II SA/Ke 488/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 listopada 2013r. sprawy ze skargi J. S. na uchwałę Rady Miejskiej w Kielcach z dnia 20 maja 2009r. nr XXXVII/850/2009 w przedmiocie ustalenia przebiegu dróg gminnych na terenie Miasta Kielce oddala skargę. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach uchwałą Rady Miejskiej w Kielcach nr XXXVII/850/2009 z dnia 20 maja 2009r., ustalono na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych, przebieg dróg gminnych wymienionych w załączniku do uchwały (§ 1), wykonanie uchwały powierzono Prezydentowi Miasta (§ 2), uchwała weszła w życie z dniem podjęcia (§ 3). Wśród ulic wymienionych w załączniku do uchwały wymieniona została pod poz. 291 ulica "Sieje Dąbrowa", której początek określono - "Piwowarska", koniec - "droga do piekarni". W uzasadnieniu uchwały podano, że ulice wymienione w załączniku zostały zaliczone do kategorii dróg lokalnych miejskich na podstawie uchwały nr XX/211/87 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach z dnia 25 maja 1987r. oraz w oparciu o art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. Nr 133 z 1998r., poz. 872 ze zm.) stały się z dniem 1 stycznia 1999r. drogami gminnymi. Ustalenie przebiegu dróg gminnych wymienionych w załączniku do uchwały jest wymagane do nadania numerów drogom kategorii gminnej. Ulica "Sieje Dąbrowa" została zaliczona do kategorii dróg gminnych uchwałą Nr 426/2000 w sprawie zaliczenia ulic położonych na terenie miasta Kielce do kategorii dróg gminnych na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych. Pod poz. 14 określono jej przebieg "jw.", czyli "cała". Uchwałą nr XLVI/822/2013 z dnia 6 czerwca 2013r. w sprawie zmiany nazw ulic w Kielcach, Rada Miasta Kielce zmieniła nazwę ulicy "Sieje" w Kielcach, biegnącej od ulicy Zagnańskiej do piekarni - na "Stare Sieje"; zapis skrócony nazwy "Stare Sieje" zapis w systemach informatycznych "Stare Sieje". Położenie i przebieg ulicy określono na załączniku graficznym do uchwały (§ 1); zmieniła także nazwę ulicy "Sieje Dąbrowa" w Kielcach, biegnącej od ulicy Piwowarskiej do drogi do piekarni - na "Sieje", zapis skrócony nazwy "Sieje", zapis w systemach informatycznych "Sieje". Położenie i przebieg ulicy określono na załączniku graficznym do uchwały (§ 2), wykonanie uchwały powierzono Prezydentowi Miasta Kielce (§ 3), uchwała weszła w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Świętokrzyskiego (§ 4). W uzasadnieniu tej uchwały stwierdzono m.in., że ulica Sieje (dotychczasowa nazwa Sieje Dąbrowa, zaliczona do dróg gminnych uchwałą Nr 426/2000 Rady Miejskiej w Kielcach) położna jest na działkach ewidencyjnych w obrębie 0006 numerami 1323, 115, zaś ulica Stare Sieje (dotychczasowa nazwa Sieje, zaliczona do kategorii dróg powiatowych) położna jest na działkach ewidencyjnych w obrębie 0006 numerami 39/4, 22/3, 91/1. 92, 25/10 oraz części działek nr 24/1, 24/3. 25/1, 1256/15, 24/2, 22/4. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałą Rady Miejskiej w Kielcach nr XXXVII/850/2009 z dnia 20 maja 2009r. w sprawie ustalenia przebiegu dróg gminnych na terenie Miasta Kielce, w części dotyczącej ustalenia przebiegu ulicy Sieje-Dąbrowa, wniósł w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) J.S., zarzucając jej naruszenie art. 10 ustęp 2 i 3 ustawy o drogach publicznych (Dz.U. z 2007r. nr 19 poz. 115 ze zm.). Skarżący wniósł o stwierdzenie jej nieważności (niezgodności z prawem w związku z art. 94 