II SA/Ke 681/16

WyrokWSA w Kielcach2017-04-12

Skład orzekający: Dorota Chobian, Magdalena Chraniuk-Stępniak, Jacek Kuza

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja stwierdzająca nieważność decyzji o wydaniu prawa jazdy, oparta na wcześniejszej decyzji stwierdzającej nieważność innej decyzji o wydaniu prawa jazdy, może utrzymać swoją moc, jeśli ta wcześniejsza decyzja została prawomocnie uchylona przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Zaskarżona decyzja, która utrzymała w mocy decyzję stwierdzającą nieważność decyzji o wydaniu prawa jazdy, została uchylona wraz z poprzedzającą ją decyzją, a postępowanie administracyjne umorzone. Sąd uznał, że skoro wcześniejsza decyzja, stanowiąca podstawę do stwierdzenia nieważności, została prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego uchylona, to brak jest podstaw do utrzymania w mocy decyzji stwierdzającej nieważność. W związku z tym, dalsze postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi C. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO), która utrzymała w mocy inną decyzję SKO stwierdzającą nieważność decyzji Starosty o wydaniu prawa jazdy kat. B. SKO uznało, że decyzja Starosty była wadliwa, ponieważ została wydana w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, co stanowiło rażące naruszenie prawa. Skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów k.p.a. i nierozpoznanie zarzutu braku uzasadnienia wyboru trybu stwierdzenia nieważności zamiast wznowienia postępowania.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego i umorzono postępowanie administracyjne. Zasądzono od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz C. Z. kwotę 680 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi C. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o wydaniu prawa jazdy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję tego samego organu i umarza postępowanie administracyjne; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz C. Z. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...], po rozpatrzeniu wniosku C.Z. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z [...] stwierdzającą nieważność decyzji Starosty z [...] dotyczącej wydania prawa jazdy kat. B, na podstawie art.138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Kolegium podało, że decyzją Urzędu Miejskiego z [...] zostało wydane C. Z. prawo jazdy kat. B. Następnie postanowieniem Kolegium ds. Wykroczeń przy Sądzie Rejonowym z [...] powyższe prawo jazdy zostało zatrzymane do czasu uprawomocnienia się tego rozstrzygnięcia. Orzeczeniem z [...] Kolegium ds. Wykroczeń przy Sądzie Rejonowym nałożyło na C. Z. m.in. karę dodatkową zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 30 miesięcy, począwszy od 17 grudnia 1990 r. Wskazana kara obowiązywała do 17 czerwca 1993 r. Tymczasem C. Z. w okresie 2 – 22 stycznia 1991 r. odbył kurs nauki kierowania pojazdem silnikowym dla uzyskania prawa jazdy kat. B, 1 lutego 1991 r. uzyskał wynik pozytywny z egzaminu w zakresie prawa jazdy kat. B, a następnie wystąpił do Urzędu Miejskiego o wydanie uprawnień kat. B podając, że nie posiada innego prawa jazdy. W oparciu o powyższe dokumenty, Urząd Miejski decyzją z [...]wydał wnioskodawcy prawo jazdy kat. B. Podaniem z 17 sierpnia 1993 r. C. Z. zwrócił się o zwrot zatrzymanego prawa jazdy z uwagi na zakończenie 17 czerwca 1993 r. okresu obowiązywania zakazu. Następnie wnioskiem z 28 października 2004 r. wystąpił do Starosty o wymianę posiadanego prawa jazdy ze względu na zmianę danych. Decyzją z [...] Starosta wydał wnioskodawcy nowy dokument prawa jazdy kat. B, na podstawie dotychczas posiadanego prawa jazdy kat. B nr [...]. Kolejnym wnioskiem z [...]C. Z. wystąpił do Starosty o wydanie międzynarodowego prawa jazdy. Decyzją z [...] organ wydał międzynarodowe prawo jazdy, na podstawie wydanego wcześniej i posiadanego prawa jazdy kat. B. Ponadto, po rozpatrzeniu kolejnego wniosku Starosta decyzją z [...] wydał stronie nowy dokument prawa jazdy kat. B, mając na uwadze decyzję Urzędu Miejskiego z [...]