II SA/Ke 67/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 marca 2013 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia akt weryfikacyjnych punktu gier na automatach o niskich wygranych oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w [...], po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], działając na podstawie art. 220 § 2, art. 233 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, art. 64 ust. 1 i ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, § 4 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 2009 r. w sprawie urzędowego sprawdzenia (Dz. U. Nr 222/09 poz. 1757 ze zm.) oraz art. 129 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] odmawiającą zatwierdzenia akt weryfikacyjnych punktu gier na automatach o niskich wygranych: Pizzeria [...] – M. B. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że w dniu 22.12.2011 r. [...] Sp. z o.o. przesłała do Urzędu Celnego w [...] zgłoszenie rozpoczęcia działalności punktu gier: PIZZERIA [...], ul. [...], [...] wraz z aktami weryfikacyjnymi punktu. W dniu 3 lutego 2012 r. funkcjonariusze Referatu Dozoru Urzędu Celnego przeprowadzili urzędowe sprawdzenie w zgłoszonym punkcie gier. W jego trakcie stwierdzili, że [...] Sp. z o.o. w zgłoszeniu rozpoczęcia działalności, jako podstawę prawną wskazała decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...], znak: [...], w której nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności został ustalony na dzień 07.10.2010 r. Decyzją Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...], znak: [...], termin ten został przedłużony na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy o grach hazardowych do dnia 06.04.2011 r. [...] z o.o. ponownie zwróciła się z wnioskiem o przedłużenie nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności. Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia [...] odmówił przedłużenia nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności we wszystkich punktach gier na automatach o niskich wygranych w zakresie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...], a następnie decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...]. Strona zaskarżyła tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wyrokiem z dnia [....] w sprawie II [...] WSA oddalił skargę [...] Sp. z o.o. wskazując, że przepis art. 48 ust. 1 ustawy o grach hazardowych przewiduje, że określony w zezwoleniu termin rozpoczęcia działalności może zostać przedłużony jednokrotnie, na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy. W przypadku nierozpoczęcia działalności w terminie określonym w zezwoleniu, zezwolenie wygasa w całości lub w części, w której nie podjęto działalności (art. 48 ust. 2). Ze względu na fakt, iż [...] Sp. z o.o. skorzystała już z możliwości przedłużenia terminu rozpoczęcia działalności określonego w zezwoleniu, odmowa przez organ dokonania kolejnej zmiany zezwolenia w zakresie zmiany terminu ostatecznego uruchomienia wszystkich punktów gier, była w ocenie Sądu zasadna. W dalszym ciągu organ wyjaśnił, że w trakcie przeprowadzanego w dniu 03.02.2012 r. urzędowego sprawdzenia przedmiotowego punktu gier, funkcjonariusze celni stwierdzili, że w opinii technicznej z badania poprzedzającego rejestrację z dnia 7 sierpnia 2008 r. wydanej przez Politechnikę Łódzką znajduje się zapis, z którego wynika, że w automacie [...] (zgłoszonym do weryfikacji w przedmiotowym punkcie), programowa wypłacalność dla gry Double Up wynosi 50%, a tym samym automat nie spełnia wymagań art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych. Odnośnie przedłożonych przez przedstawiciela skarżącego, w czasie kontroli dokumentów, tj. 1) informacji z dnia 13.01.2012 r. sporządzonej przez [...] Sp. z o.o., 2) poświadczenia o zaprogramowanej wysokości wygranych oprogramowania z dnia 05.12.2011 r. wystawione przez [...], 3) trzech poświadczeń o zaprogramowanej wysokości wygranych oprogramowania z dnia 09.01.2012 r. wystawionych przez [...], kontrolujący stwierdzili w protokole z tej kontroli, że nie wskazują one na to, aby dotyczyły automatu [...]. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami podczas urzędowego sprawdzenia w dniu 03.02.2012 r., pismem z dnia 12.03.2012 r., znak: [...], Naczelnik Urzędu Celnego w [...] wezwał firmę [...] do dostarczenia w terminie siedmiu dni od daty otrzymania przedmiotowego pisma dokumentu uprawniającego podmiot do rozpoczęcia działalności w punkcie gier: PIZZERIA [...] oraz dokumentu potwierdzającego zaprogramowaną wartość wygranych w automacie [...] zgodną z art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. W odpowiedzi na to wezwanie, w piśmie z dnia 27.03.2012 r. Spółka [...] stwierdziła, że dostarczyła już wymagane w tym wezwaniu dokumenty tj. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] znak: [...] i dokumenty potwierdzające zaprogramowaną wartość wygranych na automacie [...], wydane przez [...]. W dniu 25.04.2012 r. funkcjonariusze Referatu Dozoru Urzędu Celnego w [...], w obecności przedstawiciela [...], przeprowadzili powtórne urzędowe sprawdzenie punktu gry na automatach o niskich wygranych: PIZZERIA [...], ul. [...], na podstawie art. 64 ust. 5 ustawy o Służbie Celnej oraz § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 2009 r. w sprawie urzędowego sprawdzenia. W jego trakcie funkcjonariusze stwierdzili, że [...] Sp. z o.o. nie dostarczyła dokumentu uprawniającego do rozpoczęcia działalności w tym punkcie po terminie 06.04.2011 r. oraz dokumentu potwierdzającego zaprogramowaną wartość wygranych w automacie [...], zgodną z art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. Decyzją z dnia 12 czerwca 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego w [...] odmówił zatwierdzenia akt weryfikacyjnych punktu gier: PIZZERIA [...] – M. B. w [...]. W tak ustalonym stanie faktycznym organ II instancji wyjaśnił na wstępie, że zgodnie z art. 29 ust. 1 obowiązującej ustawy o grach hazardowych, działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Organ przytoczył też treść przepisów art. 64 ust. 1, ust. 5 i ust. 6 pkt 1 ustawy o Służbie Celnej określających czynności organów które muszą poprzedzać wydanie decyzji o zatwierdzeniu akt weryfikacyjnych. Wyjaśnił następnie, że wykonując te czynności funkcjonariusze Urzędu Celnego w [...] dwukrotnie przeprowadzili urzędowe sprawdzenie w lokalu zgłoszonym do weryfikacji, tj. w PIZZERII [...] – M. B. w [...], ul. [...] ustalając, że wskazany punkt nie spełnia warunków i środków do sprawnego przeprowadzenia kontroli. W szczególności organ zauważył, że strona wskazując w zgłoszeniu rozpoczęcia działalności decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] , nie mogła na jej podstawie uruchomić nowego punktu gier, bowiem termin na jego uruchomienie upłynął z dniem 06.04.2011 r. Spółka nie dochowując tego terminu nie mogła skutecznie powoływać się na przedmiotową decyzję. Na podstawie wskazanej wyżej decyzji strona może prowadzić działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w punktach gier, które zostały już uruchomione do czasu wygaśnięcia lub cofnięcia zezwolenia. Odnośnie stwierdzonego również w czasie urzędowego sprawdzenia niespełnienia przez automat [...] wymogów art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych i wyjaśnień strony twierdzącej, że przewidziane w tym przepisie określenie wygranych na pułapie 75% dotyczy nie jednej gry, ale jest to średnia wszystkich wygranych, organ nie zgodził się z takim wyjaśnieniem. W jego ocenie stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 1lit. d rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz. U. z 2012 r., poz. 312), wydanie opinii wymaga uprzedniego przeprowadzenia badania technicznego automatu lub urządzenia do gier, polegającego na sprawdzeniu, czy konstrukcja automatu lub urządzenia do gier zapewnia możliwość określenia minimalnej wartości wygranych, o której mowa w art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, w grze rozgrywanej w ramach zaprogramowanego cyklu gry, a w przypadku gdy automat zawiera wiele gier - dla każdej gry oddzielnie w ramach zaprogramowanego cyklu dla każdej gry. W opinii technicznej z badania poprzedzającego rejestrację z dnia 7 sierpnia 2008 r. jednostka badająca wskazała, że każdy z wymienionych automatów do gier HOT SPOT PLATIN posiada następujące gry: Sizzling Hot PL, American Poker PL, Hot Target PL, Ultra Hot PL, Book of Ra PL, Columbus PL, Delphin's Pearl PL, Treasure Jewels PL, Always Hot PL, Hi-Lo, Preudoruletka, Double Up. W opinii wskazano też teoretyczną wypłacalność poszczególnych gier automatu, w tym między innymi wskazano, że gra Double Up jest ustawiona programowo na wypłacalność w wysokości 50%. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w [...] nie chodzi w art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych o wartość wygranych cyklu gry, jak twierdzi strona, ale chodzi o wartość wygranych w jednej konkretnej grze. Według organu odwoławczego, żaden z powoływanych przez stronę dokumentów nie dotyczy kwestionowanego automatu do gier. W przedłożonych poświadczeniach jednostka badająca nie wskazała, której opinii technicznej dotyczy poświadczenie lub też jakie automaty zostały poddane badaniom. Niezależnie od powyższego organ odwoławczy zauważył, że A. K. - dyrektor zarządzający [...] Oddział w Polsce - upoważnionej jednostki badającej, w piśmie z dnia 24.04.2012 r. skierowanym do Departamentu Podatku Akcyzowego i Ekologicznego Ministerstwa Finansów wskazał, że poświadczenia o zaprogramowanej wysokości wygranych oprogramowania i informacja techniczna z dnia 09. 01.2012 r. zostały wydane na prośbę użytkowników automatów do gry, nie wnikając czy będą one zaakceptowane przez służby Ministerstwa Finansów. Ponadto poświadczenia dotyczą konkretnego oprogramowania, a nie automatu do gry, dlatego też wydano je w takiej formie, a nie w formie wymaganego ustawowo uzupełnienia do opinii technicznej. Organ odwoławczy zauważył również, że zaskarżona decyzja organu I instancji z dnia [...] nie została doręczona stronie zgodnie z art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej. Według tego przepisu bowiem, jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pismo doręcza się pełnomocnikowi. Pomimo jednak naruszenia tego przepisu i doręczenia skarżonej decyzji samej stronie, pełnomocnik strony w odwołaniu z dnia 3 lipca 2012 r. nie wskazał na naruszenie cytowanego przepisu przez organ I instancji, a dodatkowo do odwołania załączył pełnomocnictwo substytucyjne, co pozwala na uznanie, że decyzja z dnia [...] była mu znana. Odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących naruszenia art. 121 Ordynacji podatkowej, poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych, Dyrektor Izby Celnej w [...] wyjaśnił, że zgodnie z wymienionym przepisem postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Postępowanie budzące zaufanie to postępowanie staranne i merytorycznie poprawne. Zdaniem organu odwoławczego, Naczelnik Urzędu Celnego w [...], w trakcie prowadzonego postępowania podjął wszystkie czynności, które miały na celu wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia, w oparciu o kompletny i zgodny ze stanem faktycznym materiał dowodowy. Organ I instancji dołożył wszelkich starań, aby postępowanie czyniło zadość ogólnej zasadzie wynikającej z powołanego przepisu. Generalnie, zaufanie budzi postępowanie podatkowe wówczas, gdy organy podatkowe przestrzegają zasady zebrania całego materiału dowodowego oraz jego wszechstronnej i wnikliwej oceny (wyrok WSA z 21.01.2004 r., I SA/Gd 1958/00). Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] z siedzibą w K. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] oraz decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...]. Skarżąca Spółka zarzuciła naruszenie przepisów: - art. 64 ust. 6 pkt. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z 2009r.,Nr 168, poz. 1323 ze zm.) poprzez uznanie, iż w lokalu PIZZERIA [...], nie zostały spełnione wymogi umożliwiające zatwierdzenie akt weryfikacyjnych i w konsekwencji wydanie decyzji odmawiającej zatwierdzenia tychże akt we wskazanym punkcie oraz decyzji utrzymującej tę decyzję w mocy, - art. 121 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) - w związku z art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2009 r. Nr 201 poz. 1540 ze zm.), poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych, - art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 8 ustawy o grach hazardowych poprzez nieprawidłowe doręczenie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] na adres Spółki, zamiast na adres ustanowionego w sprawie pełnomocnika. W zakresie braku przedłożenia aktualnego zezwolenia uprawniającego Spółkę do prowadzenia działalności polegającej na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych, autor skargi podniósł, że w uwzględnieniu wniosku Spółki złożonego zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami, Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia [...] udzielił Spółce zezwolenia na prowadzenie działalności polegającej na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych, obejmującego również punkt położony w [...] (PIZZERIA [...]). W decyzji tej został wskazany nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności, który został następnie przedłużony, a kolejny wniosek strony o jego przedłużenie został oddalony decyzją, która została utrzymana w mocy przez organ II instancji. Ponieważ jednak decyzja ta została zaskarżona do WSA, a negatywny wyrok tego sądu z dnia [...] został następnie zaskarżony do NSA skargą kasacyjną, która nie została jeszcze rozpatrzona, kwestia czy termin rozpoczęcia działalności w wymienionym punkcie zostanie wydłużony, czy też nie, nie została jeszcze ostatecznie i prawomocnie przesądzona w postępowaniu sądowo-administracyjnym. Tym samym jedynym ważnym zezwoleniem obejmującym swoim zakresem przedmiotowy punkt jest zezwolenie udzielone decyzją z dnia [...]. Dopóki to zezwolenie istnieje w obrocie prawnym (tj. nie została wydana prawomocna decyzja w przedmiocie jego cofnięcia bądź wygaśnięcia), stanowi ono jedyną podstawę prowadzenia działalności w tym konkretnym punkcie. Choć organ słusznie stwierdził, że decyzja z dnia [...] jest dla niego wiążąca, to błędnie nie uwzględnia potencjalnych zmian, jakie mogą być w tej decyzji zawarte. Uzasadniając drugi zarzut skargi podniesiono, że interpretacja przepisu art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych zaprezentowana przez organ jest błędna, przez co nie może prowadzić do odmowy uwzględnienia wniosku strony. Ustawodawca nie wskazał bowiem w tym przepisie, aby chodziło o wysokość wygranej w jednej grze. Oznacza to, że ustawodawca w pełni świadomie określił, że wymóg 75 % nie dotyczy jednej gry, a wygranej całego cyklu gier. W przepisie tym została użyta liczba mnoga w zakresie słów "gra" i "wygrana", za to jest liczba pojedyncza w wypadku słowa "automat". Dlatego literalna wykładnia tego przepisu wyraźnie przemawia za tym, że chodzi w nim o średnią wartość wygranych w jednym automacie, a nie o jedną wygraną w jednej grze. Dodatkowo za taką wykładnią przemawiają również dwa pierwsze ustępy tego samego artykułu, w których ustawodawca jasno wskazał, że wartość wygranych w grach hazardowych lub ogólna wartość wygranych w grze liczbowej, dotyczą średniej wartości wygranych, a nie jednej konkretnej gry. Również w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier, w § 2 ust. 1 lit. d zostało wyraźnie wskazane, że konstrukcja automatu lub urządzenia do gier powinna zapewniać możliwość określenia minimalnej wartości, o której mowa w art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, w grze rozgrywanej w ramach zaprogramowanego cyklu gry, a w przypadku, gdy automat zawiera wiele gier – dla każdej gry oddzielnie w ramach zaprogramowanego cyklu dla każdej gry. Chodzi tu więc o wartość wygranych cyklu gry, a nie jednej konkretnej gry. Abstrahując od takiej wykładni art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, skarżąca Spółka posiada i przedłożyła w toku kontroli dokumenty (opinie techniczne) wystawione przez uprawnione jednostki badające Ministerstwa Finansów, z których w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że kontrolowane automaty spełniają wszystkie wymogi ustawowe. Organ przy tym do treści tych dokumentów w ogóle się nie odniósł. Z poświadczenia o zaprogramowanej wysokości wygranych oprogramowania oraz informacji technicznej sporządzonej przez upoważnioną jednostkę badającą, tj. [...] Oddział w Polsce wprost wynika, że automat [...] spełnia wszystkie wymogi techniczne, w tym wymogi określone w art. 18 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. Takie postępowanie organu narusza przy tym w sposób rażący zasadę wyrażoną w art. 121 Ordynacji podatkowej, która nakazuje prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Uzasadniając trzeci zarzut skargi podniesiono, że Naczelnik Urzędu Celnego w [...] w sposób błędny dokonał doręczenia decyzji z dnia [...], co potwierdza także w decyzji z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w [...]. Dokonał on bowiem doręczenia na adres Spółki pomimo tego, że Strona ustanowiła pełnomocnika – adwokata Z. G., która powołała fakt swojego ustanowienia w piśmie zawierającym zastrzeżenia i wyjaśnienia do protokołu kontroli z dnia 3 lutego 2012 r. Autor skargi powołał się na poglądy wyrażone w wyrokach NSA z dnia 14 sierpnia 1996 r., SA/Gd 1686/95, LEX nr 27280 i z dnia 10 lutego 1987 r., SA/Wr 875/86, ONSA nr 1/87 poz. 112, z których wynika, że doręczenie decyzji podatnikowi w sytuacji, gdy w postępowaniu uczestniczy pełnomocnik, nie ma żadnego znaczenia procesowego. Ma jedynie charakter informacyjny. Pominięcie przez organ podatkowy pełnomocnika jest równoznaczne z pominięciem strony w