II SA/Ke 66/07

Sygn. akt. II SA / Ke 66 / 07 P O S T A N O W I E N I E Dnia 27 marca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Łagów na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 5 grudnia 2006r. znak: NK.I-0911/256/2006 stwierdzające nieważność uchwały Rady Gminy Łagów z dnia 27 października 2006r. w sprawie wyrażenia zgody na sprzedaż w trybie bezprzetargowym w części nieruchomości położonej w Łagowie z działki gruntu oznaczonej nr 494 postanawia odrzucić skargę. Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 5 grudnia 2006r. znak: NK.I-0911/256/2006 Wojewoda Świętokrzyski na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142 poz. 1591 z późn. zm.), stwierdził nieważność uchwały Nr LI/317/06 Rady Gminy Łagów z dnia 27 października 2006r. w sprawie wyrażenia zgody na sprzedaż w trybie bezprzetargowym części nieruchomości położonej w Łagowie z działki gruntu oznaczonej nr 494. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ nadzoru wskazał, iż zasady gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność jednostek samorządu terytorialnego reguluje ustawa z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 z późn. zm.). Zasadą jest rozporządzanie tymi nieruchomościami w trybie przetargowym, zaś wyjątki dotyczące możliwości bezprzetargowego obrotu zostały enumeratywnie wymienione w art. 37 ust. 2 cyt. ustawy. Stosownie do art. 37 ust. 2 pkt 6 przesłankami umożliwiającymi zbycie nieruchomości lub jej części w trybie bezprzetargowym są: 1) stwierdzenie, że nabywana nieruchomość jest niezbędna do poprawienia warunków zagospodarowania nieruchomości sąsiedniej 2) stwierdzenie, że nabywana nieruchomość nie może być zagospodarowana jako odrębna nieruchomość. Brak wykazania tych przesłanek uzasadnia stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały Rady Gminy Łagów. Ponadto z uchwały nie wynika czego konkretnie dotyczy zgoda Rady Gminy, nie określono bowiem w uchwale jaka część nieruchomości oznaczona nr 494 przeznaczona jest do bezprzetargowej sprzedaży, nie wskazano numeru działki na której poprawienie warunków ma być dokonana sprzedaż. Wójt Gminy Łagów w skardze z dnia 11 stycznia 2007r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na rozstrzygniecie nadzorcze Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 5 grudnia 2006r. wniósł o jego uchylenie. Skarżący zarzucił rozstrzygnięciu naruszenie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami. Rada Gminy zgodnie z przepisami jest właściwa do wyrażenia zgody na sprzedaż w trybie bezprzetargowym części nieruchomości z działki nr 494 położonej w Łagowie, zaś stosownie do art. 11 ust. 1 wójt jest uprawniony do reprezentowania gminy w sprawach gospodarowania nieruchomościami i gospodarowania gminnym zasobem nieruchomości (art. 25 ust. 2 ). Z tego względu szczegóły dotyczące sprzedawanej nieruchomości np. numer nieruchomości, której warunki mają ulec poprawie należą do wójta a nie do rady gminy. W Odpowiedzi na skargę Wojewoda Świętokrzyski wniósł o odrzucenie lub ewentualnie o oddalenie skargi. Uzasadniając stanowisko w kwestii odrzucenia skargi organ wskazał, iż został naruszony przepis art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8.03.1990r. o samorządzie gminnym, albowiem brak jest uchwały rady gminy w przedmiocie zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego, a skargę w imieniu wójta podpisał zastępca wójta Gminy Łagów. Wnosząc o oddalenie skargi organ podtrzymał argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm. - cytowanej dalej jako ustawa) rozstrzygniecie organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust 1 podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie trzydziestu dni od dnia ich doręczenia. Do złożenia skargi jak wynika z przepisu art. 98 ust 3 ustawy uprawniona jest gmina, której interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone, a podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie, albo którego dotyczy rozstrzygniecie nadzorcze. Powyższa regulacja oznacza, że badanie warunków dopuszczalności wniesienia skargi następuje wyłącznie w kontekście przesłanek określonych w art. 98 ust. 1 oraz 98 ust 3 tej ustawy. W rozpatrywanej sprawie rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczyło uchwały Rady Gminy Łagów, a zatem ten organ był właściwy do podjęcia stosownej uchwały. Na wezwanie Sądu Rada Gminy Łagów przedłożyła swoją uchwałę Nr VI/22/07 z dnia 13 marca 2007r. w sprawie wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze. W ocenie Sądu Uchwała Rady Gminy Łagów z dnia 13 marca 2007r. nie stanowi uchwały o jakiej mowa w powołanym art. 98 ust. 3 ustawy. Przepis art. 98 ust. 1 ustawy wymaga, aby skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczące gminy została wniesiona do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od daty doręczenia tego rozstrzygnięcia. Skoro wedle przepisu art. 98 ust. 3 podstawą wniesienia skargi jest uchwała organu gminy, to powinna być ona podjęta w tym samym terminie. Ewentualnie za zachowanie terminu do wniesienia skargi można uznać sytuację, w której skarżący w terminie wskazanym przez Sąd uzupełnił skargę poprzez dołączenie uchwały organu gminy, jeżeli jej podjęcie nastąpiło w przewidzianym art. 98 ust. 1 trzydziestodniowym terminie od dnia doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia organu nadzorczego (termin do wniesienia skargi). Analogiczny pogląd wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 25 sierpnia 2005 r. sygn akt VI SA / WA 253 / 05 opubl. LEX nr 190776. Bardziej rygorystyczne stanowisko w tej kwestii reprezentowane jest w doktrynie prawa, w której podniesiono, że podjęcie takiej uchwały ex post, tj. już po wniesieniu skargi do sądu, nie może konwalidować naruszenia art. 98 ust. 3 ustawy, gdyż nieistnienie uchwały w momencie składania skargi oznacza, że akt zaskarżenia nie mógł być i nie został dokonany zgodnie z tym przepisem (T.Woś: Postępowanie sądowo-administracyjne Wydawnictwo Prawnicze LewisNexis Warszawa 2004 Wydanie 1 str. 116) Reasumując, w przedmiotowej sprawie należy uznać, że uchwała Rady Gminy Łagów z dnia 13 marca 2007r. została podjęta po upływie trzydziestodniowego terminu przewidzianego do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 5 grudnia 2006r. Skoro przesłanki dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie zostały spełnione, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a. w zw. z art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym orzekł jak w sentencji.