II SA/Ke 526/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2017 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 14 czerwca 2017 r. nr 1[...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawarcie umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r., nr [...], Dyrektor Świętokrzyskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ w K., działając na podstawie art. 154 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w zw. z art. 104 Kpa oddalił odwołanie [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Opatowie od ogłoszonego w dniu 24 maja 2017 r. rozstrzygnięcia postępowania nr [...] przeprowadzonego w trybie konkursu ofert na zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od 1 lipca 2017 r. do 30 czerwca 2022 r., w rodzaju świadczeń: świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze, w zakresie: świadczenia w pielęgniarskiej opiece długoterminowej domowej, na terenie powiatu opatowskiego. W uzasadnieniu Dyrektor ŚOZ NFZ w K. przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Zgodnie z art. 139 ust. 2 w zw. z art. 139 ust. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych ("ustawy") oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postepowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy, Dyrektor Świętokrzyskiego Oddziału Wojewódzkiego (ŚOW) NFZ w K. w dniu 10 lutego 2017 r. ogłosił ww. postępowanie w trybie konkursu ofert. Pierwszy okres finansowania (okres rozliczeniowy) przyjęto od dnia 1 lipca do 31 grudnia 2017 r. Do części niejawnej postępowania komisja konkursowa przyjęła 3 oferty następujących oferentów: - Indywidualna Praktyka Pielęgniarska [...]; - Wspólnicy Spółki Cywilnej: [...] Śląsko; - [...] Sp. z o.o., [...]. W części jawnej konkursu, komisja konkursowa skierowała do T. Sp. z o.o., za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, wezwania do złożenia wyjaśnień dotyczących oferty, a w dniu 25 kwietnia 2017 r. zespół powołany z członków komisji konkursowej, działając w oparciu o § 17 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014r. stawił się na oględziny miejsca wskazanego w ofercie, zlokalizowanego pod adresem: ul. Szpitalna 4, 27-500 Opatów. Weryfikacja została oceniona pozytywnie. W dniu 24 maja 2017 r. nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania, a informacja o jego wynikach została opublikowana na tablicy ogłoszeń oraz na stronie internetowej ŚOW NFZ w K.. W wyniku powyższego rozstrzygnięcia do realizacji umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej wybrano dwie najkorzystniejsze oferty: Indywidualnej Praktyki Pielęgniarskiej [...] (łączna liczba punktów: 67,84) oraz Wspólników Spółki Cywilnej: [...] (łączna liczba punktów 74,84). W ustawowym terminie, tj. 7 dni od dnia rozstrzygnięcia postępowania konkursowego, do ŚOW NFZ wpłynęło odwołanie od T. Sp. z o.o. (łączna liczba punktów: 59), dotyczące rozstrzygnięcia przedmiotowego postępowania, w którym zarzucono naruszenie interesu prawnego Spółki, art. 134 ust. 1 ustawy, art. 147 w zw. z art. 31d w zw. z art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy, a nadto art. 148 ustawy. Dodatkowo zarzucono naruszenie § 11 ust. 1 zarządzenia 12/2015/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 13 lutego 2015 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zw. z art. 135 ust. 1 i 2 ustawy. Spółka wniosła o przeprowadzenie, na podstawie art. 154 ust. 7 ustawy, postępowania w trybie rokowań. Organ oddalając odwołanie wskazał, że Spółka skorzystała z przysługującego jej prawa zapoznania się z dokumentacją postępowania w dniu 6 czerwca 2017r. Z powyższej czynności został sporządzony protokół. Wobec powziętej czynności nie wniosła żadnych nowych twierdzeń, wniosków czy dowodów. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wyjaśnił, że stosownie do treści art. 152 ust. 1 i art. 154 ust. 1 ustawy odwołanie podlega uwzględnieniu, gdy stwierdzony zostanie uszczerbek w interesie prawnym świadczeniodawcy, będący wynikiem naruszenia zasad postępowania. Chodzi tutaj o zbadanie, czy nie zostały naruszone wymagania formalnoprawne, zasady uczciwej konkurencji oraz równego traktowania świadczeniodawców przez nierównoprawne stosowanie kryteriów przyjętych jako podstawa dokonanych ocen. Organ stwierdził, że postępowanie prowadzone było zgodnie z zasadami określonymi w art. 134 i nast. ustawy. Fundusz zapewnił równe traktowanie wszystkich oferentów w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji, a wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje zostały udostępnione na takich samych zasadach dla wszystkich oferentów uczestniczących w przedmiotowym postępowaniu. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców w przedmiotowym postępowaniu były jawne i określone zostały w załączniku nr 6 pn. wykaz szczegółowych kryteriów wyboru ofert wraz z wyznaczającymi je warunkami oraz przypisaną im wartością w rodzaju świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze w ramach opieki długoterminowej do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Porównywanie ofert opierało się o zasady wynikające z art. 148 ustawy i obejmowało następujące kryteria: jakość, dostępność, kompleksowość, ciągłość oraz cenę oferowanych świadczeń. Wszyscy uczestnicy postępowania mieli możliwość zapoznania się ze szczegółowymi materiałami informacyjnymi dotyczącymi postępowania konkursowego przed złożeniem ofert, w tym w sprawie określenia kryteriów oceny ofert. