II SA/Ke 630/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika S. S., radcy prawnego T. G. o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego w sprawie ze skargi kasacyjnej S. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 24 maja 2007r. sygn.akt II SA/Ke 630/06 w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] nr: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a : przyznać od Skarbu Państwa ( Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego T. G. kwotę 146,40 zł ( sto czterdzieści sześć złotych i 40/100) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym kwotę 26,40 zł VAT. Wnioskiem zawartym w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 24 maja 2007r. sygn.akt II SA/Ke 630/06 w sprawie ze skargi S. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego radca prawny T. G. wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 listopada 2008r. sygn.akt II OSK 1400/07 oddalającym skargę kasacyjną S. S. nie orzekł o przyznaniu wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu w ramach prawa pomocy stwierdzając, że wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną przyznaje wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 – 261 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Postanowieniem z dnia 5 lutego 2009r. sygn. akt II SA/Ke 630/06 Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach odmówił przyznania radcy prawnemu T. G. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z uwagi na brak złożenia oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części stosownie do wymogu § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. W sprzeciwie z dnia 11.02.2009r. pełnomocnik skarżącego podniósł, iż oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części zostało złożone przed rozprawą jaka odbyła się w NSA w dniu 17 listopada 2008r., we wniosku z dnia 20.10.2008r. skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego nadanym listem poleconym z dnia 20.10.2008r., i jako dowód przedłożył w załączeniu odpis wniosku do NSA wraz ze stosownym oświadczeniem oraz dowodem nadania przesyłki listem poleconym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Biorąc pod uwagę, iż pełnomocnik skarżącego udokumentował złożenie oświadczenia o którym mowa w powołanym wyżej § 16 rozporządzenia, Sąd uznał, że przesłanki do przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zostały spełnione, co uzasadnia przyznanie pełnomocnikowi skarżącego T. G. wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w kwocie 146,40 zł., w tym VAT 26,40 zł, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.