. Dalej SKO zwróciło uwagę, że zgodnie z obowiązującym wówczas art. 72 ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. Prawo o ruchu drogowym, prawo jazdy nie mogło być wydane osobie: 1) u której w drodze badania lekarskiego stwierdzono uzależnienie od alkoholu lub podobnie działającego środka, 2) w stosunku do której orzeczony został prawomocnym wyrokiem sądu lub orzeczeniem kolegium do spraw wykroczeń zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych - w okresie obowiązywania tego zakazu. Zatem wobec osoby, co do której orzeczono prawomocnie zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, w okresie obowiązywania tego zakazu, prawo jazdy nie może zostać wydane. Kolegium podkreśliło, że w niniejszej sprawie prawomocnie orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych obowiązywał od 17.12. do 17.06.1993 r., [...] prawo jazdy C.Z. zostało bowiem zatrzymane do czasu uprawomocnienia się orzeczenia Kolegium ds. Wykroczeń przy SR. Powyższe postanowienie zostało doręczone do UM [...]. Zatem we wskazanym okresie stronie nie mogło zostać wydane prawo jazdy, pomimo uzyskania [...]. pozytywnego wyniku z egzaminu na prawo jazdy kat. B. Tymczasem decyzją z [...] pomimo obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, stronie prawo jazdy kat. B zostało wydane. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego powyższe oznacza, że decyzja z [...] została wydana z rażącym naruszeniem prawa i zasadne stało się wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Organ dodał, że w dniu wydawania decyzji z [...] C. Z. nie spełniał przesłanek do uzyskania prawa jazdy. Z powyższych względów wydanie mu prawa jazdy kat. B, pomimo niespełniania wyraźnie określonych w przepisach prawa przesłanek stanowi rażące naruszenie prawa. Mając powyższe na uwadze SKO, decyzją z [...] stwierdziło nieważność decyzji z [...]. Ponadto decyzjami z [...] stwierdziło nieważność decyzji z [...] oraz z [...]. Wyeliminowanie z obrotu prawnego przede wszystkim decyzji z [...] oraz z [...] oznacza, że brak było podstaw do wymiany i wydania stronie nowego dokumentu prawa jazdy kat. B. Organ podkreślił, że w myśl art. 156 § 1 pkt 2 kpa organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. W niniejszej sprawie zaistniała przesłanka z cytowanego przepisu. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia oraz uchylenia poprzedzającej ją decyzji, C. Z. zarzucił: - naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 158 § 1 kpa poprzez jego wadliwe zastosowanie polegające na utrzymaniu w mocy decyzji SKO z [...]. w sytuacji, gdy właściwym rozstrzygnięciem winno być uchylenie tej decyzji i odmowa stwierdzenia nieważności decyzji z [...], - art. 8 kpa oraz art. 11 kpa w zw. z art. 107 § 3 kpa poprzez nierozpoznanie zarzutu wskazanego w treści wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy tj. braku uzasadnienia wyboru trybu stwierdzenia nieważności decyzji, a nie wznowienia postępowania. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że zaskarżona decyzja jest wadliwa z powodu wadliwości decyzji SKO z [...] utrzymującej w mocy decyzję tego organu w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z [...] dotyczącej wydania prawa jazdy kat. B oraz decyzji z SKO z [...] utrzymującej w mocy decyzję tego organu w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z [...] dotyczącej wymiany prawa jazdy kat. B. Jeśli bowiem decyzja z [...]nie naruszała rażąco prawa, a decyzja z [...] była prawidłowa, to nie było podstaw do usunięcia decyzji z [...]. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z 16 listopada 2016 r. postępowanie w tej sprawie zostało na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 listopada 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami), dalej P.p.s.a., zawieszone do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie II SA/Ke 683/16 ze skargi C.Z. na decyzję z dnia [...]