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców nie uległy zmianie w toku postępowania oraz były stosowane w sposób jednakowy wobec wszystkich świadczeniodawców. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 134 ust. 1 i art. 148 ustawy poprzez porównanie ofert w toku postępowania w sposób promujący świadczeniodawców udzielających świadczeń przed złożeniem oferty, organ wskazał, że przywołana przez Spółkę teza z wyroku NSA w sprawie II GSK 1583/15, tj.: "Zasady ciągłości nie wolno rozumieć w aspekcie podmiotowym jako prawa do przyznania punktów konkretnemu świadczeniodawcy za fakt wykonywania określonych świadczeń na podstawie trwającej jeszcze umowy z Funduszem, bo stanowiłoby to pogwałcenie ustawowego obowiązku równego traktowania", w istocie została określona w wyroku NSA w sprawie II GSK 1077/09, na gruncie nieco odmiennego stanu prawnego, ponieważ ustawa o świadczeniach nie definiowała wówczas pojęcia ciągłości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej. Argumentacja zawarta w wyroku przywołanym przez Spółkę dotyczyła sytuacji, gdzie niedopuszczalne jest stosowanie dodatkowych kryteriów wobec niektórych świadczeniodawców. Organ wyjaśnił, że komisja konkursowa przeprowadziła analizę porównawczą ofert biorących udział w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zgodnie z art. 148 ustawy według kryteriów: jakości, kompleksowości, dostępności, ciągłości i ceny. Kryterium ciągłości zostało zdefiniowane w art. 5 pkt 2a ustawy. Oferent przystępujący do postępowania w sprawie zawarcia umowy w rodzaju świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze, w zakresie świadczenia w pielęgniarskiej opiece długoterminowej domowej premiowany jest dodatkowymi punktami za nieprzerwaną realizację świadczeń na terenie obszaru kontraktowania. Kryterium ciągłości jest spełnione, gdy miejsce udzielania świadczeń znajduje się na obszarze, którego dotyczy nowo ogłoszone postępowanie. Kryterium "ciągłości" należy więc rozumieć jako organizację udzielania świadczeń opieki zdrowotnej zapewniającą ciągłość procesu diagnostycznego lub terapeutycznego oraz ograniczającą ryzyko przerwania procesu leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń. Cel tego kryterium wiąże się z ograniczeniem ryzyka przerwania procesu leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń opieki zdrowotnej realizowanego na podstawie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w dniu złożenia oferty w postępowaniu w sprawie zawarcia umów. Na poparcie tego stanowiska organ przywołał wyrok NSA w spawie o sygn. II GSK 5488/16. Organ wskazał, że strona przystępując do postępowania w sprawie zawarcia umowy w rodzaju świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze złożyła oświadczenie o zapoznaniu się z warunkami konkursu i nie zgłosiła do nich zastrzeżeń. Już więc na tym etapie miała wiedzę, że ocenie w postępowaniu podlegać będzie również ciągłość udzielania świadczeń. Podkreślono, że zasadę równego traktowania oferentów i zapewnienia zachowania uczciwej konkurencji należy sprowadzić do generalnego nakazu stworzenia jednakowych możliwości udziału w konkursie, w tym pozyskiwania wszelkich danych i informacji dotyczących postępowania konkursowego, warunków jego przeprowadzania, dostępu do informacji ze strony organu, a także zastosowanie jednakowych kryteriów i metod oceny składanych ofert, zapewnienie jednakowych warunków udziału w negocjacjach itp. W tym kontekście przywołano wyrok NSA w sprawie o sygn. II GSK 2006/14. Organ nie uwzględnił również zarzutu naruszenia art. 147 w zw. z art. 31d w zw. z art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy poprzez zmianę w toku postępowania warunków oraz kryteriów oceny ofert, które nie zostały wskazane przed wszczęciem postępowania polegających na wprowadzeniu kryterium oszacowania potencjału wykazanego w ofercie. Komisja konkursowa wyjaśniła, iż w trakcie postępowania zbadała powtarzalność, tj. nakładanie się, zatrudnienia pielęgniarek w różnych (innych) umowach realizowanych przez te same pielęgniarki. Weryfikacja oferowanego potencjału osobowego oferenta była konieczna z uwagi na jakość kontraktowanych świadczeń oraz zachowanie możliwości udzielania ich zgodnie z warunkami wymaganymi, które zostały określone w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, tj. od poniedziałku do piątku w godzinach od 8:00 do 20:00. Nie sposób przyjąć do realizacji umowy, nawet hipotetycznie, gdzie ten sam personel będzie udzielał świadczeń w kilku umowach jednocześnie. Ponadto, powyższe było podyktowane doświadczeniem Oddziału Funduszu odnośnie sposobu wykonywania dotychczasowych umów zawartych ze świadczeniodawcami w rodzaju świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze, w zakresie świadczenia w pielęgniarskiej opiece długoterminowej domowej. Przelicznikiem wymiaru jednego etatu pielęgniarki długoterminowej domowej jest liczba świadczeniobiorców, tj. pacjentów, objętych jednorazowo