II SA/Ke 637/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 listopada 2011r. sprawy ze skargi J.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki decyzji administracyjnej oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu wniosku J. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymało w mocy postanowienie własne z dnia [...] znak: [...], prostujące z urzędu oczywistą omyłkę w decyzji Kolegium z dnia [...] znak: [...] w następujący sposób: w wierszu 4 i 5 uzasadnienia decyzji na stronie 1 słowa "prawa jazdy nr [...] druk [...] wydanego w dniu [...]" zastępuje się słowami "prawa jazdy nr [...] druk [...] wydanego w dniu [...]" Organ przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Opisaną na wstępie decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Starosty S. z dnia [...] znak: [...] w części dotyczącej zobowiązania J. M. do zwrotu dokumentu prawa jazdy i umorzyło w tym zakresie postępowanie organu I instancji, utrzymało natomiast w mocy decyzję w pozostałej części dotyczącej cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kat. A, B, C, T wynikających z posiadanego prawa jazdy do czasu przedłożenia orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do kierowania pojazdami. W uzasadnieniu decyzji wadliwie wskazano numer prawa jazdy, numer druku oraz datę jego wydania. Organ wyjaśnił, że powyższa omyłka nie dotyczy merytorycznej strony rozstrzygnięcia, jej oczywistość jest widoczna w następstwie skonfrontowania materiału dowodowego z brzmieniem decyzji, a zatem możliwe było jej sprostowanie na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. M. nie zgodził się z organem, iż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z błędem pisarskim. Jego zdaniem błąd pisarski może wystąpić przy pisaniu jednej-dwóch liter bądź cyfr, a nie całego numeru z datą. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Wspomniany przepis wbrew twierdzeniom skarżącego, nie ogranicza przedmiotu sprostowania tylko do sytuacji, w których błąd pisarski dotyczy jednej-dwóch liter bądź cyfr. Ustawodawca, mówiąc o możliwości prostowania błędów pisarskich i rachunkowych czy też oczywistych omyłek, nie daje ustawowej definicji tych pojęć, w związku z czym, stosując ten przepis, należy mieć na uwadze potoczne znaczenie tych pojęć. Oczywista omyłka w rozumieniu wyżej wymienionego przepisu to widoczne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu (por. wyrok NSA z dnia 10 lutego 1994r., sygn. SA/Kr 723/93, ONSA 1995, nr 2, poz. 65). Oczywistość błędu pisarskiego, rachunkowego czy też innego powinna wynikać bądź z natury samego błędu, bądź z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z treścią wniosku czy też innymi okolicznościami. Oczywisty to nie budzący wątpliwości, bezsporny, pewny (Słownik języka polskiego PWN). Oczywistość omyłki może wynikać z treści decyzji lub akt sprawy. Stanowi ona zarazem granicę przedmiotowej dopuszczalności sprostowania w trybie wskazanym w art. 113 § 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 24 lipca 2003r., sygn. III SA 3068/01, LEX nr 90453 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 listopada 2008r., sygn. III SA/Wa 1328/08, LEX nr 515929; orzeczenia wydane na tle art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej). Z powyższego wynika, że w tym trybie można naprawić jedynie oczywiste przeoczenie, czy zastosowanie niewłaściwego słowa lub omyłkę pisarską o charakterze elementarnym, które nie wpływa na treść i znaczenie prostowanej decyzji. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż omyłka polegająca na przywołaniu w uzasadnieniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] nieprawidłowego nr prawa jazdy jako "[...]", nr druku jako "[...]" i daty jego wydania jako "[...]" zamiast odpowiednio "[...]", "[...]" i "[...]", nie budzi wątpliwości. Jej oczywistość wynika zarówno z treści samej decyzji, jak i z akt sprawy. Wynika z nich, że decyzja Kolegium z dnia [...] wydana została w sprawie cofnięcia J.M. uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kat. A, B, C, T wynikających z posiadanego prawa jazdy nr [...] druk [...] wydanego w dniu [...] Nie ma, więc wątpliwości, że organ naprawił jedynie oczywistą omyłkę o charakterze elementarnym, oraz że sprostowanie to nie wpłynęło na treść i znaczenie prostowanej decyzji. W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.