II SA/Ke 524/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2015 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy przydziału lokalu socjalnego postanawia odrzucić skargę. W dniu 21 maja 2015 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem SKO, wpłynęła skarga H. K. nazwana "odwołaniem". W jej treści skarżący wskazał, że Burmistrz i Wójt Gminy zajęli mu dom w porozumieniu z komornikiem. Dalej podał, że Kolegium tymi sprawami się nie zajmuje i prosi o dom zastępczy, bo nie ma gdzie mieszkać. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. W uzasadnieniu podało, że H. K. wystąpił do Kolegium z pismem kwestionującym odpowiedź udzieloną mu przez Wójta Gminy w sprawie odmowy przydziału lokalu socjalnego. Pismem z dnia 29 kwietnia 2015 r. Kolegium wyjaśniło, że w świetle obowiązujących przepisów prawa nie jest właściwe do podejmowania interwencji w opisanej sprawie, gdyż regulująca te kwestie ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego nie przewiduje załatwiania spraw przyznawania lokali mieszkalnych w formie jakiegokolwiek aktu administracyjnego. W świetle przepisów tej ustawy kwestie te są załatwiane w formie cywilnoprawnej (umowa najmu), a zatem do rozstrzygania wszelkich sporów w tym zakresie właściwe są sądy powszechne. W związku z powyższym pismo Wójta w sprawie odmowy przydziału mieszkania socjalnego nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu kpa, a zatem nie przysługuje odwołanie od tego pisma. Organ dodał, że w dniu 21 maja 2015 r. do Kolegium wpłynęło pismo H. K. adresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, w którym powołał on znak ww. pisma Kolegium. Dlatego organ odwoławczy uznał za zasadne potraktowanie tego pisma jako skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) dalej "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z kolei stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Natomiast zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy, a także pośrednio z samej skargi – gdzie podano znak pisma – [...] - wynika, że skarżący złożył skargę na pismo SKO, w którym organ ten poinformował go, że nie jest właściwy do rozpoznania odwołania H. K. od pisma Wójta Gminy, w którym Wójt odmówił skarżącemu przydziału lokalu socjalnego. Zasady przyznawania lokali socjalnych przez gminę określa ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U.2014.150 j.t.). Ustawa ta nie przewiduje, aby przyznawanie lokali socjalnych następowało poprzez wydawanie sformalizowanych aktów administracyjnych, natomiast z lektury tej ustawy, a w szczególności art. 22 – 25 wynika, że przyznanie lokali socjalnych następuje w drodze umowy najmu, a nie aktów administracyjnych. Powyższe oznacza więc, że sprawy dotyczące przyznawania lokali socjalnych są załatwiane w drodze umów cywilnoprawnych (umów najmu), a zatem sprawy te podlegają kontroli sądów powszechnych, a nie sądów administracyjnych. W sytuacji, gdy nie obowiązuje żaden przepis prawa uprawniający do wydawania decyzji administracyjnej, czyli brak jest wyraźnego przyzwolenia ustawodawcy do ukształtowania stosunku prawnego w drodze decyzji administracyjnej, nie można domniemywać, że możliwe jest wydanie tego rodzaju aktu przez organ, któremu zlecono wykonywanie funkcji administracji publicznej. Konieczny jest więc wyraźny przepis prawa przedmiotowego, który w tym zakresie stwarza możliwość wydania w danej sprawie decyzji administracyjnej, ponieważ bez tego niedopuszczalna jest droga postępowania administracyjnego (zob. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 31 maja 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 1769/04; postanowienie NSA z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 173/11, dostępne orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego też skierowane do skarżącego pismo informujące go o braku właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych w sprawach dotyczących przyznawania lokali socjalnych nie stanowi decyzji administracyjnej. Jest to pismo o charakterze wyjaśniającym, czy informującym, którego żaden przepis prawa powszechnie obowiązującego nie kwalifikuje jako sformalizowanego aktu administracyjnego w postaci decyzji administracyjnej. Przesądzenie, że sporne pismo nie stanowi decyzji administracyjnej, ani żadnej z innych form działania organu administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a., uzasadnia odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na marginesie należy również zaznaczyć, że z cytowanego art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. wynika także, że sąd administracyjny nie ma kompetencji – jak żąda tego skarżący w skardze - przyznania mu "domu zastępczego".