opieką, przebywających w różnych miejscach pobytu, która zgodnie z załącznikiem nr 4 do rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013r. wynosi nie więcej niż 6 pacjentów. Podkreślono, że powyższe jest jedynie elementem negocjacyjnym w zakresie maksymalnej wartości świadczeń, która Oddział Funduszu jest gotowy zakupić u oferenta. Tak więc w tym zakresie dopuszczona jest rozbieżność stanowiska oferenta i komisji konkursowej. Celem prowadzonych negocjacji jest ustalenie wspólnego stanowiska stron w zakresie ceny i liczby świadczeń opieki zdrowotnej. Uzasadnieniem do zaproponowania oferentom liczby świadczeń odbiegającej od przedstawionej w ofercie, była możliwość zakontraktowania realnej ilości udzielonych świadczeń przez pielęgniarki długoterminowe w zakresie opieki domowej. Powyższe w żaden sposób nie wpływa na rankingowanie ofert. Maksymalna liczba pacjentów, których pielęgniarka może objąć opieką, nie stanowi bowiem kryterium oceny ofert. Przywołując treść art. 142 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy organ wskazał, że wszystkim oferentom, po analizie ich indywidualnego potencjału wskazanego w ofercie, komisja konkursowa zaproponowała stosowną ilość jednostek rozliczeniowych (liczbę świadczeń opieki zdrowotnej), zgodnych z możliwościami realizacji w przyszłych umowach zawartych z Funduszem. Komisja konkursowa zastosowała jednolitą zasadę gospodarności i celowości względem wszystkich oferentów, proponując każdemu z nich podczas negocjacji niższą ilość liczby świadczeń opieki zdrowotnej niż to wynikało z ofert. Korekta liczby świadczeń w analizowanej sytuacji nie ma wpływu na punktację ogólną oferty, a co za tym idzie na miejsce na "liście rankingowej". Nie zachodzi zatem zmiana warunków konkursu w trakcie jego trwania. Jeśli chodzi o zarzut naruszenia § 11 ust. 1 zarządzenia w zw. z art. 135 ust 1 i 2 ustawy poprzez nieudostępnienie oferentowi dokumentów bezpośrednio po jego zakończeniu, co doprowadziło do uniemożliwienia skutecznego dochodzenia praw i podniesienia okoliczności dotyczących innych oferentów w odwołaniu, to organ wyjaśnił, że w dniu 30 maja 2017 r. w rozmowie telefonicznej z pracownikiem Funduszu reprezentująca Spółkę J. S. oświadczyła, że chciałaby skorzystać z przysługującego jej prawa wglądu do ofert z przedmiotowego postępowania. Została wówczas poinformowana, że zostanie jej udostępniona dokumentacja postępowania, jednakże nie jest technicznie możliwe załatwienie opisanej sprawy w terminie do dnia 31 maja 2017 r. Powodem powyższego było nagromadzenie postępowań konkursowych, które przeprowadzał ŚOW NFZ w dniach 29-31 maja 2017r. Ponadto, przed udostępnieniem ofert należało zbadać oraz przeanalizować obszerność dokumentacji oraz ustalić, w jakim zakresie utajnić informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorcy w ofertach biorących udział w przedmiotowym postępowaniu. Dnia 2 czerwca 2017 r., zgodnie z art. 10 § 1 Kpa, zostało skierowane do podmiotów będących stronami postępowania (art. 154 ust. 6a ustawy), w tym również do Spółki, pismo informujące o prawie do zapoznania się z materiałami postępowania. Spółka dnia 6 czerwca 2017 r. skorzystała z tego prawa. W dalszej części postępowania Spółka nie podniosła żadnych nowych twierdzeń, dowodów oraz wniosków. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. T. Sp. z o.o. zarzuciła powyższemu rozstrzygnięciu naruszenie: 1. przepisów postępowania, tj.: a) art. 8 § 1, art. 11 i at. 107 § 3 Kpa poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji polegające na zawarciu zbyt ogólnych stwierdzeń, w szczególności niewyjaśnienie, dlaczego organ zastosował kryteria premiujące podmioty dotychczas udzielające świadczeń; b) art. 9 i art. 11 Kpa poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek oddalenia odwołania, w szczególności nieodniesienie się do zarzutu naruszenia zasady równości wyrażonej w art. 32 Konstytucji RP; 2. prawa materialnego, tj.: a) art. 134 ust. 1 ustawy poprzez niezapewnienie równego traktowania oferentów polegające na premiowaniu podmiotów posiadających umowę z NFZ, które to kryterium nie daje gwarancji prawidłowego realizowania umowy i udzielania świadczeń opieki zdrowotnej; b) art. 146 w zw. z art. 31d w zw. z art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy poprzez zmianę w toku postępowania warunków i kryteriów ofert, które nie zostały wskazane w ogłoszeniu o postępowaniu konkursowym, tj. wprowadzenie dodatkowego kryterium oceny ofert opierającego się na "doświadczeniu Oddziału Funduszu", polegającego na oszacowaniu potencjału wykazanego w ofercie; c) załącznika nr 4 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej poprzez przyjęcie, że równoważnik jednego etatu przeliczeniowego pielęgniarki opiekującej się jednoczasowo nie więcej niż 6 świadczeniobiorcami przebywającymi pod różnymi adresami zamieszkania, 12 pod jednym adresem zamieszkania, musi być realizowany w ramach jednej umowy, podczas gdy rozporządzenie nie wprowadza takiego ograniczenia. W oparciu o powyższe zarzuty Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu zarzutu z pkt. 1a skarżąca wskazała na całkowicie marginalne potraktowanie oferentów zapewniających współpracę i koordynację