II SA/Ke 554/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk - Moskal po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a : przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego T. G. kwotę 146,40 (sto czterdzieści sześć 40/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym kwotę 26,40 zł (dwadzieścia sześć 40/100) złotych VAT. W dniu 4 maja 2006r. U. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wypełniony formularz PPF, w którym wniosła o ustanowienie adwokata albo radcy prawnego oraz zwolnienie z kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych. Postanowieniem z dnia 21 maja 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach ustanowił dla skarżącej radcę prawnego z urzędu oraz zwolnił ją od kosztów sądowych w całości. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w Kielcach wyznaczyła w dniu 22 listopada 2006r. pełnomocnikiem U. S. radcę prawnego T. G. Skarżąca udzieliła jej pełnomocnictwa do prowadzenia niniejszej sprawy. Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2006r., sygn. akt II SA/Ke 554/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę U. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych i przyznał na rzecz radcy prawnego T. G. kwotę 292,80 zł, w tym VAT 52,80 zł, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 19 lutego 2007r. radca prawny T. G. wniosła w imieniu U. S. skargę kasacyjną od w/w wyroku tut. Sądu, zarzucając temu orzeczeniu naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 48 ustawy Prawo budowlane polegającą na błędnym przyjęciu, iż legalizacja samowoli budowlanej nie narusza przepisów w przedmiotowej sprawie. Pełnomocnik skarżącej domagała się: - uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, - zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym wg norm przepisanych. Wyrokiem z dnia 4 czerwca 2008r., sygn. akt: II OSK 606/07 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną U. S. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, iż wniosek dotyczący wynagrodzenia pełnomocnika wyznaczonego z urzędu rozpozna Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. Pismem z dnia 6 czerwca 2008r. radca prawny T. G. wniosła o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 2008r. o rozstrzygnięcie w przedmiocie zasądzenia na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego. Wniosek ten został przesłany przez Naczelny Sąd Administracyjny do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. W dniu 18 sierpnia 2008r. radca prawny T. G. wniosła do tut. Sądu pismo, w którym domaga się zasądzenia na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego. Do przedmiotowego wniosku załączono pisma z dnia 30 kwietnia 2008r., w których pełnomocnik informuje Naczelny Sąd Administracyjny, iż nie może uczestniczyć w rozprawie, wnosi o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadcza, iż koszty te nie zostały pokryte przez skarżącą. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 tego rozporządzenia oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Z kolei zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c cyt. rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 120 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie radcy prawnego na kwotę 146,40 zł, w tym VAT 26,40 zł. Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w sentencji postanowienia.