II SA/Ke 515/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z 16 czerwca 2016 r., doręczonym w dniu 23 czerwca 2016 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie 2 odpisów skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zauważyć w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (§ 2). Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2008 r., I OZ 407/08, LEX nr 494339). Technika sporządzenia odpisu ma drugorzędne znaczenie, a zasadnicze znaczenie ma to, by odpis ten był treściowo zgodny z oryginałem oraz poświadczony za zgodność przez upoważnioną do tego osobę (postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2011 r., II OZ 1348/10, LEX nr 743824). W zakreślonym terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi, skarżący złożył dwa pisma: z dnia 25 maja 2016 r. oraz z 29 lutego 2016 r. O ile pierwsze z nich mimo drobnych rozbieżności w części końcowej – można potraktować jako odpis skargi, to drugie jest adresowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., a różnice pomiędzy nim, a oryginałem skargi jednoznacznie wskazują, że są to pisma treściowo różne i z całą pewnością nie sposób go uznać za odpis skargi w rozumieniu cytowanego art. 47 p.p.s.a. Skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci nadesłania jej odpisów. Wezwanie zawierało pouczenie o skutkach prawnych niewykonania powyższego obowiązku. W konsekwencji należy przyjąć, że skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, albowiem wezwany do złożenia dwóch odpisów skargi, złożył tylko jeden odpis. Mając na uwadze powyższe na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji