Utrzymując w mocy powyższą decyzję organ odwoławczy wskazał: 1/. W odniesieniu do nieruchomości objętej aktem własności ziemi nr [...] - akt ten został wydany dla M. K., na działki oznaczone w ewidencji gruntów wsi N. II numerami 204 i 795 o łącznej powierzchni 0,20 ha. Zgodnie z mapą nr 470/2007 przyjętą jako podstawa do zasiedzenia nieruchomości przez L. W., działka nr 795 objęta w/w aktem własności ziemi stanowi obecnie działki nr nr 291/3, 291/1, 525/1 i 525/2 o łącznej powierzchni 0,0576 ha. Uwzględniając ten stan i biorąc pod uwagę treść aktu notarialnego z dnia [...] Rep. [...] działkę nr 204 objętą aktem własności ziemi nr [...] oznaczoną na mapie nr [...] jako działki nr nr 204/1, 204/2 i 204/3 stanowiły, według stanu przyjętego do zawarcia tego aktu notarialnego działki nr nr 287/3, 289/1, 290/1, a zgodnie z obecnym oznaczeniem stanowią działki nr nr 287/5, 289/1, 290/1 o łącznej powierzchni 0,1348 ha. Zatem nieruchomość ujawniona w księdze wieczystej [...] (nowy nr w systemie elektronicznym [...]), uwzględniającej stan prawny gruntów po zasiedzeniu nieruchomości przez L. W., stanowi działki nr nr 525/2, 291/3, 290/1, 289/1, 287/5 i zgodnie z zapisem w tej księdze jest własnością E. K., co zostało orzeczone w punkcie 3 decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] znak: [...] poprzez ujawnienie w jednostce rejestrowej nr 186, w miejsce M. R. właściciela E. K. oraz poprzez dopisanie do figurujących w tej jednostce rejestrowej działek nr 291/3 o powierzchni 0,0022 ha i nr 525/2 o powierzchni 0,0300 ha działek: nr 287/5 o powierzchni 0,0400 ha, nr 289/1 o powierzchni 0,0302 ha i nr 290/1 o powierzchni 0,0646 ha, zgodnie ze stanem prawnym wynikającym z księgi wieczystej [...]. 2/. Nieruchomość objęta aktem własności ziemi nr [...]- akt ten został wydany dla J. D., która na mocy tego aktu nabyła własność nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów wsi N. II numerami działek 202 i 205 o łącznej powierzchni 1,3100 ha. Zgodnie z "Rozliczeniem AWZ PBG.ON.451/2147/72" zamieszczonym na mapie nr [...] część działki nr 202 o powierzchni 1,1700 ha oznaczona jako działka nr 202/1 o powierzchni 0,9700 ha położona jest poza granicami administracyjnymi miasta K., w obrębie K. I. Obecnie, jak wynika z treści decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 30 [...] znak: [...], według wykazu synchronizacyjnego z opracowania nr [...], grunty stanowiące działkę nr 202/1 stanowią część działki nr 1266/2 - obwodnica K. i działkę nr 1159. Pozostała część działki nr 202 oznaczona jako działka nr 202/2 o powierzchni 0,2000 ha położona jest w granicach administracyjnych miasta K. obręb 0001. Według obecnego oznaczenia w operacie ewidencji gruntów i budynków, działkę nr 202/2 stanowią działki: nr 288/1 o powierzchni 0,0624 ha i nr 288/3 o powierzchni 0,1338 ha, przy czym na mocy decyzji Wojewody z dnia [...] znak: [...] i utrzymującej ją w mocy decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] znak: [...], działka nr 288/1 stała się własnością Skarbu Państwa w trwałym zarządzie Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Natomiast działkę nr 205 o powierzchni 0,1400 ha objętą aktem własności ziemi nr [...]stanowią działki nr 288/5 o powierzchni 0,0403 ha, nr 289/2 o powierzchni 0,0349 ha i nr 290/2 o powierzchni 0,0596 ha. Zatem obecnie, zgodnie ze stanem wynikającym z aktu własności ziemi nr [...]po uwzględnieniu zmiany granic miasta K. i przejęcia części gruntów na rzecz Skarbu Państwa własnością J. D. jest nieruchomość położona w obrębie 0001 miasta K. składająca się z działek nr nr 288/3, 288/5, 289/2, 290/2 o łącznej powierzchni 0,2686 ha. Stan ten znalazł odzwierciedlenie w punkcie 2 decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] znak: [...], zgodnie z którym w jednostce rejestrowej nr 184, gdzie jako właściciel nieruchomości figuruje J. D., w miejsce działki nr 288/2 o powierzchni 0,2459 ha wpisano działki: nr 288/3 o powierzchni 0,1338 ha, nr 288/5 o powierzchni 0,0403 ha, nr 289/2 o powierzchni 0,0349 ha, nr 290/2 o powierzchni 0,0596 ha. 3/. Nieruchomość objęta aktem własności ziemi nr [...] - akt ten został wydany dla M. W., który na mocy tego aktu nabył własność nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów wsi N. II numerami działek 201 i 203 o łącznej powierzchni 0,4600 ha. Zgodnie z "Rozliczeniem [...]" zamieszczonym na mapie nr [...] część działki nr 201 o powierzchni 0,4000 ha oznaczona jako działka nr 201/1 o powierzchni 0,2100 ha położona jest poza granicami administracyjnymi miasta K., w obrębie K. I. Obecnie, jak wynika z treści decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 30 [...] znak: [...], według wykazu synchronizacyjnego z opracowania nr [...] grunty stanowiące działkę nr 201/1 stanowią część działki nr 1266/2 - obwodnica K. i działkę nr 1158. Pozostała część działki nr 201 oznaczona jako działka nr 201/2 o powierzchni 0,1900 ha położona jest w granicach miasta K. obręb 0001. Według obecnego oznaczenia w operacie ewidencji gruntów i budynków, działkę nr 201/2 stanowią działki: nr 287/1 o powierzchni 0,0619 ha i nr 287/3 o powierzchni 0,1322 ha, przy czym na mocy decyzji Wojewody z dnia [...] znak: [...] i utrzymującej ją w mocy decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] działka nr 287/1 stała się własnością Skarbu Państwa w trwałym zarządzie Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 15 marca 1990 r. Sygn. akt 88/90 spadek po M. W. nabyły L. R., J. K. i E. W. każda po 1/3 części. Organ podkreślił, iż obecnie, zgodnie ze stanem wynikającym z aktu własności ziemi nr PBG.ON.451/2148/72 po uwzględnieniu zmiany granic administracyjnych miasta K., przejęcia części gruntów na rzecz Skarbu Państwa i w/w postanowienia Sądu Rejonowego własnością L. R., J. K. i E. W. jest nieruchomość położona w obrębie 0001 miasta K. składająca się z działek nr nr 287/3, 287/4, 288/4 o łącznej powierzchni 0,2759 ha. Stan ten znalazł odzwierciedlenie w punkcie 1 decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...], zgodnie z którym w jednostce rejestrowej nr 183, gdzie jako współwłaściciele nieruchomości figurują L. R., J. K. i E. W., w miejsce działek nr 287/2 i nr 289 o łącznej powierzchni 0,3092 ha wpisano działki: nr 287/3 o powierzchni 0,1322 ha, nr 287/4 o powierzchni 0,0719 ha, nr 288/4 o powierzchni 0,0718 ha oraz ogólną powierzchnię 0,2759 ha. Wobec wcześniejszego wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów obręb 0001 miasta K. wynikających z postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 9 maja 2007 r. Sygn. akt VII Ns 683/03 w sprawie zasiedzenia nieruchomości przez L. W. w punkcie II orzeczenia decyzji z dnia [...] Prezydent Miasta K. orzekł o pozostawieniu bez zmian zapisów w jednostce rejestrowej nr 191. Z powyższej analizy wynika, zdaniem organu, że zmiany opisane w decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] skutkują doprowadzeniem operatu ewidencji gruntów obręb 0001 miasta K. w części dotyczącej przedmiotowych nieruchomości do stanu zgodnego z aktualnym stanem prawnym tych nieruchomości. Zgodnie z przepisami § 44 pkt 2 i § 45 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454), do zadań starosty (a w miastach na prawach powiatu prezydenta miasta), związanych z prowadzeniem ewidencji należy między innymi utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych W myśl § 46 ust 2 w/w rozporządzenia z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z: prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych. Z kolei z § 12 ust. 1 przywołanego wyżej rozporządzenia wynika, iż "prawa osób do gruntów, budynków i lokali uwidacznia się w ewidencji gruntów na podstawie: wpisów dokonanych w księgach wieczystych, prawomocnych orzeczeń sądowych, umów zawartych w formie aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, dyspozycji zawartych w aktach normatywnych". W świetle wyżej powołanych przepisów obowiązkiem Prezydenta Miasta K. związanym z prowadzeniem ewidencji gruntów i budynków jest utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. W związku z tym wobec stwierdzenia, że stan wykazany w operacie ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do wyżej opisanych nieruchomości był niezgodny z dostępnymi dla organu dokumentami Prezydent Miasta K. wykonując swój obowiązek miał prawo wszcząć postępowanie z urzędu w celu aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z wyżej przytoczonymi przepisami Prezydent jako organu I instancji w sprawach ewidencji gruntów i budynków rejestruje stany podmiotowe i przedmiotowe zmieniające się w czasie w oparciu o stosowne kolejno powstające dokumenty prawne. Ewidencja gruntów nie tworzy stanów prawnych, lecz je rejestruje. Rolą ewidencji gruntów jest przede wszystkim rejestracja stanów prawnych nieruchomości. Zgodnie z powyższymi przepisami, w przypadku gdy istnieją dokumenty, z których wynika stan prawny nieruchomości, nie ma podstaw do wykazania tych nieruchomości w operacie ewidencji gruntów i budynków zgodnie ze stanem użytkowania na gruncie lecz istnieje obowiązek ujawnienia w nim nieruchomości zgodnie ze stanem prawnym. Ujawnienie w operacie ewidencji gruntów i budynków, nieruchomości zgodnie z ich faktycznym stanem prawnym leży również w interesie zainteresowanych (właścicieli i użytkowników nieruchomości), bowiem ujawnienie w operacie ewidencji gruntów i budynków właściwego stanu prawnego ułatwia podjęcie przez nich działań prowadzących do zmiany stanu prawnego w celu ewentualnego doprowadzenia tego stanu do stanu użytkowania na gruncie. Działania takie mogą podjąć zainteresowani na drodze cywilno-prawnej poprzez zawarcie między sobą stosownych umów lub na drodze postępowania sądowego. Organ podniósł także, iż Prezydent Miasta K. prowadząc postępowanie w sprawie nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. art. 61 § 4 k.p.a. O tym że prowadzone jest takie postępowanie strony postępowania dowiedziały się dopiero z zawiadomienia z dnia [...] znak: [...]. W ocenie organu odwoławczego, wprawdzie Prezydent Miasta K. naruszył przepisy dotyczące postępowania administracyjnego to jednak biorąc pod uwagę przedmiot postępowania, naruszenie to nie miało wpływu na rozstrzygnięcie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniosły J. D. i J. K. zarzucając organom "doprowadzenie do zaakceptowania błędnych korekt w zapisach ewidencyjnych, które są niezgodne ze stanem faktycznym na gruncie i z prawem własności wynikającym z aktów własności ziemi". W uzasadnieniu skargi wskazały, iż mapa nr [...] stanowiąca podstawę wprowadzenia zmiany w ewidencji wprowadza zmiany w oznakowaniu działek w wyniku których, J. D. otrzymała działkę nr 289/2 , której nigdy nie posiadała i nie była wymieniona w Akcie Własności Ziemi. Działka ta należała do J. K. i L. R., a w AWZ oznaczona jest nr 203. Z kolei działki oznaczonej nr 289/1 E. K. nigdy nie posiadała. Obie działki nr 289/2 i 289/1 w AWZ były jedną działką nr 203. Skarżące podkreśliły, iż na tych działkach znajdują się zabudowania L. R. i J. K., wzniesione w 1958r. W konsekwencji powyższego, skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga podlegała uwzględnieniu. W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z póź. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tego artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Przeprowadzona w tak określonych granicach kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazała, że decyzje organów obu instancji są dotknięte uchybieniami uzasadniającymi ich wyeliminowanie z obrotu prawnego. Zdaniem tut. Sądu zaskarżone rozstrzygnięcia wydane zostały bowiem z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.), której realizacja wymaga by organy administracji publicznej podejmowały wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Godzi się podnieść, iż jako dowolne należy traktować te ustalenia faktyczne, które znajdują wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności zostaje wykluczony dopiero ustaleniami dokonanymi w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.), zgromadzonego i rozpatrzonego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 k.p.a.), a więc przy podjęciu wszelkich kroków koniecznych do jednoznacznego wyjaśnienia okoliczności sprawy, jako warunku niezbędnego do wydania rozstrzygnięcia o przekonującej treści - por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 lipca 2001 r., I SA 1768/99, LEX nr 54171, wyrok WSA w Gliwicach z 15 grudnia 2010r. sygn. akt. II SA/GL 810/10, LEX nr 752961). Należy także podkreślić, iż w odniesieniu do postępowania przed organem odwoławczym - zgodnie z zasadą dwuinstancyjności - organ ten obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozpatrzyć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji, a stan faktyczny winien ustalić nie tylko w oparciu o materiał dowodowy zebrany w postępowaniu I instancji lecz także rozszerzając granice postępowania dowodowego na istotne dla sprawy okoliczności faktyczne pominięte przez organ I instancji. Obowiązek ten dotyczy także sytuacji uzupełnienia materiału dowodowego o dowody powołane w rozstrzygnięciu organu I instancji, ale nie dołączone do akt administracyjnych. Zaskarżona decyzja wydana została nadto z naruszeniem art. 107 § 1 i 3 k.p.a. stanowiącego, iż obligatoryjną częścią składową każdej decyzji administracyjnej winno być m.in. uzasadnienie składające się z części faktycznej i prawnej. Uzasadnienie faktyczne decyzji administracyjnej powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Organ winien przy tym zwrócić uwagę by uzasadnienie było sformułowane w sposób jak najbardziej zrozumiały dla stron i jednoznacznie wskazywało z jakich powodów organ wydał taką a nie inną decyzję. Zdaniem Sądu, wymogów powyższych organ nie dochował w stopniu zezwalającym na wydanie ostatecznego rozstrzygnięcia, a przedłożone Sądowi akta administracyjne zawierają braki uniemożliwiające merytoryczną ocenę prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wymaga wyraźnego podkreślenia, iż stosownie do art. 133 p.p.s.a Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Tak więc podstawą orzekania Sądu jest materiał zgromadzony przez organy administracji publicznej w toku całego postępowania toczącego się przed organami obu instancji, przy czym przez akta sprawy administracyjnej należy rozumieć pełną dokumentację stanowiącą dowód przeprowadzonych, przez organy oraz strony, czynności prawno-materialnych i procesowych pozwalających na kontrolę prawidłowości ustaleń poczynionych w sprawie przez organy prowadzące postępowanie administracyjne, jak również ocenę zarzutów zawartych w skardze i w rezultacie kontrolę zgodności z prawem podjętego rozstrzygnięcia ( por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 6.02.2008r., sygn. akt. I SA/Wa 1058/07). Podkreślić należy, iż Sąd administracyjny nie dokonuje własnych ustaleń faktycznych w zakresie objętym rozpoznawaną sprawą, ale bada, czy ustalenia faktyczne dokonane przez organy, których decyzje zostały zaskarżone, odpowiadają prawu, biorąc za podstawę kontroli akta administracyjne przedstawione przez organ administracji publicznej. Analiza akt sprawy dowiodła, iż akta sprawy są niekompletne. Nie zawierają bowiem pełnego materiału dowodowego w tym geodezyjno - kartograficznego stanowiącego podstawę ustaleń poczynionych przez organy i w konsekwencji rozstrzygnięcia sprawy. Jako podstawowa dla rozpoznania przedmiotowej sprawy jawi się kwestia związania Sądu wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 marca 2004r. sygn. akt II SA/Kr 3850/01. Zgodnie z art. 153 ustawy p.p.s.a ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przyjąć zatem należy, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, w którym zostało ono wydane, oraz poza zakres postępowania administracyjnego, w którym zostało wydane zaskarżone rozstrzygnięcie. Zasięgiem jego oddziaływania objęte zostaje przyszłe - ewentualne - postępowanie administracyjne w sprawie (por. wyrok NSA z 22.03.1999r., sygn. akt IV SA 527/97). Szczególnie owo oddziaływanie orzeczenia sądu administracyjnego w ponownym postępowaniu w sprawie przed organami administracji publicznej ma znaczenie w przypadku orzeczeń kasatoryjnych tego sądu, w rezultacie których ma nastąpić merytoryczne rozpatrzenie sprawy w nowym postępowaniu administracyjnym, prowadzonym w zakresie wynikającym z uchylenia zaskarżonego aktu. Oznacza to, że zasada związania organu ponownie rozpoznającego sprawę wiąże się z elementami uzasadnienia. W uzasadnieniu orzeczenia bowiem sąd zawiera ocenę prawną oraz wskazania co do dalszego postępowania organów administracyjnych. "Wskazania stanowią więc konsekwencję oceny prawnej, zwłaszcza (chociaż nie wyłącznie) oceny przebiegu postępowania przed organami administracyjnymi i rezultatu tego postępowania w postaci materiału procesowego zebranego w danej sprawie. Ich celem jest zapobieżenie w przyszłości błędom stwierdzonym przez sąd administracyjny w trakcie kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś aprioryczne rozstrzygnięcie problemów związanych z treścią przyszłego rozstrzygnięcia organu ponownie rozpoznającego sprawę." (T.Woś, H. Knysiak-Molczyk, M.Romańska: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2005r., s.476). Tym samym w takiej sytuacji organ jest związany wyłącznie wskazaniem sądu co do uzupełnienia postępowania. W konsekwencji nie wszystkie czynności procesowe muszą być w ponownym postępowaniu przed organami administracyjnymi powtórzone, przeprowadzone po raz drugi. Mając powyższe na uwadze nie budzi wątpliwości Sądu, że zarówno organ, jak i Sąd obecnie orzekający w przedmiotowej sprawie są związani wyrokiem. Wyłączenie związania organu administracji publicznej, jak i sądu nastąpić może tylko w przypadku takiej zmiany stanu prawnego lub faktycznego sprawy, która czyniłaby poglądy sądu wyrażone w wyroku i jego uzasadnieniu nieaktualnymi. Stwierdzić należy, iż takowa zmiana stanu prawnego lub faktycznego, w stopniu powodującym nieaktualność poprzednio wyrażonych przez Sąd poglądów nie nastąpiła. W uzasadnieniu w/w wyroku Sąd wskazał, iż postępowanie administracyjne w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencji gruntów, podlega regułom tego postępowania określonym przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, a zwłaszcza przepisami art. 7 i art. 77 w zakresie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego niezbędnego do załatwienia sprawy, a także co do reguł oceny zebranego materiału dowodowego i uznawania okoliczności za udowodnione (art. art. 80 i 81 Kodeksu postępowania administracyjnego). Powyższe zasady zostały, zdaniem