działań w zakresie zagwarantowania świadczeniobiorcom ciągłości opieki bezpośrednio po zakończeniu hospitalizacji poprzez zawarcie porozumień z innymi podmiotami leczniczymi. Wskazano na brak w uzasadnieniu decyzji odniesienia się do kwestii zawarcia przez skarżącą umów o współpracy z Centrum Dializa udzielającym świadczeń w Opatowie oraz Samodzielnym Publicznym Zespołem Zakładów Opieki Zdrowotnej działającym na terenie Staszowa. Podniesiono, że oferenci wybrani do realizacji umowy w ww. zakresie nie posiadali umów współpracy z podmiotami leczniczymi na terenie kontaktowania świadczeń. Jeden z oferentów posiadał umowę współpracy z podmiotem leczniczym, ale nie na terenie kontraktowania. Organ z urzędu nie wzywając do wyjaśnień zmienił treść odpowiedzi tego oferenta z twierdzącej na negatywną. Uzasadniając zarzut z pkt 1b podniesiono, że również w kontekście art. 32 Konstytucji RP, tj. zasady równego traktowania, niewłaściwe jest przyjęcie założenia, że kryterium ciągłości jest oceniane i punktowane tylko wtedy, gdy w dniu złożenia oferty, oferent realizuje na podstawie umowy proces leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń i w ramach obszaru, którego dotyczy postępowanie. Podniesiono, że skarżąca zapewniała większą ilość pielęgniarek do realizowania świadczeń na terenie powiatu opatowskiego. Zarzucając brak analizy podniesionych w tym zakresie argumentów, skarżąca przywołała orzecznictwo NSA nakładające na organ obowiązek ustosunkowania się do wszystkich żądań, wniosków i zarzutów strony, zwłaszcza zawartych w odwołaniu. W uzasadnieniu zarzutu z pkt. 2a Spółka stwierdziła, że dokonane oceny ciągłości świadczeń medycznych na podstawie kryterium kontynuacji świadczeń nie mają żadnych podstaw prawnych. W tym kontekście przywołano wyrok NSA w sprawie II GSK 1583/15. Zdaniem skarżącej, nie wolno zasady ciągłości rozumieć w aspekcie podmiotowym, jako prawa przyznania punktów za fakt wykonywania określonych świadczeń na podstawie trwającej jeszcze umowy z NFZ. Uzasadniając zarzut z pkt. 2b podniesiono, że w trakcie negocjacji oferenci zostali poinformowani o zmianie przez komisję konkursową ilości świadczeń możliwych do realizacji przez pielęgniarki, z uwagi na "doświadczenie Oddziału Funduszu odnośnie sposobu wykonywania dotychczasowych umów zawartych ze świadczeniobiorcami". Oznacza to, że dokonane zostały zmiany warunków zawierania umowy, które nie były określone w terminie składania ofert. Ponadto, komisja konkursowa nie była do takiej zmiany umocowana. W odniesieniu do zarzutu z pkt. 2c wskazano, że prawodawca nie wykluczył możliwości udzielania świadczeń przez osoby realizujące również inne umowy, a tym samym dopuścił sytuację, w której pielęgniarka w ramach jednego etatu przeliczeniowego może objąć opieką 6 świadczeniobiorców w ramach nie jednej, ale kilku umów. Dodatkowo, z żadnego przepisu prawa nie można wyprowadzić zakazu pełnienia przez wykazane pielęgniarki dyżurów w szpitalach w trakcie obowiązywania umowy. Zapisy rozporządzenia ograniczają bowiem jedynie liczbę świadczeniobiorców przypadających na jedną pielęgniarkę objętych opieką długoterminową dobową. Potwierdza to interpretacja zapisu dotyczącego dostępności w godzinach od poniedziałku do piątku w godzinach od 8 do 20 w kontekście innego zapisu mówiącego o 4 wizytach w tygodniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdził, że uzasadnienie decyzji w sposób bardzo szczegółowy odnosi się do poszczególnych zarzutów odwołania, po kolei je analizując i wskazując powody, dla których - według organu - są to zarzuty nieuzasadnione. Kwestia równego traktowania wszystkich oferentów w przedmiotowym postępowaniu była w uzasadnieniu decyzji szeroko komentowana, ze wskazaniem konkretnych przepisów zawartych w aktach prawnych regulujących postępowanie konkursowe, które tę równość gwarantują oraz działań organu i komisji, potwierdzających realizację tej zasady. W odniesieniu do zarzutu nierównego traktowania oferentów, polegającego na premiowaniu podmiotów realizujących umowę z NFZ, wskazano przede wszystkim na wynikające z rozporządzenia o kryteriach aspekty podlegające badaniu przez komisję konkursową w ramach kryterium ciągłości, tj. zawarte w załączniku nr 6 do ww. rozporządzenia (Tabela 1, pkt 7 Ip. III, Tabela II pkt IV lp. 1, 2 i 3) i przypisane im wagi punktowe. Zarówno komisja konkursowa jak i organ zastosowali się w pełni do wynikających z przepisów prawa regulacji. Uznanie zasadności zarzutu w tym zakresie musiałoby skutkować stwierdzeniem, że powszechnie obowiązujące przepisy prawa (art. 134 ustawy i wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 148 tej ustawy przepisy rozporządzenia o kryteriach) są wewnętrznie sprzeczne, oraz że są sprzeczne z art. 32 Konstytucji RP, jak również że Minister Zdrowia naruszył zakres przyznanej mu delegacji. Ponadto, nawet gdyby skarżąca za kryterium ciągłości uzyskała łącznie taką samą ilość punktów jak pozostali dwaj oferenci, to i tak jej pozycja w rankingu nie uległaby zmianie. Organ stwierdził, że nie pominięto w uzasadnieniu decyzji okoliczności zawarcia przez Spółkę umów o współpracy z Centrum Dializa w Opatowie i SPZZOZ w S. Fakt zawarcia tych umów znalazł bowiem swoje odbicie w zawartej w tym uzasadnieniu tabeli. Wynika z niej, że oferta skarżącej otrzymała za kryterium ciągłości, parametr: ustalone zasady współpracy i koordynacji działań z innymi podmiotami leczniczymi w zakresie zapewnienia świadczeniobiorcom ciągłości opieki bezpośrednio po zakończeniu hospitalizacji (z zał. nr 6 do rozporządzenia o kryteriach) - 4 punkty, pozostałe oferty zaś za ten parametr nie otrzymały żadnych punktów. Przywoływane w skardze tezy z wyroków WSA w Warszawie i NSA dotyczą okresu sprzed wejścia w życie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert (...). Zdaniem organu niezasadny jest także zarzut, że komisja wprowadziła do oceny ofert dodatkowe kryterium oceny opierające się na doświadczeniu Oddziału Funduszu a polegające na oszacowaniu potencjału wykazanego w ofercie. W żadnym bowiem wypadku nie można zasadnie twierdzić, że ustalenie możliwości wykonawczych oferenta stanowi jakiekolwiek dodatkowe kryterium oceny jego oferty. Zważywszy na liczne przypadki wykazywania przez oferentów tego samego personelu do realizacji w tym samym czasie świadczeń zdrowotnych u różnych świadczeniodawców, nadto w różnych, czasem bardzo odległych od siebie miejscach, w pełni uzasadniona i konieczna jest utrwalona już praktyka komisji konkursowych sprawdzania, czy podany w harmonogramie pracy, stanowiącym załącznik do oferty, personel medyczny w okresie, na który ma zostać zawarta umowa, rzeczywiście pozostaje w dyspozycji oferenta. Wynik tej weryfikacji pozwala na ustalenie, w jakim zakresie oferent zapewnia realizowanie świadczeń od poniedziałku do piątku od godz. 8.00 do 20.00. Stanowi to też istotną informację o możliwościach kadrowych świadczeniodawcy w kontekście ewentualnych negocjacji co do ilości zlecanych mu do wykonania w ramach ewentualnej umowy świadczeń. Organ wyjaśnił, że wobec eliminacji części personelu wykazanego pierwotnie w ofercie skarżącej z powodu podania go do udzielania świadczeń w tym samym czasie przez innych świadczeniodawców, przedstawiona skarżącej podczas negocjacji propozycja ilości świadczeń zdrowotnych została odpowiednio zmniejszona. Nawet jednak gdyby oferta skarżącej uplasowała się wyżej w rankingu, to jej zarzut nie miałby znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, w sytuacji gdy z obu wyżej uplasowanymi oferentami podpisane zostały po negocjacjach protokoły zgodności co do ceny i ilości świadczeń, a ich miejsce w rankingu nie uległo zmianie. W efekcie negocjacji bowiem, pomimo, że oferta skarżącej otrzymała najwyższą liczbę punktów za kryterium ceny, jej ogólna pozycja w sporządzonym nowym rankingu (końcowym) nie uległa zmianie. Podobnie bez znaczenia dla wyniku postępowania konkursowego pozostaje zarzut naruszenia regulacji zawartych w załączniku nr 4 do rozporządzenia Ministra Zdrowia o świadczeniach gwarantowanych poprzez niezasadne przyjęcie, że pielęgniarka w ramach pracy w wymiarze jednego etatu u jednego świadczeniodawcy zapewnia opiekę 6 pacjentom o różnych miejscach zamieszkania. Nawet bowiem przyjmując, że zarzut ten jest uzasadniony, jego uwzględnienie nie zmieni sytuacji Spółki. Jej oferta nadal będzie się plasowała na 3 miejscu w rankingu końcowym i nie będzie wybrana z powodów jak wyżej. Potencjał wykonawczy oferenta stanowi bowiem jedynie podstawę do złożenia przez komisję propozycji co do ilości świadczeń zdrowotnych, na realizację których może zostać zawarta umowa, propozycje negocjacyjne w tym zakresie w żaden sposób nie wpływają na pozycję oferty w rankingu końcowym. Odnosząc się natomiast merytorycznie do tego zarzutu, organ wskazał, że zawarta w zał. nr 4 do ww. rozporządzenia reguła 6 świadczeniobiorców o różnych miejscach zamieszkania na jeden etat pielęgniarski była stosowana przez komisję do oceny potencjału wykonawczego oferenta w odpowiedniej proporcji do zatrudnienia personelu pielęgniarskiego u innych świadczeniodawców. W przypadku, gdy wykazana w ofercie przez skarżącą pielęgniarka pozostawała w zatrudnieniu u innych świadczeniodawców w wymiarze łącznie 1 etatu (37 godzin 55 min. w tygodniu), uznawano, że może dodatkowo objąć opieką 3 pacjentów w ramach przedmiotowej umowy (równoważnik 1/2 etatu w ramach tejże umowy). W sytuacji, gdy łączny wymiar zatrudnienia danej pielęgniarki w innych podmiotach był większy lub mniejszy niż 1 etat, proporcjonalnie zwiększano lub zmniejszano propozycje co do ilości pacjentów, wobec których - w ocenie komisji - ta pielęgniarka mogła prawidłowo zabezpieczyć udzielanie świadczeń objętych postępowaniem. Przyjęte przez komisję kryteria w tym zakresie były takie same wobec wszystkich oferentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 Ppsa). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 Ppsa). Skargą w niniejszym przypadku została objęta decyzja wydana przez Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. w trybie art. 154 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 1793 ze zm.), dalej jako u.ś.o.z., po rozpatrzeniu odwołania od rozstrzygnięcia postępowania przeprowadzonego w trybie konkursu ofert na zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od dnia 1 lipca 2017 r. do dnia 30 czerwca 2022 r. w rodzaju świadczeń: świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze, w zakresie: świadczenia w pielęgniarskiej opiece długoterminowej domowej, na terenie powiatu opatowskiego. Tryb postępowania w tego rodzaju sprawach reguluje art. 154 ust. 1-8 u.