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym) oraz zasądzenie koszów postępowania według norm przepisanych. Wskazał, że dnia 21 marca 2013r. wezwał pisemnie Radę Miejską w Kielcach do usunięcia naruszenia prawa, nie uzyskując żadnej odpowiedzi. Naruszenie swego interesu prawnego skarżący wywiódł z tego, że jako właściciel nieruchomości oznaczonej nr 1394/1, nabytej w 2000r. w celu prowadzenia działalności gospodarczej, nie może korzystać z jednej z dróg publicznych, która w jego ocenie obejmować powinna działkę nr 165, jako dalszą część ulicy Sieje Dąbrowa. Działka nr 1394/1 posiada dostęp do drogi publicznej – ulicy Witosa od strony południowej, ma także bezpośredni dostęp do działki nr 165 od strony północnej. Zamysł skarżącego jest taki, aby samochody mogły wjeżdżać z jednej strony nieruchomości, a wyjeżdżać z drugiej strony (oświadczenie pełnomocnika skarżącego, złożone na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2013r.). W skardze podniesiono także, że ustalenie przebiegu drogi gminnej zaskarżoną uchwałą, negujące status drogi publicznej ul. Sieje Dąbrowa na działce 165 niezgodnie z obowiązującym stanem prawnym, narusza interes prawny skarżącego związany z dostępem posiadanej nieruchomości do drogi publicznej i wpływa na możliwości egzekwowania uprawnień wynikających z ustawy o drogach publicznych u zarządcy drogi. W ocenie skarżącego uchwała nr 426/2000 z dnia 29 lutego 2000r. zaliczająca do kategorii dróg gminnych "całą" ulicę Sieje-Dąbrowa, zalicza również odcinek na działce nr 165. Droga lokalna na działce nr 165 (obr. 0006) funkcjonuje od co najmniej 1932r., początkowo jako droga we wsi Sieje-Dąbrowa, a następnie ulica miejska pod nazwą "Sieje-Dąbrowa". Prezydent Miasta Kielce dnia 18 października 2001r. uznał przedmiotową nieruchomość za mienie gromadzkie, na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 1963r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych (Dz.U. Nr. 28 poz. 169 ze zm). Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 32, poz. 191 ze zm.), mienie gromadzkie stało się mieniem gminy z dniem wejścia w życie ustawy o samorządzie terytorialnym (tj. 27 maja 1990 r.). Wschodnia część ulicy Sieje-Dąbrowa przebiega po działce nr 165, będącej własnością gminy Kielce i znajdującej się w trwałym zarządzie Miejskiego Zarządu Dróg w Kielcach. Nieruchomość nr 165 (obr.0006) określona jest w ewidencji gruntów i użytków jako "użytek drogowy", a jako właściciel wpisano gminę Kielce. W księdze wieczystej nr KI1L/00046862/1 wpis dotyczący działki nr 165 znajduje się na str.4: w rubryce Położenie wpisano "Kielce ulica Sieje Dąbrowa", jako sposób korzystania: "droga", a w rubryce "Właściciel" - "gmina Kielce". Uzasadniając zarzut naruszenia art. 10 ust. 3 ustawy o drogach publicznych, skarżący wskazał, że zgodnie z tym przepisem pozbawienie drogi dotychczasowej kategorii, z wyjątkiem przypadku wyłączenia drogi z użytkowania, możliwe jest jedynie w sytuacji jednoczesnego zaliczenia jej do innej kategorii. Art. 10 ust. 2 tej ustawy stanowi, iż pozbawienia drogi jej kategorii dokonuje się w trybie właściwym do zaliczenia drogi do odpowiedniej kategorii, co oznacza, że przed podjęciem uchwały rada gminy powinna zasięgnąć opinii zarządu powiatu zgodnie art. 7 ust. 2 tej ustawy. Jako, że przedmiotowy odcinek ulicy Sieje-Dąbrowa nie został wyłączony z użytkowania, ani nie zastał zaliczony do nowej kategorii drogowej, to jego status pozostaje niezmienny od dnia 29 lutego 2000r., w którym zaliczono go do kategorii dróg gminnych uchwałą nr 426/2000. Uchwała Rady Miejskiej w Kielcach nr XXXVII/850/2009 z dnia 20 maja 2009r. ustalając przebieg drogi gminnej Sieje-Dąbrowa bez odcinka na działce nr 165 (tj. od piekarni do ul. Witosa) - narusza obowiązujący stan prawny. Skarżący zarzucił także, że zaskarżona uchwała została podjęta z istotnym naruszeniem art. 4 ust. 1 i art. 13 pkt 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych z dnia 20 lipca 2000r. (Dz.U. z 2007r. Nr. 68 poz. 449 ze zm.), zgodnie z którymi jako akt prawa miejscowego powinna być ogłoszona w wojewódzkim dzienniku urzędowym i wejść w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, chyba że dany akt normatywny określi termin dłuższy. Rada Miejska w § 3 przedmiotowej uchwały ustaliła, że wchodzi ona w życie z dniem podjęcia, co jest niezgodne z powyżej opisaną regulacją. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ zarzucił, że przedstawiona przez skarżącego okoliczność, że zaskarżona uchwała poprzez zanegowanie statusu drogi publicznej na działce nr 165, narusza jego interes prawny związany z dostępem nieruchomości nr 1394/1 (obręb 0006), której jest właścicielem, do drogi publicznej, nie znajduje odzwierciedlenia w materiale dowodowym. Wymieniona działka posiada dostęp do drogi publicznej, ponieważ od strony południowej posiada urządzony zjazd na ulicę Wincentego Witosa, która jest drogą publiczną kategorii powiatowej. Natomiast działka nr 165 nie stanowiła drogi publicznej, Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze wyjaśniono, że ulica Sieje Dąbrowa w Kielcach zlokalizowana jest w północnej części miasta, w dzielnicy Sieje; od strony zachodniej połączona jest z ulicą Piwowarską i od strony wschodniej z drogą przy piekarni PSS "Społem". Zgodnie z ewidencją gruntów i budynków m. Kielce, pas drogowy ulicy tworzą działki, stanowiące własność Gminy Kielce, oznaczone w obrębie 0006 numerami: 1323/10 i 115. Ulica Sieje Dąbrowa posiada nawierzchnię gruntową; służy do obsługi komunikacyjnej przyległych nieruchomości, które w większości są zabudowane. Wymieniona w skardze droga znajdująca się na działce nr 165 (obręb 0006), również należąca do Gminy Kielce, nie ma żadnego połączenia z ulicą Sieje Dąbrowa. W ewidencji gruntów i budynków ujawniony jest w stosunku do tej działki użytek "dr" - użytek drogowy, chociaż nie odzwierciedla on prawidłowego zagospodarowania całości działki. Weryfikacja sposobu wykorzystania tej działki w terenie wskazuje, że zajęta jest pod drogę tylko w części wschodniej, na odcinku od ul. Wincentego Witosa do wjazdu na zabudowaną działkę nr 1374. W pozostałej, zachodniej części działka nr 165 nie jest wykorzystywana jako droga, częściowo też jest zagrodzona. Organ zarzucił, że twierdzenie skarżącego iż w księdze wieczystej nr KI1L/00046862/1, dotyczącej działki nr 165, w rubryce "Położenie" wpisano: "Kielce ulica Sieje Dąbrowa" nie polega na prawdzie, gdyż faktycznie nie ma w tym miejscu żadnego wpisu. Ponadto niepoprawnym jest wnioskowanie, że nazwa ulicy wpisana w rubryce "Położenie", zarówno w księdze wieczystej jak i w ewidencji gruntów i budynków oznacza, że działka, której ten wpis dotyczy, posiadająca użytek drogowy, stanowi pas drogowy ulicy o tej samej nazwie. Wpis ten świadczy jedynie o położeniu działki. O tym, że działki stanowią pas drogowy ulicy o danej nazwie, można wnioskować analizując przebieg ulicy przedstawiony w uchwale podjętej w sprawie nadania jej nazwy i porównując go z mapą ewidencji gruntów i budynków. Dla ulicy Sieje Dąbrowa takiej uchwały nie znaleziono. Ponadto organ podniósł, że zaliczenie ulicy Sieje Dąbrowa do dróg publicznych kategorii gminnej uchwałą Nr 426/2000 Rady Miejskiej w Kielcach z dnia 29 lutego 2000r., podjętą na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o drogach publicznych, który to przepis dotyczy jedynie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych, nie oznacza ustalenia ich przebiegu. Uchwała ta nie posiada załącznika graficznego, na podstawie, którego można byłoby określić, jaki odcinek ulicy Sieje Dąbrowa został zaliczony do dróg gminnych. Z załącznika tabelarycznego do w/w uchwały wynika, że ulica ta, figurująca w pozycji nr 14, została zaliczona do dróg gminnych w całości. Zatem, nie można jednoznacznie wnioskować, że "uchwała Nr 426/2000 z dnia 29 lutego 2000r. zalicza do kategorii dróg gminnych całą Ulicę Sieje Dąbrowa, a więc również odcinek na działce nr 165". Nie można bowiem wskazać, że działka nr 165 stanowi pas drogowy w/w ulicy. Ustalenie przebiegu ulicy Sieje Dąbrowa, jako drogi gminnej, przebiegającej od ulicy Piwowarskiej do drogi do piekarni, zostało dokonane uchwałą podjętą na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o drogach publicznych, w oparciu o który można ustalić jedynie przebieg istniejących dróg gminnych. W powyższej uchwale został wymieniony odcinek, na którym faktycznie ulica Sieje Dąbrowa funkcjonuje. Organ wskazał, że nieuzasadniony jest zarzut naruszenie art. 10 ust. 2 i 3 ustawy o drogach publicznych, ponieważ nie można jednoznacznie wykazać, że ulica Sieje Dąbrowa istniała na działce nr 165 oraz, że w obrębie tej działki była drogą publiczną kategorii gminnej, oraz że w wyniku ustalenia przebiegu przedmiotowej ulicy, w zaskarżonej uchwale, odcinek ulicy na działce nr 165 został pozbawiony kategorii drogi publicznej. Nietrafiony jest również zarzut, że uchwała Nr XXXVII/850/2009 z dnia 20 maja 2009r. została podjęta z naruszeniem art. 4 ust. 1 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych z dnia 20 lipca 2000r., ponieważ na podstawie uchwały Nr XXXIX/918/2009 Rady Miejskiej w Kielcach z dnia 23 lipca 2009r., ten akt prawny został ogłoszony w Dzienniku Urzędowym Województwa Świętokrzyskiego Nr 404, poz. 2924 w dniu 10 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z brzmieniem art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, po wcześniejszym bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia. Dokonując wskazanej analizy Sąd uznał, iż przedmiotowa skarga jest dopuszczalna w świetle przesłanek art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Została bowiem wniesiona po wezwaniu do usunięcia naruszenia interesu prawnego skarżącego i z zachowaniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. oraz dotyczy sprawy z zakresu administracji publicznej, jaką jest ustalenie przebiegu dróg gminnych na terenie Miasta Kielce, które należy traktować jako władczą wypowiedź organu administracji w sprawie należącej do zakresu jego zadań publicznych. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. kontroli sądów administracyjnych podlegają akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Akty prawa miejscowego mogą być zaskarżone na podstawie ustaw ustrojowych, które stanowią lex specialis w stosunku do art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. Oznacza to, że zaskarżenie aktów prawa miejscowego może nastąpić m.in. na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, i taka sytuacja ma miejsce w sprawie niniejszej. Biorąc pod uwagę przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stwierdzić należy, że podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego musi mieć w złożeniu takiej skargi nie tylko interes prawny, rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem, lecz nadto ten interes prawny lub uprawnienie musi być naruszony taką uchwałą. Skarżący musi wskazać zatem istnienie związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a jego indywidualną sytuacją prawną i wykazać, że zaskarżona uchwała wpływa na jego sferę materialnoprawną. Interes prawny, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym musi być "własny" i "już naruszony" zaskarżaną uchwałą. Możliwość zaskarżenia uchwały organu gminy w oparciu o w/w przepis nie może opierać się na zarzucie naruszenia interesu publicznego, skarga nie ma też charakteru skargi powszechnej i ewentualna sprzeczność uchwały z prawem nie legitymuje do wniesienia skargi do sądu. W niniejszej sprawie podniesiony przez skarżącego problem sprowadza się do tego, czy uchwałą z dnia 29 lutego 2000r. Nr 426/2000, która zaliczyła ulice w niej wymienione do kategorii dróg gminnych (art. 7 ust. 2 ustawy o drogach publicznych), czyli dróg publicznych (art. 1 i 2 ustawy o drogach publicznych), wymieniając ulicę Sieje Dąbrowa objęła także działkę nr 165, czy tylko działki nr 1323/10 i 115. Należy jednak pamiętać, że przedmiotem kontroli Sądu jest w sprawie niniejszej uchwała z dnia 20 maja 2009r. ustalająca przebieg dróg zaliczonych w/w uchwałą do dróg gminnych, a nie uchwała z dnia 29 lutego 2000r. O zaliczeniu drogi do określonej kategorii decyduje uchwała (rady gminy w przypadku dróg gminnych). Nie można wymagać, aby taka uchwała wyprzedzała budowę drogi. Warunkiem wyrażonym przez ustawodawcę, aby uznać drogę do określonej kategorii dróg publicznych, jest funkcja jaką ona pełni w układzie komunikacyjnym, tzn. czy jest usytuowana w ciągu dróg publicznych. W takim przypadku miałaby ona charakter drogi gminnej, będącej drogą publiczną. O tym, czy dana droga jest drogą wewnętrzną, czy drogą publiczną, decyduje przede wszystkim zaliczenie jej do jednej z kategorii dróg publicznych. Drogi niezaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych, w szczególności drogi dojazdowe do obiektów użytkowanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą są drogami wewnętrznymi. Obowiązkiem skarżącego było wykazanie, że naruszenie jego interesu prawnego polegało na istnieniu bezpośredniego związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą a jego własną, indywidualną i prawnie zagwarantowaną sytuacją, nie zaś sytuacją faktyczną. Bezspornym w sprawie jest, że w wyniku podjęcia zaskarżonej uchwały nieruchomość J.S. nie została pozbawiona dostępu do drogi publicznej. Jak wynika bowiem z akt sprawy nieruchomość nr 1394/1 ma dostęp do drogi publicznej – ulicy Witosa od strony południowej. Przylega ona od strony północnej do działki nr 165, która w ocenie skarżącego leży w ciągu ulicy Sieje Dąbrowa i pominięcie jej w zaskarżonej uchwale i ustalenie przebiegu tej drogi gminnej jedynie "do drogi do piekarni", stanowi o naruszeniu art. art. 10 ustęp 2 i 3 ustawy o drogach publicznych (Dz.U. z 2007r. nr 19 poz. 115 ze zm.). W ocenie skarżącego przedmiotowy odcinek ulicy Sieje-Dąbrowa (dz.165) nie został wyłączony z użytkowania, ani nie zastał zaliczony do nowej kategorii drogowej, więc jego status pozostaje niezmienny od dnia 29 lutego 2000r., w którym zaliczono go do kategorii dróg gminnych uchwałą nr 426/2000. Jak wyżej wskazano, zaskarżona uchwała z dnia 20 maja 2009r. dotyczy przebiegu dróg w niej wymienionych, które uchwałą nr 426/200 zostały zaliczone do dróg gminnych, przy czym uchwała ta, w część dotyczącej drogi Sieje Dąbrowa stwierdza, że zalicza ją w całości, nie w części. Brak załącznika graficznego do tej uchwały nie pozwala wprost wskazać, jak przebiegała ta droga, tzn. przez jakie działki ewidencyjne. Dlatego też powoływanie się jedynie na tę uchwałę nie jest wystarczające do uznania, że objętą nią także działkę nr 165. Na jej podstawie nie można bowiem wskazać, że działka nr 165 znajduje się w pasie drogowym w/w ulicy. Należy zgodzić się z organem, że ustalenie przebiegu ulicy Sieje Dąbrowa, jako drogi gminnej, przebiegającej od ulicy Piwowarskiej do "drogi do piekarni", przez działki nr 1323/10 oraz 115, stanowiące własność Gminy Kielce, zostało dokonane uchwałą podjętą na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o drogach publicznych, w oparciu o który można ustalić jedynie przebieg istniejących dróg gminnych. W powyższej uchwale został wymieniony odcinek, na którym faktycznie ulica Sieje Dąbrowa funkcjonuje, posiada nawierzchnię gruntową, służy do obsługi komunikacyjnej przyległych nieruchomości, w większości zabudowanych. Działka nr 165 również jest własnością Gminy Kielce. Złożone w sprawie niniejszej przez organ mapy potwierdzają, że pomiędzy ulicą Piwowarską a działką nr 165 nie ma ciągu komunikacyjnego; użytkowana jako ulica jest jedynie część od ul. Piwowarskiej do "drogi do piekarni", poza którą nie ma ulicy, gdyż stoi tam budynek owej piekarni, poza tym także nieruchomość nr 1164/24 jest zabudowana budynkiem. Nie można zatem uznać, jak twierdzi skarżący, że ulica Sieje Dąbrowa ciągnie się od ulicy Piwowarskiej do ulicy Witosa poprzez działkę nr 165. Nie mają tu znaczenia zapisy ksiąg wieczystych nieruchomości wskazanych przez skarżącego w części dotyczącej określenia ich "położenia" przy ulicy Sieje Dąbrowa. Zapisy ksiąg wieczystych nie tworzą stanu prawnego. Reasumując, stwierdzić należy, że ulica Sieje Dąbrowa przebiega przez działki o nr ewid. 1323/10 i 115, które to działki oddzielają od działki nr 165 - działki nr 1164/6, nr 1164/40 (częściowo zajęta pod budynek na działce nr 1164/24), nr 1164/39, nie zaliczone do kategorii dróg gminnych. Przedmiotowa działka nr 165 nie leży zatem w ciągu dróg publicznych, jest drogą wewnętrzną, należącą również do Gminy Kielce i może być wykorzystywana także przez skarżącego, prowadzącego działalność gospodarczą na nieruchomości do niej przyległej. Działka nr 165 nie wchodziła w zakres drogi gminnej Sieje Dąbrowa w dacie podjęcia uchwały z dnia 29 lutego 2000r., a tym samym zaskarżona uchwała nie mogła określić przebiegu drogi Sieje Dąbrowa przez działkę nr 165. Nie doszło zatem do naruszenia art. 10 ust. 3 ustawy o drogach publicznych, zaskarżona uchwała bowiem nie pozbawiła przedmiotowej drogi dotychczasowej kategorii. W tych okolicznościach sprawy, wskazane przez skarżącego naruszenie interesu prawnego, sprowadzające się do niemożności korzystania zarówno z drogi publicznej – ul. Witosa, jak również z drogi po przeciwnej stronie jego nieruchomości, nie może być uznane jako spełniające wymóg art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznał, że zaskarżona uchwała odpowiada prawu. Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku i jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.