Sądu, w postępowaniu naruszone, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przede wszystkim uzasadnienie zaskarżonej decyzji, zdaniem Sądu, nie wyjaśniało, które dokumenty znajdujące się w aktach sprawy organ uznał za "dane źródłowe ewidencji gruntów" obrazujące stan prawny wynikający z aktów własności ziemi, a z którymi "źródłowymi danymi", "zgodny jest przebieg granic jak i powierzchnie przedstawione na mapie sytuacyjnej przyjętej do zasobu geodezyjnego pod nr 2167/2000". Złożony przy mapie sytuacyjnej nr 2167/2000, wykaz zmian gruntowych, według którego w zaskarżonej decyzji przyjęto nowe oznaczenia, powierzchnie i konfiguracje działek, za punkt wyjścia (tj. stan wg. ewidencji) przyjmował inne oznaczenia ewidencyjne działek, niż wymienione w złożonych w sprawie aktach własności ziemi działki 202 i 205 (co do J. D.), 204 i 795 ( co do M. K.) oraz 201 i 203 ( co do spadkobierców M. W.). Powyższy wykaz zmian gruntowych nie zawierał wyprowadzenia tych zmian od działek figurujących w aktach własności ziemi i to przy uwzględnieniu, że część z nich prawdopodobnie ulegała podziałowi w związku z wywłaszczeniem i zmianami granic administracyjnych, w następstwie których część działek 201 i 202, co ustalił organ I instancji, położona jest poza granicami miasta K.. Zdaniem Sądu zobrazowania zmian oznaczeń działek, do stanu, który przyjęto na mapie sytuacyjnej 2167/2000 jako "stan wg. ewidencji gruntów", nie można było zastąpić zawartymi w formie "uwag" na wykazie zmian stwierdzeniami, że działki "wg. oznaczeń przyjętych w decyzji stanowią" odpowiednie działki wg. oznaczeń z aktów własności ziemi (pomijając, iż operowano także działkami 202/1 i 201/2). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że z akt sprawy nie wynikało, by organy prowadzące ewidencję zebrały materiał pełny, dający możliwość weryfikacji i oceny wiarygodności danych sporządzonych na mapie sytuacyjnej nr 2167/2000 przez jednostkę wykonawstwa geodezyjnego. W związku z tym uznał za uzasadniony zarzut skargi, iż wprowadzenie zmian nastąpiło bez wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. W toku ponownego rozpoznania sprawy organ zlecił jednostce wykonawstwa geodezyjnego sporządzenie mapy z wykazem zmian danych ewidencyjnych do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do przedmiotowych nieruchomości. Jak wynika z zaskarżonych decyzji aktualizacji ewidencji gruntów w sprawie niniejszej organ dokonał biorąc przede wszystkim za podstawę opracowanie wykonane w oparciu o powyższe zlecenie. Sporządzona "Mapa sytuacyjna do regulacji stanu prawnego nieruchomości w celu doprowadzenia do zgodności zapisów w ewidencji gruntów i budynków ze stanem prawnym wykazanym w dokumentach własności" została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 14.12.2010r. za nr ewid. [...]. Nie może budzić wątpliwości, iż opracowanie to - na użytek aktualizacji ewidencji gruntów – zawiera błędną, mylącą nazwę, albowiem, co jest oczywiste, regulacja stanu prawnego nieruchomości pozostaje poza kognicją organów administracji publicznej. Tym niemniej dalsza część nazwy tego opracowania może wskazywać, iż zostało sporządzone do aktualizacji ewidencji gruntów - "(..) w celu doprowadzenia do zgodności zapisów w ewidencji gruntów i budynków ze stanem prawnym wykazanym w dokumentach własności". Z treści adnotacji na przedmiotowej mapie wynika, iż wykonano ją na podstawie materiałów ewidencji gruntów i budynków miasta K. - operat 24/88, operatu ewidencji gruntów dawnej wsi N. II, badań hipotecznych oraz pomiaru uzupełniającego. Ponieważ akta sprawy, jak już wskazano, nie zawierają pełnej dokumentacji geodezyjno - kartograficznej stanowiącej podstawę sporządzenia powyższej mapy trudno uznać, czy