ś.o.z. A zatem świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu w sprawie zawarcia umów może wnieść do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące tego rozstrzygnięcia. Odwołanie ma na celu zbadanie w trybie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, czy doszło do naruszenia interesu prawnego świadczeniodawcy w wyniku naruszenia określonych ustawą zasad prowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy. Przedmiotem kontroli w postępowaniu administracyjnym wszczętym odwołaniem jest rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy. Od chwili złożenia odwołania otwiera się postępowanie administracyjne, a w konsekwencji zaczynają mieć zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Po rozpatrzeniu odwołania dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie. Od decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu świadczeniodawcy przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który składa się do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu w terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji. Dyrektor oddziału rozpatruje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w ust. 4, w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania i wydaje decyzję administracyjną w sprawie. Od decyzji tej świadczeniodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie jednak z art. 52 § 3 Ppsa, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017r., jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. W niniejszym przypadku skarżąca spółka, w oparciu o dyspozycję tego przepisu, wniosła skargę do Sądu od decyzji wydanej w trybie art. 154 ust. 3 u.ś.o.z., nie korzystając z możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Odnosząc się do zarzutu naruszenia zasady równości poprzez niezapewnienie równego traktowania oferentów i premiowanie podmiotów posiadających umowę z NFZ, w pierwszej kolejności należy podnieść, że stosując określone kryteria, w tym kryterium ciągłości udzielanych świadczeń, komisja konkursowa, a następnie organ odwoławczy oceniając jej działanie, opierały się na obowiązujących przepisach u.ś.o.z. i aktów wykonawczych wydanych na podstawie przepisów tej ustawy. I tak, zgodnie z art. 148 ust. 1 u.ś.o.z. porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dokonuje się według następujących kryteriów wyboru ofert: 1) jakości, 2) kompleksowości, 3) dostępności, 4) ciągłości, 5) ceny - udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej. Przez ciągłość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej – zgodnie z art. 5 pkt 2a u.ś.o.z. – należy rozumieć organizację udzielania świadczeń opieki zdrowotnej zapewniającą kontynuację procesu diagnostycznego lub terapeutycznego, w szczególności ograniczającą ryzyko przerwania procesu leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń opieki zdrowotnej realizowanego na podstawie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w dniu złożenia oferty w postępowaniu w sprawie zawarcia umów. W wydanym na podstawie art. 148 ust. 3 u.ś.o.z. rozporządzeniu z dnia 5 sierpnia 2016r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz.U. z 2016r., poz. 1372 ze zm.), dalej jako rozporządzenie w sprawie kryteriów, Minister Zdrowia doprecyzował powyższe kryterium, wskazując także liczbę punktów, jaką można za nie uzyskać. I tak w tabeli nr 1, w zakresie przedmiotu postępowania - pkt 7: Pielęgniarska opieka długoterminowa domowa, wskazano pod pojęciem ciągłości, że są to ustalone zasady współpracy i koordynacji działań z innymi podmiotami leczniczymi w zakresie zapewnienia świadczeniobiorcom ciągłości opieki bezpośrednio po zakończeniu hospitalizacji. Z tego tytułu przewidziano możliwość uzyskania 4 punktów. W tabeli nr 2 – świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze w ramach opieki długoterminowej – część wspólna w punkcie IV "Ciągłość. Maksymalna suma punktów: 15" kryterium ciągłości określono w następujący sposób: 1. W dniu złożenia oferty oferent realizuje na podstawie umowy proces leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń i w ramach obszaru, którego dotyczy postępowanie – liczba punktów 5. 2. W dniu złożenia oferty oferent realizuje na podstawie umowy proces leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń i w ramach obszaru, którego dotyczy postępowanie nieprzerwanie od 5 lat – liczba punktów 5. 3. W dniu złożenia oferty oferent realizuje na podstawie umowy proces leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń i w ramach obszaru, którego dotyczy postępowanie nieprzerwanie od 10 lat – liczba punktów 10, z tym, że tylko jedna z odpowiedzi zawartych w punktach 2 i 3 jest do wyboru. Oznacza to, że w sumie w postępowaniu, którego dotyczy skarga z tytułu ciągłości oferenci mogli uzyskać maksymalnie 19 punktów: 4 na podstawie kryterium ciągłości określonego w tabeli nr 1 i 15 w tabeli nr 2. W niniejszym przypadku skarżąca spółka za powyższe kryterium otrzymała 4 punkty z uwagi na spełnienie w/w przesłanki (przewidzianej w tabeli 1) w postaci ustalonych zasad współpracy i koordynacji działań z innymi podmiotami leczniczymi w zakresie zapewnienia świadczeniobiorcom ciągłości opieki bezpośrednio po zakończeniu hospitalizacji. W ten sposób zatem komisja – wbrew twierdzeniu skarżącej spółki – zgodnie z zapisami w/w rozporządzenia wzięła pod uwagę fakt podpisania przez skarżącą umów o współpracy z Centrum Dializa udzielającym świadczeń w Opatowie oraz Samodzielnym Publicznym Zespołem Zakładów Opieki Zdrowotnej działającym na terenie Staszowa. Pozostałe podmioty w ramach oceny w/w kryterium uzyskały po 5 punktów z uwagi na fakt realizowania na podstawie umowy procesu leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń i w ramach obszaru, którego dotyczy postępowanie (na podstawie uszczegółowienia kryterium przewidzianego w tabeli 2, o czym wyżej). Zasada równości wynikająca z art. 32 Konstytucji RP (a także znajdująca wyraz na gruncie u.ś.o.z. w art. 134 na potrzeby uregulowanego tam postępowania konkursowego) wymaga, aby podmioty charakteryzujące się daną cechą istotną w równym stopniu powinny być traktowane równo (wyrok TK z dnia 11 kwietnia 1994 r., w sprawie K 10/93, opubl. OTK 1994/1/7). Trybunał Konstytucyjny dopuszcza jednakże różnicowanie sytuacji prawnej podmiotów znajdujących się w tej samej sytuacji, z tym, że wszelkie zróżnicowanie w prawie jest dopuszczalne, o ile jest usprawiedliwione. Równość oznacza także akceptację różnego traktowania przez prawo różnych podmiotów (adresatów norm prawnych), bo równe traktowanie przez prawo tych samych podmiotów pod pewnym względem oznacza z reguły różne traktowanie tych samych podmiotów pod innym względem (por. wyrok TK z dnia 24 października 1989 r., K 6/89, opubl. OTK 1989/1/7). Jak podniósł NSA w wyroku z dnia 2 lutego 2017r., sygn. II GSK 5488/16, cel kryterium "ciągłości" wiąże z ograniczeniem ryzyka przerwania procesu leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń opieki zdrowotnej realizowanego na podstawie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w dniu złożenia oferty w postępowaniu w sprawie zawarcia umów. Zatem ma na uwadze dobro pacjentów. Wagę tego interesu pacjentów trzeba uznać za proporcjonalną do pewnego uprzywilejowania świadczeniodawców zainteresowanych zawarciem umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej już świadczących te usługi. Z kolei w wyroku z dnia 9 sierpnia 2017r. w sprawie o sygn. II GSK 333/15 ten sam Sąd wskazał, że kryterium ciągłości nie dyskryminuje przedsiębiorców działających na rynku usług medycznych. Szansą na wejście nowych podmiotów na rynek medyczny jest obniżenie ceny i podwyższenie jakości udzielanego świadczenia. W innym przypadku nie ma potrzeby zmiany oferenta. Kryterium ciągłości nie jest kryterium wyłącznym, lecz preferencją usprawiedliwioną dobrem pacjentów. Kryterium to będzie premiować oferty świadczeniodawców realizujących obecnie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Bowiem każda zmiana świadczeniodawcy udzielającego świadczeń opieki zdrowotnej zakłóca proces leczenia, a także skutkuje przerwaniem ciągłości kolejki oczekujących na udzielenie świadczenia. Zatem oferta nowego świadczeniodawcy powinna być lepsza, aby uzasadniać związane z jej wyborem zmiany. Także w ocenie Sądu orzekającego w niniejszym składzie nie można uznać, że w analizowanym przypadku doszło do naruszenia zasady równego traktowania świadczeniodawców w świetle regulacji konstytucyjnej, skoro wprowadzenie analizowanego kryterium służyło zagwarantowaniu kontynuacji procesu leczenia świadczeniobiorców w ramach danego zakresu świadczeń opieki zdrowotnej i przyświeca mu dobro pacjenta, ochrona jego zdrowia i życia. Uzyskiwanie dodatkowych punktów za realizację umowy o udzielanie świadczeń u dotychczasowego podmiotu znajduje swoje uzasadnienie w Konstytucji RP i w wynikającym z jego art. 68 prawa do ochrony zdrowia, bowiem ważąc z jednej strony wynikające z art. 32 Konstytucji RP prawo do równego traktowania przez władze publiczne, ustawodawca gwarantuje pacjentom możliwość kontynuacji leczenia u dotychczasowego świadczeniodawcy, o ile zostanie wybrany do zawarcia umowy (zob. wyrok NSA z dnia 25 listopada 2016 r., II GSK 1317/15). Ponadto zauważyć należy, że wszystkie wymagania były znane wykonawcom w chwili przygotowywania ofert, w szczególności te określone w rozporządzeniu w sprawie kryteriów, w tym kwestionowane kryteria oceny ofert według kryterium ciągłości, którego literalne brzmienie wprost wskazuje na konieczność realizowania procesu leczenia na podstawie umowy w ramach tego obszaru, którego dotyczy postępowanie, a więc w niniejszym przypadku – terenu powiatu opatowskiego. Z powyższych powodów nie można uznać za zasadne zarzutów naruszenia art. 32 Konstytucji RP, art. 134 u.ś.o.z., a także zarzutów naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 8 § 1 Kpa, art. 11 Kpa, art. 107 § 3 Kpa, art. 9 i 11 Kpa. W ocenie Sądu organ odwoławczy w sposób wyczerpujący, pełny i logiczny – zgodny w istocie z powyższymi wywodami – uargumentował swoje stanowisko w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a sam przebieg postępowania, w świetle tego co podniesiono, nie wskazuje na zaistnienie zarzucanych uchybień. Nie zasługują na uwzględnienie także pozostałe podnoszone w skardze zarzuty, dotyczące naruszenia przepisów art. 146 w zw. z art. 31d w zw. z art. 146 ust. 1 pkt 2 u.ś.o.z. oraz załącznika nr 4 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej (t.j. z 2015r., poz. 1458). Zgodnie z art. 142 ust. 1 u.ś.o.z. konkurs składa się z części jawnej i niejawnej. Stosownie do treści ust. 6 art. 142 w/w ustawy komisja w części niejawnej konkursu ofert może przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia: 1) liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej; 2) ceny za udzielane świadczenia opieki zdrowotnej. Przy czym, jak to zasadnie podnosił organ, znaczenie dla oceny oferty i ewentualnej zmiany w rankingu ofert ma wyłącznie cena ze względu na to, że jest to kryterium oceny oferty (por. I Mańkowska-Kowalska i in., "Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Komentarz", wyd. III, kom. do art. 142 u.ś.o.z.). Na przebieg negocjacji, w tym przygotowanie przez komisję konkursową dla konkretnego oferenta propozycji ceny i liczby świadczeń, a więc i na wartość kontraktu, wpływa wiele okoliczności, w tym liczba oferentów spełniających wymogi do zawarcia umowy, ustępstwa i ustalenia negocjujących stron, a także potencjał wykonawczy świadczeniodawcy wynikający z przedstawionej oferty. O ile bowiem celem postępowania konkursowego jest wybór najkorzystniejszej oferty, gwarantującej najlepszą jakość świadczonych usług opieki zdrowotnej, to nie należy zapominać o tym, że w jego granicach Fundusz realizuje obowiązek w zakresie ochrony zdrowia i zapewnienia równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej. Podstawowym zadaniem Funduszu jest zabezpieczenie ubezpieczonym dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej. Dlatego komisja konkursowa, negocjując liczbę planowanych do udzielenia świadczeń, powinna uwzględniać nie tylko zdolność każdego podmiotu do realizacji zamawianej puli świadczeń, ale także zobowiązana jest zagwarantować do nich dostęp ubezpieczonym na całym obszarze, którego dotyczy zamówienie. Jak podniósł organ, uzasadnieniem do zaproponowania oferentom liczby świadczeń odbiegającej od przedstawionej w ofercie, była możliwość zakontraktowania realnej ilości udzielonych świadczeń przez pielęgniarki długoterminowe w zakresie opieki domowej. "Urealnienie" czasu pracy personelu jest niezbędne z uwagi na obowiązek dbałości o jakość kupowanych świadczeń oraz mający konkretne podstawy w zakresie wartości i ilości świadczeń, które oddział jest gotowy zakupić u oferenta. Korekta liczby świadczeń w analizowanej sytuacji nie ma wpływu na punktację ogólną oferty, a co za tym idzie na miejsce na liście rankingowej. W świetle powyższych uwag należy podzielić tak zaprezentowane stanowisko, co prowadzi z kolei do uznania, że nie zachodzi podnoszona przez skarżącą spółkę zmiana warunków konkursu w czasie jego trwania, co byłoby niezgodne z art. 147 u.ś.o.z. Weryfikacja rzeczywistego potencjału poszczególnych podmiotów nie ma bowiem wpływu na punktację uzyskaną w ramach konkursu, a tym samym jego wynik. Jest ona zresztą dokonywana na identycznych zasadach w przypadku wszystkich oferentów. Jak się zaś podnosi (por. wyroki NSA z dnia 15 maja 2014r., sygn. IV SA/Wa 3568/13, z dnia 16 października 2015r., sygn. II GSK 2006/14) przyjęta przez komisję konkursową metoda polegająca na ustaleniu rzeczywistych możliwości (potencjału) poszczególnych oferentów, dla wszystkich jednakowa, nie musi prowadzić do nierównego traktowania wszystkich biorących udział w postępowaniu konkursowym oferentów, jak też czyni bezzasadnym zarzut sterowania przez komisję konkursową w negocjacjach, z kim zostanie podpisana umowa o świadczenie usług zdrowotnych. Jednym z elementów takiego – jak wykazano prawidłowego – sposobu procedowania przez komisję, było przyjęcie jednakowej w przypadku wszystkich podmiotów podstawy oceny rzeczywistych możliwości wykazanego personelu pielęgniarskiego. Tak przyjęta określona granica czasowa dla jednego etatu miała na celu właśnie weryfikację – według identycznej miary w stosunku do wszystkich oferentów – realnego czasu pracy, jakim może dysponować personel wykazany przez danego oferenta, na rzecz pacjentów, którzy korzystają z jego usług (w sytuacji posiadanych umów także z innymi podmiotami, czego stanowisko organu przecież nie wyklucza, zakładając jedynie urealnienie ustaleń proporcjonalnie do faktycznych możliwości). Nie sposób zatem podzielić także zarzutu postawionego w tym zakresie. Poza tym zgodnie z brzmieniem powoływanego przez skarżącego załącznika nr 4 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 listopada 2013r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w ramach opieki długoterminowej regułą jest, że na jeden etat pielęgniarski przypada sześciu świadczeniobiorców o różnych miejscach zamieszkania. Zgodnie zresztą z tym, co podniesiono, a mianowicie, że weryfikacja rzeczywistego potencjału oferentów w zakresie dostępności personelu nie wpływa na miejsce w rankingu, nawet ewentualne uwzględnienie powyższego zarzutu nie miałoby wpływu na wynik postępowania. W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 Ppsa.