II SA/Ke 499/18
PostanowienieWSA w Kielcach2018-08-10
Skład orzekający: Agnieszka Banach
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo organu administracji zawierające wyjaśnienie braku podstaw do wyłączenia organu od załatwienia sprawy, w którym organ odwołuje się do stanowiska Głównego Geodety Kraju, podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?Ratio decidendi
Sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do jego właściwości. Zaskarżone pismo, będące odpowiedzią na wniosek o wyłączenie organu i zawierające wyjaśnienie braku podstaw do jego uwzględnienia, nie jest aktem lub czynnością podlegającą kontroli sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 § 2 PPSA. Brak zaufania do organu nie stanowi podstawy do wyłączenia organu od załatwienia sprawy.Stan faktyczny
Strona K. M. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] r. Pismo to stanowiło odpowiedź na wniosek strony o wyłączenie organu od załatwienia sprawy dotyczącej rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty S. Organ wyjaśnił, powołując się na stanowisko Głównego Geodety Kraju, że brak jest podstaw do wyłączenia organu, gdyż nie posiada on interesów majątkowych w sprawie, a brak zaufania nie jest wystarczającą podstawą.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Banach po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. M. na pismo Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia organu postanawia: odrzucić skargę.
Zaskarżonym pismem z dnia [...] r. znak: [...] Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K., w toku odwoławczego postępowania administracyjnego toczonego w przedmiocie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków, skierował do K. M. odpowiedź na jej pismo z dnia 18 kwietnia 2018 r. zawierające wniosek o wyłączenie ww. organu od załatwienia sprawy dotyczącej rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty S. z dnia 3 kwietnia 2018r. znak: [...].
W zaskarżonym piśmie Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. wyjaśnił, że pismo z dnia 18 kwietnia 2018 r. skierowane do Głównego Geodety Kraju zostało przekazane do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego przez Głównego Geodetę Kraju przy piśmie z dnia 25 kwietnia 2018 r. znak: [...] wraz z informacją, że w myśl art. 25 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), brak jest podstaw do wyłączenia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego od załatwienia ww. sprawy. Jak wskazał organ, nie posiada w sprawie żadnych interesów majątkowych jako osoba pełniąca funkcję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Główny Geodeta Kraju zajął stanowisko, że wyłączenie organu od załatwienia sprawy ma miejsce, gdy sprawa ta dotyczy interesów majątkowych jego kierownika lub osób pozostających z tym kierownikiem w stosunkach określonych w art. 24 § 1 pkt 2 i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Podnoszony przez stronę brak zaufania do organu nie może być, w świetle przepisów przytoczonych w piśmie Głównego Geodety Kraju z dnia 25 kwietnia 2018r., podstawą do wyłączenia organu od załatwienia sprawy. Po rozpatrzeniu sprawy i wydaniu decyzji przez Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego, w przypadku jej niezgodności z prawem będzie służyło stronie prawo wniesienia skargi na tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.
K. M. wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na powyższe pismo Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K.
Organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje.
Na wstępie podnieść należy, że Sąd zobowiązany jest w pierwszej kolejności do zbadania z urzędu dopuszczalności skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej "ustawą p.p.s.a."). Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której skarga dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 ustawy p.p.s.a.).
Zaskarżone do Sądu przez K. M. w niniejszej sprawie pismo Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K., w kontekście powołanego art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. oraz przedmiotu i okoliczności jego sporządzenia, wskazuje, że zaskarżony dokument nie stanowi żadnego z wymienionych w tym przepisie prawa aktów lub czynności podlegających kontroli jego zgodności z prawem przez sąd administracyjny. Kwestionowane w niniejszej sprawie pismo nie stanowi postanowienia w przedmiocie wyłączenia organu.
Nie zachodzą także podstawy do rozpoznania skargi w myśl art. 3 § 2a i 3 ustawy p.p.s.a.
Ubocznie należy wyjaśnić, że w razie wydania postanowienia o odmowie wyłączenia organu bądź pracownika od rozstrzygania czy też podejmowania czynności w sprawie z chwilą jego wydania jest ono ostateczne. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje prawa wniesienia zażalenia na takie postanowienie, a w konsekwencji niedopuszczalne jest także wniesienie na nie skargi do sądu. Strona może je kwestionować wyłącznie w trybie odwoławczym, dotyczącym orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (art. 142 k.p.a.), a następnie ewentualnie w trybie skargowym, przed sądem administracyjnym (zob. postanowienie NSA z dnia 4 października 2012 r., II OSK 1911/12, lex nr 1270190).
Z powyższych przyczyn, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło