II SA/Ke 525/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków A. C. i Z.C. o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. C. i Z. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. A. C. i Z. C. złożyli formularze urzędowe PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z ich skargi na decyzję na decyzję Wojewody w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Ze złożonych formularzy wynika, że wnioskodawcy prowadzą gospodarstwo domowe wspólnie z dwiema córkami w wieku 28 lat i 21 lat. Wnioskodawcy są współwłaścicielami na zasadzie małżeńskiej wspólności majątkowej domu wielkości 150 m kw o wartości 350 tysięcy zł , dwóch działek budowlanych o powierzchni 1020 m kw o wartości 20 tysięcy zł i o powierzchni 901 m kw o wartości 18 tysięcy zł oraz samochodu marki [...] z 2001 roku o wartości 5,5 tysięcy złotych. Ponadto skarżąca jest właścicielką działki budowlanej o powierzchni 1019 m kw o wartości 20 tysięcy zł A. C. wykazała na rachunku bankowym oszczędności w wysokości 20 tysięcy złotych. Z. C. wykazał oszczędności na rachunku bankowym w wysokości 61 tysięcy złotych. Skarżący zarabia na podstawie umowy zlecenia 182 zł miesięcznie. Młodsza córka pobiera zasiłek z tytułu niepełnosprawności i stypendium w łącznej wysokości 550 zł miesięcznie. Wnioskodawcy podali następujące stałe wydatki i zobowiązania: rata kredytu i ubezpieczenie – 1200 zł, koszty mieszkania i studiów córki – 1300 zł, opłaty za mieszkanie i utrzymanie domu – 1000 zł miesięcznie. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z treścią art. 245 § 1, § 2 i § 3 oraz art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie zastępcy procesowego m.in. adwokata, radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie zastępcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy rozumieć takie zachwianie sytuacji i bytowej wnioskodawcy, iż nie byłby on w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2005 r., sygn. akt: II FZ 137/05, niepub.). W rozpatrywanej sprawie wnioskodawcy nie wykazali w sposób przekonujący, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący posiadają, trzy nieruchomości budowlane, samochód i oszczędności w wysokości ponad 80 tysięcy złotych na rachunkach bankowych. Dysponując takimi oszczędnościami i majątkiem wnioskodawcy mają możliwość zapłacić, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córek, wpis sądowy od skargi w wysokości 500 zł, honorarium zawodowego pełnomocnika oraz uiścić inne ewentualne koszty sądowe na późniejszym etapie postępowania, nieprzekraczające jednorazowo kwoty 100 zł czy wpis sądowy od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł. Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje więc na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1, ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.