II SA/Ke 572/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Asesor WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Asystent sędziego Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi J.P. na decyzję Wojewody z dnia [...] Znak: [...] w przedmiocie utraty prawa do stypendium oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Znak [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] Nr [...] w sprawie utraty przez J. P. prawa do stypendium z dniem 17.06.2006r. Organ odwoławczy w motywach swego rozstrzygnięcia wskazał, iż J. P. zarejestrował się w dniu 04.07.2005r. w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. Następnie, w związku z podjęciem przez niego od dnia 01.06.2006r. stażu w firmie R.D. w W., organ I instancji decyzją z dnia [...] Nr [...] orzekł o przyznaniu J. P. od dnia [...] prawa od stypendium. W oświadczeniu z dnia 30.05.2006 r. J. P. zobowiązał się sumiennie i starannie wykonywać zadania objęte programem stażu oraz stosować się do poleceń pracodawcy i opiekuna. Z kolei w § 8 umowy dotyczącej odbywania przedmiotowego stażu, zawartej w dniu 29.05.2006r. pomiędzy pracodawcą a Starostą Powiatu K. reprezentowanym przez Kierownika Filii Powiatowego Urzędu Pracy w S. zawarto postanowienie, iż starosta na wniosek pracodawcy lub z urzędu, po zasięgnięciu opinii pracodawcy, może pozbawić bezrobotnego możliwości kontynuowania stażu lub przygotowania zawodowego m. in. w przypadku naruszenia przez niego podstawowych obowiązków określonych w regulaminie pracy. W dniu 20.06.2006r. pracodawca złożył w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. pismo, w którym poinformował o rezygnacji ze stażu z powodu niewywiązywania się przez J. P. z obowiązków stażysty. Z protokołu sporządzonego w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. w dniu 21.08.2006r. na okoliczność rezygnacji ze stażysty przez R.D. wynika, że według pracodawcy stażysta był niezdyscyplinowany, opryskliwy, niekulturalny, nie wywiązywał się z powierzonych zadań oraz odnosił się do przełożonego w sposób niekulturalny i arogancki. Pracodawca stwierdził ponadto, że nie wiedział o otrzymaniu wezwania do wojska przez stażystę. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Starosta K. orzekł o utracie z dniem 17.06.2006r przez J. P. prawa do stypendium. Odwołanie od powyższej decyzji złożył J. P.. Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] Znak [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] Organ II instancji powołał przepis art. 53 ust. 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm.) i ocenił, iż na podstawie § 8 ust.2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 24 sierpnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu oraz przygotowania zawodowego w miejscu pracy (Dz.U. z 2004 r. Nr 185, poz. 1912 z późn zm.) oraz odpowiadającego mu § 8 umowy w sprawie odbywania stażu, pracodawca miał prawo zrezygnować ze stażysty w przypadku naruszenia przez niego podstawowych obowiązków pracowniczych. Ze względu na powyższe Wojewoda stwierdził, iż prawo do stypendium przysługiwało J. P. tylko do dnia zakończenia odbywania stażu a decyzja organu I instancji była prawidłowa. Skargę na decyzję organu odwoławczego złożył J. P., podnosząc ogólnie, iż nie zgadza się z utratą prawa do stypendium. Skarżący zarzucił, iż pracodawca zrezygnował z jego stażu, bowiem dowiedział się, iż został on powołany do służby wojskowej. Wskazał, iż robił wszystko co kazał mu pracodawca, zaś umowa o staż była zawarta na 8 miesięcy. J. P. stwierdził, iż w pracował od 7 do 15.00, jak inni pracownicy, a czasem nawet i dłużej i nigdy nie znajdował się w pracy pod wpływem alkoholu lub narkotyków. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Zgodnie z art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z kolei art.134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przewiduje, iż sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji będącej przedmiotem skargi ( art. 145 § 1 ustawy o p.p.s.a.). Na wstępie rozważań prawnych powołać należy przepis art. 53 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z dnia 20 kwietnia 2004 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm.), zgodnie z którym bezrobotnemu w okresie odbywania stażu przysługuje stypendium w wysokości zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1. Natomiast zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 24 sierpnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu oraz przygotowania zawodowego w miejscu pracy (Dz.U. z 2004r. Nr 185, poz. 1912 z późn zm.) starosta na wniosek pracodawcy lub z urzędu, po zasięgnięciu opinii pracodawcy, może pozbawić bezrobotnego możliwości kontynuowania stażu lub przygotowania zawodowego w przypadku: 1) nieusprawiedliwionej nieobecności podczas więcej niż jednego dnia pracy; 2) naruszenia podstawowych obowiązków określonych w regulaminie pracy, w szczególności stawienia się do pracy w stanie wskazującym na spożycie alkoholu, narkotyków lub środków psychotropowych lub spożywania na stanowisku pracy alkoholu, narkotyków lub środków psychotropowych. Identyczne postanowienia znalazły się § 8 umowy dotyczącej odbywania przedmiotowego stażu, zawartej w dniu 29.05.2006r. Mając na uwadze fakt, iż pracodawca nie zatrudnia żadnych pracowników i zgodnie z art. 104 § 2 Kodeksu pracy nie ma obowiązku wprowadzać regulaminu pracy, Sąd w zakresie obowiązków stażysty musiał posiłkować się regulacjami § 7 ust. 2 pkt 2 cyt. rozporządzenia. Powołany przepis stanowi, iż bezrobotny skierowany do odbycia stażu lub przygotowania zawodowego sumiennie i starannie wykonuje zadania objęte programem stażu lub przygotowania zawodowego oraz stosuje się do poleceń pracodawcy i opiekuna, o ile nie są one sprzeczne z prawem. Z kolei wskazać trzeba, iż zobowiązanie tej treści podjął sam skarżący w swoim oświadczeniu z dnia 30.05.2006r. Pismo R.D. z dnia 20.06.2006r., jest niewątpliwie wnioskiem o pozbawienie bezrobotnego J. P. możliwości kontynuowania stażu z powodu niewywiązywania się z przez niego z powierzonych mu obowiązków - odpowiadającym § 8 ust. 2 pkt 2 ppkt 2 powołanego rozporządzenia. Natomiast opisane w protokole z dnia 21.08.2006r. oświadczenie pracodawcy ma charakter opinii, o jakiej mówi § 8 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia. Zważyć należy, iż opisane przez pracodawcę zachowanie stażysty jest sprzeczne z § 7 ust. 2 pkt 2 cyt. rozporządzenia, jak również z oświadczeniem J. P. z dnia 30.05.2006 r. Reasumując, wskazać trzeba, iż wskazane przez R. D. przyczyny zakończenia stażu mieszczą się ramach § 8 ust. 2 pkt 2 ppkt 2 powołanego rozporządzenia a jego wniosek i opinia spełniają tym samym wszystkie wymogi formalne. Ze względu na powyższe, w ocenie Sądu zostały spełnione wszystkie przewidziane prawem przesłanki do pozbawienia J. P. możliwości kontynuowania stażu, a co za tym idzie, w związku z art. 53 ust. 6 ustawy, słusznie orzeczono o utracie prawa do stypendium. Odnosząc się do zarzutów skargi, podkreślić trzeba, iż stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 pkt. 34 ustawy staż oznacza nabywanie przez bezrobotnego umiejętności praktycznych do wykonywania pracy przez wykonywanie zadań w miejscu pracy bez nawiązania stosunku pracy z pracodawcą. Oznacza to, iż do stażu nie mają zastosowanie odpowiednie regulacje Kodeksu pracy dotyczące ochrony stosunku pracy, jak również jego rozwiązania. Natomiast przedmiotowy staż nie został rozwiązany z powodu powołania J. P. do wojska, lecz z uwagi na niewywiązywanie się przez niego z obowiązków stażysty - co dwukrotnie oświadczył pracodawca. Ubocznie podnieść należy, iż opinia pracodawcy powinna być uzyskana przez organ I instancji przed wydaniem decyzji o utracie prawa do stypendium. Nie jest to jednakże, zdaniem Sądu, nieprawidłowość tego rodzaju, iż uzasadniałaby uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia, gdyż przedmiotowa opinia nie ma charakteru opinii opisanej w art. 106 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071), na którą stosownie do regulacji § 5 tegoż przepisu służyłoby zażalenie. Mając na uwadze, iż podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.