postępowaniu. ........W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w pisemnych motywach zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając skargę na decyzję Sąd dokonuje oceny, czy nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego bądź też procesowego, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z kolei zgodnie z zasadą praworządności, określoną w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997r. Nr 78, poz. 483 ze zm.), jak również w art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), dalej ord. pod., mającej w sprawie zastosowanie z mocy art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych), dalej u.g.h. (Dz. U. z 2009r., Nr 201, poz. 1540) organy administracji publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, co oznacza działanie na podstawie przepisów prawa obowiązujących w dniu wydawania decyzji administracyjnej. Od tej reguły mogą zostać wprowadzone odstępstwa, jeśli takowe przewidują przepisy przejściowe. Do dnia 31 grudnia 2009 roku warunki urządzania i zasady prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych regulowała ustawa z dnia 29 lipca 1992r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz.U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 ze zm.) Ustawa ta utraciła moc na podstawie art. 144 u.g.h. Od dnia 1 stycznia 2010 roku obowiązuje u.g.h. Według art. 117 ust. 1 u.g.h. udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier i zakładów wzajemnych zachowują ważność do czasu ich wygaśnięcia. Stosownie do treści art. 129 ust. 1 tej ustawy, działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie jednak z art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134/11 poz. 779), przepis art. 18 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy o grach hazardowych), stosuje się również do podmiotów prowadzących na podstawie art. 129 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, do czasu wygaśnięcia udzielonego zezwolenia, działalność w zakresie gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach oraz w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Zgodnie z art. 64 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168/09 poz. 1323 ze zm.) podmiot, o którym mowa w ust. 1 (tj. podmiot prowadzący działalność gospodarczą podlegającą kontroli, w którym właściwy organ Służby Celnej przeprowadza urzędowe sprawdzenie polegające na wykonaniu czynności w celu ustalenia, czy są zapewnione warunki i środki, o których mowa w art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 1, tj. między innymi czy przesłano właściwemu naczelnikowi urzędu celnego zgłoszenie działalności w zakresie urządzania i prowadzenia gier hazardowych oraz dokumentację dotyczącą tej działalności), przesyła właściwemu organowi Służby Celnej, co najmniej na 14 dni przed rozpoczęciem działalności, zgłoszenie oraz dokumentację dotyczącą tej działalności, a w przypadku wznowienia działalności, po przerwie trwającej dłużej niż 3 miesiące - zgłoszenie dotyczące wznowienia tej działalności. Uszczegółowienie obowiązku określonego w przytoczonym przepisie znajduje się w wydanym na podstawie art. 64 ust. 9 ustawy o Służbie Celnej rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 2009 r. w sprawie urzędowego sprawdzenia (Dz. U. Nr 222/09 poz. 1757 ze zm.). Zgodnie z § 4 ust. 3 pkt 5 tego rozporządzenia, do zgłoszenia przesłanego przed rozpoczęciem działalności dołącza się między innymi zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Na podstawie takiego zgłoszenia właściwy organ Służby Celnej przeprowadza urzędowe sprawdzenia o jakim mowa w art. 64 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej. Z urzędowego sprawdzenia sporządza się protokół, który wraz ze zgłoszeniem, o którym mowa w ust. 3, oraz dokumentacją dotyczącą działalności podlegającej kontroli, stanowią akta weryfikacyjne, które zatwierdza się decyzją naczelnika urzędu celnego (art. 64 ust. 4 pkt 1 ustawy). W przypadku gdy nie są zapewnione warunki i środki określone w ust. 1 ustawy o Służbie Celnej, właściwy organ Służby Celnej wyznacza termin do ich spełnienia, a po upływie terminu przeprowadza powtórne urzędowe sprawdzenie (art. 64 ust. 5 tej ustawy). W przypadku stwierdzenia w wyniku powtórnego urzędowego sprawdzenia, że nie są zapewnione warunki i środki, o których mowa w ust. 1 ustawy o Służbie Celnej, organ Służby Celnej wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia akt weryfikacyjnych - w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 tej ustawy, tj. w wypadku działalności, o której mowa w art. 30 ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy o Służbie Celnej, a więc między innymi działalności w zakresie urządzania i prowadzenia gier hazardowych, o których mowa w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Postępowanie w sprawie zakończonej wydaniem zaskarżonej decyzji, zostało przeprowadzone w zgodzie z przedstawionymi, mającymi w sprawie zastosowanie przepisami. Na podstawie złożonego w Urzędzie Celnym w [...] w dniu 22 grudnia 2011 r. zgłoszenia rozpoczęcia działalności podlegającej referatowi dozoru, w punkcie gier o niskich wygranych w PIZZERII [...], ul. [...] w [...], złożonego przez [...] z siedzibą w [...] oraz na podstawie wniosku tej strony z tej samej daty o weryfikację w/w zgłoszonego punktu gry, doszło do przeprowadzenia przez Urząd Celny w [...] urzędowego sprawdzenia zgłoszonego punktu gry na automatach o niskich wygranych. W toku tego sprawdzenia stwierdzono między innymi, że [...]. w zgłoszeniu rozpoczęcia działalności, jako podstawę prawną wskazała decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...], znak: [...] udzielającą zezwolenia firmie [...] z siedzibą w [...] na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa świętokrzyskiego, w której nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności został ustalony na dzień [...] Decyzją Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] termin ten został przedłużony na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy o grach hazardowych do dnia 6 kwietnia 2011 r. Kolejnego przedłużenia rozpoczęcia działalności skarżąca spółka, mimo złożenia stosownego wniosku już nie uzyskała, ponieważ Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia [...], utrzymaną w mocy ostateczną decyzją z dnia [...], odmówił przedłużenia nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności we wszystkich punktach gier na automatach o niskich wygranych w zakresie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...]. Tego rozstrzygnięcia nie zmieniła też skarga strony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...], gdyż Sąd ten wyrokiem z dnia [...] w sprawie II [...] oddalił ją wskazując, że przepis art. 48 ust. 1 ustawy o grach hazardowych przewiduje, że określony w zezwoleniu termin rozpoczęcia działalności może zostać przedłużony jednokrotnie, na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy. Mimo zaskarżenia tego wyroku do NSA skargą kasacyjną i nie rozstrzygnięcia tej sprawy do dnia wyrokowania w niniejszej sprawie, w obrocie prawnym pozostaje ostateczna decyzja o odmowie dalszego przedłużenia nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności we wszystkich punktach gier na automatach o niskich wygranych w zakresie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...]. Wykonanie Decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] nie zostało wstrzymane ani przez organ administracji, ani też przez sąd administracyjny. Przede wszystkim należy jednak zauważyć, że bieg tamtego postępowania administracyjnego i sądowo administracyjnego, nie miał wpływu na sprawę zatwierdzenia akt weryfikacyjnych zgłoszonego punktu, gdyż obowiązkiem strony było przedstawienie w czasie dwukrotnego urzędowego sprawdzenia, o jakim mowa w art. 64 ustawy o Służbie Celnej, zgłoszenia rozpoczęcia działalności, o której mowa w art. 30 ust. 2 pkt 3 (a więc działalności w zakresie urządzania i prowadzenia gier hazardowych, o których mowa w u.g.h.) oraz dokumentacji dotyczącej tej działalności, uprawniającej do jej prowadzenia. Wbrew twierdzeniom strony, wystarczającym dokumentem uprawniającym do prowadzenia przedmiotowej działalności w punkcie gier na automatach o niskich wygranych nie była decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...]. Decyzja ta zezwalała wprawdzie firmie [...] z siedzibą w [...] na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa świętokrzyskiego, ale wyznaczony w niej nieprzekraczalny termin rozpoczęcia działalności ustalony na dzień 7 października 2010 r. upłynął bezskutecznie, podobnie jak termin przedłużony do dnia 6 kwietnia 2011 r. decyzją Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...]. To, że sama decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nie uprawniała do rozpoczęcia zgłoszonej przez stronę działalności nie może w tej sytuacji budzić wątpliwości. Wydaje się, że taką samą wykładnię akceptowała też skarżąca spółka, skoro sama wnosiła dwukrotnie o przedłużenie nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności. Gdyby bowiem uważała, że decyzja zezwalająca jej na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa świętokrzyskiego wystarczała do podjęcia takiej działalności w przedmiotowym punkcie, to nie domagałaby się wydawania decyzji przedłużających nieprzekraczalny terminu rozpoczęcia działalności w tym punkcie. Ponieważ organ I instancji zasadnie uznał, że nie są zapewnione warunki i środki o których mowa w art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej, prawidłowo zastosował art. 64 ust. 5 w/w ustawy i wyznaczył stronie stosowny termin do ich spełnienia. Ponieważ mimo upływu tego terminu żadne nowe dokumenty nie zostały przez [...] z o.o. złożone, organ zasadnie przeprowadził w dniu 25 kwietnia 2012 r. powtórne urzędowe sprawdzenie punktu gier na automatach o niskich wygranych położonego w PIZZERII [...] stwierdzając między innymi, że Spółka w dalszym ciągu nie dostarczyła dokumentu uprawniającego do rozpoczęcia działalności po dniu 6 kwietnia 2011 r. Ponieważ oznaczało to, że mimo powtórnego urzędowego sprawdzenia, w dalszym ciągu nie są spełnione warunki i środki, o których mowa w art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej, zasadnie Naczelnik Urzędu Celnego w Kielcach na podstawie art. 64 ust. 6 pkt 1 tej ustawy wydał decyzję o odmowie zatwierdzenia akt weryfikacyjnych. Ponieważ samo tylko niedostarczenie dokumentu uprawniającego do rozpoczęcia przez [...] działalności w punkcie gier na automatach o niskich wygranych położonym w PIZZERII [...] po dniu 6 kwietnia 2011 r. oznaczało, że nie są spełnione warunki i środki, o których mowa w art. 33 ust. 1 i art. 34 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej, a przez to uzasadniało wydanie zaskarżonej decyzji, nie było dla rozstrzygnięcia sprawy konieczne wyjaśnienie, czy zasadnie organ I instancji wzywał stronę do dostarczenia dokumentu potwierdzającego zaprogramowaną wartość wygranych w automacie [...] zgodną z art. 18 ust. 3 u.g.h. kwestionując zgodność zaprogramowania tego automatu z wymienionym przepisem. Ponieważ ostatnio wymienione okoliczności nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, nie mogło również wpłynąć na wynik sprawy zarzucone w skardze naruszenie przez organy administracji określonej w art. 121 ord. pod. zasady nakazującej prowadzenie postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, poprzez nieuznanie racji skarżącej i nieprzyjęcie przedkładanych przez nią dokumentów dotyczących zgodności zaprogramowanej wartości wygranych w automacie [...] z art. 18 ust. 3 u.g.h. Ponieważ natomiast, jak to wyżej wykazano, twierdzenie skarżącej Spółki odnośnie dostarczenia dokumentu uprawniającego do rozpoczęcia w przedmiotowym punkcie działalności po dniu 6 kwietnia 2011 r. okazały się nieprawdziwe, nie uznanie przedłożonych dokumentów za wystarczające również nie mogło świadczyć o naruszeniu przez organy celne zasady określonej w art. 121 ord. pod. Odnosząc się do ostatniego zarzutu skargi należy stwierdzić, że również nie mógł on zmienić rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi między innymi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przez możliwość istotnego wpływania na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść orzeczenia, a więc ukształtowanie w nich stosunku administracyjnoprawnego, materialnego lub procesowego. Takiego wpływu nie można w niniejszej sprawie stwierdzić. Mimo bowiem rzeczywiście wadliwego doręczenia pierwszoinstancyjnej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] skarżącej Spółce, zamiast jej ustanowionemu pełnomocnikowi, nieprawidłowość ta nie miała żadnego wpływu na wynik sprawy, skoro decyzja organu I instancji została jednak w terminie zaskarżona przez tego właśnie pominiętego przy doręczeniu fachowego pełnomocnika, który w dodatku nie powoływał się w ogóle w swym odwołaniu na wadliwość doręczenia, co może sugerować, że wadliwe doręczenie nie spowodowało żadnych negatywnych konsekwencji dla odwołującej się strony. Również w skardze nie wskazano na żadne takie konsekwencje. Tylko ich wskazanie i wykazanie ich istotnego wpływu na wynik sprawy mogłoby uczynić umawiany zarzut skargi skutecznym, co jednak w sprawie nie nastąpiło. Skoro wiec podniesione zarzuty okazały się niezasadne, a jednocześnie brak jest okoliczności, które należało wziąć pod uwagę z urzędu, skarga podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a.