., stwierdzającą nieważność decyzji z [...]W związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w tej sprawie postępowanie w niniejszej sprawie zostało podjęte na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a. zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy. Sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega na zbadaniu ich zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w dniu wydania decyzji, oraz trafności zastosowanych przepisów do istniejącego w dacie podjęcia aktu stanu faktycznego sprawy. Innymi słowy, sąd administracyjny bierze pod uwagę stan prawny i faktyczny sprawy z chwili wydania zaskarżonego aktu. Jak jednak podkreśla się w orzecznictwie (por. wyrok NSA z dnia 13.02.2014r. sygn. akt II OSK 2203/12 ) nie jest to zasada absolutna, gdyż w szczególnych przypadkach Sąd zobowiązany jest uwzględnić także zdarzenia prawne, które zaszły już w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od zasady, zgodnie z którą sąd administracyjny bierze pod uwagę stan prawny i faktyczny sprawy z chwili wydania zaskarżonego aktu jest między innymi sytuacja, gdy wyrokiem sądu wyeliminowano z obrotu prawnego decyzję (wcześniejszą), w oparciu o którą organ administracji publicznej wydał kolejną decyzję (późniejszą). Chociaż bowiem w doktrynie wskazuje się, że zmiany stanu faktycznego sprawy, zaszłe po wydaniu ostatecznej decyzji, nie mogą stanowić co do zasady podstawy do stwierdzenia nieważności lub uchylenia tej decyzji przez wojewódzki sąd administracyjny, jednak wyjątek od tej zasady stanowią zdarzenia przewidziane w art. 145 § 1 pkt 7 i pkt 8 K.p.a. (por. M.Jaśkowska, E.Ochendowski, Postępowanie sądowoadministracyjne", Wydawnictwo LexisNexis 2004, s. 150). Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Mianowicie, przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymująca w mocy decyzję tego samego organu, stwierdzającą nieważność decyzji Starosty, której przedmiotem było wydanie skarżącemu prawa jazdy kat. B. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, jedynym powodem stwierdzenia nieważności decyzji Starosty z [...] było wcześniejsze stwierdzenie przez SKO nieważności decyzji Urzędu Miejskiego z dnia [...], dotyczącej wydania C. Z. prawa jazdy. Prawomocnym wyrokiem z 16 listopada 2016 r. WSA w Kielcach uchylił decyzję SKO z [...] utrzymującą w mocy decyzję tego samego organu, stwierdzającą nieważność decyzji Urzędu Miejskiego z [...] i umorzył postępowanie administracyjne. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Sąd ten między innymi wskazał, że ponieważ w dniu [...] nie było orzeczonego wobec C.Z. prawomocnym wyrokiem sądu lub kolegium ds. wykroczeń zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, to nie sposób przyjąć, jak uczynił to organ, że wydanie decyzji z [...] nastąpiło z naruszeniem art. 72 pkt 2 ustawy z dnia 1 lutego 1983 r. Prawo o ruchu drogowym. Zauważyć należy, że w sprawach II SA/Ke 682/16 oraz II SA/Ke 684/16 także zostały uchylone przez tut. Sąd decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stwierdzające nieważność decyzji z 2004 i 2005 r. o wydaniu C. Z. prawa jazdy. Skoro więc z chwilą uprawomocnienia się wyroku w sprawie II SA/Ke 683/16 nie istnieje żadna przesłanka do stwierdzenia nieważności decyzji z [...], zarówno zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja tego samego organu podlegały uchyleniu, a postępowanie administracyjne umorzeniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 § 3 zw. z § 1 pkt 1 lit.b w zw. z art. 135 P.p.s.a. O kosztach postępowania Sąd orzekł na postawie art. 200 i 205 § 2P.p.s.a. Na zasądzoną kwotę składa się wpis od skargi (200 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika (480 zł) ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło