II SA/Ke 583/24

II SA/Ke 583/24 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 9 września 2024 r. [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego we wznowionym postępowaniu postanawia: odrzucić skargę. G. Z. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z 9 września 2024 r. w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego we wznowionym postępowaniu. Zarzucając zaskarżonej decyzji nieścisłości i nieprawdziwe argumenty skarżący domagał się jej zamiany. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie. Wskazało, że ostateczną decyzją z 5 czerwca 2023 r., uchyliło w całości wydaną z upoważnienia Burmistrza Ćmielowa decyzję z 2 maja 2023 r. orzekającą o odmowie przyznania skarżącemu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Następnie postanowieniem z 27 maja 2024 r. wznowiło postępowanie zakończone powyższą decyzją ostateczną, które to postępowanie zakończyło się obecnie zaskarżoną decyzją z 9 września 2024 r., uchylającą w całości decyzję Kolegium z 5 czerwca 2023 r. i w to miejsce orzekającą o utrzymaniu w mocy wydanej z upoważnienia Burmistrza Ćmielowa decyzji z 2 maja 2023 r. o odmowie przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Pismem z 26 września 2024 r. skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z 9 września 2024 r., po czym w toku tego postępowania pismem z 18 października 2024 r. wywiódł skargę na tę decyzję. Mając na uwadze opisaną chronologię zdarzeń, Kolegium wniosło o odrzucenie skargi, jako przedwczesnej. Podkreśliło, że strona wykorzystała środek zaskarżenia w formie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, co wyklucza jednoczesne zaskarżenie decyzji z 9 września 2024 r. do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935), dalej: "Ppsa", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach albo konsul (§ 3). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W art. 52 § 3 Ppsa ustawodawca wprowadził wybór sposobu zaskarżenia aktów, na które przysługuje prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo poprzez złożenie do organu takiego wniosku, albo poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Treść tego przepisu nie pozostawia też wątpliwości, że chociaż do strony należy decyzja, jaką drogę zaskarżenia wybrać, to jednak skorzystanie z jednego trybu zaskarżenia wyklucza możliwość skorzystania z drugiego trybu. Strona musi dokonać wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami. Wynikająca z art. 52 § 3 Ppsa możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje zwyczajny środek prawny, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie może być intepretowana jako prawo do równoczesnego korzystania z dwóch możliwości wzruszenia decyzji administracyjnej w przypadku uznania nieskuteczności jednej z nich (por. postanowienie NSA z 18 października 2018 r., II GSK 1678/18, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o przysługujących alternatywnie środkach zaskarżenia. Ze sformułowania: "Od decyzji tej nie służy odwołanie, jednakże strona (...) może wystąpić (...) z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jeżeli strona nie chce skorzystać z prawa zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, może wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na tą decyzję" - nie sposób wyprowadzić wniosku, że strona była uprawniona do wniesienia równocześnie obu środków zaskarżenia. Użycie sformułowania "jeśli strona nie chce skorzystać z prawa zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy" wyklucza takie rozumienie pouczenia. Z akt sprawy wynika, że skarżący najpierw, tj. 26 września 2024 r. (data wpływu) złożył datowany na 23 września 2024 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (k. 87 akt adm.), a następnie 18 października 2024 r. (data wpływu) skargę z 15 października 2024 r. do tut. Sądu. Powyższe okoliczności powodują na tym etapie niedopuszczalność wniesienia skargi. Skoro bowiem skarżący skorzystał ze środka zaskarżenia decyzji, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to nie mógł równocześnie wnieść na tę decyzję skargi do sądu administracyjnego. Z uwagi na powyższe Sąd postanowił o odrzuceniu skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Ppsa.