II SA/Ke 681/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.),, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 listopada 2010 r. sprawy ze skargi B.M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku. II SA/Ke 681/10 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Komendant Wojewódzki Policji, na podstawie art. 138 § 2 kpa, art. 88, art. 92 i art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 06.04.1990r. o Policji (Dz.U. Nr 43 z 2007 r. poz. 277 z późniejszymi zmianami), przytaczanej dalej jako ustawa o Policji, po rozpatrzeniu odwołania B. M. od decyzji Nr [...] z dnia [...]. wydanej przez Komendanta Powiatowego Policji w J. w sprawie cofnięcia uprawnień do dotychczas przyznanego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ ustalił, że B. M. do służby w Policji został przyjęty dnia 1 września 1990 r., a funkcjonariuszem w służbie stałej został mianowany z dniem 1 września 1993 r. Na mocy decyzji Nr [...] z dnia [...] Komendanta Powiatowego Policji w J., B. M. od dnia 1 września 2009 r. uzyskał uprawnienie do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, nie posiadając lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Ponieważ zainteresowany jest właścicielem lokalu mieszkalnego w K., zatem przesłanką do przyznania funkcjonariuszowi równoważnika za brak lokalu mieszkalnego był czas dojazdu z miejsca zamieszkania do miejsca pełnienia służby (przekraczający 2 godziny w obie strony środkami komunikacji publicznej). Rozkazem Personalnym Nr [...] z dnia [...] B. M. został z dniem 8 marca 2010 r. zwolniony z zajmowanego stanowiska i przeniesiony do dyspozycji Komendanta Powiatowego Policji w J.. W następstwie tej decyzji zainteresowany nie miał ustalonego miejsca pełnienia służby. Mając powyższe na uwadze, Komendant Powiatowy Policji w J. wszczął z urzędu postępowanie, a następnie decyzją Nr [...] z dnia [...], cofnął zainteresowanemu prawo do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Rozpatrując odwołanie B. M., Komendant Wojewódzki Policji wskazał na treść art. 88 i 92 ustawy o Policji i podniósł, że kluczowe znaczenie dla ustalenia uprawnienia funkcjonariusza do równoważnika za brak lokalu ma stwierdzenie, czy policjant posiada lokal mieszkalny w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej. Zainteresowany, który pozostaje w dyspozycji Komendanta Powiatowego Policji w J. nie ma od dnia 8 marca 2010 r. określonego miejsca pełnienia służby. Konsekwencją takiego stanu rzeczy jest brak możliwości ustalenia czy miejsce zamieszkania zainteresowanego jest miejscowością pobliską do miejsca pełnienia służby, a zatem także brak możliwości dalszego wypłacania równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Za zasadnością powyższego stanowiska przemawia również utrwalona obecnie linia orzecznictwa, a w szczególności wyrok NSA z dnia 2 września 2008 r. (sygn. akt I OSK 1542/07) oraz wyrok WSA w Kielcach z dnia 12 kwietnia 2007 r. (sygn. akt II SA/Ke 60/07). Skargę od powyższej decyzji złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach B. M. i zarzucając naruszenie art. 88 ustawy o Policji oraz § 6 i § 9 ust.1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz.U.02.100918 ze zm.), przytaczanego w dalszym ciągu jako rozporządzenie, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego ma charakter podmiotowy i odnosi się do każdego policjanta. Przepisy ustawy o policji nie uzależniają ścisłego powiązania wypłaty równoważnika z wykonywaniem obowiązków w danym okresie. W ocenie autora skargi, rozkaz personalny o przeniesieniu "w dyspozycję" nie ma znaczenia dla nabycia prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu. Funkcjonariusz przeniesiony "w dyspozycję" nie jest zwolniony od obowiązku wykonywania czynności służbowych oraz konieczności stawiania się do służby. Takie zwolnienie - w przypadku skarżącego – związane jest tylko z leczeniem, a co za tym idzie ze zwolnieniem lekarskim. Zgodnie z rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] miejscem pełnienia służby B. M. jest Komenda Powiatowa Policji w J., w związku z czym po zakończeniu leczenia skarżący winien tam się stawić celem pełnienia służby. Dlatego nie można zgodzić się z twierdzeniem, że w niniejszej sprawie nie można określić miejsca pełnienia służby. Skarżący dodał, że po powrocie z leczenia, Komendant Powiatowy Policji może zadysponować jego osobą tylko w ramach swojej jurysdykcji, tzn. KPP J. bądź jednostki podległej, tak więc tam właśnie jest miejsce jego zatrudnienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. W niekwestionowanym przez stronę stanie faktycznym sprawy, zastosowanie miały przepisy ustawy o Policji oraz rozporządzenia. Zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy, policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Z kolei stosownie do § 1 ust.1 rozporządzenia, równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przyznaje się policjantowi w służbie stałej, jeżeli w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej on sam lub członkowie jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy o Policji nie posiadają: 1) lokalu mieszkalnego przydzielonego na podstawie decyzji administracyjnej, 2) spółdzielczego lokalu mieszkalnego, w tym lokatorskiego lub własnościowego, oraz spółdzielczego lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu, 3) lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu, stanowiącego mieszkaniowy zasób gminy lub innych jednostek samorządu terytorialnego, lokalu stanowiącego własność Skarbu Państwa lub państwowych osób prawnych albo pozostającego w zasobach towarzystw budownictwa społecznego, 4) lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie umowy najmu innego niż wymieniony w pkt 3, dla którego stawka czynszu za 1 m2 powierzchni użytkowej lokalu nie jest wyższa od stawki ustalonej przez gminę - dotyczy to również mieszkań o powierzchni użytkowej przekraczającej 80 m2, 5) domu jednorodzinnego, domu mieszkalno-pensjonatowego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, będącego przedmiotem własności lub współwłasności policjanta lub członków jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy o Policji, 6) tymczasowej kwatery. Decyzję o cofnięciu uprawnienia do dotychczas przyznanego równoważnika pieniężnego wydaje się, jeżeli policjant przestał spełniać warunki, o których mowa w § 1 ust. 1, lub zmienił się jego stan rodziny, albo: 1) otrzymał pomoc na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu na podstawie odrębnych przepisów, 2) jego małżonek otrzymał pomoc, o której mowa w pkt 1, 3) bezzasadnie odmówił przyjęcia lokalu mieszkalnego odpowiadającego przysługującym mu normom zaludnienia i znajdującego się w należytym stanie technicznym i sanitarnym, 4) w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej uzyskał lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość lub dom jednorodzinny (część domu) albo spółdzielczy własnościowy lokal mieszkalny będące przedmiotem spadku, jeżeli udział w spadku odpowiada co najmniej dwóm normom zaludnienia (§ 6 ust. 1 rozporządzenia). Nie ulega przy tym wątpliwości, że uprawnienie policjanta do równoważnika pieniężnego za brak lokalu nie ma charakteru bezwzględnego i jest powiązane z przesłanką niezaspokojenia potrzeb mieszkaniowych funkcjonariusza w miejscu pełnienia służby. Na podstawie zacytowanych przepisów organy obu instancji uznały, że skarżącemu nie należy się równoważnik pieniężny, gdyż nie można ustalić miejsca pełnienia przez niego służby, a to z uwagi na przeniesienie go - rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] - do dyspozycji Komendanta Powiatowego Policji w J.. W stanie faktycznym sprawy, z takim stanowiskiem nie można się jednak zgodzić. W ocenie Sądu, zwolnienie policjanta z dotychczasowego stanowiska służbowego i przeniesienie do dyspozycji przełożonego właściwego w sprawach osobowych, nie oznacza automatycznie, że nie można ustalić miejsca pełnienia jego służby, zwłaszcza jeżeli jednocześnie – jak ma to miejsce w sprawie – przeniesiony policjant nie zostaje zawieszony w czynnościach służbowych lub w inny sposób odsunięty od pełnienia służby. W takiej sytuacji, jako miejsce pełnienia służby należy przyjąć miejsce siedziby przełożonego, do dyspozycji którego policjant został przeniesiony, a więc Komendanta Powiatowego Policji w J. Oczywistym jest przy tym, że przełożony skarżącego – w ramach pozostawania policjanta w jego dyspozycji - może zlecić mu głównie takie czynności służbowe, które pozostają w zakresie właściwości Komendanta Powiatowego Policji w J.. Obszar wyznaczony tą właściwością określa miejsce pełnienia służby przez B. M. i mając na uwadze fakt, że zamieszkuje on w K. - nie wpływa na jego uprawnienie do równoważnika pieniężnego, o którym mowa w art. 92 ust.1 ustawy o Policji. Poglądu tego nie zmienia fakt, że skarżący pozostaje na zwolnieniu lekarskim. Z akt sprawy nie wynika, aby stan ten był trwały, a co za tym idzie okoliczność ta nie wyklucza go ze służby i nie pozbawia równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Co do powoływanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyroków: NSA z dnia 2 września 2009r., sygn. akt I OSK 1542/07 i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 12 kwietnia 2007r., sygn. akt II SA/Ke 60/07, podkreślić należy, że zapadły one w innych stanach faktycznych, co uniemożliwia przyjęcie zaprezentowanego w nich poglądu prawnego w niniejszej sprawie. Przede wszystkim, oprócz przeniesienia do dyspozycji przełożonego, w obu tych sprawach policjanci zostali zawieszeni w czynnościach służbowych i to właśnie ta ostatnia okoliczność powodowała przyjęcie, że nie pełnili oni służby, a co za tym idzie stracili uprawnienie do równoważnika pieniężnego. Z uwagi na naruszenie przez organ prawa materialnego, a to art. 92 ust.1 ustawy o Policji w zw. z § 6 i § 1 ust.1 rozporządzenia, które miało wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Orzeczenie zawarte w pkt II oparte zostało na art. 152 p.p.s.a. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ podejmie stosowne rozstrzygnięcie, mając na uwadze przedstawioną wyżej wykładnię prawa.