II SA/Ke 523/12

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 15 maja 2013 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku z dnia 24 kwietnia 2013 r. Spółki X o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Spółki X na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: oddalić wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Spółka X, zwana dalej "Spółką" wniosła do Wojewódzkiego Sądu w Kiecach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Do skargi został dołączony urzędowy formularz PPPr z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego formularza i dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą, między innymi w zakresie, gier na automatach o niskich wygranych, a wysokość kapitału zakładowego wynosi 1.000.000,00 złotych. Według bilansu, Spółka zamknęła ostatni rok obrotowy stratą w wysokości 379.743,93 zł, a wartość środków trwałych wynosiła 2.215.465,75 złotych. W uzasadnieniu wniosku podano, że Spółka nie posiada środków na opłacenie wpisu sądowego od skargi, gdyż jej przychody w 2011 r., w związku z wprowadzeniem przepisów ustawy o grach hazardowych zmalały znacząco w stosunku do roku 2009 i 2010. Podwyżka podatku od gier z 180 euro na 2000 złotych od każdego automatu eksploatowanego przez spółkę spowodowała, że środki wpływające do spółki przeznaczone są na regulowanie danin publicznoprawnych (których nieregulowanie może wiązać się z cofnięciem zezwolenia). Spółka eksploatuje obecnie około 75% mniej automatów niż pod koniec 2009 r. w konsekwencji czego brak jest środków na bieżącą działalność. W dacie sporządzania wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca posiadała na rachunku bankowym środki w wysokości 35.755,04 zł "wyjęte" z automatów do gier o niskich wygranych i przygotowywała się do uiszczenia należności publicznoprawnych za miesiąc czerwiec i lipiec 2012 oraz pozostałych należności, na które składały się: * 72.000 złotych tytułem podatku od gier, * około 10.000 złotych tytułem czynszu najmu za lokale, * około 60.000 złotych tytułem pozostałych wydatków (pozostałe daniny publicznoprawne, wynagrodzenia, pozostałe koszty bieżącej działalności). Wnioskodawca oświadczył, że łączna wysokość wydatków, do poniesienia których zobowiązana jest skarżąca w najbliższym czasie, wynosi ok. 140.000 złotych miesięcznie i znacząco przekracza ilość środków zgromadzonych na rachunku bankowym. Środki trwałe spółki to w większości automaty do gier o niskich wygranych, których w obecnych warunkach nie da się zbyć ani w Polsce (zmiana przepisów; brak zapotrzebowania na automaty) ani za granicą (przystosowanie urządzeń do specyficznych, polskich, warunków). Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 11 września 2012 r. oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 listopada 2012 r. sygn. akt II GZ 379/12 oddalił zażalenie Spółki na postanowienie w sprawie odmowy przyznania prawa pomocy. Wyrokiem z dnia z 30 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej. W dniu 24 kwietnia 2013 r. Spółka złożyła skargę kasacyjną od wyroku, do której dołączyła formularz PPPr z wnioskiem o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. W treści kolejnego wniosku o prawo pomocy wynika, że na koniec marca 2013 r. skarżąca posiadała na rachunku bankowym środki w wysokości 34.770,08 zł "wyjęte" z automatów do gier o niskich wygranych i przygotowywała się do uiszczenia należności publicznoprawnych za miesiąc marzec i kwiecień 2013 oraz pozostałych należności, na które składały się: * 64.000 złotych tytułem podatku od gier, * około 60.000 złotych tytułem czynszu najmu za lokale, * około 50.000 złotych tytułem pozostałych wydatków (pozostałe daniny publicznoprawne, wynagrodzenia, pozostałe koszty bieżącej działalności). Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z treścią art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270), można przyznać osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W rozpatrywanej sprawie kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym podlega oddaleniu, gdyż nie zostały wykazane żadne okoliczności, które świadczyłyby o tym, że wnioskodawca nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów sądowych. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w wielu dziedzinach na terenie całego kraju, posiada majątek trwały o znacznej wartości, stać ją na korzystanie z usług profesjonalnych pełnomocników prawnych z Poznania w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym, opłacenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł i opłaty kancelaryjnej wynoszącej 100 zł. Na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku na rachunkach bankowych Spółki znajdowała się kwota znacznie przekraczająca koszty sądowe występujące na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego (wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł). W świetle powyższych faktów, uznano sytuacja materialna skarżącej nie uległa istotnej zmianie. Brak jest zatem podstaw prawnych do wydania obecnie odmiennego rozstrzygnięcia niż zawarte w prawomocnym postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2012 r. sygn. akt II GZ 379/12, którym oddalono wniosek Spółki o zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.