II SA/Ke 593/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2014 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą: [...] w [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie z jej skargi na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyjęcia stanowiska dotyczącego dworca autobusowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia [...], doręczonym w dniu 6 sierpnia 2014 r., odrzucił skargę M. S. z powodu wniesienia jej po terminie. W dniu 13 sierpnia 2014 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazała, że składając skargę w dniu 17 czerwca 2014 r. była pewna, że dokonuje tego w terminie, gdyż takie zapewnienie otrzymała od osoby, której udzieliła pełnomocnictwa do reprezentacji jej w sprawie uchwał dotyczących przystanków zlokalizowanych na terenie gminy w zakresie wnoszenia skarg, odbierania korespondencji i odpisywania na przesłane pisma. Podała, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało bezpośrednio wysłane przez jej pełnomocnika, a ona terminów doręczeń nie znała. Dopiero z odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi dowiedziała się, że nastąpiło uchybienie terminu. W związku z powyższym w opinii skarżącej uchybienie terminu nie nastąpiło z jej winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Wnioskodawca powinien uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a ponadto równocześnie z wnioskiem powinien dokonać czynności, której nie dokonał w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Zarówno w nauce prawa, jak i orzecznictwie usprawiedliwione przyczyny uchybienia terminu do dokonania czynności są ograniczone do okoliczności, które nie tyle utrudniają, co faktycznie uniemożliwiają dokonanie czynności nawet przy zachowaniu największej możliwej staranności. Do okoliczności tych zalicza się np.: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony przy równoczesnej niemożliwości wyręczenia się inną osobą. Powołane we wniosku o przywrócenie terminu fakty nie pozwalają na przyjęcie braku winy skarżącej w przekroczeniu terminu do wniesienia skargi. W ocenie autorki rozpatrywanego wniosku, przyczyną uchybienia terminu było obiektywnie wadliwe zachowanie się jej pełnomocnika – który wysłał skargę po terminie. W tych okolicznościach skarżąca upatruje braku swej winy w uchybieniu terminu. Z takim poglądem nie można się jednak zgodzić. Podkreślić należy, że powierzając prowadzenie swoich spraw pełnomocnikowi strona winna liczyć się z tym, iż wszelkie jego działania, jak również jego zaniechania w podejmowaniu określonych czynności procesowych, będą odnosić skutek prawny wobec mocodawcy. Dlatego też zaniechanie dokonania czynności przez pełnomocnika strony musi być traktowane jako zachowanie samej strony. Zgodnie bowiem z utrwaloną linią orzeczniczą pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę osób trzecich, upoważnionych przez stronę do dokonania określonej czynności (por. wyr. NSA z 12 kwietnia 2002 r., sygn. akt I SA/Gd 1676/99 dostępny w internecie orzeczenia.nsa.gov.pl). Niedochowanie przez radcę prawnego lub adwokata ciążącego na nim obowiązku należytego dbania o interesy jego mocodawcy, powoduje, iż mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się swojego pełnomocnika (m. in. post. NSA z 18 października 2007 r., sygn. akt I FZ 421/07; post. NSA z 11 marca 2009 r. dostępne w internecie orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem skarżąca nie może powoływać się na brak winy z tego powodu, że zleciła wysłanie skargi swojemu pełnomocnikowi, gdyż ponosi ona odpowiedzialność za błędy i zaniechania osób, którym powierza dokonanie danej czynność. Ponadto przywrócenie terminu z tego powodu otwierałoby możliwość każdorazowego powoływania się na zaniedbania innych osób w przypadku naruszania terminów procesowych. Ponieważ zgodnie z cytowanymi poglądami Naczelnego Sądu Administracyjnego, które Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w pełni podziela, wina osób, którym strona powierzyła dokonanie czynności, uniemożliwia przyjęcie braku winy strony w uchybieniu terminu - ocena istnienia bądź braku winy w uchybieniu terminu, odnosić się musi również do takiej osoby. Tymczasem we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, ani też w żadnym innym dokumencie skarżąca nie wskazał na jakiekolwiek okoliczności mogące świadczyć o braku winy jej pełnomocnika w wysłaniu skargi po terminie. Należało więc przyjąć, że skarga została wniesiona po terminie w sposób zawiniony. Mając to wszystko na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.