pomiar uzupełniający o jakim mowa w adnotacji to w istocie pomiary poprzedzające sporządzenie protokołu z ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych z 19 listopada 2010r., powołanego na str. 7 uzasadnienia decyzji organu I instancji, czy też inny dokument. Nawet gdyby przyjąć, że pomiary poprzedzające spisanie tego protokołu stanowiły podstawę do sporządzenia mapy sytuacyjnej, to organ w żadnej części zaskarżonej decyzji nie wyjaśnił czy można było w stanie faktycznym sprawy niniejszej ustalić przebieg granic działek ewidencyjnych w oparciu o § 37 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. W tym zakresie organy obu instancji nie wyjaśniły tych kwestii, a i z akt sprawy to nie wynika (brak w aktach takiego protokołu i towarzyszącej jego sporządzeniu dokumentacji). Jak już wskazano powyżej, na str. 7 uzasadnienia decyzji organu I instancji podniesiono, iż " ze spisanego na gruncie w dniu 19 listopada 2010r. protokołu z przyjęcia granic nieruchomości, wynika, iż granice zostały ustalone w obecności stron, które do ich przebiegu, przedstawionego na szkicu, nie zgłosiły zastrzeżeń, co zostało potwierdzone podpisami (§ 37, § 38 i § 83 rozporządzenia (...) ". Poza tym fragmentem uzasadnienia brak jest jakichkolwiek rozważań faktycznych i prawnych pozwalających przyjąć, że w stanie faktycznym i prawnym tej sprawy zachodzą okoliczności o jakich mowa w w/w przepisach. Ponieważ w sprawie niniejszej organ I instancji posługuje się pojęciem "protokół przyjęcia granic", wymaga podkreślenia, iż pojęciem tym posługuje się ustawa z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami ( tekst jednolity Dz. U. z 2010r. nr 102, poz. 651) – por. art. 97 tej ustawy oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości ( Dz. U. nr 268, poz. 2668) – por. § 7 tego rozporządzenia, a więc regulacje, które jak wynika z decyzji organów obu instancji, nie były stosowne w sprawie. Natomiast przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38 poz. 454) w § 38 pkt. 2 oraz zał. nr 3 do tego rozporządzenia, posługują się pojęciem " protokół ustalenia przebiegu granic (..)". W tym miejscu wymaga wskazania iż zgodnie z § 35 rozporządzenia źródłami danych ewidencyjnych niezbędnych do założenia ewidencji są: 1) materiały i informacje zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, 2) wyniki pomiarów fotogrametrycznych, 3) wyniki terenowych pomiarów geodezyjnych, 4) dane zawarte w innych ewidencjach i rejestrach, prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów przez: sądy, organy administracji publicznej oraz państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne, 5) dane zawarte w dokumentach udostępnionych przez zainteresowane osoby, organy i jednostki organizacyjne, 6) dane zawarte w dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej, 7) wyniki oględzin. Natomiast stosownie do § 36 rozporządzenia - przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym, 2) w celu podziału nieruchomości, 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków. informacje o jednostce. Z kolei zgodnie z § 37 rozporządzenia - w razie braku dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne, lub nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie. Stosownie do § 38 ust.1 tego rozporządzenia - o czynnościach ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych wykonawca zawiadamia właściwe podmioty ewidencyjne oraz osoby, jednostki organizacyjne i organy, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1. Do zawiadomień stosuje się przepisy art. 32 ust. 1-4 ustawy. Ustalenia przebiegu granic na gruncie dokonuje wykonawca w oparciu o złożone do protokołu granicznego zgodne oświadczenia woli osób, które stawiły się w