II SA/Ke 62/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie: NSA Teresa Kobylecka, WSA Beata Ziomek (spr.), , Protokolant: ref. staż. Andrzej Stolarski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2005 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie utraty statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Wojewoda decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] Nr [...] Starosty w przedmiocie utraty przez Z. K. z dniem 1 października 2003r. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewoda stwierdził, że Z. K. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. w dniu 5 czerwca 2003r. i z tym dniem został uznany za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku od dnia 13 czerwca 2003r. W dniu 25 lutego 2004r. złożył w PUP w K. oświadczenie, że w październiku 2003r. otrzymał zaliczkę na poczet sprzedaży akcji, przedstawiając umowę przedwstępną. Decyzją z dnia [...] Starosta działając w oparciu o art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. i w zw. z art. 13 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, pozbawił Z. K. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z dniem 1 października 2003r. Od decyzji Starosty odwołanie do Wojewody wniósł Z. K. , kwestionując zasadność jej podjęcia. Odwołujący wyjaśnił, iż zadatek w kwocie 6942zł otrzymał na poczet sprzedaży akcji Zakładów Wapienniczych A SA z siedzibą w S., która zgodnie z umową przedwstępną zawartą pomiędzy nim a pełnomocnikiem reprezentującym interesy Grupy B SA, nastąpi w 2005r. Zdaniem Z. K., fakt pobrania jednorazowej kwoty zaliczki w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia stanowiącej inny dochód w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit i powinien skutkować co najwyżej pozbawieniem prawa do zasiłku za miesiąc październik 2003r. to jest miesiąc, w którym pobrał zaliczkę. Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty , podzielając w pełni stanowisko wyrażone przez organ I instancji. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit i osobą bezrobotną nie jest m.inn. osoba uzyskująca miesięczny dochód w wysokości przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z tytułu odsetek lub innych przychodów od środków zgromadzonych na rachunkach bankowych z zastrzeżeniem lit. d. Stosownie zaś do treści art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy, dochód oznacza dochody z innego tytułu niż zatrudnienie lub inna praca zarobkowa podlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochody ze sprzedaży akcji nie są wyłączone z opodatkowania a zatem bez znaczenia w sprawie jest okoliczność w którym roku uzyskany dochód będzie podlegał opodatkowaniu, gdyż istotny jest fakt otrzymania zaliczki na poczet przyszłej sprzedaży akcji w kwocie przekraczającej połowę najniższego wynagrodzenia, co skutkuje utratą statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Wojewody złożył Z. K. wnosząc o stwierdzenie jej nieważności w części pozbawiającej statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku za okres przekraczający miesiąc październik 2003r. oraz nakazanie organowi wydania decyzji zgodnej z przepisami prawa. Skarżący wskazał te same zarzuty, które były przedmiotem odwołania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona i podlega uwzględnieniu, aczkolwiek z innych powodów niż podniesione w skardze. Na wstępie należy zwrócić uwagę na istotne zagadnienie o charakterze procesowym. Stosownie do § 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie, Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach przekazuje się sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na obszarze województwa świętokrzyskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 lipca 2005r. Z tego względu właściwym do rozpoznania skargi Z. K. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest obecnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną ( art. 134 § 1 cyt. ustawy). Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 § 2). Ustalony w sprawie stan faktyczny jest bezsporny, albowiem wynika ze zgromadzonych w sprawie dowodów niekwestionowanych przez skarżącego. Pozostaje do rozważenia kwestia prawna, a mianowicie, czy zaliczka na poczet przyszłej sprzedaży akcji stanowi dochód w rozumieniu przepisów art. 2 ust. 1 pkt 2 lit i w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu skutkujący na podstawie art. 13 ust. 3 pkt 1 ustawy, utratą statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku. Interpretacji pojęcia dochodu należy dokonać z uwzględnieniem przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem bezpośrednio do nich odwołuje się przepis art. 2 ust. 1 pkt 4 , którego treść została prawidłowo przytoczona w uzasadnieniu decyzji Wojewody. Zgodnie z art. 44 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2003r., podatek dochodowy w formie zaliczek miesięcznych obowiązani są wpłacać podatnicy osiągający dochody: 1) z odpłatnego zbycia udziałów, akcji, obligacji lub innych papierów wartościowych 2) z tytułu objęcia udziałów ( akcji ) w spółce albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część 3) z umorzenia udziałów ( akcji ) objętych w zamian za przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część. Stan faktyczny w rozpoznawanej sprawie uzasadnia jego ocenę w aspekcie przesłanki określonej w pkt. 1 powołanego artykułu. Z jego zaś brzmienia w sposób jednoznaczny wynika, że dopiero zbycie akcji i uzyskanie z tego tytułu dochodu w postaci uiszczonej na rzecz sprzedawcy ceny, powoduje powstanie obowiązku podatkowego. Dopóki zatem obowiązek taki nie ciąży na podatniku, nie można mówić, że uzyskał on dochód w rozumieniu ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. W świetle powyższych rozważań należy uznać, że otrzymana przez Z.K. w miesiącu październiku 2003r. kwota z tytułu zaliczki na poczet dochodu jaki uzyska w 2005r. ze sprzedaży należących do niego akcji ZPW A SA, nie podlegała w 2003r. podatkowi dochodowemu od osób fizycznych, a zatem mimo, że jej wysokość przekraczała połowę najniższego wynagrodzenia - nie miała ona wpływu na warunki określające status bezrobotnego a tym samym nie mogła skutkować na podstawie art. 13 ust. 3 pkt 1 pozbawieniem statusu bezrobotnego. Dokonując odmiennej interpretacji art. 2 ust. 1 pkt 2 lit i w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 4 Wojewoda naruszył przepisy prawa materialnego co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpoznając sprawę ponownie organ II instancji wyda stosowne rozstrzygnięcie mając na względzie przedstawione wyżej uwagi i wyeliminuje dotychczasowe naruszenia prawa. W tym stanie rzeczy, Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1a, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.