II SA/Ke 486/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2016 r. sprawy ze skargi H. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego we wznowionym postępowaniu oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach decyzją z [...], po rozpatrzeniu odwołania H. R. od wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta, decyzji z [...], uchylającej decyzję z [...] o przyznaniu stronie dodatku mieszkaniowego w wysokości 88,23 zł miesięcznie na okres od 1.10.2012 r. do 31.03.2013 r. i orzekającej o przyznaniu dodatku mieszkaniowego w skorygowanej wysokości 52,68 zł miesięcznie w ww. okresie, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Kolegium podało że postanowieniem z [...] organ pierwszej instancji wznowił postępowanie administracyjne zakończone ww. ostateczną decyzją z [...]. Następnie decyzją z [...] organ pierwszej instancji, uchylił powyższą decyzję i orzekł o przyznaniu H. R. dodatku mieszkaniowego w skorygowanej wysokości 52,68 zł miesięcznie na ww. okres. Kolegium decyzją z [...] uchyliło powyższe rozstrzygnięcie i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. WSA w Kielcach wyrokiem z 19 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Ke 867/13 uchylił decyzję Kolegium wskazując, że uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia nastąpiło z naruszeniem art. 138 § 2 kpa, bowiem rozstrzygnięcie sprawy nie wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze. W następstwie rozpatrzenia tej skargi NSA wyrokiem z 5 listopada 2015 r. sygn. akt I OSK 702/14 oddalił wniesioną skargę kasacyjną. Sąd ten stwierdził, że przesłanki wznowienia w sprawie są oczywiste i zostały wskazane w decyzji organu pierwszej instancji. Natomiast Kolegium rozpoznając sprawę powinno skoncentrować się na zarzutach podniesionych w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, to znaczy zbadać czy wysokość dodatku mieszkaniowego została prawidłowo obliczona w związku z ujawnieniem nowej okoliczności, nieznanej wcześniej organowi pierwszej instancji, to jest nabycia przed datą wydania decyzji gospodarstwa rolnego. Rozpoznając sprawę ponownie Kolegium stwierdziło, że stosownie do art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest związane wytycznymi Sądu zawartymi w przytoczonych wyrokach. Naczelny Sąd Administracyjny przesądził, że w sprawie niewątpliwie zachodzą przesłanki wznowienia postępowania i zostały wskazane w decyzji organu pierwszej instancji. Za taką okoliczność należało zatem uznać nabycie przez H. R. 13 czerwca 2011 r. w wyniku umowy o dział spadku na wyłączną własność niezabudowanych działek o łącznej pow. 2 ha 7000 m2 położonych we wsi Z., które jednocześnie darowała mężowi z zastrzeżeniem, że przedmiot darowizny będzie stanowił ich wspólny majątek objęty ustawową współwłasnością małżeńską. Następnie organ odwoławczy zacytował art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych i podniósł, że każdy przychód stanowi dochód w rozumieniu tej ustawy. Podstawę natomiast do ustalenia wysokości dochodów na potrzeby dodatku mieszkaniowego, stanowi dochód członków gospodarstwa domowego za okres 3 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku. Odliczeniu zaś od dochodu podlegają jedynie składniki enumeratywnie wyliczone w powyższym przepisie. Zatem nie ma możliwości odliczenia od dochodu alimentów świadczonych na rzecz innych osób, którą to okoliczność strona podniosła w odwołaniu. Z uwagi na uregulowanie materii przyznawania dodatku mieszkaniowego kompleksowo przepisami ustawy o dodatkach mieszkaniowych oraz przepisami rozporządzenia wykonawczego, uregulowania zawarte w ustawie z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w tym art. 8 ust. 3 tej ustawy, nie znajdują zastosowania w przedmiotowej sprawie. Dalej cytując art. 3 ust. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych organ odwoławczy wskazał, że ustawodawca przyjął ustalanie dochodu z gospodarstwa rolnego na zasadzie ryczałtowej poprzez przyjęcie dochodu z 1 ha przeliczeniowego według danych wskazanych przez Prezesa GUS. Następnie odnosząc się do pojęcia "prowadzenie gospodarstwa rolnego", Kolegium posiłkując się uchwałą NSA z 11 grudnia 2012 r., sygn. I OPS 5/12 stwierdziło, że prowadzenie gospodarstwa rolnego nie wymaga osobistej pracy w tym gospodarstwie. Zdaniem organu odwoławczego w niniejszej sprawić mamy do czynienia z takim przypadkiem. Jak wynika bowiem z akt sprawy H. R. i jej mąż umową z 18 sierpnia 2011 r., następnie aneksowaną, przekazali w nieodpłatną dzierżawę na rzecz M. H. gospodarstwo rolne o pow. 2,70 ha położone w Z. na okres 10 lat. Własnoręczność podpisów na umowie została potwierdzona przez działającego z upoważnienia Wójta Gminy zastępcę Wójta. Jednocześnie została wpisana do rejestru umów dzierżawy w tej Gminie. Kolegium podkreśliło, że powyższa umowa nie czyni zadość wymogom, o których mowa w art. 28 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym. Przepisy te bowiem dotyczą uzyskania uprawnień emerytalno-rentowych w sytuacji zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w sprawie. Ponadto aby uznać, że doszło do zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej w wyniku dzierżawy gruntów rolnych na 10 lat, umowa dzierżawy winna być zgłoszona do ewidencji gruntów i budynków, która jest prowadzona przez starostwo (art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne). Ten warunek również nie został spełniony. Kolegium podało, że w związku z tym do dochodów rodziny H. R. za miesiące czerwiec, lipiec i sierpień 2012 r. wykazanych w deklaracji w kwocie 7.477,74 zł z tytułu wynagrodzenia za pracę oraz zasiłków rodzinnych na 2 dzieci należało doliczyć dochód z gospodarstwa w kwocie 888,85 zł. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa GUS z dnia 21 września 2011 r. (aktualnego w dniu wydawania decyzji pierwotnej o przyznaniu dodatku) w sprawie wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego w 2011 r., dochód ten wynosił 2713 zł. Skoro, jak wynika z decyzji o wymiarze podatku użytki rolne w gospodarstwie stanowią 1,3105 ha przeliczeniowych, to dochód roczny z takiej powierzchni ha przeliczeniowych wynosi 3.555,39 zł., miesięczny 296,28 zł., a za okres trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku 888,85 zł. Tym samym dochód gospodarstwa domowego H. R. za okres trzech ww. miesięcy wynosił łącznie 8.366,59 zł. W wymiarze miesięcznym dochód wynosił 2.788,86 zł., a na osobę 697,22 zł., co stanowiło 87,24 % najniższej emerytury. Dochód ten nie przekroczył zatem 125% kwoty najniższej emerytury. Następnie organ II instancji stwierdził, że w rozumieniu art. 6 ust. 3, ust. 4 i ust. 4a ustawy o dodatkach mieszkaniowych wydatkami poniesionymi przez osoby ubiegające się o dodatek mieszkaniowy są świadczenia okresowe ponoszone przez gospodarstwo domowe w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego, tj.: 1) czynsz; 2) opłaty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na lokale mieszkalne w spółdzielni mieszkaniowej; 3) zaliczki na koszty zarządu nieruchomością wspólną; 4) odszkodowanie za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego; 5) inne niż wymienione w pkt 1-4 opłaty za używanie lokalu mieszkalnego; 6) opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych; 7) wydatek stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału. 4a. Nie stanowią wydatków, o których mowa w ust. 4, wydatki poniesione z tytułu: 1) ubezpieczeń, podatku od nieruchomości, opłat za wieczyste użytkowanie gruntów; 2) opłat ) za gaz przewodowy, energię elektryczną, dostarczane do lokalu mieszkalnego (domu jednorodzinnego) na cele bytowe. Jak wynika z akt sprawy, wydatki na mieszkanie wyniosły 387,34 zł. (centralne ogrzewanie 138,91 zł. + koszty eksploatacji 60,83 zł.