określonym w zawiadomieniu miejscu i terminie ( ust. 2). Ustalane punkty graniczne wykonawca oznacza na gruncie w sposób umożliwiający ich pomiar. Trwała ich stabilizacja może nastąpić wyłącznie z inicjatywy i na koszt zainteresowanych ( ust. 3). Wzór protokołu ustalenia przebiegu granic działek do celów ewidencji gruntów i budynków określa załącznik nr 3 do rozporządzenia ( ust. 4). Takie brzmienie powołanych wyżej przepisów oznacza, iż zastosowanie w danej sprawie § 37 i § 38 rozporządzenia wymaga by pozyskanie danych dotyczących przebiegu granic działek ewidencyjnych nastąpiło wyłącznie w trzech sytuacjach: 1/ braku dokumentacji wymienionej w § 36 lub 2/ jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne lub 3/ nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym. Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy niniejszej należy stwierdzić, iż ani z akt administracyjnych ani z treści uzasadnień zaskarżonych rozstrzygnięć nie wynika w sposób nie budzący wątpliwości, które z przesłanek § 37 i § 38 rozporządzenia stanowiły o konieczności takiego pozyskania danych dotyczących przebiegu granic działek ewidencyjnych. Innymi słowy chodzi o brak ustaleń organów czy, w świetle wskazanych powyżej regulacji, dopuszczalne było pozyskanie danych dotyczących przebiegu granic działek ewidencyjnych w oparciu o § 37 rozporządzenia. Ustalenie powyższych kwestii jest istotne z tego powodu, iż skarżące konsekwentnie, od początku postępowania kwestionują ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych, które obrazuje protokół graniczny z 19 listopada 2010r. W sprawie niniejszej, brak w aktach administracyjnych kompletnej dokumentacji geodezyjno - kartograficznej stanowiącej podstawę orzekania jak również brak ustaleń, które przesłanki z § 37 i § 38 rozporządzenia stanowiły o konieczności takiego pozyskania danych dotyczących przebiegu granic działek ewidencyjnych – uzasadniają stanowisko, iż organy obu instancji naruszyły art. 7, art. 77, art. 80 oraz 107§ 1 i 3 k.p.a. W związku z powyższym, wykazane naruszenia przepisów postępowania uniemożliwiły Sądowi dokonanie merytorycznej kontroli wydanych decyzji administracyjnych. Końcowo niejako wypada podkreślić, iż Sąd dostrzega starania organów w zakresie podejmowanych z urzędu działań zmierzających do doprowadzenia - w tej sprawie - ewidencji gruntów do stanu zgodnego ze stanem prawnym przedmiotowych nieruchomości. Należy jednak przypomnieć organom, iż właśnie skomplikowany stan faktyczny i prawny rozpoznawanej sprawy determinuje podjęcie przez organ takich działań, które najpełniej przyczynią się do zadośćuczynienia obowiązkom wszechstronnego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodnego i przedstawienia stanowiska w sposób wymagany art. 107 § 1 i 3 k.p.a. W konsekwencji wydane decyzje uznać należy za naruszające przepisy postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co tym samym obliguje Sąd do ich uchylenia. Z kolei, jak już podniesiono powyżej, wykazane naruszenia przepisów postępowania uniemożliwiły merytoryczną kontrolę zaskarżonej decyzji. W toku ponownego rozpatrzenia sprawy organy orzekające, mając na względzie poczynione wyżej uwagi, uzupełnią materiał dowodowy we wskazanym powyżej zakresie, przeprowadzą postępowanie administracyjne zgodnie z wymogami obowiązujących przepisów procedury administracyjnej i wydadzą stosowne, należycie uzasadnione rozstrzygnięcie - eliminując dotychczasowe naruszenia prawa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w pkt. I wyroku w oparciu o przepisy art. 145 § 1 pkt.1 lit.c w związku z art.135 i 134 ustawy p.p.s.a. Orzeczenie zawarte w pkt. II wyroku uzasadnia art. 152 ustawy p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.