II SA/Ke 522/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 17 września 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "B." Spółki Jawnej z siedzibą w J. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi w sprawie ze skargi "B." Spółki Jawnej z siedzibą w J. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego p o s t a n a w i a : odmówić przywrócenia terminu. "B." B. Spółka Jawna z siedzibą w J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego. Zarządzeniami z dnia 2 sierpnia 2012r., doręczonymi w dniu 7 sierpnia 2012r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 1.500 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (aktualnego odpisu z KRS) - w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi. Z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego oraz nienadesłanie odpisu z KRS tut. Sąd postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2012r. orzekł o odrzuceniu wniesionej w niniejszej sprawie skargi – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 – t.j.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a. W dniu 10 września 2012r. właściciel skarżącej spółki – J.B. złożył w siedzibie tut. Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia ww. braków skargi, argumentując że o obowiązku dokonania tych czynności dowiedział się dopiero w dniu 3 września 2012r., kiedy doręczono mu postanowienie o odrzuceniu skargi. W uzasadnieniu wskazano, że wezwanie do uzupełnienia braków – z uwagi na okres urlopowo-wakacyjny – zostało odebrane przez osobę, która nie jest zatrudniona w B. B. Sp. Jawna i nie jest upoważniona do odbioru korespondencji. Tym samym, zdaniem strony, do uchybienia terminu doszło z uwagi na zaistnienie okoliczności, za które nie ponosi winy. W załączeniu przedstawiono aktualny odpis KRS oraz dowód uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 1.500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony przywróci termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli strona nie dokonała tej czynności w ustawowym terminie bez swojej winy. Z kolei zgodnie z przepisem art. 87 cyt. ustawy uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), a jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (§ 4). Nie budzi wątpliwości Sądu złożenie przez skarżącą wniosku w terminie, o jakim mowa w art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a., jako że postanowienie o odrzuceniu skargi – z którego strona dowiedziała się o obowiązku uzupełnienia braków skargi – zostało doręczone w dniu 3 września 2012r., a przedmiotowy wniosek został złożony w dniu 9 września 2012r. Do pisma tego załączono aktualny odpis KRS oraz dowód uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 1.500 zł, spełniając tym samym wymóg z art. 87 § 4 ustawy p.p.s.a. Przechodząc natomiast do oceny braku winy w uchybieniu terminu wskazać trzeba, ze kwestia ta powinna być oceniana z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt: II OSK 479/07, LEX nr 344095). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy niemożliwe było usunięcie zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt: II OSK 479/07, LEX nr 344095). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się tak nadzwyczajne zdarzenia, jak przerwy w komunikacji, powódź, pożar, czy też nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Oceniając złożony w niniejszej sprawie wniosek stwierdzić należy, że strona skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków swojej skargi. Okolicznością taką nie może być odebranie wezwania do uzupełnienia braków przez J.B. (zwrotne poświadczenie odbioru – k. 13 akt sądowych), która – według twierdzeń przedstawionych we wniosku – nie jest zatrudniona w B. B. Sp. Jawna i nie jest upoważniona do odbioru korespondencji. Podkreślić bowiem trzeba, że jak wynika z przedłożonego przez stronę aktualnego odpisu KRS (Dział II) J.B. jest wspólnikiem skarżącej spółki, posiadającym prawo do jednoosobowego reprezentowania tego podmiotu w zakresie wszystkich czynności sądowych i pozasądowych. Tym samym, wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku, czynności dokonane przez tą osobę – a zatem również odebranie w dniu 7 sierpnia 2012r. wezwań do uzupełnienia braków skargi – odnoszą skutki dla całej spółki. Znamienne przy tym pozostaje, że również postanowienie o odrzuceniu skargi zostało odebrane przez J.B. (k. 22), co dowodzi że osoba ta stale zajmuje się korespondencją spółki. Należy jednocześnie wyjaśnić stronie skarżącej, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienie NSA z dnia 9 czerwca 2011r., sygn. akt: I OZ 402/11, LEX nr 821331). Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a.