+ fundusz remontowy 47,90 zł. + wywóz śnieci 25,28 zł. + ciepła woda 62,03 zł. + zimna woda 52,39 zł.). W zgodzie z art. 6 ust. 1 pkt. 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami, o których mowa w ust. 3-6, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą, z zastrzeżeniem ust. 2, dodatek w wysokości 12 % dochodów gospodarstwa domowego w gospodarstwie 2-4 osobowym. Zatem w niniejszej sprawie należało przyjąć do wyliczenia dodatku mieszkaniowego 12 % dochodów gospodarstwa domowego H. R., które stanowi kwota 334,66 zł =( 2.788,86 zł x 12%). Jak wskazano wyżej w myśl art. 6 ust. 1 pkt. 2 wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnica między wydatkami przypadającymi na powierzchnię normatywną lokalu, wynoszącymi 387,34 zł., a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości 12% dochodów gospodarstwa domowego, wynoszącymi 334,66 zł - w gospodarstwie 4-osobowym. W omawianym przypadku różnica stanowiąca wysokość dodatku wynosi więc 52,86 zł. W związku z powyższym, skoro zaistniała przesłanka wznowienia postępowania, zasadnie organ pierwszej instancji uchylił własną decyzję w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego na okres od 1.10.2012 r. do 31.03.2013 r. i w to miejsce orzekł o przyznaniu stronie dodatku mieszkaniowego na w/w okres w wysokości 52,68 zł. miesięcznie. Kończąc Kolegium podało, że ponieważ w niniejszej sprawie będzie miał zastosowanie art. 7 ust. 9 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, to obowiązek zwrotu nienależnie pobranych kwot będzie naliczany w podwójnej wysokości. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia, wniosła H. R. zarzucając naruszenie: 1). art. 3 ust. 3, art. 7 ust. 3 poprzez błędną wykładnię, polegająca na przyjęciu, że jest osobą prowadzącą gospodarstwo rolne i uzyskującą dochód z prowadzenia tego gospodarstwa, a w konsekwencji nieuprawnione domaganie się zwrotu części dodatku mieszkaniowego w łącznej kwocie 426, 60 zł, pomimo wskazania, że nie uzyskuje ona żadnego dochodu z tytułu rzekomego prowadzenia gospodarstwa rolnego, a także że faktycznym prowadzącym to gospodarstwo jest M. H., na podstawie stosownej umowy dzierżawy zawartej na okres 10 lat, zarejestrowanej nie tylko w Urzędzie Gminy, lecz także w Starostwie Powiatowym pod numerem znak: [...]; 2). art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego poprzez jego nieuwzględnienie pomimo, że jest korzystny dla skarżącej, bowiem stanowi, że osoba fizyczna prowadzi gospodarstwo rolne, jeżeli pracuje w tym gospodarstwie oraz podejmuje wszelkie decyzje dotyczące prowadzenia działalności rolnej w tym gospodarstwie; 3). błędną ocenę przez Kolegium faktu zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej, jako bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy wbrew art. 28 ust. 4 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, powołanej także w ustawie o świadczeniach rodzinnych, gdzie w art. 5 ust. 8a pkt 1 jest wskazane, że ustalając dochód rodziny uzyskany z gospodarstwa rolnego, do powierzchni gospodarstwa nie wlicza się obszaru rolnego oddanego w dzierżawą na podstawie umowy zawartej stosownie do przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników. Kolegium również dlatego błędnie przyjęło, że nie ma żadnego znaczenia fakt nie prowadzenia gospodarstwa rolnego, w tym fakt oddania całości gruntów w bezpłatną dzierżawę. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że organ nie powinien jej zobowiązywać do zwrotu jakiejkolwiek kwoty, gdyż z tego tytułu nie miała żadnych korzyści majątkowych - umowa o nieodpłatnym przekazaniu gospodarstwa w dzierżawę jasno wskazuje, że gospodarstwo rolne zostało wydzierżawione nieodpłatnie na okres 10 lat i jest to okoliczność mająca istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Co istotne dla zawarcia i skuteczności dzierżawy wystarczająca jest umowa dzierżawy bez administracyjnego wpisu, czy adnotacji. Dlatego samo przedłożenie tej umowy jest wystarczające dla jej stwierdzenia. Ponadto autorka skargi podniosła, że organy administracji z urzędu powinny uwzględnić, że w art. 3 ust. 4 nie ma mowy o dochodzie z gospodarstwa rolnego, tylko o dochodzie z prowadzenia gospodarstwa rolnego. Dlatego też z tego powodu, przyjęcie dochodu z prowadzenia gospodarstwa rolnego w niniejszym przypadku jest nieprawidłowe. Zważywszy, że ustawa o dodatkach mieszkaniowych nie definiuje "prowadzenia gospodarstwa rolnego", błędem byłoby nieuwzględnienie także innych przepisów odnoszących się do prowadzenia gospodarstwa rolnego zawartych w innych ustawach tj. m.in. art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, art. 6 pkt 1 oraz art. 28 ust. 4 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, art. 5 ust. 8a pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, w tym orzecznictwa do tych przepisów, które jasno wskazują, że w przedmiotowej sprawie nie prowadzi ona gospodarstwa rolnego, gdyż w nim nie pracuje, ani nie podejmuje decyzji w sprawie prowadzenia tego gospodarstwa, w tym nie zarządza ani nie sprawuje nadzoru W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Na wstępie podkreślić należy, że niniejsza sprawa była przedmiotem oceny przez Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyroku z 5 listopada 2015 r. sygn. akt I OSK 702/14 przesądził, że przesłanki wznowienia w niniejszej sprawie są oczywiste i zostały wskazane w decyzji organu pierwszej instancji. Natomiast Kolegium rozpoznając sprawę powinno odnieść się do zarzutów odwołania i zbadać czy wysokość dodatku mieszkaniowego została prawidłowo obliczona w związku z ujawnieniem nowej okoliczności, nieznanej wcześniej organowi pierwszej instancji, to jest nabycia gospodarstwa rolnego przed datą wydania decyzji. Stwierdzić należy, że organ odwoławczy będąc związany zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. powyższymi wytycznymi, prawidłowo się z nich wywiązał. Stan faktyczny w niniejszej sprawie nie był kwestionowany. Wynika z niego, że po wyjściu na jaw nowej okoliczności faktycznej tj. nabycia przez skarżącą 13 czerwca 2011 r. w wyniku umowy o dział spadku na wyłączną własność niezabudowanych działek o łącznej pow. 2 ha 7000 m2 położonych we wsi Z., które jednocześnie darowała mężowi z zastrzeżeniem, że przedmiot darowizny będzie stanowił ich wspólny majątek objęty ustawowa współwłasnością małżeńską, organ I instancji wznowił postępowanie w sprawie przyznania skarżącej dodatku mieszkaniowego w okresie od 1.10.2012 r. do 31.03.2013 r. i przyznał skarżącej w tym okresie ten dodatek lecz w skorygowanej wysokości - 52, 68 zł. Natomiast spór sprowadza się jedynie do kwestii zaliczania do dochodu będącego podstawą ustalenia prawa do dodatku mieszkaniowego oraz wyliczenia jego wysokości z uwzględnieniem dochodu z prowadzenia gospodarstwa rolnego. Skarżąca argumentuje, że nie prowadzi gospodarstwa rolnego, które oddała w dziesięcioletnią dzierżawę, a zatem wyliczenie spornego dochodu z uwzględnieniem dochodu z prowadzenia gospodarstwa rolnego jest nieprawidłowe. Z takim stanowiskiem skarżącej nie można się zgodzić. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jedn. Dz.U.2013.966 ze zm.), za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się świadczeń pomocy materialnej dla uczniów, dodatków dla sierot zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka, dodatku z tytułu urodzenia dziecka, pomocy w zakresie dożywiania, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej, dodatku mieszkaniowego, dodatku energetycznego, zapomogi pieniężnej, o której mowa w przepisach o zapomodze pieniężnej dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny w 2007 r., świadczenia pieniężnego i pomocy pieniężnej, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych (Dz. U. poz. 693 i 1220), świadczenia wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. poz. 195), oraz dodatku wychowawczego, o którym mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 332, z późn. zm.). 4. Dochód z prowadzenia gospodarstwa rolnego ustala się na podstawie powierzchni gruntów w hektarach przeliczeniowych i przeciętnego dochodu z 1 hektara przeliczeniowego, ostatnio ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie art. 18 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969, z późn. zm.). Z powyższej regulacji wynika zatem, że odliczeniu od dochodu podlegają jedynie składniki enumeratywnie wyliczone w ust. 3 cytowanego przepisu (stanowią one katalog zamknięty) – wśród których ustawodawca nie wymienia dochodów z prowadzenia gospodarstwa rolnego. Nie jest więc dopuszczalne odliczenie tego dochodu. Idąc dalej należy zauważyć, że określony w art. 3 ust. 4 dochód ma charakter ryczałtowy i jest ustalany niezależnie od faktycznych dochodów, jakie przynosi dane gospodarstwo. Bez znaczenia dla ustalenia tego dochodu pozostaje również okoliczność, że gospodarstwo rolne oddane zostało w dzierżawę. Bez względu na fakt, czy ziemia uprawiana jest bezpośrednio przez właściciela, czy oddana w dzierżawę, dochód ustala się tak samo biorąc pod uwagę wielkość gospodarstwa rolnego. Podkreślić należy, że żaden przepis prawa nie upoważnia i nie nakazuje - przy ustalaniu dochodu z gospodarstwa rolnego osoby ubiegającej się o dodatek mieszkaniowy – uwzględnienia okoliczności, że grunt został oddany w dzierżawę. Gdyby tak było ustawodawca uczyniłby to wprost, jak przykładowo w art. 5 ust. 8a ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U.2016.1518 j.t.), bądź zawarł odesłanie do stosowania przepisów innych ustaw w tej kwestii. Podsumowując należy stwierdzić, że dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie miała znaczenia wskazywana przez stronę skarżącą okoliczność "zaprzestania prowadzenia gospodarstwa rolnego" wobec zawarcia na 10 lat umowy jego dzierżawy. Wskazać przy tym trzeba, że w orzecznictwie i doktrynie podkreśla się, że w pojęciu prowadzenia gospodarstwa rolnego mieści się cały zespół czynności (takich jak sprawowanie nadzoru, zarządzanie), w związku z czym nie jest wymagana osobista praca w tym gospodarstwie. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi to należy podkreślić, że ustawa o dodatkach mieszkaniowych kompleksowo reguluje kwestię przyznawania tego świadczenia. Wobec powyższego bez znaczenia jest okoliczność, że jak twierdzi skarżąca art. 6 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz. U. z 2012, poz. 803), zawierający definicję rolnika indywidualnego, jest dla niej korzystny, skoro ustawa ta nie ma zastosowania w rozpatrywanym przypadku. Z powyższych względów w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania również art. 28 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2015 r. poz. 704). Ponadto jak słusznie również zauważyło to Kolegium, przepisy te dotyczą uzyskania uprawnień emerytalno-rentowych w sytuacji zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej, a ani skarżącej, ani jej mężowi nie przysługuje status emeryta bądź rencisty, a umowa dzierżawy, o której mowa w tym przepisie winna być zgłoszona do ewidencji gruntów i budynków, która jest prowadzona przez starostwo (art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne). Tymczasem umowa dzierżawy, na którą powołuje się skarżąca została zgłoszona innemu organowi. Przechodząc do merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa. Zarówno organ I instancji jak i Kolegium prawidłowo obliczyły wysokość dodatku mieszkaniowego, jaki powinien przysługiwać skarżącej po ujawnieniu się nowej okoliczności, to jest nabycia - przed datą wydania decyzji z [...] przyznającej H. R. prawo do dodatku mieszkaniowego w kwocie 88,23 zł miesięcznie na okres od 1.10.13 r. do 31.03.13 r. - gospodarstwa rolnego. Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.